De praatpolitiek voorbij?

Hieronder treft u een gastbijdrage van Remko van Broekhoven, politiek filosoof en docent op de School voor Journalistiek. Opnieuw mooie woorden. Miljoenen mooie woorden, met slechts hier en daar een valse toon. Minder mocht je ook niet verwachten van een week waarin de leiders van de wereld bijeenkwamen in New York en Pittsburgh. Alleen al de bezielende leiding van Barack Obama stond ervoor garant, de politicus die het nog geen jaar geleden tot president schopte door vaak, veel en vooral heel fraai te praten. Nu wil ik best blij zijn met politici die kunnen spreken. Niet alleen omdat we in Nederland nogal eens opgescheept zitten met bestuurders die zelfs op de meest kritieke momenten clichés debiteren, en dat niet eens goed geacteerd. Maar belangrijker nog: spreken en schrijven, overleggen en overtuigen… het hele verbale arsenaal behoort tot de democratie. Zoals bevelen, schieten en braaf zwijgen thuis horen in een dictatuur. Er steekt echter een gevaar in al dat democratische gepraat: het blijkt ook uitermate geschikt om daden uit te stellen of zelfs uit te sluiten. Dus enerzijds is praten de essentie van democratie; anderzijds leidt het af van de actie die ieder politiek systeem behoeft om te blijven functioneren. Ook, misschien wel juíst diezelfde democratie. En daarmee wordt de praatpolitiek op de lange duur tamelijk hypocriet. Niet voor niets is in het woord ‘parlement’ volgens cynici niet alleen ‘parler’ ofwel spreken terug te vinden, maar ook ‘mentir’: liegen. Waarmee de volksvertegenwoordiging een machine wordt die tegelijk praat, liegt en sust, in plaats van oplossingen te produceren waarmee burgers aan de slag kunnen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour | Elfstedencommissie naar Kopenhagen…

“Waarom stuurt Nederland niet de Elfstedencommissie naar Kopenhagen?”
(Gelezen op een Loesje-poster…)

Jan Peter Balkenende werd het dus niet, maar kon het ook niet worden want hij zei zelf toch: “Ik ben geen kandidaat”? Wie hoopte op nieuwe verkiezingen, zal dus nog even moeten wachten. Voor Balkenende loert echter een nieuwe krachtproef: de komende klimaattop in Kopenhagen, waarvoor Greenpeace gister nog een ludieke actie op het Binnenhof voerde. Volgens de milieuorganisatie zou onze premier het verschil kunnen maken door met de vuist op tafel te slaan en zo alle landen op één lijn te krijgen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Knoeien met het basisjaar

basisjaar_australie1Nog 208 dagen tot Kopenhagen. Dat betekent dat we bijna op driekwart zijn van de Bali Road Map, de routekaart die moet leiden tot het nieuwe, krachtige klimaatverdrag, to ‘save a planet in peril’, zoals Obama het zegt.

Tijdens allerhande tussentopjes zijn vorderingen geboekt met de invulling, de details, het vergroten van de stapel papierwerk van ‘het meest complexe verdrag ooit’, aldus Yvo de Boer, hoofd van het UNFCCC.

Maar uitzoomend zien we dat we sluimerend, ergens, onze ambitie hebben verloren – en zijn vergeten het op te merken. Tijdens de klimaattop op Bali leek de EU al volenthousiast bereid tot een bindende emissiereductie van 30 procent, ‘als andere geïndustrialiseerde landen een soortgelijk doel stelden’ uit het 25 tot 40 procent emissiebereik van het IPCC – ten opzichte van de emissies van 1990.

De donkere bladzijde van Bali: daar hadden de Verenigde Staten (onder Bush), Canada, Rusland, Japan en Australië geen zin an. Expliciet weigerden de landen zich überhaupt te committeren aan ‘bindende’ emissiereducties. Het moet natuurlijk wel leuk blijven.

Wie toen de bui zag hangen, mag zich nu wijs noemen. Maar het waren er weinigen. Bali werd, door vriend en vijand, gevierd als een succes en die 25 tot 40*, die zouden we er later nog wel inpoetsen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tweespalt | Klimaat(ont)kenners

MO nieuws, 10 maart 2009 BBC News, 10 maart 2009 De president van Tsjechië, momenteel voorzitter van de Europese Unie, heeft een toespraak gegeven op een grote bijeenkomst voor ontkenners van de klimaatverandering. Václav Klaus verdenkt klimaatactivisten ervan “enkel aan hun eigen belangen en winst te denken.” More bad news on climate change is expected as more than 2,000 climate scientists gather in Copenhagen.
They will be trying to pull together the latest research on global warming ahead of political negotiations later in the year. Ook: Guardian, Radio Free Europe Ook: Guardian, Insurance Journal, AFP, SkyNews, NRC

 
Wel bijzonder dat de conferentie van de VN nu in Kopenhagen is, de stad waar de naam van verbonden is aan de grootste groep ontkenners.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Poznan Potsje

Deze week vergaderen in het Poolse Poznan duizenden ambtenaren over de inhoud van een nieuw klimaatverdrag dat eind 2009 in Kopenhagen moet worden afgerond. Over een week komen ook de staatshoofden en ministers naar Poznan maar de stad was vorige week al dichtgetimmerd door de politie, zo tekende onze correspondent Polen reeds op.

De verwachtingen rondom de klimaattop in Poznan zijn over het algemeen niet hoog. Het pessimisme over de economische toestand in de wereld wordt versterkt door een reële Alliantie van Onwilligen (waaronder Italië, Duitsland en Polen). Regeringen hebben opeens veel minder geld over voor klimaatbeleid. Er schijnt al een Obama-delegatie in Poznan rond te hobbelen maar officieël vertegenwoordigd de lame duck administration van Dubya nog steeds de VS. Ook vanuit Amerika kan dus vooral Onwilligheid worden verwacht. Gastland Polen is opmerkelijk genoeg een gangmaker in deze mondiale Onwilligheid. Hierdoor werkt het echter mee aan het mislukken van de grootste internationale bijeenkomst op haar grondgebied sinds de oprichting van het Warsaw Pact, vanuit nationaal pr-beleid gezien is dat dus best een beetje dom…

Desalniettemin zijn er ook positieve verwachtingen. Zo zal het beschermen van bestaand bos waarschijnlijk woren opgenomen in een volgende klimaatverdrag. Ontbossing zorgt immers voor een vijfde deel van de mondiale CO2-uitstoot, het klimaatinstrument om ontbossing te voorkomen heet REDD. De discussie rondom REDD zal zich voornamelijk toespitsen op de keuze tussen een marktbenadering (verhandelbare credits) en of het instellen van een internationaal fonds, dat belooft een clash van ideologieën te worden. Het Global Canopy Programme een kennisorganisatie waaraan 19 wetenschappelijke instituten zijn verbonden heeft speciaal voor Poznan The Little REDD Book geproduceerd dat heel overzichtelijk alle voorstellen van nationale overheden en ngo’s opsomt en vergelijkt. Lekker overzichtelijk met picto’s, dus ook geschikt voor de visueel ingestelde luie lezers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Klimaattop legt Poznan’s openbare leven plat

4e aflevering in de serie “Polska Revisited”
Hevig gemor in de huiskamer, als het plaatselijk tv-station uitgebreid verslag doet van de maatregelen die de aanstaande Klimaattop hier zullen omgeven. De halve binnenstad zal twee weken lang feitelijk worden afgegrendeld voor passanten, bussen en tramverbindingen worden omgeleid. Van 1 tot 12 december is het aan de rand van de binnenstad gelegen congres- en expocentrum het strijdtoneel van de ‘United Nations Climate Change Conference’, waar tal van regeringsleiders hun opwachting zullen maken.
‘Allemaal mooi en wel, maar hoe moet in naar mijn werk dan?’, reageert mijn vriendin in lichte paniek. Ze werkt bij een wetenschappelijke uitgeverij, gesitueerd midden in de tijdelijk ingestelde no go area. Ik opper dat het wel iets met toegangspasjes zal worden. Blijkbaar is nog niet alles goed geregeld. Ook wordt gemeld dat het levendige universiteitsgebeuren (Poznan telt meerdere universiteiten) twee weken plat gaat. Studenten krijgen die tijd vrijaf. Wat mijn partner’s pa, zijnde hoogleraar, tot enige vrolijkheid stemt.


Polen mag in EU-verband dan nog een beetje achteraanhobbelen; als het om security gaat laten ze hier niets aan het toeval over. Zo zal de binnenstad overbevolkt zijn door een immense politiemacht met groot materieel. De modale Poolse politieman ziet er sowieso al dreigend uit: hooggelaarsd, in zwart ME-like uniform en opzichtig bewapend, meestal met gemillimeterd kapsel. Niet iemand waar je gezellig een praatje mee maakt op straat.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige