Seksuele disfunctie, wenscultuur of echt probleem?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Eelke.

Als je de cijfers mag geloven is seksuele disfunctie tegenwoordig een groot probleem. Studies in bijvoorbeeld Amerika geven aan dat 31% van de mannen en 43% van de vrouwen aan een seksuele disfunctie lijdt.

Bij mannen moet je denken aan een laag libido, premature ejaculatie en het onvermogen tot klaarkomen. Vrouwen hebben last van een laag libido, opwindingsstoornissen en pijn tijdens de seks.

Vanwege de hoge prevalentie van seksuele disfunctie is het onderzoek ernaar erg populair onder wetenschappers. Maar betekent het hoge voorkomen van symptomen ook dat er echt iets aan de hand is, of hebben farmaceuten een ziekte gecreëerd waar ze geld aan kunnen verdienen?

Er vindt onderzoek plaats in zowel de mens als in proefdieren, waardoor er inmiddels al verschillende medicijnen op de markt zijn, denk aan erectiemiddelen zoals Cialis en Viagra. Voor vrouwen zijn er echter nog geen geneesmiddelen op de markt die bewezen nut hebben.

Onderzoek naar seksuele disfunctie kan daarnaast ook belangrijk zijn voor begrip en behandeling van andere ziekten. Zo slikken mensen met een depressie vaak antidepressiva, medicijnen die helaas seksuele disfunctie als veelvoorkomende bijwerking hebben. Dankzij bepaalde diermodellen kunnen er antidepressiva ontwikkeld worden die deze vervelende bijwerking niet hebben.

Het nut van onderzoek naar seksuele disfunctie lijkt dus duidelijk. Er gaan echter ook geluiden op van tegenstanders, waarvan sommigen menen dat seksuele disfunctie is bedacht door de farmaceutische industrie. Door het creëren van een stoornis kun je namelijk weer mooie middeltjes verkopen om dit te verhelpen. Het streven naar een beter seksleven zou dus eigenlijk een wenscultuur zijn, in plaats van het behandelen van een wezenlijke aandoening. Een wenscultuur die leidt tot hoge winsten voor bedrijven in de “lustmarkt”, de inzet voor een recente documentaire van Reporter.

Een hoog percentage mensen dat last heeft van ?symptomen? betekent volgens deze critici dat deze disfunctie niet werkelijk bestaat, maar dat het een normaal aspect is van seksualiteit, dat mensen simpelweg moeten accepteren. Ofwel: als zoveel mensen het hebben kán het geen ziekte zijn.

Op zich argumenten om over na te denken. Ik ben het echter niet met de critici eens. Een wenscultuur of niet, gezien het grote effect dat seksualiteit op de kwaliteit van leven heeft zijn veel mensen er bij gebaat als medicijnen tegen seksuele disfunctie ontwikkeld en geproduceerd worden. Samen met de algemene wetenschappelijke kennis is dit is al reden genoeg voor onderzoek naar deze aandoening.

  1. 1

    Het eerste wat ik me afvraag is of sexuele disfunctie een lichamelijk probleem is of een ‘psychisch’ probleem.

    Eelke, zijn daar cijfers van?

    Ik twijfel ook aan het nut van medicijnen om aandoeningen te bestijden, het risico bestaat dat mensen daar ‘passief’ van worden.

    Premature ejaculatie kan je met medicijnen bestrijden, maar ook lichamelijk zijn er remedies tegen te vinden. (het knijpen in…)

    Kortom, ik ben niet tégen het gebruik van medicijnen, maar ook nog niet overtuigd dat er vollop in geinvesteerd moet worden.

  2. 2

    @1: Ik heb zo snel geen cijfers kunnen vinden, maar de mensen met echte seksuele disfunctie zijn vaak al een stadium verder dan een “psychisch probleem”. Zij bezoeken een arts om andere methoden te proberen.
    Ik ben zelf ook geen voorstander van pillen, maar ik geloof wel in het lichamelijk aspect van seksuele disfunctie. Een therapeut helpt dan niet meer.

  3. 3

    Komt op mij over, ook in het stuk docu wat ik zag, dat een groot deel van de seksuele dysfunctie feitelijk een symptoom is van andere problemen.

    Als je dat uit elkaar kan halen scheelt het een hoop.

    Veranderingen zoals je noemt bij anti-depressiva zijn toe te juichen; veel ziektes zijn erg genoeg zonder dat de behandeling ervan ook nog eens je seksleven moet behandelen.

    Anderzijds is het wel raadselachtig hoe de farma’s hierop in willen spelen.

    Beetje jammer dat het streven naar beter seksleven wordt uitgedrukt in de zoektocht naar een nieuw pilletje, ipv breder bewustzijn van belangrijke fenomenen rondom seks.

  4. 4

    @3: met een pilletje valt geld te verdienen ;)

    Eens dat veranderingen in anti-depressiva wél toe te juichen zijn. Anders krijg je weer van die situaties dat succesvol behandeld depressieve mensen weer depressief worden door hun sexleven.

    @2: En dat lichamelijke effect ontstaat dat door het gebruik van andere pillen óf is dat ‘natuurlijk’ ontstaan?

  5. 5

    Ik vind onderzoek naar seksueel gedrag in alle opzichten goed. Ook voor het eventueel wegnemen van bijwerkingen van andere medicijnen, maar ook voor de seks zelf. Seks is tegenwoordig nu eenmaal erg belangrijk in onze samenleving. Mensen met een seksuele disfunctie kunnen hierdoor slechter gaan functioneren tot zelfs een depressie ontwikkelen. Om dit te voorkomen, moet je onderzoeken wat er nu eigenlijk aan de hand is. Dan kom je er vanzelf ook achter of het simpelweg is op te lossen met een pilletje, of dat het veel te complex is. Momenteel is er nog erg weinig bekend.
    Ik ben zelf ook geen pilslikker, maar wat is er eigenlijk mis mee als er mensen echt bij geholpen zijn (en waarbij een arts het voorschrijft)?

    @4: Dat lichamelijke effect kan natuurlijk op allerlei manieren ontstaan! Vaak is het al natuurlijk aanwezig, maar het kan zoals eigenlijk zoveel ook door een ongeluk of door andere pillen ontstaan!

  6. 6

    Heel vroeger, in een VPRO programma (‘zomaar een zomer avond of VPRO- vrijdag?) speelde iemand ‘(Ischa Meijer??)een psychiater die met een Duits accent een facet van sexueel dysfunctioneren besprak:
    ” Jah, wissen Sie, dan geeft het ook mensen die haben problemen omdat zij niet klaar kunnen komen. Wass ist das problem? Die wissen doch überhaupt nicht wat sie missen?”

  7. 7

    @6: orgasmestoornis is voor de mannen wel een probleem. Zo kunnen ze bijvoorbeeld geen kinderen krijgen als ze niet kunnen klaarkomen.

  8. 12

    @11: Ik denk wel dat dat een factor is, waarbij “zeikerds” niet het goede woord is.

    Klagen over je libido is uit de taboesfeer getrokken, we mogen er nu over praten en iedereen weet nu dat er iets aan gedaan kan worden.