Meindert Fennema, professor politicologie en voormalig GroenLinks duo-raadslid in Bloemendaal schreef een biografie over Geert Wilders. Het boek geeft een aardig beeld van hoe Wilders in 1990 begon als leerling van Bolkestein; en hoe hij uiteindelijk na de laatste verkiezingen op het punt is gekomen om mee te onderhandelen over de nieuwe regering. Over het leven van Wilders voor de politiek schrijft Fennema weinig: zijn familie, zijn jeugd of zijn reizen naar Israel komen nauwelijks aan bod. In die zin biedt het boek weinig nieuwe inzichten. De nieuwe inzichten die Fennema heeft geprobeerd te bieden liggen meer op het persoonlijke vlak: hij heeft geprobeerd zich te verplaatsen in de geest van Wilders. En zo krijg je toch meer gevoel voor de benauwde positie van de meest beveiligde politicus van Nederland. Maar deze persoonlijke insteek leidt ook tot onduidelijkheid: zo schrijft Fennema over de toespraak van Máxima waarin zij ontkende dat 'de' Nederlander bestaat, dat dit een 'onversneden GroenLinkse toespraak' (p.143) was. Het is onduidelijk of dit is wat Fennema weet dat Wilders dit dacht of dat dit is wat Fennema zelf denkt over die toespraak.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Dat gekke proces tegen die man met dat vreemde haar die van die nare dingen zegt over andere mensen, dat had er natuurlijk nooit moeten komen, roept weldenkend Nederland al weken in koor. Hij zegt dan wel nare dingen, maar dat moet kunnen, want we leven in een vrije wereld. De ondertoon verschilt van spreker tot spreker. Bij sommigen krijg je het idee dat ze vinden dat er ergens ook nog wel een kern van waarheid in al die nare verhalen zit ook, bij anderen lijkt het erop dat ze vooral bezwaar hebben tegen alle (media-)aandacht voor De Man Met Het Vreemde Haar en Zijn Abjecte-en-Infame Gedachtegoed. Slechts een enkeling haalt het in zijn hoofd om iets te mompelen over ‘niet per se een slechte zaak’ – want impliceren dat het wellicht niet alleen maar onverstandig zou kunnen zijn om deze zaak te voeren wordt – voor je er erg in hebt – gelijkgesteld aan het steunen van een veroordeling van die Rare Blonde Man.
Voor alle duidelijkheid: het zou een zware klap voor de Nederlandse democratie zijn als Wilders ook maar de minste, symbolische veroordeling zou krijgen – hoe infaam en abject ik zijn ideeën op sociaal-cultureel vlak ook vind – maar ik ben niet overtuigd van de onzinnigheid van dit proces. Er is in Nederland grote maatschappelijke onduidelijkheid over wat onze wet nu wel en niet verbiedt, en over wat nu wel en niet gezegd mag en moet mogen worden. Die onduidelijkheid betreft niet alleen die Wilders, al speelt hij er wel een hoofdrol in. Er zijn meer dan enkele ongelukkigen die vinden dat die Wilders veroordeeld zou moeten worden. Het is tijd dat daar duidelijkheid in komt, en dat de controlerende – en indien nodig de wetgevende – machten zich vierkant scharen achter de vrijheid van meningsuiting. In Nederland voeren wij een vrij maatschappelijk debat, en de overheid is er óók om in geval van onduidelijkheid die vrijheid te bevestigen en te verdedigen. Het is lullig voor Geert, maar belangrijk voor Nederland.
Waar de oppositiehaantjes Cohen en Pechtold nog hard voor de spiegel aan het oefenen zijn hoe ze ‘Brrruin I’ het beste voor de camera kunnen uitspreken, is het bij GroenLinks-leider Femke Halsema al wat langer aan het rommelen. Ze vindt het best wel stom dat hele volksstammen ’s tegenwoordigs denken dat links hetzelfde is als: tegen homo’s, tegen vrouwen en voor onderdrukking. Hoe zou dat toch komen? En dat inmiddels flink jeukende ongemak ontglipte haar een jaar geleden ook al, toen ze in De Pers onthulde dat ze maar nauwelijks kon wachten tot het moment daar was dat Islamitische vrouwen hun hoofddoek af zouden slingeren.
Afgelopen zaterdag ging ze uitgebreid – maar nog altijd ongemakkelijk – in op de onmogelijke positie waarin progressieve politici zich laten plaatsen in het Islamdebat, of eigenlijk het Wildersdebat. In haar lezing in de Utrechtse Jacobikerk zei Halsema: “Er lijken ook maar twee smaken. Je bent anti-religie en dan wil je godsdienst, ik bedoel natuurlijk de Islam, weren uit de publieke sfeer en het liefst uit heel Nederland. Je bent pro-religie en dat betekent in het gepolariseerde debat ook dat je een moslimknuffelaar bent en een relativist die de sharia wil invoeren (dit is een vrije vertaling van het werk van Wilders).”
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
[qvdd]
?????Het roept bij veel mensen onrust op. En het zaait haat bij mensen, omdat het ontdaan is van iedere relativering, van iedere nuance. Het is zo keihard eenzijdig neergezet dat mensen er zo nog dadelijk ook in gaan geloven dat het zo is. En het is ook niet meer gerelateerd aan de werkelijkheid.
Aldus Gerd Leers. De beoogd CDA-minister voor Immigratie en Asiel haalt uit naar Geert Wilders – in 2007 in een uitzending van Netwerk. Wat denkt u: zal Geert Wilders hem gedogen?
Als zelfkastijding, en om de komst van het eerste crypto-groepuitsluitende Nederlandse kabinet sinds de invoering van het algemeen kiesrecht te gedenken heb ik het boek ‘De schijnelite van de valsemunters‘ van Martin Bosma gekocht en gelezen. Het boek verkoopt hard, ik had het besteld vóór het in de boekwinkel lag, maar mijn exemplaar was uit de tweede druk. De prijs van 19,95 was bij die tweede druk gewijzigd in 14,95. Inmiddels ligt de derde druk in de winkel.
De blurb achterop het boek kenschetst Martin Bosma onder meer als ‘Het politiek genie achter Wilders, zijn fractiegenoot en tekstschrijver’ en ‘de intellectuele kracht achter Wilders’. Zijn boek oogt als een uitgave van de kraakbeweging in de jaren 78-84: Enige slordig afgedrukte foto’s met ondubbelzinnige spandoekteksten; de auteursnaam en de boektitel in een korrelig pseudo schrijfmachinefont.
Martin Bosma weet waardoor het mis is gegaan in zijn utopistische grootvaderland dat ergens in de 20e eeuw ophield te bestaan. Links, in al zijn gedaanten, en dat zijn er nogal wat bij hem, is de oorzaak en het gevolg van alles wat er is mis in de westerse wereld.
Bosma legt een complot bloot waarin iedereen een rol speelt, tenzij men daarvan ondubbelzinnig wordt vrijgepleit door Martin en enige andere toegelaten profeten. Sinds het buiten de realiteit plaatsen van elke vorm van links denken door Reagan, Thatcher en hun epigonen hebben de ontluisterde, voorheen linkse denkers hun aandacht en energie gericht op het versterken van de opmars van de wereldwijde Islam. Martin weet in elke uiting die hij niet waardeert de fnuikende invloed van de agressieve ideologie (door kwaadwillende niet-weters nog wel eens als ‘godsdienst’ geduid) van de Islam op te sporen. Als inspiratiebron kidnapt Bosma de oude Drees en Drees-junior. In het NRCH het oordeel van een (klein)zoon van deze heren hierover.
[qvdd]
In de Koran staan meer antisemitische passages dan in dat boek.
Aldus Hans Jansen, verwijzend naar ‘Mein Kampf’, tegenover de rechter tijdens het proces tegen Wilders. Een uitspraak waar Marcel Hulspas zich over opwindt in De Pers:
Ach, zal hij hebben gedacht, wie gaat dat nou controleren? De rechtbank heeft Mein Kampf toch niet in de kast staan. Iedereen die dat boek wèl bezit, en ook een Koran (zoals ondergetekende) weet dat dit volstrekte onzin is.
Hulspas beschuldigt Jansen van liegen, dan wel knettergek zijn.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Chris Aalberts met de eerste in een serie analyses van politieke tweets.
Vroeger had je op de radio ‘de plaat en zijn verhaal’, een rubriek waar luisteraars hun favoriete plaat konden aanvragen en vertelden hoe het nummer in hun leven een rol had gespeeld. De rubriek bestaat nog steeds. Muziek is pas echt betekenisvol als je weet hoe de plaat in het leven van echte mensen een rol speelde. Vanaf nu is dit de Twitter-variant op die rubriek: welke betekenis heeft een individuele tweet? Wat kunnen we op basis van een tweet zeggen over de Nederlandse politiek?
Afgelopen zaterdag sprak Geert Wilders in Berlijn zijn Duitse politieke medestanders toe. De NOS maakte er een reportage over. De commentaarstem zei dat Wilders weliswaar weinig heeft meegekregen van het CDA-congres op diezelfde dag, maar dat hij wel een smsje van Maxime Verhagen kreeg waarin Verhagen ‘hem veel succes wenste’. Vara-website Joop plaatste het filmpje op YouTube, en Boris van der Ham, Tweede Kamerlid van D66, twitterde naar Verhagen: ‘is dit waar?’ Verhagen reageerde er niet op. Er waren wel 23 retweets.
Zou Verhagen Wilders werkelijk een succes-sms hebben gestuurd? We zullen het nooit weten, maar er is een aanzienlijke kans dat het klopt. Met de formatie van het nieuwe kabinet, en het vertrek van Balkenende, zou je denken dat de Nederlandse politiek sterk vernieuwd, maar niets is minder waar. De hoofdrolspelers van nu lopen al meer dan tien jaar in Den Haag rond: Geert Wilders en Maxime Verhagen. Journalistieke publicaties laten zien dat zij het politiek oneens zijn, maar persoonlijk een goede band hebben.
Het zal lastig zijn voor het komende kabinet om een meerderheid te vinden voor de Lange-Tenentax. In het gedoogaccoord hebben CDA en VVD met de PVV afgesproken dat groepen die zich snel beledigd voelen daarop fiscaal worden aangesproken. Echter, noch de dissidente CDA’ers, noch gedoogpartner SGP willen met het plan instemmen. Besprekingen zitten in een impasse omdat uitstel van de maatregel voor Geert Wilders onbespreekbaar is.
VVD-leider Mark Rutte denkt dat de Lange-Tenentax de mate waarin bevolkingsgroepen zich beledigd voelen zal verminderen. “Nederland zit vol met mensen die zich beledigd voelen door vloeken, bloot, eten, dieren, grappen over god en ander gedoe. Een vrije geest hebben is op eieren lopen, want voor je het weet heb je weer het een of ander exotisch taboe geschonden.”
In het gedoogaccoord is nu afgesproken dat bevolkingsgroepen recht hebben zich beledigd te voelen. Echter, voor zo’n gevoeligheid moet dan wel eerst officieel erkenning worden aangevraagd. Die taboetoets kijkt of de lange teen in een erkende culturele of religieuze traditie is te plaatsen. Is een taboe eenmaal erkend, dan kunnen mensen door middel van een belastingtoeslag aanspraak maken op een zekere mate van publieke gekrenktheid op het moment dat anderen het taboe breken. “Betaal je niet, dan moet je ook niet zeuren. Eerst betalen, dan pas mag je balen”, aldus Rutte.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.