Quote du Jour – the side that won the war.

 "After the defeat of Israel by Hezbollah forces, China and Russia should not want to leave the side that won the war, which is the Islamic world." Aldus Hossein Shariatmadari, uitgever van de Iraanse krant Kayhan. De UN heeft een deadline gesteld - as. donderdag- waarop Iran een onderdeel van haar nucleaire programma, namelijk het verrijken van uranium, dient te stoppen. Voor de gezelligheid testte Iran gisteravond nog even een paar raketjes uit. Het land weet zich in de kwestie kernwapens gedekt door Rusland en China: een echt sterke VN-resolutie zal het nooit halen. Rusland levert Iran zelfs techniek en de kennis voor haar nucleair programma. Onlangs heeft Iran een fabriek geopend waar zwaar water gemaakt wordt, met als bijprodukt: plutonium. De VS heeft haar handen vol aan Irak en Afghanistan. Dus mag Kofi Annan proberen het Iraanse gevaar te bezweren. Hij bezoekt eind deze week Iran. President Ahmadinejad probeert intussen de wereld te overtuigen van zijn vreedzame bedoelingen: "Iran is not a threat to anybody, not even to the Zionist regime." Maar hee, je moet je moet hem ook weer niet teveel pushen man. Zijn vice-parlementsvoorzitter: "Be afraid of the day that the Iranian nation comes into the streets and stages demonstrations to ask the government to produce nuclear weapons to combat the threats". Juist.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du Jour – Ontwapenend

“If the guarantees were good enough for Rome—often derided in French military circles as providing “Club Med” troops—why wouldn’t they be for Paris?”

James Graff raakt het tere punt omtrent de vredesmacht in Libanon.
Stukje ouwerwets vooroordeel vanwege de Fransen of is er meer aan de hand? Nadat Italië, gesteund door de VS, de leiding wensen te nemen met hun 3000 manschappen heeft Frankrijk in ieder geval hoger ingezet (2000 ipv 400 troepen) en gaat het Elysee als vanouds weer van de Eiffeltoren blazen.
Feit is dat er schot in een Europese betrokkenheid aldaar schijnt te komen.
Zelfs mijn vaderland België gooit er voor het eerst na het débacle van Rwanda in 1994 250 paracommando’s tegenaan, waaronder 50 ontmijners.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Quote du Jour – Via Libanon naar Iran?

According to a Middle East expert with knowledge of the current thinking of both the Israeli and the U.S. governments, Israel had devised a plan for attacking Hezbollah—and shared it with Bush Administration officials—well before the July 12th kidnappings. “It’s not that the Israelis had a trap that Hezbollah walked into,” he said, “but there was a strong feeling in the White House that sooner or later the Israelis were going to do it.”
(..)
According to Richard Armitage, who served as Deputy Secretary of State in Bush’s first term—and who, in 2002, said that Hezbollah “may be the A team of terrorists”—Israel’s campaign in Lebanon, which has faced unexpected difficulties and widespread criticism, may, in the end, serve as a warning to the White House about Iran. “If the most dominant military force in the region—the Israel Defense Forces—can’t pacify a country like Lebanon, with a population of four million, you should think carefully about taking that template to Iran, with strategic depth and a population of seventy million,” Armitage said. “The only thing that the bombing has achieved so far is to unite the population against the Israelis.”
(..)
Nonetheless, some officers serving with the Joint Chiefs of Staff remain deeply concerned that the Administration will have a far more positive assessment of the air campaign than they should, [a] former senior intelligence official said. “There is no way that Rumsfeld and Cheney will draw the right conclusion about this,” he said. “When the smoke clears, they’ll say it was a success, and they’ll draw reinforcement for their plan to attack Iran.”

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende