De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Uit de oude doos: The Box van Orbital. Beetje repetitief, maar wel een intrigerende clip met een jonge Tilda Swinton in de hoofdrol. Dit is overigens een extract. Het originele nummer duurt ruim een half uur.
/seth
Samira Said, zo klaagde een Syrische taxichauffeur ooit tegen me, begint een beetje oud te worden. Dat heeft haar er niet van weerhouden een behoorlijk fout clipje op te nemen bij een lekker nummer dat knap getimed in elkaar zit. Miljoenen hits op youtube, dat spreekt vanzelf.
De Britse Melody Gardot is een jazzy nachtclubzangeres waarvan er veel zijn: slepend, een beetje hees en de snik nooit ver weg. Wat ze op anderen voorheeft is dat ze tien nummers achter elkaar kan zingen zonder dat het allemaal op elkaar lijkt.
Door Lightnin’ Hopkins:
Veel zwartgalliger dan Amigo the Devil gaat het vanavond niet meer worden. “Love makes you do funny things” … yeah right.
Vorig jaar stonden de Dirt Daubers op het Pijnackerplein Bluegrass Festival in Rotterdam. Binnen het genre een toonbeeld van subtiliteit, al viel dat live minder op dan in dit clipje of het minstens zo fraaie Wake up sinners.
Hij sleepte de Nietzscheaanse baard hoogstpersoonlijk de 21 eeuw in, met alle gevolgen van dien. De eerste vraag die dit intieme solo-optreden van Bonnie Prince Billie bij radiozender KEXP bij mij opriep: gaat hij met nagellak voor mannen hetzelfde kunstje flikken?
Geïnspireerd door reageerder gbh, de ultieme jaren-tachtigclip:
Jammer dat de dames overduidelijk niet in staat zijn hun instrumenten te bespelen…
The Charlie Parker Quintet (1947), met een jonge Miles Davis op trompet (als bruggetje naar gisteren):