serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Verval

Verval, met het nummer Ruis, van hun EP ‘Hersenpuin’. Het klinkt allemaal heel vrolijk, en de muziek klinkt navenant. Volgende deze site luisteren we qua stijl naar een combo van black metal en crust (als in crust punk denk ik???), en daar kan ik me dan weer weinig bij voorstellen, maar ach. Nadeel van een nummer van bijna 12 minuten is overigen dat YouTube het dan nodig vindt het 2x te onderbreken met reclame, wat dodelijk is voor muziek als deze – maar ik hoop dat jullie dat bespaard blijft als het clipje embedded is op onze mooie site.

Closing Time | Silkroad Ensemble

Het Silkroad Ensemble is in 1998 opgericht door cellist en componist Yo-Yo Ma. Sinds enkele jaren is zangeres, songschrijver, banjospeler en violiste Rhiannon Giddens er artistiek leider. Het ensemble brengt muzikanten uit de hele wereld en uit een diversiteit aan muzikale culturen bij elkaar. Wereldmuziek dus, in de meest letterlijke zin van het woord. En het werkt prima, terwijl dat ook weer niet zo vanzelfsprekend is. Combineren van invloeden uit uiteenlopende culturen tot een goed klinkend geheel is niet altijd makkelijk. Het resultaat kan wel eens tamelijk geforceerd of gekunsteld klinken. Daar is hier geen sprake van. Hier klinkt de muziek als een wereldtaal, die alle leden van het ensemble vloeiend spreken.

Closing Time | Altın Gün

Ik heb hier al vaker video’s geplaatst van sessies van KEXP. Een goede liveopname vind ik vaak interessanter dan een videoclip. Bij KEXP spelen veel goede bands, en het klinkt altijd uitstekend. KEXP zal dus nog wel wat vaker langskomen in mijn CT’s.

Vorige week verscheen op het YouTube-kanaal van KEXP een sessie van Altın Gün, uit Amsterdam. Opgenomen tijdens hun Amerikaanse tour van afgelopen september, die ze ook naar Seattle bracht. Een goede aanleiding voor een Closing Time, zou ik denken.

Closing Time | Indonesië beschadigd vernietigd

In het aritkel dat vanochtend hier bij Sargassso verscheen, ging het over de verstikkende gevolgen van landbouwbeleid in Indonesië: het ‘branden en kappen’ van regenwoud ten behoeve van de landbouw, waarbij gewassen voor de commerciële markt – zoals oliepalmen – worden verbouwd of hout wordt gewonnen.

Daar hebben onder andere miljoenen mensen in West-Kalimantan (Borneo) behoorlijk last van. Ze leven al maanden onder een verstikkende deken van smog.

Closing Time | The Unanswered Question

Op de vraag wat de zin is van “dit alles”, valt alleen wat te mijmeren. Een klip en klaar antwoord blijft uit. Daar was Charles Ives (1874 – 1954) wel van overtuigd en zeker wetend dat bij zulke grote levensvragen de dood een gewisse rol speelt, maakte hij carrière als levensverzekeraar.

Samen met zijn compagnon Julian Myrick verdiende hij daar een heel aardige boterham mee. Een bijzonder levenspad voor een componist van eigenzinnige klassieke muziek.

Closing Time – Bernat Pont Anglada – La Sagrada Familía

De basiliek La Sagrada Familía in Barcelona wordt op verschillende muzikale manieren verklankt. Gisteren was het in onze Closing Time een band uit Barcelona, met dezelfde naam als de basiliek, die een jazzy nummer bracht.

Dat nummer ging niet direct over het architectonich hoogstandje van Antoni Gaudi zelf, hoewel de titel van het nummer (Elevation Love) wel naar zijn werk en zijn opvattingen verwijst. Zijn veel aangehaalde filosofie in eed notendop: “To do things well, first you need love, then technique” (originally in Catalan, “Primer l’amor, després la tècnica”).

Closing Time – La Sagrada Família – Elevation in love

We kennen de Sagrada Família vooral als toeristische trekpleister in Barcelona, bekend als een katholiek kunstwerk van kathedraalachtige proporties, ontworpen door architect Gaudi.

Maar weet iemand dat La Sagrada Família ook een bandje is Barcelona is? Ze maken jazzy muziek, met West-Afrikaanse highlife-invloeden, onder andere geïnspireerd op muziek van Fela Kuti.

Op 29 mei 2026 brachten ze een EP uit met de titel ‘La Sagrada Família’, met als vierde nummer Elevation in love.

Closing Time | Bill Evans Peace Piece

Kalmte, rust, verstilling….

Is dat niet wat we nodig hebben? Een tegenstem die zich verheft tegen de gewelddadige tijden?

Jazzpianist Bill Evans zal daar niet aan gedacht hebben toen hij deze piano improvisatie bedacht en het de enigszins grappige alliteratie ‘Peace piece’ als titel gaf.

Doet er niet toe. Meer stille tochten begleid met een enkele trommelslag. Meer minuten stilte met alleen het geritsel van boombladeren. Meer muziek met ingetogen vrede…

Closing Time | Fuck You

Een klassieker, twintig jaar oud alweer, als afsluiter van het serietje boze vrouwen. Lily Allen laat zien dat je niet per se harde gitaren nodig hebt om woede uit te drukken. Een scherpe tekst met een vrolijke, meezingbare melodie kan ook heel effectief zijn. De boodschap is duidelijk: denk maar niet dat ik mijn humeur laat verpesten door de eerste de beste hufter. Lily Allen heeft nooit gezegd over wie ze het heeft. Maar met de kennis van nu zou je je af gaan vragen of ze profetische gaven had, toen ze de tekst schreef. Als het nu zou worden uitgebracht, zou het perfect passen bij de actualiteit.

Closing Time | Sprints

Woede, praatzang en gitaren, Sprints heeft het allemaal. De woede gaat hier samen met een meer filosofische benadering, zoals de titel al duidelijk maakt. Het gaat over de artistieke creatie als overlevingsstrategie in de huidige wereld. “Ik schrijf, dus ik besta”, zoiets. Een filosofische inslag leidt vanzelf tot introspectie, en dat gaat niet goed samen met het schrijven van politieke pamfletten. Ik zou “Descartes” dan ook geen protestsong noemen. Maar dat neemt niet weg dat er nog steeds heel wat terechte woede in doorklinkt.

Closing Time | Lambrini Girls

Ik ga nog wat Closing Times verder waar Janos afgelopen dinsdag was gebleven. Boze vrouwen laten zich horen in de indierock en -pop van nu, en terecht! Er is voor iedereen genoeg aan de hand in de wereld om boos over te zijn, en dan is er voor vrouwen meer dan genoeg. (Opmerkelijk dus dat vooral mannen zich afficheren als boze burger, maar daar heeft dat “meer” in meer dan genoeg wel het een en ander mee te maken.)

Closing Time | Lagrimas Negras

We maken er vandaag een Cubaans dagje van, al was het maar om symbolisch de Cubanen die stand houden tegen de Amerikaanse agressie een steuntje in de rug te geven.

Gewoon met een traditioneel Cubaans muziekje: Lagrimas Negras (zwarte tranen), een klassieke Cubaanse bolero son uit 1930, waarin de tranen vergoten worden over een liefje die er vandoor is gegaan.

Volgende