Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Overheid nagelt privacyschenders aan de schandpaal

[speld]

Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) pakt internetgebruikers die filmpjes van criminelen online plaatsen keihard aan. Op de website www.privacyschenders.nl worden zij voortaan met naam en toenaam te kijk gezet.

Volgens het CBP is dit de enige manier om de stroom privacyschendende filmpjes op het internet een halt toe te roepen. Voorzitter Jacob Kohnstamm spreekt van een onontkoombaar paardenmiddel. “Ik wil niet discrimineren, maar het zijn altijd dezelfde figuren die inbreuk doen op de privésfeer van anderen. Laat ik me voorzichtig uitdrukken: ze hebben geen kleurtje en je vindt ze niet in de Schilderswijk of Bos en Lommer. Het zijn berekenende types met geld genoeg, ze laten zich daarom niet weerhouden door boetes.”

Kohnstamm verwerpt het argument dat de meeste mensen op www.privacyschenders.nl nog niet zijn berecht en dus onschuldig zouden kunnen zijn. De directeur van het CPB zegt hierover: “Zo’n rechtszaak kost jaren, terwijl iedereen kan zien dat de privacy van onbekenden wordt aangetast.” Als voorbeeld noemt Kohnstamm internetondernemer Willem Velthoven, die filmpjes online plaatste van inbrekers. “Hij deed dat op de website van zijn bedrijf. Dan kan je moeilijk zeggen dat je er niet van wist, of wel?”

Velthoven is furieus over de publicatie: “Ik sta er nota bene met een foto op! Ik dacht dat je onschuldig was tot je schuld bewezen is?” Zijn bedrijf Mediamatic lijdt fors omzetverlies door de publicatie, verwacht hij. Velthoven: “Wij werken voor diverse culturele instellingen. Allemaal links georiënteerde mensen die privacy hoog in hun vaandel hebben. Denk je dat een instelling als Bits of Freedom ons nu nog vraagt voor een nieuwe website?”

Gevangen in het Amsterdamse surveillancenet

Milieucamera’s worden in Amsterdam ingezet om verdachten van andere misdrijven op te sporen. En dit is nog maar het begin. Binnenkort kun je niet meer ongezien door Amsterdam rijden (zie kaart van alle ANPR-camera’s in Amsterdam onderaan). En er ligt mogelijk een heel groot probleem: ben je goed of niet in de ogen van de politie?

Het korps Amsterdam-Amstelland handhaaft sinds 2008 met ongeveer 53 camera’s de milieuwetgeving op verschillende toegangswegen van de stad. Met behulp van kentekenherkenning (ANPR, Automated Number Plate Recognition) controleert de politie of en bepaalde klasse voertuigen de binnenstad binnenrijdt. Als dat toch gebeurt, volgt er automatisch een bekeuring.

Burgemeester Van der Laan heeft vandaag toestemming gegeven om deze milieucamera’s nu ook voor handhaving en opsporing van andere misdrijven en overtredingen in te zetten. Daardoor ontstaat een digitale slotgracht – geen auto gaat meer ongezien de binnenstad in of uit. Maar de plannen gaan verder: geen auto kan zich überhaupt meer ongezien door Amsterdam bewegen zonder bij ieder ritje een paar keer geregistreerd te worden.

De plannen van de Amsterdamse politie zijn namelijk nog maar het begin, afgaande op dit rapport dat onderzoeker Rejo Zenger met een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) boven tafel heeft gekregen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Welkom op de nieuwe site

Zo, al een beetje bekomen? We dachten, we doen het eens even flink anders. Zie deze site echter nog als een begin. We blijven de komende tijd flink schaven en klussen, zodat de site steeds mooier, sneller en handiger wordt. Maar eerst even een kleine toelichting op onze nieuwe look.

Wordt de site verwrongen geladen? Dan moet je even je cookies wissen.

In Internet Explorer is dat: Tools > Delete browsing history > cookies >delete cookies

In Firefox is dit: Extra > Opties > Privacy > individuele cookies verwijderen (dit ziet eruit als een link) > alle cookies verwijderen.

De belangrijkste verandering zijn de themapagina’s. Rechtsboven vindt u een dropdown-menu met daarin thema’s. De komende tijd worden deze pagina’s verder uitgebouwd en rondom een thema gepersonaliseerd. Je zal hier meer specialistische artikelen en discussies vinden. Op termijn zal niet alle content van de themapagina’s de hoofdpagina halen. Je ziet de thema’s ook hieronder terug in de blokken.

Links ziet u de nieuwste artikelen, reacties, geplande stukken en de meest actieve discussies. De sidebar rechts verschilt per themapagina.

Dan zijn we weer wat socialer geworden met een facebookpagina. Ook zijn we beter op mobiele dragers te lezen.

Echte namen

Karin Spaink hekelt het beleid van google+ en facebook om geen pseudoniemen toe te staan. Het stuk is ook bij Spaink te lezen en stond eerder in het Parool.

Google+ vindt dat deelnemers ‘echte’ namen moeten gebruiken. De rest wordt zonder pardon geschrapt. Daaronder vallen namen met rare tekens (zoals K@r1n Sp@1nk), maar ook Max Laadvermogen, Opa Vertelt of Theevogel worden geweerd.

Facebook propageert een vergelijkbaar beleid. Oprichter Mark Zuckerberg vindt dat meerdere online identiteiten hebben ‘een teken van tekortschietende integriteit is’. Hun marketing directeur zei vorige maand zelfs dat ‘anonimiteit op internet zou moeten verdwijnen’. Ook in de politiek klinken zulke geluiden.

Het argument? Anonimiteit zorgt voor ruwere omgangsvormen. Wanneer we mensen dwingen onder hun eigen naam te posten, zullen ze zich beter gedragen. Ze zijn dan immers herkenbaar, traceerbaar en aanspreekbaar.

Wie dat gelooft, overschat ‘echtheid’. Ook onder hun eigen naam – zelfs rechtstreeks in elkaars gezicht – zeggen mensen geregeld de vreselijkste dingen. (Kijk maar naar politici.) Een verplichting om online je echte naam te gebruiken, maakt een mens niet vanzelf beleefder, de onderlinge omgang niet zomaar beschaafder.

Bovendien: wat heb je eraan als iemand zich online presenteert als Piet Jansen? Al is die naam waarheidsgetrouw, onderscheidend is-ie niet. Mag je ook geen andere naam kiezen wanneer er op Google+ al een Piet Jansen rondloopt? Ook niet wanneer die Piet Jansen opvattingen ventileert waarmee jij pertinent niet geassocieerd wilt worden?

Free orka Morgan

Gastredacteur GB vraagt zich af waar de belanghebbenden bij orka Morgan toch mee bezig zijn.

Het was deze zomer weliswaar geen mooi weer, maar er was ook geen behoefte aan komkommernieuws. Toch was het er wel: de rechtbank Amsterdam heeft orka Morgan gered. Inmiddels is de motivering van die beslissing beschikbaar gekomen.

Het verhaal van Morgan is bekend. Vorig jaar was haar recht op leven ernstig in gevaar toen ze verdwaald en verzwakt tussen de inheemse zeehonden dobberde. Gelukkig trok het Dolfinarium zich de positieve verplichtingen tot huisvesting, voeding en medische verzorging aan. De prijs voor Morgan was hoog. Haar privacy bleek te koop, aan de kassa van het Dolfinarium om precies te zijn. Morgan, op haar beurt, weigerde zich aan de aanwezige dolfijnen aan te passen en bleef zich maar gedragen als een orka. Het Dofinarium is verplicht zich daarbij neer te leggen; ook orka’s hebben recht op een eigen identiteit. En op gezinshereniging. Alleen weet niemand waar de familie van Morgan zich bevindt.

Dat is het moment waarop de rechtsstaat Nederland een voorzieningenrechter beschikbaar heeft die in zijn uitspraak serieus deze vraag stelt: ‘Geven we Morgan haar vrijheid terug of beschermen we haar tegen die vrijheid omdat zij die (nog) niet aankan?’

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verklaring van Goed Gedrag

Logo kamerstukken van de dagAls de huidige trend doorzet, krijg je over enige tijd alleen nog werk als je een smetteloos verleden hebt. Nu al worden er jaarlijks een half miljoen Verklaringen Omtrent het Gedrag (VOG) opgevraagd. Dat is dus voor bijna 10% van de beroepsbevolking. Een VOG is nodig in steeds meer branches. Iets wat oorspronkelijk bedoeld was voor gevoelige overheidstaken (bv politie) geldt nu ook voor de taxibranch, de kinderopvang en het onderwijs. En minister Teeven wil het graag nog wat verder uitbreiden.

Een zekere mate van screening bij bepaalde functies is niet te vermijden. Maar wil je als maatschappij ernaar streven dat je alleen aan de slag kan als je nooit iets hebt misdaan? Dat lijkt me niet wenselijk. Ten eerste zijn mensen die ergens in het verleden iets strafbaars gedaan hebben niet per sé slechter dan willekeurige andere mensen (die toevallig nog nooit tegen de lamp gelopen zijn). Ten tweede is het een illusie dat je daarmee mogelijke problemen kunt uitsluiten. Ook mensen zonder strafblad kunnen hele ernstige dingen doen. Daar komt nog bovenop dat door de groei van databases alle vlekjes van het verleden voor steeds meer mensen opvraagbaar blijven. Is straks een genoteerde stevige vechtpartij op het schoolplein in het Elektronische Kinddossier (bewaren tot je 35ste) reden om iemand als politieagent te weigeren? Maar bovenal ben je bezig met het bouwen van een illusiemaatschappij waarin alleen saaie, smetteloze mensen een plaats mogen hebben, zonder na te denken over de gevolgen voor de groep die buiten boord valt.
 
 
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
Mocht u uw ei kwijt willen bij de politiek naar aanleiding van bovenstaand stuk, gebruik dan de site van Mail de politiek.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomercollege | The Numerati

De Amerikaanse journalist Stephen Baker schreef drie jaar terug het boek The Numerati. Hierin onderzoekt hij de wereld van Big Data. Zijn boek heeft aan actualiteit niets ingeboet, integendeel. Onze off- en online levens raken steeds meer verstrengeld. Baker beschrijft wat de consequenties daarvan zijn. Dan heeft hij niet eens over privacy, maar eerder hoe algoritmen steeds meer ons leven op de achtergrond bijsturen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gewetenloos en innemend

De combinatie van begrippen speelt al een tijd door mijn hoofd: gewetenloosheid en persoonlijke charme. Beide eigenschappen worden in hoge mate toegeschreven aan Rebekah Brooks, bazin van News of the World. The Guardian  noemt haar  “a ruthless, charming super-schmoozer”. Als  je het woord Schmoozer intikt in Google krijg je een artikel in the Guardian van 8 juli. Zij wordt afgeschilderd als een harde, zeer ambitieuze, zeer innemende netwerkster. Murdoch lijkt haar als een vijfde dochter te beschouwen. Zij is zeer intiem met Cameron. Die bestreed dat in het parlement, met de mededeling dat hij haar nooit in pyama had gezien: fris hoor, die Britten.

Hoe komt ze aan die invloed, vraagt de Guardian, een beetje suggestief. Zij wordt verhoord door een parlementaire commissie en vervolgd voor het overschrijden van fatsoensnormen en wellicht omkopen van politiemensen. Sinds ik het stuk heb gelezen, denk ik er over na. Is de combinatie van gewetenloos en innemend een voorwaarde voor een succesvolle loopbaan? Hoe algemeen is dat? En hoe speelt het in de journalistiek?

Je hebt keurige en minder keurige kranten. Wat mij bezig houdt, is dat minder keurig handelen kennelijk soms nodig is om dingen op tafel te krijgen: zie Elsberg, Watergate, Wikileaks. De parlementaire controleurs van de macht zijn tamelijk afwezig, of liever: zij maken deel uit van de heersende macht. De klokkenluiders moeten het vaak niet van hen hebben, maar van de onafhankelijke pers. De opwinding in Engeland laat dat zien: er is geen autonomie in de controle op de macht, want het parlement onderzoekt maar weinig. En de pers houdt zich doorgaans  aan de regels.

Vorige Volgende