'Haai vijand van ijsbeer' koppen vandaag diverse nieuwsbronnen. Wat wil het geval: in Noorwegen is een Groenlandse haai opengesneden en in de maag vond men resten van een ijsbeer. "De vondst vormt mogelijk het eerste tegenbewijs voor de stelling dat ijsberen geen natuurlijke vijanden hebben" zo wordt ons op Spits!vondige wijze meegedeeld in het gelinkte artikel. Als we de Inuït [update] en de orca even buiten beschouwing laten heeft de ijsbeer inderdaad geen natuurlijke vijanden, deze vondst in de maag van een Groenlandse haai brengt daar geen verandering in. De Groenlandse haai is een (bijna) alleseter, een opportunist die in water zwemt zodra het vloeibaar is: vanaf -1°C tot 12°C. Zijn ogen zijn zwak en de hoornvliezen zijn vaak aangetast door een parasitair kreeftje (bron), half blind glijdt het koudbloedige dier door het ijskoude water. De Groenlandse haai is erg langzaam en heeft nog nooit mensen aangevallen, deze twee duikers kunnen hem dan ook gerust plagen. Zijn vlees is giftig tenzij je het eerst een paar weken laat rotten in de buitenlucht. Maar dan nog smaakt het alsof je een brok ammonia naar binnen werkt (bron). De Inuït hebben geen hoge dunk van de Groenlandse haai, ze beschouwen hem als een schrokkende schobbejak, een aaseter geen heroïsche jager. Er bestaat een legende dat een Inuït vrouw haar haren waste met urine, ze droogde met een dweil en die in de zee gooide: hieruit ontstond de Groenlandse haai (bron). Ga er maar aanstaan als er zo in de overlevering over je gesproken wordt! Dan ben je wellicht wel blij met de stoere krantenkop "(Groenlandse) Haai vijand van ijsbeer"? Toch moet dit broodje ijsbeer ten koste van de Groenlandse haai de wereld uit.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Als waar Sargasso-lezer bent u deze zomervakantie uiteraard lekker goedkoop met het gezin in een camper door de Verenigde Staten gaan toeren. Duizend mijlen lang hard lachen om ‘die achterlijke cultuur’ en nagenietend van uw forse koopkracht dankzij de harde euro én de zwakke dollar. Wie regelmatig voor Amerika-basher wordt uitgemaakt dient zich er ook naar te gedragen niet waar? En dan toch wel weer op vakantie gaan in dat land: intern dualisme ook weer zo typisch Sargasso, smullen! Tot op het moment dat u dit in uw binnenspiegel ziet:
Wat doet u? We gaan pollen:
[poll=186]
De grootste knallen kwamen deze week helaas niet uit de verwachte hoek van China, vanwege de Olympische Spelen, maar uit de Kaukasus. De schermutselingen tussen Georgië en Rusland doofden nog net niet het Olympische vredesvuur, maar veel scheelde het niet. Voorzover er nieuws komt uit de regio, is het duidelijk dat ook de mediaoorlog begonnen is.
Intussen is in Nederland de komkommertijd nog gaande, met deze week een opvallende hoofdrol voor iets anders groens: Tweede Kamerlid Duyvendak van GroenLinks had waarschijnlijk bij het trekken van media-aandacht iets anders in gedachten met zijn persbericht.
Meest gelezen
Het artikel dat het meest gelezen werd ging over het conflict tussen Georgië en Rusland over Zuid-Ossetië. NRC meldde zware strijd in Zuid-Ossetië, terwijl de Volkskrant berichtte over schermutselingen tussen Georgië en Rusland. GeenCommentaar.nl berichtte hierover al in een zijdelink en een quote van de dag. Vanwege de vele elkaar snel opvolgende ontwikkelingen openden we deze centrale discussiepost. Vandaag kiezen de V.S. en de Oekraïne partij tegen Rusland, terwijl het erop lijkt dat Georgië zijn troepen terugtrekt.
Meeste reacties
Het artikel waarop de meest reacties kwamen ging over GroenLinks en de ophef rond Wijnand Duyvendak. De auteur bekritiseert de houding van de partij ten opzichte van het kamerlid die deze week bekendmaakte medeplichtig te zijn aan een inbraak in 1985 bij het Ministerie van Economische Zaken. Inmiddels is deze inbraak verjaard. De opstelling van Duyvendak én GroenLinks schoot menig reageerder in het verkeerde keelgat, al was er ook een enkele mildere reactie:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“How can you possibly agree? My position is hopelessly muddled.”‘
Als het dan toch komkommertijd is, en de vliegende schotels en graancirkels passé – wie beter van stal gehaald dan opperclown Boris uit Londen? Een ABCtje van ’s mans eerste 100 dagen. Bij echt nieuws staan we klaar, maar de Sargassoredactie lijkt meer op een landerige plattelands brandweerkazerne, met verveling en kaarten troef.
Nu de lezers massaal met vakantie zijn, en ik dus eigenlijk voor de kat z’n kut schrijf, zijn hoogdravende en diepzinnige bijdragen niet op hun plaats. Daarom plaats ik hier voorlopig alleen wat lichte kost waar de thuisgebleven lezer met een biertje in de hand niet al te veel moeite voor hoeft te doen.
Komkommertijd
In de zomer kom je deze term vaak tegen in de media. De suggestie erachter is dat er ’s zomers weinig te melden valt. Onzin natuurlijk, het nieuws dendert onverminderd voort. Toch is er gedurende een periode van zo’n zes à zeven weken een stortvloed van “hart van nederland” berichtjes in de meest serieuze media. Hoe komt dat? Is het omdat er toch geen lezers/kijkers zijn? Of zijn de redacties zelf massaal afgereisd naar de Dordogne? Daarom deze vragen aan de resterende journalisten: waar komt dit verschijnsel vandaan en waarom een komkommer? Kom op, heren en dames journalisten, wij weten dat jullie Sargasso lezen. Grijp deze kans aan om de lezers van deze rubriek eindelijk de kans te geven om er iets van te leren.
Clingendael verslaat Ippekrites met twee jaar
Woensdag stond het in de Volkskrant. Clingendaal verwacht al vanaf 2010 een chronisch tekort aan olie. Vreemd genoeg leidt men daaruit een olieprijs van 110 dollar per vat uit af. Terwijl die prijs nu al bereikt is. 220 dollar per vat lijkt me dus veel aannemelijker. Zelf verwachtte ik pas in 2012 een blijvend olietekort. Maar ik ben dan ook behoorlijk conservatief in mijn voorspellingen. Ben benieuwd wat dit soort nieuws betekent voor de verkoop van de Hummer.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Joost Zwagerman viert deze vakantie komkommertijd in de ?Nederlandse jungle?. Geïnspireerd op het korte anarchistische bestaan van Christopher McCandless is Zwagerman op zoek naar een leven zonder tijdsgeest. Zwagerman werd gevonden door een vasthoudende fan in Aagtdorp naast zijn geboorteplaats Alkmaar. In goede conditie, maar minstens twee kilo lichter.
Jeffrey Bolderey (43), Zwagermanfan van het eerste uur, had dit jaar een moeilijke zomer. Even dacht hij dat het de ergste zomer zou worden nadat zijn leven ?eindelijk weer zin? had gekregen toen Zwagerman in 1986 zijn debuut De Houdgreep publiceerde. Zijn recente negatieve instelling kwam volgens Bolderey niet alleen door de ?uitzonderlijk natte zomer? maar vooral door het opvallende gebrek aan zendtijd voor zijn goeroe Joost Zwagerman. ?Zonder Joost is er niemand om de tijdsgeest te duiden en is het schier onmogelijk je entiteit te plaatsen in de maatstaven van het contemporaine.? Het overzicht was zoek volgens de gedesillusioneerde fan die, in tegenstelling tot andere fans die ?direct bij de pakken neerzitten?, gewoon op zoek ging naar de meester.
Na een kleine twaalf uur vond hij Zwagerman in een hutje in het idyllische Aagtdorp. ?Minstens twee kilo lichter, maar nog steeds met een goudeerlijk gebit.? Zwagerman wilde niet teveel zeggen over zijn uitzonderlijke vakantie, maar gaf wel aan ?into the wild? te zijn gegaan om er sterker uit te komen voor zijn bespiegelingen in het volgende seizoen van De Wereld Draait Door. ?Wie de tijdsgeest telkens weer wil kunnen duiden, moet weten hoe het is om te leven zonder tijdgeest. Hoe is de mentaliteit zonder de tijdgeest? Wat kan je nog in kaders plaatsen als de kaders verdwijnen? Het is een intellectuele reis op zoek naar de zin zonder zingeving, de kern van de uitwas en gewoon de geestelijke verzorging van de ratio.?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Geen komkommertijd zonder angstaanjagende beesten (poema’s, haaien, wilde kraaien) én gemakzuchtige postjes die naar lijfloggen neigen. In het kader van Komkommertijd 2008 bieden wij u in deze twee vertrouwde ingrediënten plus een extragratis digitaal referendum in één post!
De case: megagrote spin / mini vogelspin, illegaal meegereisd in de bagage vanaf de voet van de Mont Ventoux, Zuid-Frankrijk. Waarschijnlijk een wolfspin, familie Lycosidae. Status: springlevend misschien wel eierdragend. Het dilemma: vrijlaten in de Hollandse natuur met het risico de inheemse fauna (én de samenleving) bloot te stellen aan een roofzuchtige invasieve soort óf het dappere diertje elimineren / levenslang gevangen zetten?
U mag het zeggen. Extra grote foto’s en een poll:
Oké, het is komkommertijd. Dat houdt in dat een aantal van onze redacteuren op vakantie is, en dat de bikkels die doorwerken het moeilijker hebben een blogbaar onderwerp te vinden.
Combineer dat met een beetje blogmoeheid en we moeten constateren dat we het hoge aantal van vier blogposts per (werk)dag voorlopig niet vol kunnen houden. We stappen tot nader order dus over op een zomerrooster met minder artikeltjes per dag.
Daarnaast constateert de redactie dat steeds meer redactieleden steeds minder tijd hebben voor GeenCommentaar. Veranderende interesses, steeds veeleisender banen en nog heel veel andere redenen zorgen ervoor dat op den duur het voortbestaan van GC in gevaar kan komen. Dat proberen we voor te zijn door jullie, onze lezers, een oproep te doen: kom bloggen voor GC! En als je jezelf daar niet geschikt voor vindt, dan misschien die discussiezieke vriend, collega of kennis!
Alvast bedankt,
De redactie
Terwijl de gangen van de Tweede Kamer leeg en eenzaam blijven en hele ministeries leegstromen naar Zuid-Frankrijk voor het politieke reces gaat GeenCommentaar gewoon door met het stellen van de politieke vragen waar we door de waan van de dag normaal geen tijd voor hebben. Daarom aan u deze zomerrecesvraag: welk Nederlands kabinet uit de geschiedenis vond u het beste? En waarom? En, omdat we u ook uw pleziertje gunnen, welke vond u het slechtste?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op Sargasso is regelmatig plaats voor gastbijdragen. Dit maal een stuk van Emiel Elgersma. Hij blogt momenteel zelf op Elgersma.info.
Het is weer komkommertijd.
Plots duiken er berichten op in de kranten over wasberen. Eerst in de regionale media, daarna een kolommetje in landelijke pers, gisteren aandacht op radio 1 en vandaag een groot artikel en foto in de Volkskrant. De wasbeer heeft alles in zich om de nieuwe poema op de Veluwe te worden.
Het begint allemaal op 9 juni in Drenthe. Ene Jan Dielissen uit Veeningen vangt met een ingenieuze val waar Myke Hawke, de surival goeroe van Discovery trots op zou zijn, de wasbeer. Met een vogelkooi, belletjes, een eendennest, bamboestok, hardgekookt ei en wat vlees heeft hij het dier te pakken. Trots vertelt hij aan RTV Drenthe hoe hij het exotische roofdier, dat al dagen over zijn erf sloop en allerlei nestkasten plunderde, te pakken kreeg.
De volgende dag komt een goed christelijke journalist op de redactie van het Reformatorisch Dagblad met een sterk verhaal. "Weet je wat er bij ons in de buurt is gebeurd? Er is een wasbeer gevangen!" "Niet?" reageren zijn collega’s. "Echt waar, kijk hier maar." De nieuwschef vindt het wel een mooi verhaal en geeft de redacteur opdracht om een mooi kolommetje vol te schrijven.