Het werd in de videotheekdocumentairehit “What The Bleep Do We Know” ook al even aangesneden, de theorie van de Japanse professor Emoto. Die ontwierp een manier om waterkristallen te fotograferen tijdens het kristallisatieproces en kwam tot een opzienbarende conclusie: water is zeer gevoelig voor woorden, muziek en emoties. Als je je water een tijd lang bewaart in een potje met ‘haat’ op het label, ziet H2O er anders uit als dat je er ‘moeder’ op schrijft. Bach spelen bij het potje laat andere patronen zien dan death metal. Emoto heeft zijn verbazingwekkende holistische theorie vastgelegd in het boek ‘De boodschap van Water‘.
Het is ongelooflijk te zien hoe verstandige en rationele mensen anno 2006 stoppen met het stellen van kritische vragen als dit soort prachtige theorieën voorbij komt zetten. Hele grote sites – zie bijvoorbeeld Niburu.nl als je heel veel tijd kunt spenderen- zijn aan dit soort geloofswetenschap gewijd, webplekken met alleen maar instemmende reacties. Maar wat nu als je je moeder haat? Wat als het ‘haat’ in de ene taal, ‘liefde’ betekent in een andere? Wat als de onderzoeker Bach vreselijk vindt en elke dag vergenoegd naar death metal luistert? En nergens lijkt Emoto de herhaalbaarheid van de proeven belangrijk te vinden. De wetenschappelijke babbelbox staat vandaag op Sargasso.nl en vraagt wanhopig aan de (amateur)wetenschappers: gelooft u er wat van of kunt u er niks mee?
