foto: Siemens Duitsland: gidsland in bange dagen na Kopenhagen. Onze Oosterburen lopen voor met windenergie-technologie, enwel daarom (misschien) is deze kerstperiode een reusachtige kerstster te zien langs de A9 Autobahn nabij München. De Siemens Superstar is een windmolen verlicht met 9000 LED-lampjes die de innovatieve kracht van het Duitse concern moet tonen en wellicht ook nog extra Wijzen uit het Westen lokt voor een baan in de booming business van duurzame energie? München is bovendien een van die Europese steden die beleid voeren om in 2050 over een volledig duurzame energievoorziening te beschikken. Yes, wir schaffen es!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Dit is een gastbijdrage (artikel + video) van Pablo Eppelin over een windmolenpark in Mexico en de conflicten die dit oplevert met de lokale boeren, die door toedoen van de groene energie van hun land worden verdreven. Dit artikel staat ook op La Ruta.
Ik heb altijd gedacht dat Nederland het land was met de meeste wind van de wereld. Ik heb me vergist, en dat komt misschien omdat ik een trouwe volger van Erwin Kroll ben en hem zo vaak enthousiast de stormen in Nederland heb horen aankondigen. In zijn boek: “Het weer is onafwendbaar” schrijft Erwin dat in Nederland de wolken altijd met de wind mee drijven. Maar in Juchitán drijven niet alleen de wolken maar zo’n beetje alles eromheen met de wind mee.
Juchitán is een kleine stad in de staat Oaxaca waar het het hele jaar door een hele harde wind waait, die de “norte” wordt genoemd. Die wind komt uit de Golf van Tehuantepec in het zuidoosten van Mexico en heeft zoveel kracht dat hij regelmatig vrachtwagens omblaast alsof ze van papier zijn. In Juchitán houdt het nooit op met waaien, en iedereen doet gel in z’n haar om z’n kapsel in model te houden. Petten en hoeden moeten stevig op het hoofd worden gezet. Wat wegwaait, gaat voor altijd verloren.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“We know that the consequences of the way we produce and consume our food are unsustainable to our planet and to ourselves. We know we are at one of those moments in our history where the future of our economy, our environment, and our society will be shaped by the choices we make now.”
Groot Brittannië’s milieuminister Hilary Benn sprak over het beleid in wording om de voedselproductie duurzamer, en het land qua voedselvoorziening zelfstandiger te maken. Dit gebeurt niet alleen met behulp van subsidies om milieuvriendelijker te gaan produceren en emissies te reduceren, maar behelst ook het aansporen van burgers om zelf meer voedsel te produceren. “People power can help bring about a revolution in the way food is produced and sold.” Inmiddels zou één op de drie Britten al zelf het een of ander telen. Wat staat er bij u in de achtertuin?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
