Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Blind Willie McTell

, door

In de jaren negentig kreeg ik van vriend A. te G.  de Bootleg series 1-3 van Bob Dylan op cassette. Daar stonden dan uitvoeringen van songs op die je niet kende: met ruis, met gepraat er tussendoor, of met een blaffende hond op de achtergrond. En er stond ook niet eerder uitgebracht werk op. Bijvoorbeeld de song Blind Willie McTell. Maar waarom was die niet eerder uitgebracht? Het bleek nota bene een outtake te zijn van de plaat Infidels. Tijdens het samenstellen van die elpee destijds, had iemand kennelijk gezegd, weet je wat, die Blind Willie McTell zetten we er niet op. En de rest was er blijkbaar mee akkoord gegaan. Onbegrijpelijk, want als je het nummer hoort vertelt elke noot haast hoe goed dit is.

Closing Time | Van de straat

, door

Muziek in de buitenlucht, leuk hoor, op die massale festivals. Maar al die kleine, verrassende festivalletjes op straten en pleinen… heerlijk.

Zoals dit moppie straatmuziek. Akoestisch. Van de bassist die voorbij kwam. Balkan jazz. Meer specifiek: Roemeens.

Hoewel straatmuziek soms loei irritant kan zijn (want net te slecht, soms te opdringerig) zijn weer gelukkig doorgewinterde artiesten die hun vak prima beheersen. De lente/zomer-vraag:

Wie is volgend u de beste straatmuzikant  (solo, duo, trio of in ander geroepsverband)? Roept u maar (maar niet door de muziek heen a.u.b.)

Closing Time | Underdog

, door

Dat intro kent u natuurlijk! Maar de rest verbinden alleen kenners met Sly and the Family Stone. Want dat bandje is beroemd geworden met veel simpeler nummers als ‘Dance tot the music’ en ‘Everyday People’.

Underdog is het eerste nummer van hun debuutalbum ‘A Whole New Thing’ (1967). Een album met hier en daar stilistische kenmerken die we van Zappa kennen. Je hoort dat ook in ‘Underdog’.

Closing Time: Leningrad

, door

Leningrad zagen we eerder voorbijkomen in Closing Time. Hun ster is in de tussentijd alleen maar gerezen in Rusland. Een paar dagen geleden postten ze een nieuw nummer. Het gaat over een man die zijn vrouw slaat en boos wordt als ze bescherming zoekt bij de buurman. Het heet ‘Geopolitiek’.

https://www.youtube.com/watch?v=0t5Iy_hsWtc

Closing Time | The Long Shadow

, door

Het ging eergisteren in de Closing Time, en de comments eronder, zijdelings over wat punk nou was. Of het er toe deed dat de kapsels wel punk gestyled waren of dat de kleding wel past in het plaatje, en of er niet toevallig meer dan 3 akkoorden gespeeld werden, en wat, blazers erbij, in een punkband? Het ging om de attitude. En niet om het leren jack, de kistjes of de hanenkam.

Closing Time | Beautiful Day

, door

M. zei: . ‘Je kunt dit liedje zeker niet bewaren tot de Closing Time van Hemelvaart zeker?’ En ik van hoezo? Zij weer: ’Omdat de tekst volledig is: what a beautiful day to go to heaven.’

Het liedje is niet van Tim Knol, het is een cover. Het origineel is van Bob Neuwirth, uit 1996. Maar, de versie van Tim is echt mooier. (Sorry Bob).

Tim Knol heeft verleden jaar een plaat gemaakt: The lost and found tapes compilation album. Een plaat met daarop liedjes die hem gevormd hebben, liedjes die hem boeien, liedjes die wezenlijk zijn, liedjes die hem na aan het hart liggen, songs die geschiedenis zijn. Amerikaanse liedjes. En al deze liedjes, vijftien stuks, heeft Tim Knol zich eigen gemaakt. En alleen met een akoestische gitaar nagespeeld. Verder niets. Gitaar en de stem van Tim Knol.

Closing Time |  Wat moatte wy dwaan as wy gjin jild hawwe

, door

De zanger van dit lied is Arnold de Boer, bekend als zanger van de Amsterdamse (en Wormse) punkband The Ex, en die bestaat al heel lang. En Arnold is dus niet de eerste zanger. Hij is er later bij gekomen, van Makkum naar Mokum. Maar het Friesche bloed kruipt waar het niet gaan kan, en dus kwam er een Friese plaat, een etnische plaat, vandaar dat hieronder een stukje van de songtekst staat en daarna de vertaling. De plaat is meer folkie, verstild, geen industriële klanken, minder experimenteel kabaal, maar akoestisch.

Closing Time | I’m Stranded

, door

The Saints zijn hier al eerder voorbij gekomen in een Closing Time. Vandaag zijn ze er weer, maar de aanleiding daartoe is niet zo fijn: de zanger, Chris Bailey is overleden, in Haarlem.

Chris Bailey vormde samen met gitarist Ed Kuepper de band The Saints. Ze speelden punk terwijl ze er niet zo uitzagen, ze speelden punk terwijl ze het zelf niet zo noemden: ze hadden blazers, als ze vonden dat dat erbij hoorde.  Ze speelden, ruig, uit het hart, opwindend, direct. De snerende stem van Chris paste perfect bij het repertoire en de attitude.

Closing Time | Open The Gates

, door

 Ik ben ook wel erg makkelijk in te pakken: een lekker basloopje, wat losse, lichte, niet te volgen percussiegeluiden op drums en conga’s, de zang die meer spoken word is, van Camea ‘Moor Mother’ Ayewa Ayewa, jazzy sfeertje en dan de blazers, saxofoon en trompet natuurlijk.

Het nummer is van de derde plaat, Open The Gates, van Irriverseble Entanglements.

https://www.youtube.com/watch?v=0YdKOpo5if0&list=RD0YdKOpo5if0&start_radio=1

Closing Time | Werente Serigne

, door

Het is misschien wel twintig jaar geleden. Mijn lief ging op wandelvakantie in Spanje. En wandelen is niet echt mijn ding, dus ik ging niet mee. Ik zou haar een maand moeten missen (het was 3 weken red.). Ik zwaaide haar uit op het station.

Op de weg van het station naar huis kwam ik langs platenzaak Plato. Ik keek wat rond, en vertrok met een dubbel cd van Orchestra Baobab, Pirates Choice.

Closing Time | Liila

, door

Een album gemaakt tijdens een zen-retraite? Nee dank je. Maar dat wist ik niet toen ik het ging luisteren en als het dan bevalt wat ik hoor dan zoek eens op wie die artiesten eigenlijk zijn en dan probeer ik zo’n verhaal maar niet mijn luisterervaring te laten beïnvloeden. En alsof boeddhisten het niet ook leuk kunnen vinden om te klooien – wat in het Sanskriet dan grofweg vertaalt naar ‘Liila’ – met modulaire synthesizers en hardware samplers.

Closing Time | Loungin’

, door

Jazzmatazz. An experimental fusion of hip hop and jazz. Zegt de ondertitel van de plaat. En daar heb ik niets aan te voegen. Behalve dan dat het een erg geslaagd experiment is.

Mellow out, just loungin’. Guru zelf relaxed op z’n gympies en pantoffels en Donald Byrd, stijlvol gekleed tot in de puntjes, op z’n vurrukkelukke gestopte trompet.

Meer van Jazzmatazz hieronder

01 – Introduction –  00:00​
02 – Loungin’ – 1:21​
03 – When You’re Near – 06:00​
04 – Transit Ride – 10:04​
05 – No Time To Play – 14:02​
06 – Down The Backstreets – 18:56​
07 – Respectful Dedications – 23:44​
08 – Take A Look (At Yourself) – 24:39​
09- Trust Me – 28:38​
10 – Slicker Than Most – 33:05​
11 – Le Bien, Le Mal – 35:43​
12 – Sights in the City – 39:06

Vorige Volgende