De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Kijk, soms, als ik niet zo goed weet wat te luisteren, blader ik wel eens door mijn oude CT’s ter inspiratie. Laatst kwam ik daar Accept tegen, en dat leek me wel een goede keus, maar bij het beluisteren bekroop me een onbestemd, wat beklemmend gevoel. Er was iets mis. Nog een keer luisteren. En ja, verdorie: er was gewoon een uitermate mooi stukje muziek uit het nummer geknipt!
U ziet en hoort The League of Crafty Guitarists die samen met The Mendoza Philharmonic Orchestra hun uitvoering ten beste geven van ‘Dangerous Curves’, oriigneel een werk van de band King Crimson.
‘Dangerous Curves’ is een van de drie louter instrumentale nummers op het album ‘The Power to Believe’ (2003) en valt, zoals bijna alle muziek van King Crimson, te omschrijven als progressieve rock, symfonische rock en experimentele rock.
New You Anthem is een nummer van het dit jaar verschenen debuutalbum van Held. (met puntje er achter). De band maakt postpunk, een genre waar ik niets van weet, maar de groep schijnt te bestaan uit gevierde artiesten uit dit genre. En er zingt een bekend iemand mee als gastzanger, denk ik, al heb ik daar ook nooit van gehoord. Damn, dit moet wel mij meest informatieve CT ooit zijn. Hoe dan ook, het is een lekker nummer dus ga maar gewoon luisteren, en als jullie hier meer van weten dan ik hoor ik het graag in de comments.
Gister stelde P.J.Cokema de terechte vraag waarom de klassieke herrie ontbreekt, bij alle herrie waarmee ik jullie hier onregelmatig mee verblijd op Sargasso. Het is niet alsof ik nooit luister naar het genre, en ik heb natuurlijk genoeg cross-overs gepost de afgelopen jaren. Maar puur klassiek? Nee, wellicht niet. Dan neem ik de uitdaging aan, en doen we deze. Ook naar aanleiding van de discussie gister weet ik niet zeker of het klassiek genoeg is, maar hee, deze versie wordt uitgevoerd door het Deens Nationaal Symphonie Orkest, en volgens Wiki heeft het nummer een componist. Dat moet toch tellen zou je denken.
Collega Janos trakteert ons graag op het wat heftiger smaldeel van de pop- en rockscene. Beetje gek eigenlijk dat in zijn collectie dan de “herrie”-stukken uit de klassieke sector ontbreken. Want ‘Metal was er al: 10 klassieke stukken die het bewijzen’, stelt deze Youtuber.
Meer bewijsmateriaal wordt aangedragen in deze Top 12 Metal Moments in Classical Music en die Top 10 metal moments in classical music.
Nou is dat allemaal wel tamelijk oude muziek. Iets minder oud, maar evengoed van het heftige soort is ‘Klavierstücke X’ (1962) van de componist Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).
Nederlandse symphonische black metal? Hele goeie, van nu, zeg maar, niet van lang geleden? Ja, blijkbaar! Zie hier: Walg! Dat het nummer 1597 van het recente album VI afkomstig is, suggereert ook een productief gezelschap. Voor meer info zie hier, want de mensen van Zware Metalen hebben er meer verstand van dan ik en kunnen er heel aanstekelijk enthousiast over vertellen.
Geen commentaar nodig, dunkt me.
Tja, toch even voor de mensen die gister de CT zagen en bij het lezen van de titel dachten een mooi stukje (moderne) Iron Maiden te gaan horen, en die toen teringteleurgesteld waren omdat het een jaren-80 emulatieband bleek, hier toch nog even die andere Brighter than a thousand suns.
Bij het luisteren van God For Hire, van Brighter Than A Thousand Suns, kan het niemand ontgaan dat ze écht heel erg hun best doen om de jaren-80 synth-pop (electro-synth? Denk ik? Iemand? Ik zit niet zo in muziekstijlen waarbij niet geschreeuwd wordt – maar in ieder geval jaren 80!) beeld en geluid te benaderen. Ik denk dat het ze aardig lukt.
Dragonforce staat bekend om hun powermetal met muzikaal-technische hoogstandjes. Summum is waarschijnlijk Through the Fire and the Flames, wat ooit gebruikt werd in de categorie ‘heel moeilijk’ bij de game Guitar Hero. Ik heb het nooit gespeeld, maar vermoed dat deze gitaarstukjes in het echt onder de knie krijgen nog een stukje lastiger is.
Pfff. Het is heet, vies, plakkerig, en iedereen is hartstikke gaar van het weer. Hier tenminste. Dan maar ff iets met een beetje energie, wellicht wordt u er wakker van, en heeft u nog iets aan uw avond. Vergeet niet de ramen open te gooien (zodat het nog een beetje afkoelt binnen, en wellicht willen de buren meegenieten van het moois van The Fall of Asterion van Fleshgod Apocalypse).
Luister naar Dr. John (1941 – 2019), de ‘Night Tripper’ die vanuit het eeuwige ons toezingt er toch maar het beste van te maken.
Zo gezongen, zo geswongen, in een heerlijke New Orleans blues:
The world we know was built on skills
But that alone don’t count
Without the sweat and toil of mine, it wouldn’t be worth a dime
You got to live and give, share and care
Really put some love in the air
When your neighbor’s down, try to pick him up
Nobody can live in despair