Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Closing Time | Afflicted
, door
Soms kiest een band opeens voor een dramatische, radicale wisseling van stijl. Zo speel je lekker trage death metal, zoals Afflicted op hun eerste album deed in het begin van de jaren 90, met maatschappijkritische teksten over hoe de mensheid omgaat met het fragiele ecosysteem. En een paar jaar later besluit je opeens om power metal te gaan spelen.
Inclusief de wat clichématige teksten over Vikingen die vallen op het slagveld en dan naar Valhalla gaan. Tja, het kan verkeren. Wat echter mooi is: de kwaliteit van de muziek bleef onverminderd goed. Het is tragisch dat Afflicted muziek maakte in de jaren 90, die notoir onvriendelijk waren voor metalbands. Eerst zakte de scene in elkaar ten faveure van de grunge, en vervolgens werd meer traditionele metal verdrongen uit de mainstream door nu-metal-achtige toestanden. Een revival kwam pas later.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Closing Time | Obituary
, door
In Sargasso’s redactielokaal is de zomervakantie merkbaar. Daarom sluiten we in augustus ook doordeweeks om 16 uur. De reactievelden en het SG-café blijven gewoon open.
Gisteren had ik u geloof ik weer wat lompe herrie beloofd. Maar laat u zich hierdoor alstublieft niet afschrikken, en ook niet door de wat amateuristische cover art die u op uw scherm ziet. Laten we wel wezen: dit was het debuutalbum van death metal pioniers Obituary, dus heel veel geld voor dure artiesten die mooie hoezen konden schilderen was er nog niet. Dat maakte ze later overigens wel goed.
Closing Time | Hypocrisy
, door
De grote man achter Hypocrisy, Peter Tägtgren, is hier wel vaker langsgekomen. Maar het begon met Hypocrisy, in 1991. En dit blijft toch wel één van de meest iconische nummers van de band.
Closing Time | Mortification
, door
Verandering van spijs doet eten, toch? Dus gaan we vanavond helemaal naar de andere kant van de wereld, en luisteren we naar het prijzen van de Heer. Mortification is een Australische white metal band, met andere woorden: christelijke metallers. Maar binnen dit subgenre (wat eigenlijk alleen een genre is op geloofsovertuiging, niet op stijl muziek) maakten ze wel zo’n beetje de lompste metal die er te vinden is. Scrolls in the Megilloth!
Closing Time | Pungent Stench
, door
Naar aanleiding van gisteren. Pungent Stench maakt lompe death metal, het nummer ‘Daddy Cruel’ leerde ik kennen op de (waarlijk geweldige) verzamelaar Death is Just the Beginning II, van de platenmaatschappij Nuclear Blast.
Volgens Wikipedia zijn ze weer bij elkaar en treden ze weer op, daar zijn echter niet alle (voormalig) bandleden het mee eens. Zucht. Waar kennen we dit soort gedoe ook al weer van? Nou ja, het gaat (nog steeds) om de muziek.
Closing time | Fleshgod Apocalypse
, door
Het vorig jaar verschenen album “King” van Fleshgod Apocalypse preikte in menig jaarlijstje van de beste metalalbums uit 2016. En terecht. De Italiaanse band combineert op een fantastische manier snoeiharde death metal met klassieke arrangementen en operazang. Vorig jaar op Fortarock, in de tent, vielen ze live een beetje tegen; de muziek was te complex en verdronk in een brij van geluid. Afgelopen januari mocht ik ze nog een keer zien, in een zaal, en daar kwam de muziek wel volledig tot zijn recht. Bonus zijn de gitaarsolo’s. Deze maken me bij Fleshgod heel, heel blij, ook live viel op hoe ontzettend goed ze zijn. De kwaliteit van de solo’s doet me terugdenken aan death metal-hoogtepunten zoals Testimony of the Ancients en The Gallery. Maar dat terzijde. Fleshgod Apocalyps dus, met In Aeternum, van King:
Closing Time | Nile
, door
Zo, na de zoete gospel van gisteren is het tijd voor een potje death metal. Nile komt uit South Carolina en speelt een subgenre dat technical death metal heet. Persoonlijk vind ik dit helemaal niks, maar ik hoor graag uw mening.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.