Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Indonesië beschadigd vernietigd

, door

In het aritkel dat vanochtend hier bij Sargassso verscheen, ging het over de verstikkende gevolgen van landbouwbeleid in Indonesië: het ‘branden en kappen’ van regenwoud ten behoeve van de landbouw, waarbij gewassen voor de commerciële markt – zoals oliepalmen – worden verbouwd of hout wordt gewonnen.

Daar hebben onder andere miljoenen mensen in West-Kalimantan (Borneo) behoorlijk last van. Ze leven al maanden onder een verstikkende deken van smog.

Closing Time | The Unanswered Question

, door

Op de vraag wat de zin is van “dit alles”, valt alleen wat te mijmeren. Een klip en klaar antwoord blijft uit. Daar was Charles Ives (1874 – 1954) wel van overtuigd en zeker wetend dat bij zulke grote levensvragen de dood een gewisse rol speelt, maakte hij carrière als levensverzekeraar.

Samen met zijn compagnon Julian Myrick verdiende hij daar een heel aardige boterham mee. Een bijzonder levenspad voor een componist van eigenzinnige klassieke muziek.

Closing Time – Bernat Pont Anglada – La Sagrada Familía

, door

De basiliek La Sagrada Familía in Barcelona wordt op verschillende muzikale manieren verklankt. Gisteren was het in onze Closing Time een band uit Barcelona, met dezelfde naam als de basiliek, die een jazzy nummer bracht.

Dat nummer ging niet direct over het architectonich hoogstandje van Antoni Gaudi zelf, hoewel de titel van het nummer (Elevation Love) wel naar zijn werk en zijn opvattingen verwijst. Zijn veel aangehaalde filosofie in eed notendop: “To do things well, first you need love, then technique” (originally in Catalan, “Primer l’amor, després la tècnica”).

Closing Time – La Sagrada Família – Elevation in love

, door

We kennen de Sagrada Família vooral als toeristische trekpleister in Barcelona, bekend als een katholiek kunstwerk van kathedraalachtige proporties, ontworpen door architect Gaudi.

Maar weet iemand dat La Sagrada Família ook een bandje is Barcelona is? Ze maken jazzy muziek, met West-Afrikaanse highlife-invloeden, onder andere geïnspireerd op muziek van Fela Kuti.

Op 29 mei 2026 brachten ze een EP uit met de titel ‘La Sagrada Família’, met als vierde nummer Elevation in love.

Closing Time | Bill Evans Peace Piece

, door

Kalmte, rust, verstilling….

Is dat niet wat we nodig hebben? Een tegenstem die zich verheft tegen de gewelddadige tijden?

Jazzpianist Bill Evans zal daar niet aan gedacht hebben toen hij deze piano improvisatie bedacht en het de enigszins grappige alliteratie ‘Peace piece’ als titel gaf.

Doet er niet toe. Meer stille tochten begleid met een enkele trommelslag. Meer minuten stilte met alleen het geritsel van boombladeren. Meer muziek met ingetogen vrede…

Closing Time | Fuck You

, door

Een klassieker, twintig jaar oud alweer, als afsluiter van het serietje boze vrouwen. Lily Allen laat zien dat je niet per se harde gitaren nodig hebt om woede uit te drukken. Een scherpe tekst met een vrolijke, meezingbare melodie kan ook heel effectief zijn. De boodschap is duidelijk: denk maar niet dat ik mijn humeur laat verpesten door de eerste de beste hufter. Lily Allen heeft nooit gezegd over wie ze het heeft. Maar met de kennis van nu zou je je af gaan vragen of ze profetische gaven had, toen ze de tekst schreef. Als het nu zou worden uitgebracht, zou het perfect passen bij de actualiteit.

Closing Time | Sprints

, door

Woede, praatzang en gitaren, Sprints heeft het allemaal. De woede gaat hier samen met een meer filosofische benadering, zoals de titel al duidelijk maakt. Het gaat over de artistieke creatie als overlevingsstrategie in de huidige wereld. “Ik schrijf, dus ik besta”, zoiets. Een filosofische inslag leidt vanzelf tot introspectie, en dat gaat niet goed samen met het schrijven van politieke pamfletten. Ik zou “Descartes” dan ook geen protestsong noemen. Maar dat neemt niet weg dat er nog steeds heel wat terechte woede in doorklinkt.

Closing Time | Lambrini Girls

, door

Ik ga nog wat Closing Times verder waar Janos afgelopen dinsdag was gebleven. Boze vrouwen laten zich horen in de indierock en -pop van nu, en terecht! Er is voor iedereen genoeg aan de hand in de wereld om boos over te zijn, en dan is er voor vrouwen meer dan genoeg. (Opmerkelijk dus dat vooral mannen zich afficheren als boze burger, maar daar heeft dat “meer” in meer dan genoeg wel het een en ander mee te maken.)

Closing Time | Lagrimas Negras

, door

We maken er vandaag een Cubaans dagje van, al was het maar om symbolisch de Cubanen die stand houden tegen de Amerikaanse agressie een steuntje in de rug te geven.

Gewoon met een traditioneel Cubaans muziekje: Lagrimas Negras (zwarte tranen), een klassieke Cubaanse bolero son uit 1930, waarin de tranen vergoten worden over een liefje die er vandoor is gegaan.

Closing Time | Brooklyn Funk Essentials – Never Give Up

, door

We stick together – in love we trust
They cannot divide and conquer us
Stick together through thick and thin
We will win

Dat laatste zou je de funky variant kunnen noemen van ‘El Pueblo Unido Jamás Será Vencido’ (Een verenigd volk zal nooit verslagen worden’), een van oorsprong Chileens protestlied tegen de militaire dictatuur van Pinochet (na de  val van Allende), nog steeds te horen bij veel protesten over de hele wereld, waarvan de meeste geen direct verband houden met de Chileense staatsgreep of Latijns-Amerika.

Closing Time | Punch

, door

Naar aanleiding van die uitermate weerzinwekkende vertoning op Cornell University, zag ik op de socials recent wat muziek langskomen van boze vrouwen. Voor een potje terechte pissigheid leent hardcore punk zich natuurlijk uitermate goed. Punch is een gezelschap uit San Francisco, Worth More Than Your Opinion is van hun laatste album uit 2014.

Volgende