Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | I am still alive

, door

“Man Zendeam Hanooz” – I am still alive (2026) is een recent protestlied van componist Adib Ghorbani en dichter Pooyan Moghaddassi, dat hoop en verzet uitdrukt. Hier uitgevoerd door de Iraanse hiphopmuzikant en rapper Toomaj Salehi.

De originele compositie, uitgevoerd door Iraanse musici en een koor, werd begin dit jaar op het web verspreid door aanhangers van de |Iraanse pro-democratie beweging en is hier te beluisteren op Soudcloud.

Closing Time | Yasmine Hamdan – I remember to forget

, door

Wat zou er in de hoofden van de mensen gebeuren die nu in de gebieden wonen die gebombardeerd worden door Amerika en Israël? In Libanon, in Iran, in Gaza.

Bomkraters, puinhopen, doden en gewonden laten ongetwijfeld een indruk achter, die niet onuitwisbaar zal zijn.

De uit Libanon afkomstige Yasmine Hamdan (tegenwoordig in Frankrijk wonend) zingt:

I remember to forget
It’s foul from within

Volledige tekst (Engels vertaling) hier op haar website.

Closing Time | Dam Mast Qalandar

, door

–

Leent traditionele qawwali zich voor Europese klassieke orchestratie? Behoorlijk goed, zo blijkt uit deze co-productie tussen dit qawwali-ensemble onder leiding van Abi Sampa het Schots kamerorkest.

Samen met Rushil Ranjan ontwikkelde Sampa het concept van ‘orchestral qawwali’. Hadden ze net pech dat ze in de coronatijd begonnen…

Closing Time | Amidinine

, door

Nog zo’n bandje dat Berber blues beoefent. Toch zijn het geen groentjes: Tissaliwen bestaat al sinds 2008 en ontleent zonder schaamte inspiratie aan vergelijkbare artiesten zoals Tinariwen, Terakaft en Bombino.

De groep ontleent haar naam aan de bergketen Tassili n’Ajjer, die zich uitstrekt nabij hun geboortestad Djanet, in het zuidoosten van Algerije.

Closing Time | Toxic

, door

Britney Spears, gecovered door Franz Ferdinand. Met een boel strijkers om het op te fraaien. Het is niet zo briljant als gehoopt, maar best wel vermakelijk.

Closing Time | One Raga to a Disco Beat

, door

Het zal niemand verbazen dat het Australische Glass Beams opgezet werd door een van oorsprong Indiase muziekproducent, drummer Rajan Silva.

Gezien hun mix van Oosterse klanken en Westerse instrumentatie, behoeft het geen verwondering dat zij de onbedoelde vader van de acid house, Charanjit Singh, eer bewijzen. Op hun eigen wijze, dat dan weer wel.

Closing Time | Voodoo Child (SRV)

, door

Zelf ben ik helaas niet muzikaal genoeg om de subtiele verschillen in alle versies van ‘Voodoo Child’ te herkennen. Vijf jaar geleden belichtte ik de Jimi Hendrix-cover door Gary Clark Jr.

Hier gooit gitaarvirtuoos Stevie Ray Vaughan (1954 – 1990) zijn hoed in de ring. Nou ja, spreekwoordelijk dan.

Closing Time | Sushi & Coca Cola

, door

_

St Paul & The Broken Bones is een soulband uit Alabama die sinds 2012 aan de weg timmert. Ze hebben vijf albums en twee elpees op hun naam staan, en traden op in tal van internationale tv-shows.

Closing Time | Soft Peaks

, door

Pixel Grip is een band uit Chicago die ergens zwerft tussen gothic synthpop en electronic body music.

Het meeste weet mij eerlijk gezegd niet te bekoren, maar dit nummer van de plaat ‘Heavy Handed’ uit 2019 is behoorlijk catchy.

Closing Time | Walking in the Neon

, door

Nog heel even over die electronicore van de afgelopen dagen (laatste keer, daarna val ik jullie er voorlopig niet meer mee lastig, beloofd!). Ik was die liedjes nog eens aan het luisteren, en toen bekroop me toch het gevoel dat dit wel heel erg lijkt qua stijl op wat de Finse experimentalisten van Waltari al in 1997 deden. Luister bijvoorbeeld maar naar Walking in the Neon. Misschien iets minder ‘core’ en iets meer metal, maar toch. Hoe dan ook: lang leven de eclectische muziek!

Closing Time | Toegift: Blue

, door

“Nog een liedje, nog een liedje!”. Na het overweldigende succes van The Browning van gisteren, doen we er gewoon nog een. Nou ja, ik vul ‘em gewoon voor u in, want als ik dit nummer klaarzet is die van gisteren nog helemaal niet gepubliceerd. Maar toch. Wegens de overweldigende bijval die er zou moeten zijn en wellicht inmiddels geweest is, doen we een toegift: Blue.

Ja, daar hadden we eerder een cover van gedaan, maar dat was death metal gemixt met klassiek, en dat is natuurlijk héél wat anders dan deze electronicore versie. Toch?

Volgende