Open Draad | Het Einde Van Amerika

Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden ligt de redactie vandaag op zijn gat. Maar nog veel erger zijn de hardnekkige geruchten dat de Verenigde Staten vanaf vandaag toch echt naar de afgrond denderen. De kredietbubbel lijkt nu pas volledig te barsten nu openlijk getwijfeld wordt aan de kredietwaardigheid van het land van de Onbegrensde Opnamelimiet. Gelukkig houdt u: trouwe lezer ons hiervan op de hoogte door middel van indringende linktips. Het scherpzinnige topic hierover kunnen wij vandaag helaas niet voor u bakken. Maar de ingrediënten zijn er: ◙ Standard & Poor’s geven een 'negative outlook' voor de AAA kredietwaardigheid status van de Verenigde Staten. Dat betekent dat er een kans van één op drie is dat binnen twee jaar de kredietwaardigheid naar beneden wordt bijgesteld. Is dit dan 't echte begin van het einde van de VS? ◙ "De schuldenberg in Amerika stijgt elke seconde van de dag en bedraagt nu bijna $ 14 biljoen of $ 14.000 miljard". ◙ In the U.S. only Little People Pay Taxes and the U.S. spends $88,000 a year to incarcerate 1 adult and only $9,000 a year to educate 1 child. The End. disclaimer: Sargasso is niet aansprakelijk voor een eventueel Einde of Verlies van Amerika. Ook nemen wij afstand van iedere insinuatie dat wij een Einde van Amerika toejuichen laat staan zouden willen bespoedigen met het doorplaatsen van nieuwslinks.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour | Het aardbeien ultimatum

“Hiermee tart de minister het beginsel van behoorlijke bestuur.” (woordvoerder van de Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie ZLTO, bron: Trouw)

VVD minister Henk Kamp laat zien dat zijn liberale partij niet staat voor de Nederlandse economie en de vrije markt maar klakkeloos het repressieve xenofobe gedachtengoed van de PVV implementeert, ongeacht de desastreuze gevolgen. De Hollandse aardbeienoogst dreigt te mislukken nu Kamp weigert werkvergunningen voor Roemenen en Bulgaren af te geven. Nieuwsuur vatte het probleem gisteravond goed samen. In de afgelopen jaren plukten Marina en Nicolae ‘onze zomerkoninkjes’: zwaar werk waar Henk en Ingrid hun neus voor ophalen. Maar nu moet er voor de bühne hard opgetreden worden tegen deze volken die de PVV niet mag. Met als gevolg dat een van de belangrijkste peilers van de Nederlandse economie: de tuinbouw een harde klap te verduren krijgt. De aardbeien zijn over drie weken rijp en vervangend personeel is op deze korte termijn niet te vinden. Grote verliezen dreigen. In de Betuwe is de vraag niet meer: “flip je?”, maar “hoe hard flip je?” [/seth]. Minister Kamp riskeert met zijn roekeloze maatregel een gang naar de (Europese) rechter als hij vandaag voor 12.00 niet reageert op een ultimatum van de tuinders.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De zwarte markt van Cuba

Dit is een gastbijdrage van “Cohiba”. Geschreven op basis van opgedane ervaringen.

Aanstaande zaterdag, 16 april 2011, is voor Cuba een belangrijke dag. Dan begint het zesde congres van de Communistische Partij van Cuba. Waarom dat zo belangrijk is? President Raúl Castro, broer van de nog steeds onbetwiste leider Fidel, heeft gezegd dat het Cubaanse Socialisme economische hervormingen nodig heeft.  Het gaat niet goed met de Cubaanse economie. En over die economische hervormingen gaat de partij op het komende congres praten. Het mag dan wel niet goed gaan met de officiële Cubaanse economie, maar de officieuze Cubaanse economie – de zwarte markt – draait als een tierelier. Er is geen Cubaan die zonder deze zwarte markt kan overleven. Het eiland drijft er op. Een paar voorbeelden van hoe het grootste deel van de Cubanen dag in dag uit overleeft.

In een luxe hotel in Havana eten Westerse toeristen rundvlees. Voor hen iets heel normaals, maar voor de doorsnee Cubaan iets onbereikbaars en daarom zeer gewild. In de keuken van datzelfde hotel wordt behalve gekookt, ook gesjoemeld. Personeel smokkelt het rode vlees het hotel uit en daarna begint de handel. Ze bellen vrienden om te zeggen dat ze ‘het rode’ in huis hebben. Aan de telefoon kun je maar beter voorzichtig zijn, want je weet nooit wie er  meeluistert en daarom wordt het beestje niet bij de naam genoemd. Bij Maria, een vrouw van in de veertig, loopt het water al snel in de mond en zo komt dat stukje rundvlees via het hotelpersoneel en via de tussenpersoon in haar braadpan terecht. Alle handen die ‘ het rode’ hebben aangeraakt, verdienen er aan en de staat verliest: de zwarte markt van Cuba.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Does nuclear power have a negative learning curve?

‘Forgetting by doing’?
Real escalation in reactor investment costs

Drawing on largely unknown public records, the paper reveals for the first time both absolute as well as yearly and specific reactor costs and their evolution over time. Its most significant finding is that even this most successful nuclear scale-up was characterized by a substantial escalation of real-term construction costs.

Fig. 13. Average and min/max reactor construction costs per year of completion date for US and France versus cumulative capacity completed

We’ve known for a while that the cost of new nuclear power plants in this county have been soaring (see Nuclear power: The price is not right and Exclusive analysis: The staggering cost of new nuclear power).

Before 2007, price estimates of $4000/kw for new U.S. nukes were common, but by October 2007 Moody’s Investors Service report, “New Nuclear Generation in the United States,” concluded, “Moody’s believes the all-in cost of a nuclear generating facility could come in at between $5,000 – $6,000/kw.” That same month, Florida Power and Light, “a leader in nuclear power generation,” presented its detailed cost estimate for new nukes to the Florida Public Service Commission. It concluded that two units totaling 2,200 megawatts would cost from $5,500 to $8,100 per kilowatt — $12 billion to $18 billion total! In 2008, Progress Energy informed state regulators that the twin 1,100-megawatt plants it intended to build in Florida would cost $14 billion, which “triples estimates the utility offered little more than a year ago.” That would be more than $6,400 a kilowatt. (And that didn’t even count the 200-mile $3 billion transmission system utility needs, which would bring the price up to a staggering $7,700 a kilowatt).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Keuzevrijheid en neurowetenschap

Een gastbijdrage van Bart Nooteboom van CentER Innovation Research van de Universiteit van Tilburg. Het artikel is overgenomen van Me Judice.

Economie gaat over het maken van keuzes. Maar valt er nog wel wat te kiezen? Er is geen vrije wil, is vaak te horen van hersenwetenschappers. We mogen op enig moment nauwelijks verantwoordelijk zijn voor wat onze wil ons oplegt, maar het onderzoek laat ook zien dat we de ontwikkeling van onze wil kunnen beïnvloeden.

We horen de laatste tijd veel over het al of niet bestaan van vrije wil. Er is geen vrije wil, zegt de hersenwetenschap. Keuzen worden buiten ons om door het brein bedisseld. Achteraf verzinnen we redenen om ons gedrag te rationaliseren en we geloven daarin omdat we ons niet bewust zijn van de processen die in feite onze keuzen bepalen. De filosoof Nietzsche, en voor hem Schopenhauer, en voor hem Spinoza, zeiden al dat de vrije wil een illusie is. Schopenhauer zei het mooi exact: de wil gaat zijn eigen gang, en is dus op zichzelf vrij, autonoom, maar we hebben er geen bewuste controle over. De wil zit in ons karakter en daarop hebben we geen invloed. Nietzsche zei: het schip volgt de stroom, niet de sturing van de schipper.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

India: Economische groei leidt niet tot volle magen

First riceIndia doet het goed. Economisch gezien. De economie is de laatste drie maanden van 2010 weer met 8,2% gegroeid t.o.v. dezelfde periode een jaar daarvoor. De groei gaat dermate hard, dat men over 10 jaar een fors tekort aan steenkool voorziet, simpelweg omdat de economie eigenlijk te hard groeit. De kolenproducenten kunnen de groeiende vraag naar kool niet bijbenen. Desalniettemin staat India thans op de vierde plaats in de wereldranglijst voor investeringen in duurzame energie. Het gaat goed met India. Of niet?

De economische groei van India leunde aanvankelijk sterk op de technologische sector, waaronder goedkope ICT. Eén van de belangrijkste motoren van de recente groeiende economie in India is thans na de financiële sector (11,2% groei over 2010) de agrarische sector (8,9%). Het frappante is echter dat deze groei op de agrarische markt niet ten goede komt aan het overgrote deel van de bevolking van India, waarvan 52% ironisch genoeg zelf werkzaam is in diezelfde landbouwsector. Wetenschappers van Harvard en de University of Michigan hebben geconcludeerd dat ondervoeding onder kinderen niet minder is geworden. Met name in de deelstaten Bihar, Madhya Pradesh en Uttar Pradesh is de situatie nog altijd schrijnend. Er is geen correlatie geconstateerd tussen economische groei en afname van ondervoeding. Duidelijk is in ieder geval dat slechts de ‘happy few’ lijken te profiteren van de groei.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende