GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer nogmaals voor Berend die ons deze column toemailde getiteld Kauwgom kopen in Damascus, of, Hoe het Syrische volk het Amerikaanse imperialisme in stand helpt te houden. Op een taxi-haven in de Syrische hoofdstad Damascus werd ik benaderd door een jongetje van een jaar of twaalf, die pakjes kauwgom verkocht. De pakjes zagen eruit alsof ze nog voor de val van de Muur uit de Sovjet-Unie waren geïmporteerd. De vraag drong zich op wat de houdbaarheidsdatum van kauwgom is, zeker in een Mediterraan land. Het zou voor de hand hebben gelegen deze kauwgom niet te kopen, maar er waren drie redenen om het toch te doen. Om te beginnen liefdadigheid. Ten tweede was er het feit dat de reis naar Damascus tot dan toe wat teleurstellend was geweest. Syrië geldt als een adjunct-lid van de As van het Kwaad, en er heen gaan had een avontuur moeten zijn. Het bleek echter een betreurenswaardig veilig land te zijn, met een ontspannen houding ten aanzien van religie, en ook, in vergelijking met andere landen in het Midden-Oosten, weinig militairen op straat. Een poging om ons naar goed Nederlands gebruik klem te zuipen en te misdragen was stuk gelopen op het alcoholbeleid van de stad Damascus. De enige gelegenheid waar alcohol geschonken werd bevond zich in een atoombunker vijftig meter onder de stad, waar (en dit is belangrijker) de biertjes omgerekend meer dan tien euro per glas kostten. Dit was ons te gortig. Kortom, het consumeren van verdacht uitziende kauwgom was misschien wel de laatste kans om een gevoel van gevaar in onze vakantie terug te brengen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Het zal u niet ontgaan zijn, op Sargasso komt regelmatig een postje voorbij over de staat van de economie, hier en elders in de wereld. En onze reaguurders smijten dan graag met cijfers en feitjes om argumenten kracht bij te zetten. Omdat veel van dit zeer fraaie en bruikbare materiaal ondersneeuwt in de discussies van losse postjes, leek het me wel aardig om het allemaal maar eens te verzamelen. Dan kunnen we in de toekomst gewoon naar deze post verwijzen.
Directe aanleiding was een zeer uitgebreide spreadsheet van reaguurder Palestrina waarin de olieprijs in goud werd uitgedrukt. Zie hier het resultaat voor deze eeuw:
Geheel in Web 2.1 stijl hoop ik natuurlijk dat jullie hiervoor materiaal aan (blijven) leveren en aangeven wanneer iets niet langer correct of valide is. Ik zal dan met enige regelmaat deze post actualiseren. Heb alvast een begin gemaakt, maar moet nog door de oude posts bladeren voor de mooie grafieken. Aanwijzingen helpen!
Omdat het een nogal lange post zal zijn, starten we hier met een inhoudsopgave. Gevolgd door de grafieken en een korte toelichting. Daar waar er geen copyright op zit, plaatsen we het hier, anders een klein plaatje en een verwijzing naar de site.
Iedereen op voorhand dank voor de input.
De dollar, de Amerikaanse economie en de olieprijs, het zijn allemaal onderwerpen die de laatste tijd erg leven. De VS is nog steeds de grootste speler op het wereldtoneel en grote veranderingen daar raken alle landen.
Ruim twee jaar geleden was er de documentaire “De dag dat de dollar valt” van de VPRO. Daarin een scenario waarin de dollar in zeer korte tijd instorte. Deze documentaire is voer geweest voor veel discussies. Maar tot een harde val is het nog niet gekomen. Wel al een stevige verschuiving. Daarom zendt de VPRO maandag een update van de documentaire uit.
Vooruitlopend op die uitzending geven we u hier alvast middels onderstaand filmpje een analyse van de belangrijkste bewegingen rondom de dollar. In stilte zijn de landen hun reserves aan het verschuiven en gaat goud een steeds grotere rol spelen.
Let goed op de terloopsheid waarmee het “technisch faillisement” van de VS wordt uitgesproken.
Op Sargasso hebben we al diverse malen eerder aan dit onderwerp aandacht besteed en dat heeft vaak tot heftige en soms verhelderende discussies geleid. Maar de grote vragen blijven open staan:
– Verliest de dollar inderdaad zijn sleutelpositie binnen afzienbare tijd?
– Zet de ingezette daling van de dollar door en gaat dat langzaam of ineens heel snel?
– Wat is het uiteindelijke effect op de wereldeconomie?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Als de euro verder opklimt tegen de dollar en andere munten dan wordt de Europese exportindustrie aan gruzelementen gebracht. We zitten in de voorfase van een valutacrisis in Europa – een crisis die het bestaan van de euro bedreigt.” (FN Arena)
Overdreven? Broodje Aap? Kern van waarheid?
FN Arena noemt de budgetverschillen tussen verschillen eurolanden als oorzaak van een mogelijk europrobleem in Europa. De Zuid-Europese landen kampen met een tekort op het budget van meer dan 10% evenals veel Oost-Europese landen waar de schulden zeer hoog zouden zijn. Als de situatie in Oost-Europa explodeert vanwege de valutakoersverschillen, wat voor voordeel hebben landen met een positief budgetsaldo dan nog om aan de euro vast te klampen, is de redenatie. Lijkt vergezocht, want wat voor invloed hebben de Oost-Europese landen nou eigenlijk op de euro?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
