[caption id="attachment_286956" align="alignleft" width="121"] Paul Claes. foto Michiel Hendryckx (Wikipedia)[/caption] Ieder jaar neemt mijn bewondering voor Paul Claes toe. Er verschijnen dan ook voortdurend boeken van hem: romans, vertalingen, essays en wat niet al. Allemaal zijn ze geschreven met een grote vaardigheid, allemaal getuigen ze van spitsvondigheid en verbluffende eruditie. Hij gaat tegen de keer in, dat maakt hem ook interessant, zelfs als je denkt, zoals ik, dat die keer de goede kant op gaat. Zijn nieuwste boek heet Het teken van de hamster en bevat een nieuwe editie van het gelijknamige lange gedicht van Hugo Claus, met een gedetailleerd commentaar, “vers voor vers”, zoals het achterplat zegt: het gedicht neemt in dit boekje 30 pagina’s in beslag, het commentaar 110. Dat levert een heel fijne leeservaring: aan de hand van Claus trek je van Gent naar Brugge en terug. Aan de hand van Claes zie je de soms wat obscure verwijzingen naar de jeugd van Claus, naar de literatuur, naar het stadsplan van de Vlaamse steden. De geleerdheid en volhardendheid van Claes raakt de lezer, raakt mij, even veel als de levensdrift van Claus.
Dit is het Sargasso-café van zondag 15-04-2018. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
En de duiven, zij keken op ons neer. In vervolg op de vorige duif.
Ik heb den Geest zien nederdalen uit den hemel, gelijk een duif, en bleef op Hem
Een zondags stukje tekst (Johannes 1:32) dat goed aan duivemansoren was besteed. Want zo na de allereerste Goede Vrijdag, wellicht na de eerste Pasen, Hemelvaart of Pinksteren, fladdert ‘den Geest’ zoekend rond, in de verwachting dat Jezus terug op aarde komt.
De arme duif is ondertussen radeloos want waar het beestje ook op ging, geen Jezus. Daarbovenop wordt het vogeltje geplaagd door onbegrip van lieden die er de duivel in zien. Waarschijnlijk doet de duif daarom zo vreselijk haar best zich qua ontlasting van de duivel te onderscheiden.
In vervolg op de vorige duif vandaag nog wat duifjes.
Duif ontmoet de duivel.
Duivelsbron bij de Annenkapel in Görlitz (Duitsland).
Maar op wie zal ik nu nederdalen, denkt de naar Jezus zoekende duif.
Deze? Hm, wellicht te arrogant voor een Jezus.
Ceasar (beedlhouwer Nicolas Coustou, in de Tuilerieën, Parijs).
Deze dan?. Mwah, ik dacht niet dat Jezus een depri was.
Kain (beeldhouwer Henri Vidal, eveneens in de Tuilerieën).
En ook al is de duif kunstliefhebber, de kunst houdt niet altijd van de duif.
OPINIE - 
Bovenstaand plaatje haalde ik woensdag van Twitter. NWO, een van de voornaamste financiers van het wetenschappelijk onderzoek, heeft een strategisch plan aan de minister aangeboden en dat is, zo moeten we geloven, weer een stap om de wetenschap in Nederland en de impact ervan op een hoger niveau te brengen.
Mocht u denken “dat is newspeak”, dan krijgt u gelijk als u er wat meer over leest. Het komt erop neer dat er geld komt voor riskante voorstellen, waarvan het resultaat niet van te voren valt te voorspellen. Verder moet het onderzoek wat meer verbinding hebben met de samenleving. Anders gezegd: NWO verandert links en rechts wat formulieren en noemt het strategie.
Onze wetenschappers zijn zulke intelligente mensen. Zouden ze deze flauwekul nou echt geloven? Het is niet voor het eerst dat ik me dat afvraag.
Ik ben zo’n doctorandus onbenul uit de jaren tachtig. (Voor de jonge lezers: de lengte van de opleiding is toen tot vier jaar teruggebracht, wat minder is dan het noodzakelijke. Wie nadien is afgestudeerd, heeft het niveau van wat vroeger een kandidaat heette.) Maar ook al waren mijn medestudenten en ik onvolledig geschoold, wij wisten dat er tussen de mooie academische woorden en de praktijk nogal wat lucht zat. Als wij het al herkenden, dan zullen doctores en professoren de spanning tussen woordenkraam en praktijk zéker herkennen. Ik vraag me van NWO dus af – en ik schrijf dit zonder sarcasme – of ze nou werkelijk niet beter weten of dat ze cynisch liegen. Voor beide valt iets te zeggen en het kan ook zijn dat het allebei tegelijk waar is.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
The Divine Comedy, van hun album Regeneration uit 2001.
Wat is domineeszoon Hannon toch een goede liedjesschrijver! Niet enkel muzikaal, maar tekstueel. Dit is al bijna literatuur.
They say that you’ll hear Him
if you’re really listening
and pray for that feeling of grace
But that’s what I’m doing, why doesn’t He answer?
I’ve prayed ’til I’m blue in the faceThe cars in the churchyard are shiny and German
distinctly at odds with the theme of the sermon
And during communion I study the people
threading themselves through the eye of the needleI know that it’s wrong for the faithful to seek it
but sometimes I long for a sign, anything
Something to wake up the whole congregation
and finally make up my mindThe cars in the churchyard are shiny and German
completely at odds with the theme of the sermon
And all through communion I stare at the people
squeezing themselves through the eye of the needle
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dit is wel een heel mooie casus in de categorie “voor wie is kunst in de publieke ruimte eigenlijk?” Moet de kunstenaar zich voegen naar de wensen van het plebs dat er naar moet kijken, en wat dat (heel banaal) “mooi” vindt? Of mag een kunstenaar gewoon lekker zijn (of in dit geval: haar) kunstzinnige ding doen?
En dus ook omwonenden gedwongen confronteren met piemel van meer dan tien meter hoog op de zijkant van een flat.
Dit is het Sargasso-café van zaterdag 14-04-2018. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
De Duitse tv-serie Babylon Berlin over de avonturen van rechercheur Gereon Rath en zijn sidekick Charlotte Ritter in het Berlijn van 1929 kreeg lovende kritieken.
De muziek mag er ook zijn. De makers hebben duidelijk inspiratie gehaald uit de musical Cabaret, dat weer was gebaseerd op de verhalenbundel The Berlin Stories (1939) van Christopher Isherwood over zijn tijd in Weimar-Berlijn.
Het was een decadente boel destijds, als je de verhalen over die tijd leest: alles kon. De zangeres is een Litouwse actrice, Severija Janušauskaitė.
Dit is het Sargasso-café van vrijdag 13-04-2018. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Ik kwam Anna Calvi tegen op een registratie van de BBC-proms ter nagedachtenis van David Bowie. De 37-jarige gitariste en zangeres is zelf ook erg goed.
Nieuws van het carbonkiller front.
De trendbreuk klinkt als muziek in de oren, maar de prijs voor een CO2-recht is nog steeds te laag om überhaupt een rol te spelen in het behalen van de doelstellingen van Parijs.
Het FD (€):
‘Het totaal van de export groeide vorig jaar met €43,5 mrd, ofwel 10%. De export naar Zuid-Korea groeide verreweg het sterkst. Ook de toename naar Rusland is fors, met 28,9%. In de top 10 van stijgers zitten verder Saoedi-Arabië, Israël en Mexico.’
Trouw tekent het volgende aan bij het bericht over het bezoek van minister Blok aan Moskou (dat volgens andere media vooral over de MH17 gaat):