Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Ode aan Banksy

, door

Singer-songwriter Jecsa Hoop adoreert op haar manier graffiti- en stencil-artiest Banksy, die ook de gewaardeerde belangstelling van Sargasso geniet.

Jecsa Hoop zingt dat ze , vergeleken met Banksy, niet kan tippen aan de kwaliteiten van zijn muurwerken. Enige jaloezie wellicht, maar vooral bewondering:

You’re so provocative, so underground

Dus moedigt ze Banksy aan door te gaan en vooral zijn ware identiteit niet prijs te geven.

And I never wanna see your face

Closing Time | RIP Cronos

, door

Cronos, oftewel Conrad Lant, is op 63 jarige leeftijd overleden. Als bassist en zanger van Venom was hij een ongelooflijke invloed op de metal, met name op de ontwikkeling van de vroege thrash en extreme metal aan het begin van de jaren 80. Metallica, Slayer, de latere black metal scene – het had er allemaal anders uitgezien zonder Venom, en Cronos. Ik ben heel blij dat ik ze nog een keer in hun originele bezetting heb mogen zien, op Dynamo ’96. Ons rest dank voor de muziek en zijn bijdrage aan al dat moois.

Closing Time | REZN

, door

Psychedelische doom stoner metal. Wie houdt er nou niet van, van psychedelische doom stoner metal? IEDEREEN HOUDT VAN PSYCHEDELISCHE DOOM STONER METAL, TOCH?!?!!? Ahem, dus, eh, lekkere luistermuziek van REZN, uit Chicago. Bijkomende bonus van dit soort bands is dat het artwork op de (tegenwoordig meestal virtuele) albumhoes ook erg vet is. Dit is hun laatste album, Cycles in the Infinite Dream.

Closing Time | Psycroptic

, door

Psycroptic zijn een soort legendes in de Australische technische death metal scene. Ze bestaan al sinds 1999, en The Pulse of Annihilation is al hun 9e album. Shame on me dat ik er tot recent nog nooit van gehoord had. Maar hee, je kunt niet in elke muzikale niche duiken, toch? Blij dat ik ze nu toch ergens tegenkwam, want dit is werkelijk alleraardigst! Bij deze ook het hele album in de Closing Time, zodat jullie er ook allemaal extra lang van kunnen genieten.

Closing Time | Dirty Three

, door

Dirty Three is de band van Warren Ellis, die vooral bekend is als een Bad Seed. Meer dan een gewone Bad Seed zelfs, want Nick Cave onderneemt al jarenlang heel weinig zonder intensief met Ellis samen te werken. Bij Nick Cave staat hij in dienst van dienst muziek, die in de loop van de tijd toegankelijker is geworden, en meer geïnspireerd op traditionele stijlen en songstructuren. Maar bij de Dirty Three mogen alle demonen los. Bereid u voor op een vol kwartier aan noise en chaos.

Closing Time | Die Anstalt

, door

Die Anstalt komt uit Berlijn. Ik heb het idee dat een band als deze onmogelijk ergens anders vandaan zou kunnen komen. Ze combineren zang, gitaar en bas met electronica, tot een mix van EBM, synthpunk en post-punk. En dat klinkt heel fijn.

Goede bandnaam, trouwens!

Closing Time | Morphine

, door

Deze week was er ineens een nieuwe video van Morphine, de band van de in 1999 overleden zanger en bassist Mark Sandman. Het blijkt een aankondiging te zijn van een album dat eind dit jaar uitkomt. Het zijn opnames uit 1998 voor een nieuwe plaat, die door het overlijden van Sandman nooit is afgemaakt. De overgebleven bandleden hebben dat nu alsnog gedaan. Dit nummer heeft alles wat Morphine zo’n fijne band maakte. Allereerst de stem van Sandman en verder de vrij minimalistische instrumentale invulling met vooral veel laag: een tweesnarige met slide bespeelde basgitaar en een bariton- en tenorsax. Met verder een prima drummer en zo hier en daar een toefje van een ander instrument.

Closing Time | Thundercat – Them changes

, door

Krijg je een lekker stukje relaxte jazzy funk waar je best wel wat vrolijk van kan worden, blijkt het nummer over misère te gaan.

Thundercat (de artiestennaam van Stephen Lee Bruner) zingt hier over de emotionele verwarring en de pijnlijke strijd om te herstellen na het verlies van een geliefde. Hij is even de weg kwijt, weet niet hoe-ie zich moet voelen.

Als je dan ziet hoe hij, nadat het nummer is geëindigd, met een brede lach het applaus ontvangt, valt het allemaal wel mee.

Closing Time | Meriç Artaç – Ouverture to the Sun

, door

Afgaande op de titel verwacht je misschien een vrolijk, licht zomers stukje muziek. Een beetje ‘Here comes the sun’, een vleugje ‘Het regent zonnestralen’, of als dat al te licht naar uw smaak is: Set the Controls for the Heart of the Sun.

De ‘Ouverture tot he Sun’ is beslist geen lichtvoetig, zonnig deuntje. Dit kamerorkestwerk is geïnspireerd op het boek Klara and the Sun van Kazuo Ishiguro, waarin een ‘kunstmatige vriendin’ in de echte mensenwereld een ziek meisje moet helpen, maar niet alles van echte mensen begrijpt.

Closing Time | Ana Lua Caiano – Um Mais Um

, door

Multi-instrumentalist en video-artiest Ana Lua Caiano mengt traditionele Portugese muziek met elektronische klanken en hiphop. Haar videoclips zijn, net als haar teksten, verhaaltjes op zich.

‘Um Mais Um’ (Portugees voor ‘één plus één’, lijkt een kinderspelletje (hinkelen?), maar gaat over de onvermijdelijkheid van de dood. Alsof ze wil zeggen: door te leven, graven we vanzelf ons eigen graf.

Um mais um, passou mais um dia
E o pé que anda no chão cava cova
Cada passo afunda um pouco o nosso corpo
E tira o pó da campa

Closing Time | Monsters of Folk

, door

Een supergroep. Wordt dat woord eigenlijk nog wel eens gebruikt? Ik kan me niet herinneren dat ik het de laatste jaren nog eens heb gehoord of gelezen. Mogelijk was dat anders geweest als ik vaker naar programma’s van of met Leo Blokhuis zou kijken of luisteren. Maar ik dwaal af. Toen de plaat van Monsters of Folk uitkwam was het woord zeker nog wel in gebruik én op zijn plaats. De band bestaat uit singer-songwriter M. Ward, Jim James van My Morning Jacket, en Conor Oberst en Mike Mogis van Bright Eyes. Drie karakteristieke stemmen die heel goed samen blijken te klinken en een multi-instrumentalist. Wat zou je dan verder nog nodig hebben?

Volgende