Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | In Re Don Giovanni, Michael Nyman Band

, door

Componist Micheal Nyman kent u misschien niet, zijn muziek heeft u vast wel eens gehoord. Bijvoorbeeld in de films The Piano (1993), The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989). Drowning by Numbers (1988) en de Japanse animatiefilm The Diary of Anne Frank (1995).

Verder heeft hij een indrukwekkend oeuvre met composities in diverse bezettingen en schreef hij als liefhebber van opera’s graag voor dat medium.

Closing Time | Kleine symfonie voor 8 contrabassen

, door

Als liefhebber van bijna alle basinstrumenten heb ik al vaker ‘het laag’ in de spotlights van Closing Time gezet.

Vanavond nog eens een keer de contrabas. En niets anders dan acht stuks om precies te zijn. Geen slagwerk er bij, geen hoger strijkers, geen blaastoeters… Nee, louter het geknor en gebrom in de lage registers en het afgeknepen geschuur in het hoog.

Een compositie van Bertold Hummel (1925-2002): “Sinfonia piccola (kleine symfonie) voor 8 contrabassen”. In vier delen: I. Prologue; II. Burlesque; III. Andante sostenuto; IV Finale.

Closing Time | Annabelle Chairlegs

, door

Nog wat vrolijke gekte, maar dan van het ongecompliceerde type. Deze Annabelle, die eigenlijk Lindsey blijkt te heten, zal niet de geschiedenis ingaan als grote muzikale vernieuwer. Waarom zou je dat ook willen, als je ook gewoon zo’n beetje raar, maar gruwelijk aanstekelijk rock’n’roll liedje kunt maken? Mijn humeur vindt het meer dan genoeg. Dat schakelt vanzelf een standje omhoog, als dit voorbijkomt. Ook dankzij die ontzettend lekker getimede roffeltjes waarmee de drummer de refreintjes aanvliegt.

Closing Time | Angine de Poitrine

, door

Ik weet niet hoe goed de lezers van Sargasso op de hoogte zijn van Youtube-hypes. Ik ben dat zeker niet. Ik kwam dit duo uit een stadje in Quebec op het spoor via mijn favoriete radiozender. Pas later zag ik dat hun sessie op het (aanbevelenswaardige) Youtube-kanaal van KEXP in korte tijd meer dan een miljoenen keren was bekeken. Ik kwam er toen ook pas achter dat ze er wat, ehhh, onconventioneel uitzien. Het was dus echt de muziek die me het eerst greep. Terwijl die eigenlijk helemaal niet in mijn straatje zou moeten passen. Ik heb niet zoveel met complexiteit, virtuositeit en microtonaliteit. Maar in combinatie met geweldige grooves en een gepaste dosis vrolijke gekte is het onweerstaanbaar.

Closing Time | Wandtegeltjesmuziek

, door

Over muziek gesproken:

Van het concert des levens heeft niemand een program

Het waarheidsgehalte van in Delfts blauw geschilderde wandtegeltjeswijsheden is dermate groot dat een enorm breed publiek zich in die clichés kan vinden. En dus heeft menig artiest wel een of meerdere popi-filosofi liedjes op het repertoire staan.

Fraai voorbeeld is A Satisfied Mind, een 50-er jaren countrysong, opgenomen door Porter Wagoner. Ontelbare keren gecoverd. Ook door de grootsten onder folk- (Joan Baez, Bob Dylan zelfs 2x) en gospelvertolkers (Mahalia Jackson, Blind Boys of Alabama). En zij zongen:

Closing Time | And Then There Was Silence

, door

Letterlijk, de afgelopen dagen, want we kwamen hier niet echt toe aan Closing Time’pjes. Oeps. Bij deze, om het goed te maken, een liedje dat net zo lang duurt als drie normale nummers bij elkaar. (Nou ja, meestal dan, er zijn uitzonderingen).

Hoe dan ook: nu weer een mooi nummer. En zelf tijd en zin om mensen blij te maken met mooie muziek? Sargasso kan altijd nog wel een CT-redacteur gebruiken (net al in het algemeen schrijvers, redactie- en bestuursleden). Stuur bij interesse een berichtje naar de redactie!

Closing Time | Kokoroko

, door

Het in 2014 door trompetist/zangeres Sheila Maurice-Grey opgerichte Kokoroko geeft hier een Tiny Desk Concert.

Vier nummers lang genieten van jazzy, funky  Afrobeat.  Met Sheila Maurice-Grey (zang en trom[pet) en Noushy Nanguy (zang en trombone).

Ik wil de rest van de band natuurlijk niet tekort doen, maar zoekt u ze zelf maar op. In de warmte van vandaag wil ik gewoon lekker lui luisteren.

Onome Edgeworth, percussie; Duane “Hurcs” Atherley: basgitaar, zang; Tobi Adenaike, gitaar, zang; Yohan Kebede: keyboards, zang en Joel “JC” Clarke op drums.

Closing Time | Sonny Rollins – Duke of Iron

, door

De in mei dit jaar op 95-jarige leeftijd overleden axofonist Sonny Rollins brengt (1) een ode aan de ‘Duke of Iron’, een Amerikaanse entertainer met, net zoals Rollins, Caribische wortels.

Een typisch themaatje-schemaatje nummer. De band speelt eerst het thema dat de basis van het stuk is, waarna er driftig wordt gesoleerd. Soms worden de solo’s van de diverse bandleden afgewisseld met het thema, soms komt het thema pas aan het eind terug.

Closing Time | Klavierstück IX Karlheinz Stockhausen

, door

Als toegift op de twee Closing Times waarin “heftige” klassieke muziek werd aangestipt (hier en daar), vandaag nog een pianostuk van Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).

Het gaat om Klavierstück IX, een redelijk toegankelijk stukje muziek, want het is vrij goed te volgen wat er gebeurt.

Een viertonig akkoord dat een verschillend aantal keren wordt aangeslagen en ondertussen steeds zachter wordt (van heel hard naar heel zacht. In muziektermen: van ff (fortissimo) naar pppp (pianississimo). Dat wordt afgewisseld met een langzaam stijgende reeks van twaalf tonen, waarbij elk afzonderlijke noot een andere lengte (duur) heeft.

Volgende