De oorzaak van de vernietiging van de natiestaat binnen de EU is cynisch genoeg het nationalisme, dat de Eurolanden tegen elkaar uitspeelt. "Een catalogus van wreedheden", zo omschrijft het Duitse 'Der Spiegel' de draconische maatregelen die Griekenland krijgt opgelegd in de ruil voor het vermijden van de gevreesde Grexit. "De lijst met eisen van de Eurogroep is waanzin." schrijft de New York Times. "Dit is pure wraakzucht, totale verwoesting van de nationale soevereiniteit, zonder enige hoop op verbetering." Griekenland is aan het eind van deze week wellicht geen land meer", schrijft Tine Peeters in de Morgen. Het opheffen van de Griekse autonomie is volgens haar totaal: ze geldt voor de politiek, de economie en de financiën van het failliete land. Wat gaat er gebeuren?
EU wil nieuw servies voor €2,8 miljoen.
Update (27-6-2015): Dit bleek niet correct. Ging om bovengrens van contract voor vervanging bestaand servies
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
DATA - NOTE: This is the English translation of this original article.
The number of terrorism attacks in the EU rose from 152 in 2013 to 201 in 2014. The number of deaths dropped from 7 to 4. All four deaths were by religious inspired terrorism. In all cases by moslims.
The figures were published today in the new yearly Europol report.
We summarized the most important trends since 2002 in a couple of graphs.
First the number of attacks and arrests per year:
Next the number of deaths, religious inspired and the others, by year:
And the total number of attacks per category. The group “other” has grown significantly. We have not found an explanation for that ye.
DATA - NB: English translation
Het aantal terroristische aanslagen in de EU is van 152 in 2013 naar 201 in 2014 gestegen (NB: zie update onderaan). Het aantal dodelijke slachtoffers daalde van 7 naar 4. Die vier vielen allemaal bij religieus geïnspireerd terrorisme. In dit geval islamitisch.
De cijfers komen uit de net verschenen jaarlijkse rapportage van Europol.
We hebben de belangrijkste zaken van de afgelopen jaren weer in een paar grafieken gevat.
Eerste het aantal aanslagen en het aantal arrestanten per jaar:
Vervolgens het aantal doden dat er jaarlijks bij viel en specifiek daarbij die van religieus geïnspireerd terrorisme.
Tot slot het aantal aanslagen uitgesplitst naar categorie.
Update 22:00 uur: In bovenstaand plaatje zat oorspronkelijk een grote groep “overig”. Het bleek bij nadere lezing rapport dat daarin ook 109 incidenten in Noord-Ierland waren opgenomen. Die vallen dus eigenlijk onder “separatists”. Ook blijkt daaruit dat de stijging zoals hierboven genoemd dus volledig is toe te schrijven aan het Verenigd Koninkrijk. Zonder die staat is er sprake van een daling.
Link naar post van vorig jaar.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Europeans should draw the consequences: prepare for a two-speed Europe, because this will inevitably be the result of further integration. They should create a constitutional arrangement for the EU that can accommodate one highly integrated core, the eurozone, and one less integrated group without the euro, ideally led by the UK. And they should expect that not all eurozone members will want to take that step, so some will leave the group even before the new setup emerges.
Within the eurozone, consequences will again follow. If the EU establishes a political union—the core of which will be a fiscal union, a unified budgetary process, a transfer union, and partly harmonized tax regimes—this entity will require new ways of legitimizing itself. Indirect mandates (such as those that national governments bring to the European Council when they legislate there) or half-baked ones (such as the European Parliament claims for itself) will no longer suffice to root legislative and executive action in the will of the people.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Het schuldenakkoord voor Griekenland is in de problemen. Het akkoord zou mogelijk wel standhouden in het Griekse parlement, de Noord Europese parlementen en misschien zouden de ministers van financiën wel een innovatief financieel instrument boven tafel halen waarmee noodzakelijke overbruggingsfinanciering mogelijk zou kunnen worden gemaakt. Maar niemand blijkt te hebben gerekend op het IMF.
Volgens eigen regels mag het IMF niet deelnemen aan financieringsacties als die niet als “sustainable” worden gezien.
It is well known that Varoufakis was taken off Greece’s negotiating team shortly after Syriza took office; he was still in charge of the country’s finances but no longer in the room. It’s long been unclear why. In April, he said vaguely that it was because “I try and talk economics in the Eurogroup” – the club of 19 finance ministers whose countries use the Euro – “which nobody does.” I asked him what happened when he did.
“It’s not that it didn’t go down well – there was point blank refusal to engage in economic arguments. Point blank. You put forward an argument that you’ve really worked on, to make sure it’s logically coherent, and you’re just faced with blank stares. It is as if you haven’t spoken. What you say is independent of what they say. You might as well have sung the Swedish national anthem – you’d have got the same reply.”
Dit weekend zal het er van moeten komen, een oplossing of niet voor de Griekse schulden problematiek.
Nadat het Griekse parlement afgelopen nacht instemde met een voorstel dat verregaande bezuinigingen omhelst en het voorstel is goed bevonden door de belangrijkste crediteuren zijn sinds deze middag in Brussel de Ministers van Financiën van de Eurogroep bijeen. Het zal er om gaan spannen omdat het wantrouwen zeer groot is.
De signalen uit de vergadering zijn somber. Duitsland dat mogelijk een voorstel heeft gedaan om Griekenland voor vijf jaar uit de Eurozone te zetten, de Finse delegatie die tegen een nieuwe overeenkomst is omdat de Finse PVV gedoogpartner anders het kabinet naar huis stuurt en de Italianen die uitvaren tegen de Duitsers dat het vernederen van Griekenland maar eens moet ophouden. Oh ja, en Berlijn dat zeer kwaad was op het Elysée “hoe ze het in hun hoofd hebben gehaald de Grieken te helpen bij het formuleren van de bezuinigingsvoorstellen”.
The two people most responsible for the eurozone crisis, of which Greece is just the most extreme manifestation, are the former French president François Mitterrand and long-time Italian prime minister Giulio Andreotti. Those two old foxes were the key players who, immediately after the fall of the Berlin Wall, pinned down Helmut Kohl, the West German chancellor, to a timetable for European monetary union in return for their own grudging support for German unification – but would not accept the fiscal union needed to make it work. “Recent history, not only in Germany,” said the historically informed statesman Kohl, “teaches us that it is absurd to expect in the long run that you can maintain economic and monetary union without political union.” How right he was.
This was only one of several original sins of the eurozone.
Grapje. In de marge van de speech van Tsipras heeft het Europees Parlement ingestemd met het vervolg van de TTIP onderhandelingen waarvan de ISDS (de oncontroleerbare tribunalen waarin bedrijfsleven de dienst uitmaakt en die democratische staten onderwerpen aan bedrijfsbelangen) onderdeel uitmaakt. Wel weer een flutcompromisje waarin de ISDS op termijn moet worden veranderd. Duh.
There is a pattern here. For the ECB to act as a lender of last resort was impossible, and the only answer was yet more austerity – until that austerity had been put in place and OMT became possible. When the French government tried to meet deficit targets by raising taxes rather than cutting spending, they were told that this was the wrong kind of austerity. When it came to Quantitative Easing (QE) some were quite explicit – a problem with QE is that it might take some pressure off governments to undertake austerity and ‘reforms’. So perhaps only when the Syriza government has fallen and their successor agreed to more austerity and reforms will it turn out that the Troika can after all be flexible about restructuring debt.
One of the charges frequently made against opponents of austerity in the Eurozone is that we are really seeking the failure of the whole Euro project. The opposite is nearer the truth. The problem for the Euro project is that it has become captured by an economic ideology, and austerity is that ideology’s principle weapon. A self-confident and mature Eurozone would be able to tolerate diversity, rather than trying to crush any dissent. A Eurozone captured by an ideology will insist there is but one path, and that the imperative of austerity is too important to accommodate democratic wishes.
Aldus een verzameling vertrouwelijke documenten waar The Guardian de hand op wist te leggen:
Greece would face an unsustainable level of debt by 2030 even if it signs up to the full package of tax and spending reforms demanded of it, according to unpublished documents compiled by its three main creditors.
The documents, drawn up by the so-called troika of lenders, support Greece’s argument that it needs substantial debt relief for a lasting economic recovery. They show that, even after 15 years of sustained strong growth, the country would face a level of debt that the International Monetary Fund deems unsustainable given Greece’s debt profile […].
The documents show that the IMF’s baseline estimate – the most likely outcome – is that Greece’s debt would still be 118% of GDP in 2030, even if it signs up to the package of tax and spending reforms demanded. That is well above the 110% which the IMF regards as sustainable […]
