Cijfers of boerenverstand?

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor David Rietveld en Arno Bonte. Dit artikel stond al eerder op de site van David, en is naar ons ingestuurd als een reactie op de gastlog van Reinder Rustema, die eerder op de dag verscheen.

Wie ‘de partij’ zegt, roept beelden op van communistische partijcongressen, stoffige zaaltjes met dito aanwezigen of achterkamertjes. Nee, de politieke partij mag al lang niet meer op warme belangstelling rekenen. Integendeel: als men iets nieuws wil beginnen noemt men het bij voorkeur géén partij. Wilders is nog steeds aan het puzzelen hoe hij verder wil, en Verdonk verklaarde ronduit dat ze ‘geen partij, maar een beweging’ oprichtte. Het verschijnsel politici zonder partij, die zonder programma en partijorganisatie meedeinen op de wispelturige kiezersgunst, betekent op lange termijn een aantasting van de democratie.

Zes jaar geleden betoogden we in de Volkskrant dat politieke partijen beter verdienden. We namen dat letterlijk en pleitten voor meer subsidie voor politieke partijen. Onder verwijzing naar de opkomende Lijst Pim Fortuyn maakten we duidelijk dat partijen een cruciale rol vervullen in het scouten, selecteren en opleiden van mensen. Bij de LPF ontbrak het daar aan, en dat is één van de oorzaken geweest van het vroege einde van die partij.

De les die daaruit getrokken lijkt te zijn, is om maar helemaal geen partij op te richten. Hoe minder (lastige) leden, hoe minder ruzie, lijken de politieke spindocters te denken. Ook gevestigde politieke partijen durven niet meer voor het instituut partij op te komen,
waarmee het nieuwe organisatiemodel voor de politiek een beweging met eenhoofdige leiding lijkt te zijn geworden.

We weten allemaal dat de PVV de zogenaamde ‘islamisering’ van Nederland probeert tegen te gaan. Naar nu blijkt is de partij daar totaal niet in geslaagd en is de strijd al gestreden. Gisteren pleitte Fleur Agema namelijk voor de “de-islamisering” van de zorg. Onze zorg is dus blijkbaar al geïslamiseerd. Ze zegt: “De bevolking is het spuugzat voortdurend geconfronteerd te worden met moslims die op het gebied van de zorg een aparte behandeling eisen. Moslims moet op het gebied van zorg de normen en waarden van onze dominante joods-christelijke cultuur bijgebracht worden”.

Waarvan akte, mijn beste Fleur. Elke keer weer een stapje extra en over een jaar spreekt je aanhang niet meer over de moslimdictatuur van de toekomst, maar van het verzet tegen de huidige moslimdictatuur en hoe alle ellende is begonnen met het kabinet Joop den Ali.

Een ander voorbeeld is de recente ophef over ritueel slachten. De PVV is uiteraard tegen, aangezien hier het woord Islam aan gekoppeld kan worden. Tegelijkertijd is de partij tégen het voorstel om het onverdoofd castreren van biggen te verbieden. Hoezo hypocriet?

Zullen dit soort – al dan niet subtiele – tegenstrijdigheden op een gegeven moment gaan opvallen of zal het Nederlandse volk als een kikker in een langzaam warmer wordende pan water meegroeien met de retoriek?

Aldus Ella Vogelaar, die eerder al het slachtoffer was van de retoriek van Wilders, Verdonk en de VVD, slaat nu terug. Ze beschuldigt het tweetal en de partij – in de persoon van Henk Kamp – ervan het klimaat in Nederland te verzieken.

Volgens haar drijven hun woorden een wig tussen moslims en de rest van Nederland, door een wedstrijdje ‘wie wil de strengste maatregelen’ te houden. Onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau wijst volgens haar uit dat juist de toenemende polarisatie het grootste struikelblok vormt in de integratie.

In een reactie zegt Henk Kamp dat de minister de problemen ontkent. “En als je de problemen niet begrijpt, kun je ze ook niet oplossen”. Daarnaast geeft Vogelaar zich met deze uitspraken “een enorm brevet van onvermogen”.
Wilders zegt dat niet álle moslims niet deugen: “Maar het interesseert mij niet wat zij van mijn uitspraken vinden. Ik ben nog maar net begonnen.”
Verdonk zegt in een reactie dat ze niet alle moslims over een kam scheert: “Er zijn ook een heleboel moslims met wie het wel goed gaat”. Maar verder noemt ze de uitlatingen “dom”.

In tijden niet zoveel gematigde woorden uit de mond van Wilders en Verdonk gehoord, en zoveel oorlogstaal van de VVD.