Amazone, Brazilië | Ruim dertig jaar geleden werd zijn stam door veeboeren uitgemoord. Hij is de enige overlevende op het land van zijn stam, hij leeft in afzondering. De buitenwereld gaf hem de naam 'Man van het Gat', eenmaal werd hij gefilmd. Zijn naam verwijst naar de diepe kuilen die hij graaft om dieren te vangen en om zich schuil te houden. Vorige maand hebben leden van een gewapende bende deze man onder vuur genomen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Marc van Roosmalen: Tilburger van geboorte (1947) – Braziliaan van nationaliteit – dwars wetenschapper – belangrijkste kenner van het Amazonebekken dat hij blootsvoets doorkruiste – ontdekker van niet minder dan 100 boomsoorten, 20 nieuwe apensoorten en ruim 20 andere boom- en bodembewonende zoogdieren – onvermoeibaar activist voor het behoud van het regenwoud – TIME Hero of the Planet – met de dood bedreigd door belanghebbenden bij illegale houtkap – ten onrechte aangeklaagd voor biopiraterij – gedetineerd in een van de beruchtste gevangenissen van Brazilië – verloor hierdoor zijn Nederlanderschap – op de vlucht voor de Braziliaanse justitie – ondergedoken in Nederland dat weigert hem de status van vluchteling te verlenen. Help Marc van Roosmalen:
Hoewel vrijgesproken in november 2008, is Marc, toen het OM bij het Opperste Gerechtshof in Brasilia tegen zijn vrijspraak in beroep gegaan is, op de laatste dag dat zijn Nederlandse paspoort geldig was naar Nederland gevlucht. Marc van Roosmalen schreef begin 2009 een brief aan Hare Majesteit en diende een verzoekschrift in bij het Ministerie van Justitie waarin hij het verlies van Nederlanderschap aanvecht. Zonder succes tot nu toe.
In 1999 werd van Roosmalen door Prins Bernhard geridderd tot Officier in de Orde van de Gouden Ark, een onderscheiding voor het verrichten van bijzondere verdiensten voor het behoud van flora en fauna op aarde. Later vernoemde de onderzoeker een door hem ontdekte apensoort naar de prins: Callicebus bernhardi. Hoe krom zou het zijn om iemand als van Roosmalen vervolgens het Nederlanderschap te ontkennen?
Lokaalmondiaal belicht internationale onderwerpen vanuit het lokale en regionale perspectief. Hieronder treft u het artikel en de zojuist uitgebrachte documentaire over dubieuze Europese investeringen in de Braziliaanse papierindustrie. De documentaire werd gemaakt i.s.m. BothENDS.
In 2003 investeerde de Europese Investeringsbank (EIB) 110 miljoen dollar in Veracel. Dit bedrijf bouwt een papierpulpfabriek en legt eucaluptusplantages aan in Bahia, in het noorden van Brazilië. De komst van de fabriek zou voor veel werkgelegenheid zorgen en de regio een economische injectie geven. Sinds de komst van de fabriek trekken lokale boeren en actievoerders aan de noodklok. Volgens hen heeft de komst van Veracel een vernietigend effect op de regio.
Wie met een auto op verkenning gaat in de omgeving van Eunapolis (een stadje in het oosten van Bahia) zal zich van tijd tot tijd in Scandinavië wanen. Eucalyptusplantages strekken zich uit zover het oog rijkt, waardoor het landschap veel weg heeft van de eindeloze naaldbossen die je in Noord-Europa aantreft.
Ooit bestond hier alleen Atlantisch regenwoud, maar dat heeft in de loop van de afgelopen decennia plaats moeten maken voor de landbouw. Er is nog maar minder dan zes procent over van het oorspronkelijke regenwoud. De landbouw is in de afgelopen tien jaar op zijn beurt verdreven door de eucalyptusplantages. Alleen al in de gemeente Eunapolis beslaan ze 90% van alle landbouwgrond.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Brazilië heeft onder aanvoering van President Da Silva een indrukwekkende opmars gemaakt op het wereldtoneel, zowel in economisch als in politiek opzicht. Lang werd over Brazilië gesproken als “dat land dat altijd groots potentieel zal hebben” en zette de enorme groei van China en India de Zuid-Amerikaanse kolos in de schaduw. De afgelopen jaren is de groei echter sterk toegenomen en ondanks de wereldwijde recessie loopt Brazilië voor.
Volgens de Wall Street Journal zijn tussen 2005 en begin 2008 meer dan twintig miljoen Brazilianen tot de middenklasse toegetreden waarmee nu de helft van de bevolking op een maandinkomen van 635 dollar of meer leeft—en dat heet een goed inkomen in Brazilië. “De nieuwe middenklasse heeft een verdubbeling van de binnenlandse markt voor cosmetica, thuiselektronica en computers aangedreven sinds 2002,” schrijft de krant. Wellicht nog belangrijker is dat het land rijk is aan grondstoffen en geprofiteerd heeft van de toenemende vraag naar sojabonen, ijzererts, hout en koper.
Die vraag komt voornamelijk uit China dus pleit Da Silva voor vrijhandel. Nog niet zo lang geleden wikkelde zijn land zich in protectionisme in de vorm van hoge importtarieven maar een bescheiden economische groei van 1,3% gedurende het laatste kwartaal van 2008 deed ook Da Silva inzien dat Brazilië zich niet van de rest van de wereld kan afkeren. Washington begrijpt tegelijkertijd het nut van nauwere banden met Brazilië nu het land over aanzienlijke olievoorraden blijkt te beschikken wat het een aantrekkelijk alternatief maakt voor bijvoorbeeld Venezuela.
Dat het opjagen en beschimpen van vrouwen in minirokjes ook heel goed kan zónder moslims bewijzen de katholieke studenten van de Bandeirante universiteit in Brazilië: een goedkope maar slechte universiteit voor de conservatieve onderklasse even buiten São Paulo. Een studente die naar college ging in een rood minirokje (foto) werd de campus afgejaagd door een joelende menigte. Minutenlang werd ze achtervolgd door tientallen studenten waarvan velen de ‘heksenjacht’ gretig vastlegden op hun mobiele telefoontjes: aanschouw de moderne Middeleeuwen. “Puta… puta… puta!!!” scandeerden de toekomstig hogeropgeleiden, zich blijkbaar niet bewust van het feit dat in Nederland het woord “hoer” onlangs een positieve herdefiniëring heeft ondergaan? Uiteindelijk moest de politie er aan te pas komen om de opgejaagde jonge vrouw te ontzetten. Later heeft het bestuur van de universiteit -geheel in lijn met de kerkelijke mores- niet de daders maar het slachtoffer het zwaarst gestraft. Ze werd de universiteit afgeschopt vanwege het niet eerbiedigen ‘ethische principes en academische waardigheid‘. Wie denkt dat heel Brazilië een groot Copacabana strand is vol frivole vrijpostigheid is heeft het mis. Conservatisme is de dagelijkse standaard in de Braziliaanse samenleving, gecombineerd met stijlloze hetze levert dit minder fraaie beelden op. Onder druk van de federale overheid heeft de universiteit de studente gisteren opnieuw toegang verleend, maar of ze met plezier terugkeert is nog maar de vraag?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Much of the crime in Brazil is fuelled by the huge economic disparities between social classes” (France24)
De Saoedisch-Amerikaanse blogger Rasheed Abou-Alsamh woonachtig in de Braziliaanse hoofdstad Brasilia geeft een verklaring voor de schrikbarende toename van 8000-Volt hekken rondom de huizen in zijn buurt Lago Sul. Twintig jaar geleden had niemand nog dergelijke verdedigingslinies nodig, maar inmiddels heeft iedereen ze aldus Rasheed. Brasilia heeft met de komst van honderdduizenden arme (katholieke) plattelandsbewoners een enorme demografische verschuiving meegemaakt. De nieuwe stadsbewoners zijn er echter nog nauwelijks op vooruit gegaan en een deel vervalt in criminaliteit. Het gevangenissysteem is volgens de Brazilianen ook schuldig aan de hoge criminaliteit, het zou de gevangenen in de ‘watten leggen’ en gedurende vakantieperiodes zelfs naar huis sturen.
Het klinkt allemaal heel bekend…
Maar toch er zijn juist ontzettend veel verschillen met Nederland. De criminaliteit in Brazilië is velen malen geweldadiger, frequenter en omvangrijker. In Brazilië bestaan (bij mijn weten) voor deze groep nieuwkomers geen huursubsidies, uitkeringen en banenprogramma’s. De gevangenissen in Brazilië zijn overvol, smerig en het leefklimaat is er extreem geweldadig (foto’s). Toch klagen de ‘gewone’ Brazilianen over het pamperen van gedetineerden? En dan nu het opmerkelijkste: de arme immigranten die in de stad voor problemen zorgen zijn niet van een andere cultureel-ethnische afkomst dan de rijke rijke stedelingen: het zijn katholieken onder elkaar?! Er is ook geen taalbarrière tussen rijk en arm. Onbewust vraag je je af: wat is het kostenplaatje van zo’n 8000-Volt hek nou eigenlijk? (als je uitgaat van 2 jaar vaste stroomprijs).
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.