Ieren kunnen Trots op Ierland zijn. Er is bijna geen land ter wereld waar geen Ierse pub te vinden is. In landen waar zich nooit een kroegencultuur heeft ontwikkeld is de Ierse pub met zijn houtwerk, koperbeslag, jerseys en traagtappend Guinness bovendien de uitkomst voor wie snakt naar iets dat lijkt op gezelligheid. Amerikanen zijn op een andere manier Trots op. Ze brengen hun cultuur aan de man door Hollywood en talloze fastfood-, koffie-, donuts- en andere concepten. Of natuurlijk door gewoon een grote legerbasis te beginnen.
Tattoo van Tatuaje Granada (zover ik het begrijp)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In het Rijksmuseum in Amsterdam is sinds zaterdag circus Hirst neergestreken. De kunstenaar die van de dood of de vergankelijkheid een kunstje heeft gemaakt heeft zijn met 8601 ingelegde diamanten schedel For the love of God meegenomen en toont tegelijkertijd zestien schilderijen uit de collectie van het Rijks. Met vijftien man mag je 2,5e minuut het doodshoofd bewonderen om vervolgens weer plaats te maken voor de volgende groep. Het zal dringen geblazen zijn want na zes weken vertrekt Hirst weer naar de volgende stad op zijn tournee door Europa.
Naar aanleding van deze tentoonstelling wordt er in de media veel gediscussieerd over het kunstenaarschap van Hirst; is hij een uitgekiende zakenman of is hetgeen dat hij maakt werkelijk briljant? Het is een discussie die een paar kilometer verderop niet gevoerd hoeft te worden. In het Cobra museum in Amstelveen is namelijk voor het eerst in Nederland een overzichtstentoonstelling van Die Neue Leipziger Schule te zien, één van de belangrijkste kunstgroeperingen van dit moment. Op de Hochschule für grafik und buchkunst (HGB) in Leipzig staat de ambacht en de kunstnijverheid hoog in het vaandel, in tegenstelling tot andere kunstacademies waar men vanaf de jaren zeventig de nadruk op conceptuele kunst legt. Het huidige succes van Die Neue Leipziger Schule is het resultaat van de eigenzinnige opvatting van de HGB.
Beroepshalve kom ik voortdurend in contact met lettertypes ofte fonts. Een wondere wereld die de kneuter in mij helemaal wild maakt. Verhalen van erotiek en religie door de man van Gill (waar half Engeland mee volhangt), over Woody Allen die tijdens een dineetje met fonthero Benguiat een lettertype oppikt wat hij voor al zijn films zou gebruiken, de Delicious die Sargasso gebruikt, ….
En bij devotie hoort passie, bij (enorme) verspreiding orde, tegen lelijkheid een site, waar nonsens als The quick brown fox jumps over the lazy dog zeer ernstig genomen wordt – een wondere wereld van galante creatie en ook het vlugje nuttig snobisme. Leuk voor Nederland is dat het typografiedenken binnen de nuchtere geest valt die De Stijl, Mondriaan, de documentaire en polderblindheid veroorzaakt. Een nuchtere ziel gevoed door De Strakke Horizon en Calvijn. Nederland op z’n mooist en eigenst. Martin majoor en het wonder Scala Sans! Mijn België scoort minder hedendaags maar draagt met Christoffel Plantijn wel een van de uitvinders van de drukletter (Hoofdletters? De typgraaf noemt dat Bovenkast – naar de plek waar de letterzetter zijn loden lettertjes greep).
Er is onlangs verbluffend nieuws opgedoken. Johan Cruyff deed stiekum mee aan de Tour de France en halverwege staat hij op kop. Maar dan voor een lettertype. Eén van de vriendelijkste edoch leesbaarste fonts die je kan vinden, de Frutiger, is nu uitgekomen in een serif-versie. Cruyff wint de bergetappe!
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Franz Marc, The Yellow Cow, 1911
Speak for Yourself, NDT 1
Omdat ik benieuwd ben hoeveel echte kunstkenners hier langs komen dit keer geen naam. Raadt u gerust. Slechts één hint, het hangt ergens in Nederland.
Strakke site in een strak design met strakke gifts – hoe überstrak kan Amerika soms zijn?
Klik & verlustig uzelve!
