Gooi maar over de schutting

Afgelopen donderdag hield het kabinet weer een persconferentie over corona, en kondigde aan dat mensen met ingang van deze week voortaan bij horecabezoek hun contactgegevens moeten achterlaten. Dit om te zorgen dat, mocht een bezoeker (of medewerker) later besmet blijken te zijn, andere mensen gewaarschuwd kunnen worden. De horeca kloeg steen en been, bij monde van de branchevereniging. Het klonk vooral verongelijkt. ‘De aandacht voor corona en horeca is buiten proportie.’ Mij lijkt dat elke plek waar mensen gedurende langere tijd redelijk dicht bij elkaar zitten, zonder mondmaskers op, terwijl ze veel lachen en praten, onze volle aandacht verdient. Maar de branchevereniging had volkomen gelijk dat het kabinet akelig summier was geweest.

Door: Foto: byronv2 (cc)

Geen bal op tv | Joost Eerdmans in de Avondspits

Sinds donderdag heb ik een auto. De eerste auto in mijn leven. Met als gevolg dat ik weer eens naar de radio luister. 

En zo kwam het dat ik vrijdagavond rond de klok van half zeven ineens aan het luisteren was naar Joost Eerdmans die als Wakkere Nederlander een radioprogramma onder de titel Avondspits presenteert. Daarin poneert hij een stelling waarop luisteraars kunnen reageren.

Stelling van afgelopen vrijdagavond: dat Rotterdamse uitgaansgelegenheden vaak Marokkanen en Antillianen weigeren is geen racisme maar gezond verstand. Je kon reageren door te bellen en door te reageren op Twitter met #eens of #oneens. 

De argumenten die Joost naar voren bracht, waren 1) uitgaansgelegenheden willen geld verdienen, dus zijn ze er helemaal niet bij gebaat om mensen puur uit racistische motieven te weigeren, 2) portiers zijn zelf vaak Marokkaans of Antilliaans, en 3) Marokkaanse en Antilliaanse meisjes worden zelden geweigerd. Eerdmans erkende dat portieren ongetwijfeld wel eens beoordelingsfouten maakten, maar volgens hem lagen daar geen racistische motieven aan ten grondslag. Daar zou Joost best wel eens gelijk in kunnen hebben, maar dat betekent nog niet dat het niet racistisch is. Volgens mij kun je best een racistische daad plegen zonder dat daar racistische motieven aan ten grondslag liggen. Noem het voor mijn part onbedoeld racistisch. Of zelfs ongewild racistisch.

Quote du Jour | Verwitting

“Hoezeer Federatie Ho.Re.Ca. Vlaanderen ook een verwitting van de sector toejuicht, het is niet eerlijk dat enkel onze sector dit systeem moet accepteren.” [Bron]

Wonderland Bolgië heeft een neurotische relatie met geld. Priveverdiensten zijn zowat privé staatsgeheim, de 20 grootste bedrijven betalen geen cènt belasting, er is geen enkele vorm van taks op aandelenwinst – maar het heeft waarschijnlijk wel de hoogste belasting op arbeid ter wereld – samen met het aandeel zwartwerk. Dit alles moet de Ho.Re.Ca. van Bolgië (België bestaat naar het schijnt niet meer) hebben aangespoord tot een surrealistische realitycheck. Ze gaan een proces aanspannen tegen de staat omdat ze vanaf 2013 een sluitend kassasysteem moeten invoeren. Dat laatste is een deel van de deal die in 2009 gemaakt is, en waarbij meneer Ho.Re.Ca een BTW-verlaging heeft verkregen van 21 naar 12%. Kijk dus even goed naar uw euro’s bij het moment van betaling op dat Antwerpse terrasje deze zomer, o gij die uw verwit geld zal neerleggen voor een pintje. De kans dat die euro’s magisch verzwarten is namelijk bijzonder groot.

De Wet Bibob: het bestuur als rupsje nooitgenoeg

De nieuwe wet bibob is zo ruim geformuleerd dat je zelfs bij de aanvraag van een kapvergunning gescreend zou kunnen worden, constateert Albertjan Tollenaar, docent bestuursrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Op 20 maart jongstleden is heeft de Tweede Kamer de Evaluatie- en uitbreidingswet Bibob aangenomen. De wet maakt een eind aan enkele weeffouten in de Wet Bibob, zoals de rare beperking van het inzagerecht van de aanvragers die geconfronteerd worden met een hen onwelgevallig Bibob-advies en de wat onthande positie van de bezwaarcommissie die ook inzage kan krijgen in het Bibob-advies. Bovendien komt de burgemeester beter beslagen ten ijs, doordat hij het Bibob-advies kan bespreken in de driehoek en dus kan verifiëren of het beeld dat het Landelijk Bureau Bibob schetst, overeenkomt met het beeld dat de Officier van Justitie en politiechef hebben.

De parlementaire behandeling ging vrij rimpelloos. Dat zal ermee te maken hebben dat het kabinet het aanvankelijke wetsvoorstel, met vergaande bevoegdheden voor de burgemeester, aanmerkelijk afzwakte en eigenlijk alleen zaken regelt waarover wel consensus bestaat, al was het maar omdat de rechtspositie van de betrokken burger enigszins verbetert en wordt voorzien in wat meer kwaliteitswaarborgen.

Op één punt gaat de Tweede Kamer echter verder dan het oorspronkelijke wetsvoorstel. Door het aannemen van het amendement van Çörüz (CDA) en Hennis-Plasschaert (VVD) komt de huidige beperking dat de gemeentelijke vergunning die onder de Bibob valt, betrekking moet hebben op een bedrijf of inrichting voor zover deze bij het op grond van het tweede lid van dat artikel vast te stellen algemene maatregel van bestuur is aangewezen, komt te vervallen. Het eerste lid van artikel 7 komt derhalve als volgt te luiden:

Foto: Eric Heupel (cc)

Gidsland Argentinië

cromagnonOver Argentinië kun je grappen maken. Of je kunt je aan het land ergeren. De presidente laat zich met een helikopter van huis naar werk vliegen. Het sluiten van een koekjesfabriek leidt al weken tot een halve burgeroorlog. Huizen kopen doe je met tassen contant geld in plaats van met een girale overschrijving. En piloten zijn er trots op de bijdrage die ze hebben mogen leveren aan het opruimen van tegenstanders van het regiem.

Maar er gaan ook dingen goed. Een voorbeeld is de afhandeling van de affaire Cro-Magnon. Republika Cro-Magnon was een populair poppodium/discotheek in de wijk Once, een wat verlopen wijk tegen het centrum van Buenos Aires aan. Op 30 december 2004 trad er een band op, werd er vuurwerk afgestoken en kwamen bijna 200 jongeren om in de hel van vuur en rook die volgde. Talloze gymschoenen van slachtoffers zijn over kabels in de buurt gehangen als spontaan monument.

De brand bracht een schokeffect te weeg zoals dat hier gebeurde na de Volendamse nieuwjaarsbrand. Regels werden strakker aangehaald, procedures herzien, controles geïntensiveerd, zoals dat na vergelijkbare incidenten in ieder land gebeurt. De meest recente maatregel van de overheid is minder alledaags.

De overheid lanceerde de website www.saliseguro.gob.ar, oftewel veilig uitgaan. Op de site kun je de club, feestzaal of bar waar je heen wilt opzoeken en checken wat de veiligheidsstatus is. Met een handige zoekfunctie kies je de buurt, het soort gelegenheid of eventueel de naam van het etablissement en je komt alles te weten over de oppervlakte van de tent in vierkante meters, het aantal mensen dat naar binnen mag en de veiligheidsgeschiedenis. Ook kun je commentaren achterlaten als je vindt dat er iets niet in orde was in de gelegenheid waar je uitging.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Rookverbod is geen betutteling

Uitgemaakte sigaretten (Foto: Flickr/Saudi...)

Ik ben het een beetje zat om “betuttelend” genoemd te worden omdat ik vóór het rookverbod in openbare gelegenheden en specifiek uitgaansgelegenheden ben. Zat omdat de mensen die dat tegen mij zeggen (of schrijven) vooral rokers zijn of mensen die het zelf niet zoveel kan schelen dat ze gedwongen worden om andermans rook in te ademen.

In beide gevallen worden de gevolgen voor de meeroker zelden of niet genoemd. Alsof deze niet bestaan. Gelukkig komt er steeds meer bewijs dat die gevolgen er weldegelijk zijn, en dat het gevaar zelfs groter is dan gedacht. Een review van 13 verschillende studies toont namelijk aan dat het aantal hartaanvallen in Europa en de VS na het invoeren van anti-rookmaatregelen in het eerste jaar al 10% daalde, en na drie jaar zelfs 36% bedroeg. Dat is fors meer dan vooraf gedacht.

Het is dan ook onbegrijpelijk dat het roken in uitgaansgelegenheden langzaamaan weer terrein wint. Afgelopen week stond ik weer in de rook in een discotheekje in Delft. De argumentatie? Niet-rokers hebben de keuze om wel of niet naar een al dan niet rookvrije gelegenheid te gaan of daar te gaan werken.

Op het eerste gezicht lijkt dat een valide argument, ware het niet dat het in de praktijk niet zo werkt. Het opheffen van het rookverbod voor cafés en discotheken zal tot gevolg hebben dat er geen rookvrije gelegenheden meer zullen zijn, en dat komt omdat we hier te maken hebben met een verslaving. Mensen die roken ervaren door het niet roken een relatief groot direct nadeel, terwijl mensen die niet roken juist weinig direct nadeel ondervinden door een relatief korte periode meeroken. Daarom zullen groepen mensen eerder rekening houden met de verslaafden en toch naar een tent gaan waar gerookt mag worden, wat het economisch onaantrekkelijk maakt om een streng rookbeleid te handhaven. Ik heb zelfs meegemaakt dat een groep dreigde te splitsen in rokers en niet-rokers omdat de rokers zo nodig hun shot moesten hebben. Het resultaat: iedereen ging maar met de rokers mee. Het is moeilijk argumenteren met een verslaafde, want niet roken behoort meestal niet tot de mogelijkheden.

Foto: Eric Heupel (cc)

Regiorechtspraak en rammelende wetgeving

Zit je met je dranklokaal per ongeluk in het norse noorden, dan wordt de kachel met je aangemaakt door het plaatselijk rechtscollege. Komen de asbakken in het larmoyante zuiden op de bar, dan is het victoria kraaien en word je als eenmanszaak tot tweemaal toe in het gelijk gesteld.rookverbod Tot zover dus de regiorechtspraak in dit landje. Één ding staat nu wel vast: de wetgeving tot handhaving van het rookverbod rammelt aan alle kanten. En je hoefde geen briljant jurist te zijn om al bij de instelling van het rookverbod, juli vorig jaar, te voorspellen dat Ab Klink weer eens een staaltje van falend overheidsbeleid in de markt had gezet. De gang van zaken lijkt sterk op het paddoverbod, waarbij schimmels die spontaan in je tuin groeien ineens tot een veroordeling kunnen leiden wegens het bezit van illegale drugs. Terug naar het rookverbod in de horeca. Of liever gezegd: de wettelijke eis in de Tabakswet dat het personeel rookvrij moet kunnen werken. Dus rookruimtes toegestaan. Voor eenmanszaken (die geen personeel hebben) is het in een apart besluit geregeld: daar moeten eigenaren een rookverbod instellen en handhaven. Het hof in Den Bosch stelt nu dat die eis niet op de Tabakswet is gestoeld. Kortom: Klink meet met twee maten en rechtbanken oordelen diametraal verschillend over de uitleg van die wetgeving…

Quote du Jour | Echte kroeggangers willen roken

Er is een deuk gekomen in het rookverbodverhaal.

Koninklijke Horeca Nederland vertaalt de stilte die minister Ab Klink laat vallen in zijn anti-rookbeleid. Nadat rechters zijn wetgeving om zeep hielpen, is het wachten op een nieuw voorstel om de Tabakswet te wijzigen. Intussen is het percentage cafés en discotheken met personeel waar gerookt wordt, gestegen tot 20% en is het aantal rookvrije kroegen gedaald van 83% in het voorjaar tot 73%.

Quote du Jour | Amsterdam heeft ‘t nog steeds

“Beste mensen, Dit is de standaard procedure in Amsterdam bij elke opbreking, waar, wanneer en hoe groot dan ook. Ik heb rechtstreeks uit het stadhuis vernomen dat er slechts 1 instantie is die hier aan debet is, keer op keer, en die tevens onaantastbaar blijkt de zijn. Het antwoord van degene op het stadhuis, meneer het ligt aan riool, riool, riool en wij staan machteloos. Het had ook eigenlijk niets anders mogen wezen. Beeldender kan je het beleid met zijn amateurs niet weergeven. Riool, riool,..” (Reaguurder John Berrevoets in Het Parool)

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Volgende