Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Brandenburg Concerto No. 3

, door

Zo nu en dan geef ik ook wat ‘klassieke’ muziek door in Closing Time. Van ‘oud klassiek’ tot wat moderner repertoire.

De interesse voor klassiek begon in mijn erg jonge jaren bij de Brandenburgse concerten van Bach. En met name het Brandenburg Concerto No. 3. Een lichtvoetig werkje, dat ook rockmuzikanten inspireerde. Onder andere The Nice met Keith Emerson (van de latere Emerson, Lake and Palmer).

Awel, van het een kwam het ander en ‘klassiek’ heeft nog steeds mijn grote belangstelling. Zeker het ‘moderne klassiek’ (denk aan Louis Andriessen of Edgar Varèse).

Closing Time | Tropische Dodenrit

, door

Vorige maand hadden we hier het origineel. Deze tropische versie is geschreven door @wetenschapsrijm, het alter ego van geoloog en wetenschapsjournalist Marlies ter Voorde. De buitentemperatuur is hier weliswaar weer eens nog vóór middernacht tot ruim onder de twintig graden gezakt, maar de binnentemperatuur wil nog niet echt volgen. Dus, aansluitend op het Vlammend Betoog van gisteren, past dit vandaag nog wel. De video is gemaakt door cabaretier Edo Berger, die ook de imitatie van de Doctorandus voor zijn rekening neemt.

Closing Time | Sweet Jane

, door

Lou Reed noemde Sweet Jane van de Cowboy Junkies zijn favoriete versie van dat nummer. Ik weet niet of dat inclusief of exclusief zijn eigen uitvoeringen was. (En eerlijk is eerlijk, die versie met dat lange intro op Rock’n’Roll Animal is ook niet onverdienstelijk.)

Sweet Jane stond op de tweede plaat van Cowboy Junkies, The Trinity Session. Ze namen die hele plaat op in iets meer dan een dag en met een enkele microfoon, in de Church of the Holy Trinity in Toronto. Bijna twintig jaar na die opnames ging de band terug naar die kerk, voor een film waarin ze de nummers van die plaat opnieuw speelden: Trinity Revisited. Met enkele gastmuzikanten, waaronder Ryan Adams die hier meespeelt en -zingt.

Closing Time | Sofia Isella

, door

Sofia Isella werd op jonge leeftijd bekend via Tik Tok, en trad daarna op als voorprogramma bij bekende artiesten als Taylor Swift en Tom Odell. Het zijn niet de eerste associaties die opkomen bij het bekijken en beluisteren van deze video. Het lijkt erop dat Sofia Isella inmiddels heeft besloten om niet te kiezen voor het grote, commerciële succes, maar voor haar eigen artistieke ideeën.

De nummers in de titel verwijzen naar een Bijbeltekst. Die luidt, volgens de Statenvertaling (in een nieuwe vertaling is het laatste stukje weggelaten):

Closing Time | Capriccio voor tuba solo

, door

De Poolse componist Krzysztof Penderecki (1933 – 2020) kreeg in 1980 een opdracht van het Warschau Symfonieorkest om een stuk te schrijven voor hun eerste tubaïst, Zdzisław Piernik. Penderecki was echter met nog meer composities bezig en vergat de deadline voor het tuba-stuk, Drie dagen voor de deadline zette hij vlug deze capriccio op papier.

Mede daardoor staan er vrij weinig speelaanwijzingen in de partituur. Tuba-spelers hebben dan ook behoorlijk wat vrijheid aangaande de interpretatie voor de uitvoering. Ga er maar eens naar op zoek en ontdek de vele uiteenlopende uitvoeringen van dit werk voor tuba solo.

Closing Time | Loneshore

, door

Loneshore is een Braziliaanse doom/death metal band. Straylight komt van hun laatste album, dat dit jaar verscheen en dat de inspirerende titel Nothing Left to Deconstruct draagt. Alleraardigste muziek!

Closing Time | Villa Volta

, door

“Pretparkattractiemuziek” is niet het genre dat hier het meeste airplay krijgt. Maar als we het dan toch een keer doen, dan boem, ook gelijk de absolute klassieker in het genre. De componist is Ruud Bos.

 

Closing Time | Lester Bowie Blueberry Hill

, door

Uit de oude doos: een mooi, meeslepende versie van Blueberry Hill, dat we vooral kennen van het origineel van Fats Domino.

Deze ‘cover’ door trompettist Lester Bowie en The Chicago Art Ensemble, met zang van Fontella Bass, werd in 1983 gespeeld op het North Sea Festival, destijds nog in Den Haag.

Het gezelschap tourde de wereld rond met het programma “From the Roots to the Source”, waarin traditionele gospel, rhythm and blues en moderne jazz met elkaar werden verbonden. Anders gezegd:  het legde de spirituele en historische wortels van de Afro-Amerikaanse muziek bloot.

Closing Time | Een ongekend weetje

, door

Ik ben niet per se een voorstander van algoritmes, maar op YouTube werkt het voor mij wel lekker. Omdat ik bepaalde content vermijd als pest, krijg ik dat sowieso nooit voorgeschoteld. Wel allerlei comedy(series), voornamelijk Britse, de beste comedy die er is. En van alles over Queen, mijn favoriete band allertijden.

Gister leerde ik iets nieuws over een heel oud nummer. Van A Night at the Opera, een nogal apart nummer gezien het normale oeuvre van de band. Geschreven en gezongen door Brian May, die normaal alleen achtergrond zang doet. Hij heeft ook niet de uhm, mooiste stem, nou ja, voor de achtergrond wel heel geschikt maar solo… Niettemin kan ik het nummer van A tot Z meezingen, zoals vrijwel elk nummer van de plaat (We’re All Gods People sla ik meestal over, dat vind ik zo’n raar lied).

Closing Time | Spencer bij Stewart

, door

Je hebt muzikanten die er geen probleem mee hebben om een gitaarsolo van vijf minuten te spelen, en je hebt er die vinden dat nummers daardoor een beetje lang worden. Jon Spencer (niet te verwarren met John Spencer) is zo iemand die het liever kort en krachtig houdt. Hier ragt hij er met zijn Blues Explosion in amper vier minuten twee nummers doorheen. Aangekondigd door mijn andere favoriete Jon, achternaam Stewart (of eigenlijk Leibowitz). Bij MTV!

Closing Time | Maïa Barouh – chinXoise

, door

Op een enkele documentaire hier of daar en petitie na, zijn mensen met een Aziatische achtergrond amper in het nieuws als ze kenbaar maken wel eens volledig verlost te willen zijn van de eindeloze  stereotyperingen van de denigrerende soort.

Maïa Barouh, geboren in Japan, dochter van een Japanse moeder en een Franse vader, doet dat op haar manier in de theatrale clip “chinXoise”.

Maïa speelt de actrice die Japanse clichés krijgt opgelegd door de medewerkers van de studio. Ze treedt op als samoerai, poseert in een Japanse viswinkel, komt gekleed als geisha in beeld en eindigt uiteindelijk in een dans van verzet.

Volgende