Zes jaar Anno PIM: wie is de nieuwe Fortuyn?

Balkenende was verbaasd dat een groot deel van de bevraagden in een enquete geen geloof hechtte aan de waarheidsgetrouwheid van het gespreksverslag over Fitna. “Zolang ik premier ben, heb ik niet meegemaakt dat glasheldere documenten van regeringszijde worden gerelativeerd.” Dat ligt dan toch aan Balkenende vrees ik, want het lijkt me sterk dat ik de enige ben die dat niets heeft verbaasd.

Niet dat ik ervan uit ga dat het document geen getrouwe weergave zou bevatten. Zou dat wel zo zijn, dan zouden twee ministers en een topambtenaar een wel heel groot risico genomen hebben. Er zijn immers meer ambtenaren bij betrokken geweest. Niet alleen een notulist, ook diverse ambtenaren in de voorbereiding en de afhandeling van het gesprek. Als er gerommeld zou zijn in het verslag zal dat vroeg of laat naar buiten komen en dan kunnen de premier, de ministers en topambtenaar Tjibbe Joustra verdere publieke functies op hun buik schrijven. Het feit dat Wilders zelf het verslag niet heeft willen ondertekenen wijst er bovendien op dat hij zijn handen vrij wilde houden over wat hij naar buiten zou brengen.

De reden dat Balkenende’s verbazing mij verbaast, is dat hij en tal van andere politici zich de afgelopen jaren uiterst onbetrouwbaar hebben betoond en – erger nog – de besluitvorming structureel hebben versluierd. Iedereen had de mond vol over Nieuwe Politiek, waarbij het gepolder en de achterkamertjes als kenmerken van Oude Politiek werden aangemerkt. Andere politici werden als onbetrouwbaar neergezet door hen simpelweg als Oude Politiek te betitelen.