Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Presidentiële distantie en scherpe tongen
Is er dan eindelijk duidelijkheid in de strijd om de Republikeinse nominatie? Het lijkt er op: deze week zagen we een overzichtelijke bokswedstrijd tussen twee kandidaten. Met de nodige twijfel, overigens. Romney over de vraag hoe Gingrich aan te pakken – eigenlijk is Mr. Goodhair al bezig met het verslaan van Barack Obama. En Gingrich over zijn kracht die tegelijkertijd ook zijn zwakte is; zijn scherpe tong vervreemd hem van veel sociaal conservatieve Amerikanen. En die Amerikanen heeft hij hard nodig om de nominatie in de wacht te slepen. Ondanks dat besef kon ‘The Newt’ het ook deze week niet laten zijn mond te roeren.
Gingrich vs. Bachmann
Vorige week eindigden we met een debat waarna vooral de scherpe tong van Newt Gingrich werd geroemd. Deze week beginnen we ermee. In Sioux City gaf Newt toe zichzelf ook wel eens aan die scherpte tong te snijden. Maar dat besef kwam pas na een beledigingen richting Michele Bachmann (‘Je bent presidentschap onwaardig. Je moet je feiten wel op een rijtje hebben’) en Amerikaanse rechtsgeleerden. Bachmann kwam in aanvaring met de voormalige verbale scherprechter vanwege Gingrichs liberale standpunt over abortus toen hij nog Speaker of the House was. Ze liet zich niet wegzetten. De tegenkandidaten zijn blijkbaar gewend geraakt aan Newts grote mond.
Laatste loodjes
Rick Perry steekt deze week de draak met zichzelf. Bachmann, Huntsman, Santorum zakken weg. En Ron Paul blijft overwinningen boeken die niemand opvalt omdat de beperkte aandacht die er is volledig opgaat aan een epische tweestrijd: Newt vs. Mitt. De voorverkiezing van de Republikeinse nominatie gaat haar laatste fase in. De partij lijkt, gezien de peilingen, langzaam een voorkeur te krijgen. Momenteel heeft Gingrich de leiding in de polls en moet Romney voor het eerst echt aan de bak om de achterstand niet uit de klauwen te laten lopen. Als Romney niets doet, gebeurt dat wel.
En hij moet wel, want ook de andere kandidaten ruiken bloed. Eerst was het Perry die zich weer in de top van het veld hoopte te knokken door een forse aanval op Romney te lanceren. Centrale thema: de flip-floppende mormoon Mitt. Niet veel later meldde ook het Witte Huis zich bij monde van David Axelrod met niet mis te verstane kritiek op Mr. Goodhair:
He seems to think that every day is a new day, that he can simply change all of his positions depending on who his audience is or what the political circumstances. And that is not what you want in the president of the United States. So is that an issue? Yes, that’s an issue.
De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.
In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.
Spotje Santorum toont Romney met automatisch geweer
SMAAD – Campagnespotje Santorum toont Romney met automatisch geweer. Moddergooien is niet zo slim als je eigen naam al geassocieerd wordt met poep en slijm. FILMPJE!
Exit en lastige keuzes
Het belangrijkste nieuws deze week zat in de staart. Zaterdag maakte Herman Cain bekend zijn campagne voor onbeperkte tijd op te schorten. Tijdens een goed geregisseerde bijeenkomst (met vrouw) kondigde Cain aan op internet verder te gaan: op CainSolutions.com wil hij de stem zijn voor ‘Wij, het volk’, de conservatieve beweging die de macht terug wil van Washington D.C.
Dag Cain – vijf vrouwen (naast Gloria, degene met wie hij is getrouwd) waren er vier te veel. Ook voor een kandidaat die, naar eigen zeggen, niet past binnen het sjabloon van een presidentskandidaat. De overige kandidaten strijden nu om Cains politieke en electorale nalatenschap.
Eén van die kandidaten is Mitt Romney. En die heeft het moeilijk. Als front runner in de strijd om de Republikeinse nominatie krijgt hij voortdurend kritiek van zijn directe concurrenten en Obama-aanhangers. Eén van de origineelste: Mitt vs. Mitt – een scherpe politieke ad, komt van de Nationale Democratische Conventie. Hij gaat over Romneys ge-flip-flop of, in beter Nederlands, over windvaan Mr. Goodhair. En dat thema wordt sinds deze week ook door de Republikeinen dankbaar ingezet. Romney weet even niet wie hij als eerste terug moet pakken.
Zijn campagneteam zit met een lastige keus: moet Big Mitt zich eerst nog ontdoen van andere, Republikeinse tegenstanders of is het verstandiger zijn pijlen al op Barack Obama te richten? In het eerste geval is Newt Gingrich de eerst aangewezen tegenstander. Hij scoorde deze week voor het eerst beter in de peilingen dan Mitt Romney. Ron Paul, momenteel derde in het veld, heeft het Romney al voorgedaan. Hij noemde Gingrich deze week in een ongekend felle video een ‘seriehypocriet‘.
Gaffes, blunders en andere uitglijders
Amerika maakt zich op voor de presidentsverkiezingen in 2012. ElectionDeskUSA bericht, in de aanloop naar 6 november 2012, over de campagne en maakt daarvan wekelijks een overzicht. Deze week: Gaffes, blunders en andere ongelukken.
Als de politiek theater is, dan was deze week Amerika’s strijd om de Republikeinse nominatie pure variété. Het zou u niet zijn ontgaan dat nominatie-kandidaat Rick Perry desgevraagd op slechts twee van de drie ministeries kon komen die hij wilde afschaffen. Extra pijnlijk: het ministerie dat hij vergat is ‘Energie’ en dat vormt de kern van Perry’s banenplan.
Dat banenplan is dan weer de kern van de de Republikeinse kritiek op Obama. Want Obama beloofde veel, maar bakt er helemaal niets van. Aldus de Good Ol’ Party – de GOP dus. Vreemd, om zo over de essentie van een campagne te blunderen. En Perry was eerder die week al in opspraak geraakt. Tijdens een speech in New Hampshire was hij volgens zijn vrouw Anita gewoon enthousiast. Volgens de rest van de wereld stond hij dronken of onder invloed van medicijnen te oreren. Iedereen houdt rekening met een exit Perry.
Nu zijn gaffes niet altijd killing, bewijst de geschiedenis. En er zijn hele mooie. Monumentaal is de belediging van Lloyd Bentsen aan het adres van Dan Quayle. Quayle, de latere vice-president onder vader Bush, vergeleek zichzelf tijdens het debat met Jack Kennedy toen hij een gooi jaar het presidentschap deed. Bentsen sloeg genadeloos toe: “Senator, I served with Jack Kennedy, I knew Jack Kennedy, Jack Kennedy was a friend of mine. Senator, you’re no Jack Kennedy.” Oeps.
In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.