Dat het niet zo goed gaat, dat kwartje is nu wel gevallen. Maar we zijn er nog niet: de totale uitwerking van de crisis is nog lang niet duidelijk; de 'bodem' is nog niet bereikt. De crisis - lijkt het - krijgt steeds weer een nieuwe wending en blijft verrassen. Internationale samenwerking, investeringen en internationale uitbesteding van (economische) activiteiten hebben in belangrijke mate bijgedragen aan onze welvaart. Nu worden we vooral geconfronteerd met de keerzijde van deze eens productieve verwevenheid. Er is nu sprake van wat wel een systeem failure wordt genoemd, waarbij falende onderdelen van het financiële en economische systeem, door middel van een kettingreactie en lawine-effecten, steeds weer nieuwe falende onderdelen veroorzaken. En dat proces lijkt maar niet te stoppen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op Sargasso is regelmatig plaats voor gastbijdragen, zeker vanuit de hoek van landelijke en Europese politici. Vandaag dan ook een bijdrage van de voorzitter van de VVD in het Europarlement, Jules Maaten.
Deze week viert Europa het tienjarige bestaan van de Euro. De afgelopen maanden hebben we kunnen zien hoe belangrijk onze munt is geworden.
Vanaf het moment dat de Euro werd ingevoerd, kreeg de nieuwe munt te maken met veel kritiek. Nederlanders verlangden al snel terug naar de vertrouwde Gulden, en critici wezen steeds maar weer op de nadelen die de invoering van de Euro zouden hebben. De afgelopen jaren werden de Eurocritici steeds milder in hun betoog. De Euro bleek een stabiele munt te zijn, die al snel de op één na meest gebruikte valuta van de wereld werd. Heimwee naar de Gulden en Peseta werd steeds minder.
Dit komt doordat de Euro in de laatste tien jaar een succesverhaal is gebleken. Critici die beweerden dat de Eurozone al snel uit elkaar zou vallen hebben ongelijk gekregen: deze wordt zelfs uitgebreid. De Europese Centrale Bank is er bovendien in geslaagd de inflatie laag te houden. Dit heeft bijgedragen aan de economische stabiliteit van de Eurozone. Het succesverhaal ten spijt, kreeg de Euro zijn echte test pas aan het einde van zijn eerste decennium.
Toen de financiële crisis in 2008 met geweld losbarstte, grepen Eurocritici de algemene onzekerheid opnieuw aan om de munt aan te vallen. De Euro zou niet bestand zijn tegen het geweld van omvallende banken en de onbetrouwbaarheid van de financiële markt. Weer kregen de zwartkijkers het deksel op de neus. De Euro heeft niet alleen de zware storm vooralsnog onbeschadigd doorstaan, hij heeft zelfs nieuwe steun gevonden uit onverwachte hoek.
Welk roofdier sluipt daar door het Tatra-gebergte? Het is de Tatra-tijger!
De laatste keer dat de gemiddelde Nederlander notie zal hebben genomen van de staat Slowakije was bij het ontstaan ervan, in 1993, in wat wel (naar analogie van de ‘Fluwelen Revolutie’) de ‘Fluwelen Echtscheiding‘ genoemd werd. Het vroegere Tsjecho-Slowakije hield op te bestaan, en er kwamen twee staten uit voort, Tsjechië en Slowakije. De indruk die toen bestond was dat de rijke, beschaafde Tsjechen hun arme, onbeschaafde Slowaakse broertjes afdankten. ‘Azië begint bij Bratislava,’ werd er gezegd.
Vrijwel onopgemerkt heeft Slowakije nu, eerder dan landen als Polen, Hongarije en, inderdaad, Tsjechië, de euro ingevoerd. Hoe kan dit zo plotseling? De Slowaken hebben de afgelopen vijftien jaar de uitspraak ‘Azië begint bij Bratislava’ een geheel nieuwe betekenis gegeven. Slowakije was namelijk de meest dynamische en snel groeiende economie van Europa. Omdat de belangrijkste bergketen van Slowakije het Tatra-gebergte is noemen de Slowaken zichzelf graag de ‘Tatra-tijger‘.
Nu is het land dus rijk en stabiel genoeg om tot de euro toe te treden. De Slowaakse euromunten zijn erg mooi, en deze redacteur kan er bijna niet op wachten om die in in zijn portemonnee aan te treffen. Een felicitatie voor Slowakije is op zijn plaats!
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De hoofdredacteur van de Britse zondagskrant de Observer heeft het volgende scenario geschetst, voor hem (en ook voor deze columnist) een droomscenario. Het Verenigd Koninkrijk, zo betoogt hij, is een betrekkelijk klein land met een banksector die relatief buitenissig groot is, met namen als HSBC, Barclays, Royal Bank of Scotland, en National Westminster. Deze banken zullen, als gevolg van de kredietcrisis, binnenkort ook in buitengewoon zwaar weer terecht komen, maar een ‘bail-out’ Amerikaanse stijl zal de Britse schatkist zich nooit kunnen veroorloven. Dus wat dan te doen? De Amerikaanse huisvriend is ondertussen ook failliet, bij de Rus, de Arabier of de ‘Chinaman’ aankloppen zou te ver gaan, dus blijft er maar één optie over: de Europese Unie. De Europese Unie zou bereid zijn om het geld voor te schieten, onder voorwaarde dat Groot-Brittannië de euro in zou voeren. En zo zou Groot-Brittannië door de achterdeur bij de euro komen.
Dit is een droomscenario voor Will Hutton. De man is de meeste bekende eurofiel van Engeland, en hij wil niets liever dan meer volledige aansluiting. Het zal er zeer waarschijnlijk niet van komen. De reacties op de column dropen in ieder geval van de eurofobie. De Britten prefereren waarschijnlijk een totale economische recessie boven de invoering van de euro. Maar de hoop van Hutton is misschien wel een reflectie van de manier waarop sommige Europeanen (deze columnist niet uitgezonderd) tegen het debacle in de Verenigde Staten aankijken. Sommige Europeanen willen geloven dat de problemen in de Verenigde Staten het bewijs zijn dat het Europese systeem zo slecht nog niet is, en dat er na verloop van tijd een nieuwe economische wereldorde zal ontstaan, waarin Europa machtiger en rijker zal zijn dan het nu is. Het is waarschijnlijk een ijdele hoop ? maar wel een hoop die houvast biedt in deze crisis.
Gesmokkelde sigaretten, illegaal hout, cocaïne, namaak-rolexen, gestolen auto’s, losgeld voor ontvoerde zakenmensen, wapens uit Albanië, vrouwen uit Moldavië, een partijtje krokodillen lederen tassies, bloeddiamanten, gehackte creditcard informatie: criminelen laten zich steeds vaker betalen in euro’s. Volgens een rapport van de Canadese Criminal Intelligence Service is de euro voor het eerst het favoriete betaalmiddel van criminelen. Decennialang liepen criminelen weg met de dollar maar die tijden zijn voorbij. Niet omdat de eurozone een bovengemiddeld crimineel gebied is maar omdat een calculerende crimineel nu eenmaal voor zekerheid gaat. Dit jaar bereikte de euro zijn voorlopige piek rond de 1,60 dollar. Dat is nu weer gedaald tot 1,50 dollar. (Elsevier)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Als Denemarken de euro had ingevoerd, had het land nu geen centje pijn gehad.”
Columnist Mathijs Bouman van Z24 legt uit waarom de economisch sterke Denen zuchten onder de kredietcrisis, terwijl de zwakke Grieken en Italianen er fluitend doorheen zeilen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.