serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Blue Aeroplanes

Jaren ’90 nostalgie, al blijken de Blue Aeroplanes nog steeds te bestaan. In de tijd van deze opname bestond de band uit: een dichter, een danser, drie gitaristen, een bassist en een drummer. De danser is een volwaardig bandlid, die ook credits krijgt voor zijn bijdragen aan studio-opnames. Maar om hem in actie te zien kun je toch beter naar een live-registratie kijken.

Heel beroemd zijn ze nooit geworden. Begin jaren ’90 zat er wel een piekje in hun bekendheid. Ze speelden toen ook regelmatig in Nederland. En in Duitsland dus, al doen deze beelden vermoeden dat ze daar niet heel veel publiek trokken. Als ik het me goed herinner wisten ze de grote zaal van Nighttown in Rotterdam in die tijd wel aardig te vullen.

Closing Time | Protomartyr

(Bewerk) Protomartyr komt uit Detroit, de stad van Motown, Iggy Pop en Jack White. En ook van vervallen fabriekspanden, leegstaande gebouwen, armoede en criminaliteit. Niet heel vreemd dat een band uit die stad een hele plaat ophangt aan de metafoor van een vervallen gebouw, in dit geval een hotel. Hotel Usana staat symbool voor het verval van Amerika. De kamers worden bevolkt door de types die je verwacht in zo’n afbrokkelende maatschappij. We bevinden ons in deze kamer:

Closing Time | R.L. Burnside

(Bewerk) Deze opname van blueszanger en -gitarist R.L. Burnside (1926 – 2005) is gemaakt door muzicoloog Alan Lomax, bij het huis van Burnside in Mississippi. Burnside had zijn hele leven muziek gemaakt, maar had er tot dan toe nooit van kunnen leven. Pas in 1995 kwam daar verandering in, toen Jon Spencer een plaat met hem opnam en met hem ging optreden. Sommigen menen dat de drummer in deze opname Burnsides kleinzoon Cedric is, waarmee hij later ging optreden, maar die is geboren in de maand waarin deze opname is gemaakt. Het zal een andere kleinzoon zijn, die ook een goed gevoel voor muzikale timing heeft.

Closing Time | Jan Pijnenburg

Gisteren werd bekend dat Jan Pijnenburg is overleden. Vooral bekend van Doe Maar, maar hij speelde in veel meer bands, in uiteenlopende stijlen: van alternatieve rock via meer traditionele rock en rock’n’roll tot en met de theaterband The Magnificent 7. Dit is een tv-opname uit 1989.

Closing Time | Waarom stemmen jullie steeds op de VVD?

(Bewerk) De filosofen van Hang Youth vragen zich al jaren kort maar krachtig af waarom zoveel mensen toch maar VVD blijven stemmen. Die vraag is relevanter dan ooit, nu de partij een kabinetscrisis  veroorzaakt omdat het niet kan hebben dat mensen met meer dan een miljoen aan aandelen er ietsjepietsje op achteruitgaan.

De partij is namelijk van mening dat de ‘hardwerkende Nederlander’ veel beter kan opdraaien voor tekorten, zoals altijd.

Closing Time | The same old scene

Vandaag weer eens wat langer in de Tweede Kamer vertoefd, toch enigszins aangestoken door het gehype over de relatieproblemen die er in het minderheidskabinet zouden zijn. Mag ik het even voor u samenvatten?

Ik zag en hoorde verrekt bekend geluid….

Closing Time | Angine De Poitrine Triangel song

In juli kon u hier al kennis maken met het Canadese duo Angine De Poitrine. Bij een optreden vorige week in Toronto, draafde er een nieuw bandlid op. Wie die kleine ‘alien’ was, bleef onbekend maar nut en noodzaak van deze uitbreiding bleek al ras bij de opening van een eveneens onbekend gebleven nieuw nummer: een magistrale triangelsolo,. die wat later in het nummer een virtuoos hoogtepunt beleefde.

Gitarist en bassist Khn en drummer Klek vormen sinds 2019 Angine de Poitrine en maken, volgens hun eigen zeggen, ‘Dada Pythago-Cubist Mantra-Rock’.

Closing Time | First National Nothing – Hoodahboo

Eendagsvliegen in de muziek zijn een veel voorkomend verschijnsel, dat zo nu en dan extra aandacht krijgt van programma- en lijstjesmakers.

Er is een top 500 van eendagsvliegen, een top 100 en er was ooit het tv-programma ’Single Luck’ dat in 40 afleveringen een vergeten eendagsvlieg in de spotlights zette.

Een eendagsvlieg die je niet zo snel op een of andere lijst zal tegenkomen is het enige album dat de muzikale comedygroep ‘First National Nothing’ in 1970 uitbracht.

Closing Time | Heartworms

Vorige week kwam er een nieuw nummer uit van Heartworms, artiestennaam van Jojo Orme. Het is zeker niet slecht, maar ik plaats hier toch iets ouders. Vooral vanwege die geweldige gitaarriff, die misschien wel iets te lang is om nog een riff te mogen heten. Waarmee ik absoluut niet bedoel dat het verder een middelmatig nummer is.

De muzikale sfeer doet denken aan de vleermuizen van de jaren ’80, al is de muziek van Heartworms zeker geen kopie van de new wave uit die tijd. Jojo Orme maakt haar muziek namelijk met eenentwintigste-eeuwse middelen. Elektronica dus, die wordt gecombineerd met gitaar, bas en drums.

Closing Time | Loser’s Prize

Een nummer over de poedelprijs, dat leek me wel toepasselijk na de week van de Amerikaanse midterms. Al gaat de tekst van Greg Freeman niet over politiek, maar over relationele complicaties. Wikipedia deelt Freeman in bij de alternatieve country, anderen noemen het rock of leggen zelfs een link met punk. Het komt er vooral op neer dat Freeman het niet moeilijker wil maken dan hij nodig vindt, en dat hij expressie verkiest boven virtuositeit of perfectie. Muziek live met band opnemen in de studio past helemaal bij die benadering. Dat heeft Freeman dan ook gedaan met zijn nieuwe plaat, waar Loser’s Prize op staat.

Closing Time | Ik heb twee liefdes: de fanfare en de revolutie!

In Frankrijk hebben ze gisteren de juiste toon gevonden waarmee de protesten tegen de miserable staat van het onderwijs, de hoge kosten voor levensonderhoud en tegen het fascisme.

De Nederlandse media konden die toon niet vinden. Verblind als ze waren door hun blik die vooral op de politie was gerichten, want je weet maar nooit wanneer die er op los gaan.

De landelijke protestdag verliep desalnietteminn redelijk rustig. Het rumoer kwam bovenal van vrolijke, dansende en zingende mensen die een voor de gelegenheid opgepimtpe versie brachten van J’ai deux amours (Ik heb twee liefdes: mijn  land en Parijs), een chanson uit 1930 van Josephine Baker (1906 – 1975).

Volgende