Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
VS: Veiligheid of Persvrijheid?
In de VS is er nogal wat onrust ontstaan na de onthulling door de New York Times van het geheime VS programma waarin internationale financiële transacties opgevraagd worden bij SWIFT.
De onrust gaat niet zozeer over het programma zelf, alswel over het feit dat NYT alweer een geheim openbaart. Velen beschouwen dit aldaar als een misdadige ondermijning van de gerechtvaardigde strijd tegen terrorisme.
Ver ter rechterzijde van het politieke (blog) spectrum worden zelfs oproepen gedaan om de betrokken journalisten en redacteuren op te sporen en mogelijk eens een lesje te leren (via Orcinus).
Maar dat is het geschreeuw van losgeslagen individuen. Ernstiger wordt het als je kijkt naar hoe het Huis van Afgevaardigden reageert op deze zaak. Ze hebben een resolutie (HRES 895 EH) aangenomen waarin aangeven wordt dat de strijd tegen het terrorisme heel belangrijk is en dat niets dit in gevaar mag brengen. Om dat te eindigen met:
“(4) expects the cooperation of all news media organizations in protecting the lives of Americans and the capability of the government to identify, disrupt, and capture terrorists by not disclosing classified intelligence programs such as the Terrorist Finance Tracking Program.”
En dat is eng. Dan wordt het Orwelliaans. Dan wordt er geknaagd aan een essentieel onderdeel van de democratie, een vrije pers.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.