"Our officers are as committed to the values and the human rights values of liberal democracy as anybody else. (...) They also have the responsibility of protecting the country against terrorism and these issues need to be debated and understood in that context. [There has been] no torture and there is no complicity with torture." Scheidend MI6-baas Sir John Scarlett ontkent stellig dat zijn 'geheime' dienst betrokken is (geweest) bij marteling. Dit naar aanleiding van een volgens parlementsleden 'verontrustend aantal geloofwaardige beschuldigingen', die hebben geleid tot oproepen om een parlementair onderzoek naar de betrokkenheid van veiligheidsdiensten bij marteling. Het is nog maar de vraag of we al teveel waarde aan zijn woorden moeten hechten: Sir John was in 2003 voorzitter van de Joint Intelligence Committee, de commissie die het roemruchte rapport uitbracht waarin stond dat Irak binnen 45 minuten een massavernietigingswapen kon inzetten. Dat brengt Scarlett dan weer in verband met Nederland, want één van de kwesties die door de commissie-Davids onderzocht worden, is of het kabinet Balkenende-I zijn besluit de Irak-invasie te ondersteunen gebaseerd heeft op dit rapport. En ook als die informatie door de commissie-Davids niet naar buiten komt, is er voor Balkenende toch een reden om gespannen naar Groot-Brittannië te kijken: daar doen ze namelijk ook onderzoek naar de besluitvorming van de Irak-oorlog. En nét iets openbaarder dan in Nederland.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“The Police Complaints Commission is investigating claims that the five supects arrested at addresses in north London in November were subjected to torture techniques used by US agents in Guantánamo Bay.”
Het onderzoek loopt nog, maar het lijkt erop dat de Londense politie zich schuldig heeft gemaakt aan waterboarden. Agenten zouden het hoofd van de verdachten onder water gehouden hebben. Dat is volgens mij niet echt waterboarden, maar het beestje verdient een naam. De agenten wilden weten waar de verdachten drugs verstopten. Het Engelse Openbaar Ministerie ontsloeg de drugsverdachten van vervolging, na verluid omdat de martelingen naar boven kwamen in een gesloten zitting.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Gronk, die zijn stuk per mail inzond.
In het spectrum van politieke rariteiten steekt er één soort met kop en schouders boven het maaiveld uit: de libertariërs. Dankzij internet, wat sterk cultureel beinvloed wordt door de VS, waar libertarisme sterker leeft dan hier, is het een stroming die hier op begint te komen, zoals te zien is aan sites als meervrijheid.nl en libertarisme.nl.
Het belangrijkste kenmerk van het libertarisme is de verabsolutering van ‘vrijheid’ en ‘eigendom’. Afspraken tussen mensen moeten op vrijwillige basis worden gemaakt, waarbij dwang of coërcie een taboe is. Ver doorgevoerd libertarisme heeft dan ook wel wat weg van anarchisme, omdat er geen plaats is voor een overheid in de ogen van libertariërs. Een van de mantra’s van libertariërs is dan ook ‘belasting is diefstal’, omdat ze vinden dat ze niet gekend zijn bij het maken van belastingafspraken. In de ogen van libertariërs is sociale zekerheid dan ook een gotspe.
Met dat in het achterhoofd zou je eigenlijk verwachten dat libertarische partijen de afgelopen acht jaar zeer fel zouden hebben geprotesteerd tegen allerhande overheidsmaatregelen zoals de identificatieplicht, afluisteren, allerlei restricties bij vliegverkeer, etc. Dat valt uiteindelijk vies tegen, omdat libertariërs, in ieder geval in de VS, een veel groter belang hechten aan economisch conservatisme dan aan persoonlijke vrijheid. Geen belasting betalen weegt voor hen een stuk zwaarder dan waterboarden. Overigens zijn er ook mensen die zichzelf als ‘pretty libertarian‘ beschouwen, en wel degelijk een rol zien voor gemeenschappelijke regelingen of de overheid, maar dat lijken uitzonderingen te zijn.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“The new members of NATO were so grateful for the U.S. role in getting them into that organization that they would do anything the U.S. asked for during that period” (ABCNews)
Richard Clarke, voormalig anti-terrorisme expert van het Witte Huis reageert op het nieuws dat een manege in Litouwen werd gebruikt als dekmantel voor een geheime CIA-gevangenis. CBS News ontdekte dat de Amerikaanse geheime dienst in 2004 een exclusieve paardenclub buiten Vilnius uitkoos om er een detentiecentrum voor terrorisme-verdachten te bouwen. Er zouden omstreden ‘martelmethoden’ zijn gebruikt zoals: slaap onthouding, gedwongen recht opstaan en zitten in ongemakkelijke posities om de verdachten aan het praten te krijgen. De Litouwse overheid werkte maar al te graag mee uit dankbaarheid voor toetreding tot de NAVO.
“Van de verschillende ondervragingstechnieken die de CIA gebruikte zijn de meeste relatief onschuldig van aard (een gemiddelde studentenvereniging doet ergere dingen tijdens de ontgroeningsperiode).”
Joshua Livestro, een paar jaar geleden al te rechts voor VPRO’s Buitenhof, vindt dat de CIA best vergeleken kan worden met een studentenvereniging. Daar martelen ze namelijk ook in de ontgroeningsperiode. Waterboarden is een no-go, maar mensen tegen een muur gooien, slaapdeprivatie en in een doos opsluiten (eventueel met insecten) zijn, volgens Livestro, relatief onschuldig van aard.
Livestro schijnt zich al lopend in de regen ook afgevraagd te hebben waarom men moeilijk doet over Chinees watermartelen. ‘Eén druppel op je voorhoofd, zoveel pijn doet dat toch niet’.
Waar hij aan voorbij lijkt te gaan is het gegeven dat studentenverenigingen maar een week martelen. Dat is bekend bij het lijdend voorwerp, of de gemartelde. De CIA herhaalde processen regelmatig en maakte niet duidelijk wanneer ze stopten. Als de duur onbekend is, slaat de angst bij de gemartelden toe. Niet alleen de pijn is erg, ook de kans op oneindige herhaling breekt een slachtoffer.
Tevens heeft een ontgroeningstijd een doel (bij de club horen) en een (semi-) vrijwillige aard. Het martelen was gedwongen en de belangen van de martelaars en de gemartelden strookten al helemaal niet. De CIA wilde een bekentenis uit de gemartelde persen. Die wilde echter niet bekennen of had er weinig tot niks mee te maken.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.