Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Toegift: Blue

, door

“Nog een liedje, nog een liedje!”. Na het overweldigende succes van The Browning van gisteren, doen we er gewoon nog een. Nou ja, ik vul ‘em gewoon voor u in, want als ik dit nummer klaarzet is die van gisteren nog helemaal niet gepubliceerd. Maar toch. Wegens de overweldigende bijval die er zou moeten zijn en wellicht inmiddels geweest is, doen we een toegift: Blue.

Ja, daar hadden we eerder een cover van gedaan, maar dat was death metal gemixt met klassiek, en dat is natuurlijk héél wat anders dan deze electronicore versie. Toch?

Closing Time | The Browning

, door

‘Electronicore’: een fusie van metalcore met diverse soorten elektronische muziek, als ik Wikipedia mag geloven. Dat is wat The Browning maakt, dan weten jullie het vast. Het nummer Not Alone komt oorspronkelijk van hun debuutalbum Burn This World UIT 2011. Dat is recent opnieuw uitgebracht als Burn This World [EVOLVED], en daar komt deze versie van. Nieuwsgierig naar het verschil met het origineel? Zoek het op en laat weten wat er anders is, en welke beter, in de comments!

Closing Time | Sadeness

, door

Wellicht een beetje mainstream, voor de Closing Time, maar wellicht is dit inmiddels zo oud dat menig Sargassiaan dit nummer kent, maar ook denkt “wat is dit eigenlijk en waar ken ik dit van?”. Nou ja, van Enigma, dus.

De volledige versie, zonder clipje, is denk ik nog net wat leuker muzikaal gezien:

Closing Time | Love you more

, door

Voor wie zich na lezen van The Busy Drone afvroeg of er ook wat meer toegankelijker eigentijdse  draaiorgelmuziek is: draaiorgel de Scala heeft Love your more, (eigenlijk Luv U More) van DJ Elstak op het repertoire staan.

De orgelman van de Scala schrijft op zijn website:

Dit prachtige grote ‘dans’ straatorgel is thuis in elke muziekstijl, van operette tot rap en van de mooiste marsen tot kerst muziek. Niets is te gek voor dit orgel.

Closing Time | Jaye McBride

, door

Er zullen mensen zijn die dit ‘woke’ comedy noemen (en dus per definitie niet grappig). Maar daarvoor zijn de grappen veel te hard en politiek-incorrect.

Wokies hebben doorgaans ook geen zelfspot (daarvoor nemen ze alles veel te serieus) en dat heeft Jaye McBride duidelijk wel.

Closing Time | Er komt een dominee voorbij

, door

Geen idee of in het Engels het spreekwoord ‘Er komt een dominee voorbij’ bekend is, maar Béla Fleck and The Original Flecktones zien in een dominee een sinistere snuiter, die blijkbaar verklankt moet worden met een stevig stukje funk.

In dit geval heeft het dus niets te maken met een stilvallend gezelschap dat, een moralistische preek vrezend, zich gedeisd houdt voor de passerende dominee.

Maar wel een lekker moppie, misschien mee bedoeld de sinitere dominee te verjagen….

Closing Time | Violent times

, door

Het zijn gewelddadige tijden. Verblind door wat op zakeklijke winsten beluste presidenten, bommenwerpende staatsdhoofden en moordende olichargen aanrichten, zou je bijna vergeten dat er ook heel vriendelijke mensen zijn.

Dat zingt St. Vincent (pseudonieme voor singer-songwriter en multi-instrumentalist Annie Clark, in ‘Violent Times’, hier in een oprjestrale uitrvowering bij de BBC Proms van 3 september vorig jaar.

Het hele concert vind je hier. St. Vincent sloot hiermee haar wereldtournee af, waarmee ze het album ‘All Born Screaming’ (2024) presenteerde.

Closing Time | Stratocumulus Evergaol

, door

Supervage, progessieve, experimentele space opera met invloeden van jazz, death en psychedelische metal. En ja joh, tuurlijk een nummer (Stratocumulus Evergaol) van een half uur, want waarom ook niet? Supervette cover art trouwens, past er uitstekend bij. Cryptic Shift, mensen, vette shit!

Closing Time | Country Joe McDonald It’s Finally Over

, door

Country Joe McDonald is aan Parkinson bezweken. Hij zal vooral herinnerd worden door ‘I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag’, het olijke protestliedje tegen de Vietnamoorlog. Hij zong het ook op het Woodstock Festival in 1969.

Het magazine Rolling Stone haalde een niet eerder gepubliceerd interview uit de kast, waarin Country Joe McDonald zijn gedachten over die periode deelt:

Ik had nooit echt stilgestaan ​​bij de historische betekenis ervan, maar ik geloof wel dat het Woodstock Festival, de film en het album alles in Amerika hebben veranderd. En die veranderingen vinden vandaag de dag nog steeds plaats, toch? Het is nog steeds een strijd tussen de normen en waarden van de generatie van de Tweede Wereldoorlog en de Woodstock-generatie, die strijd woedt nog steeds. Maar al het andere is in de samenleving verankerd geraakt. We beschouwen al die dingen die Woodstock ons ​​heeft gebracht als vanzelfsprekend.

Volgende