De nieuwsbrief Communicatienieuws wees ons op een ludieke enquête van ene Yoshe, columnist op Nu.nl. Yoshe wilde dolgraag van zijn lezers weten in welke Nederlandse plaats hij of zij niet dood gevonden wil worden. Tientallen lezers reageerden op de vraag. Welke plaats het vaakst genoemd werd? De meeste stemmen gingen naar Diemen, al had Diemen wel de hete adem van Amsterdam in zijn nek. Waarom is sterven in Diemen zo lullig? In de "lezerspost" heeft niemand het over Diemen, wel over het meer voor de hand liggende Helmond, Delfzijl en natuurlijk Almere. Over Lelystad schrijft iemand: "Er is maar één goed antwoord: Lelystad. Wat een jaren-70-naargeestigheid, wat een wij-wonen-ook-aan-een-woonerf-triestheid, wat een geplande ellende."
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
God, wat zijn Nederlandse politici toch saai en wat boffen de Belgen met socialisten als Michel Daerden, 57 jaar oud en Waals minister van Begroting. Volgens onze zuiderburen was hij de man van 2006. De man is zo populair dat hij met gemak een zaal vult met tweeduizend laaiend enthousiaste fans. Ook veel bekende Belgen willen graag gezien worden met de politicus. Nederland en de rest van de wereld kennen de man inmiddels ook, sinds hij figureerde in een YouTube-filmpje dat in België het “zattemansinterview” ging heten. Zo zouden wij Wouter Bos toch niet gauw op de televisie zien, want in Nederland mag je als politicus niet uit de band springen, laat staan met een paar borrels op op de kijkbuis verschijnen. Tenzij je in de klauwen wenst te vallen van de luipaarden van de vaderlandse pers en bespot wil worden door het ganse Nederlandse volk. Het besmuikte lachje van Gerrit Zalm vond de Nederlander al hoogst irritant. Een beschonken Gerrit Zalm hadden we helemaal afgemaakt.
Voor Daerden verliep het echter allemaal anders. Er werd een reggaemix uitgebracht met Daerdens uitspraken, T-shirts met de kop van Michel D. vlogen de deur uit. Daerden komt in de politieke populariteitspolls inmiddels gevaarlijk dicht in de buurt van Elio Di Rupo, de man die al jaren de ranglijst van populairste Waalse politici aanvoert. Daerdens politieke tegenstrevers zien blauw van jaloezie en proberen de man als het maar even kan zwart te maken. Deze maand verschijnt ook nog eens een boek over zijn leven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het lijkt een beetje op een bloggersmeeting, ergens op een centrale plaats in het land. Je voelt je een vreemde eend in de bijt en bij de meeste bloggers, die je nog nooit in het echt hebt gezien, had je jezelf toch hele andere gezichten voorgesteld… Toch maar even op de foto. Leuk voor de kleinkinderen!
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.