Weblogs en reageerders, een moeilijke combinatie?

Vorige week verschenen er op dezelfde dag twee artikelen over internet en reageerders. Francisco van Jole met een stuk getiteld "De mening die niet bestaat" en Henk Blanken met "Normaal mens + anonimiteit + podium = knettergek". De laatste reageert min of meer op de eerste. In het eerste stuk stelt Francisco van Jole eigenlijk dat anoniem reageren met de wortel moet worden uitgeroeid. Zijn argumenten? Mensen reageren maar wat. Ze spuien ongeïnformeerd hun mening en "veel van de verzonnen meningen lijken maar een doel te hebben: de auteur het zwijgen op te leggen en het debat te smoren". Anonieme meningen zijn volgens hem geen meningen. Nu hebben Francisco van Jole en weblogs op zijn zachts gezegd een moeilijke verstandhouding, maar dat geeft hem nog niet het recht om alle weblogs en hun reageerders over één kam te scheren. Bijvoorbeeld, hij heeft het onder andere over verschillende mensen die monddood zijn gemaakt op het internet door bedreigende en irritante reacties. Dat zal best, maar ik vraag me af, waar zijn die bedreigende en irritante reacties op GeenCommentaar? Waar zijn die op Sargasso? Waarom kan het blijkbaar hier wel en daar niet? Of is er iets anders aan de hand?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Verantwoordingsdag

Logo kamerstukken van de dagVoor verantwoordingsdag is dit jaar weer een stevige stapel papier geproduceerd. Zoveel dat het niet in een weekend te behappen is. Daarom haal ik er nu maar even één stuk uit en hoop ik later wat meer details te kunnen produceren. Het samenvattende stuk bevat eigenlijk weinig mbt de verantwoording. Maar het is wel aardig vanwege de getallen op hoofdlijnen.
Hier even respectievelijk de uitgaven en de inkomsten van het rijk:

uitgavengrafiek rijk 2006    inkomstengrafiek rijk 2006

En daar springt me één ding in het oog. We ontvangen 4,4 miljard euro aan milieu-gerelateerde belastingen. Dat is al 400 miljoen meer dan het hele ministerie van VROM uitgeeft. Moet ik de critici toch gelijk geven die zeggen dat de milieu-belasting alleen maar gebruikt wordt voor het spekken van de schatkist en niet voor het aanpakken van milieu- en klimaatproblemen. Of mis ik iets?
Ik ga maar eens graven. Maar hulp is altijd welkom.

En ik ga weer over tot de orde van de dag.

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechtbank: Ex-minister zette aan tot discriminatie

PensioenHAARLEM – Aart Jan de Geus heeft als minister van Sociale Zaken mensen aangezet tot leeftijdsdiscriminatie. Dit oordeel heeft de rechtbank van Haarlem geveld over een oproep van Rutte.

Hij vroeg begin 2006 aan ambtenaren om Nederlanders die in het buitenland wonen extra te controleren op fraude met uitkeringen.

Belachelijk, niet? Maar vervang de naam van De Geus door die van Rutte, en lees bij leeftijdsdiscriminatie rassendiscriminatie en je hebt dit bericht, waar alle fatsoensrakkers in Nederland zich op dit moment schijnbaar druk om maken.

Naar de extra controles van ouderen kraaide geen haan. Wat is nou eigenlijk het verschil? Je ziet dat een bepaalde groep mensen, die onderling waarschijnlijk veel contact hebben, flink meer dan gemiddeld frauderen met uitkeringen.
Dus wat doe je als bestuurder die graag zijn centen binnen ziet komen? Je controleert die groep extra. Net als er met onze gepensioneerden is gebeurd.

Logisch dat Rutte het vonnis totale onzin vindt.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De overmeesteraar

De zaterdagcolumn van Felix Rottenberg uit de papieren editie van het Parool verschijnt iedere zondag, maandag of dinsdag op Sargasso.

De regeringskamer in het Elysée, het paleis van de Franse president Nicolas Sarkozy, doet denken aan de Trêveszaal op het Binnenhof. Het plafond is veel hoger, er blinkt meer goud en de stilte is sereen.
De ministers staan op als de president binnenkomt. François Mitterrand schroomde niet de tred van de Lodewijk XIV te imiteren, Chirac kwam luid pratend met zijn in jacquet gestoken kamerheren binnenwaggelen, hij nam de poespas niet serieus.
Sarkozy daarentegen marcheert met dezelfde drift als Napoléon Bonaparte. De president leidt de vergadering, zijn premier zit rechts van hem, nederig als een assistentje, met daartegenover de belangrijkste ministers, Hervé Morin van Defensie en, zeer verrassend, op Buitenlandse Zaken de socialist Bernard Kouchner, lieveling van linkse kiezers.
Omringd door zijn vijftien ministers heeft Sarkozy gisteren tijdens zijn eerste vergadering met zijn regering ongetwijfeld gedacht aan de arrogante observaties van Mitterrand over de vrijdagochtendsessies met het kabinet.
Mitterrand vond dat een ‘crime’. Hij bleef nooit langer dan een uurtje. Hij omschreef zichzelf als een notaris die toezicht hield op veel te ijverige, kleine mannetjes. Als de internationale politiek was afgehandeld, wenkte Mitterrand de bode, gebaarde naar de ministers dat ze moesten blijven zitten en schreed naar een van zijn vijf studeersalons om een meloensalade te nuttigen en de memoires van André Gide door zijn handen te laten glijden.
Sarkozy holt nu door de gangen van het Elysée zijn zonen achterna, die zich verstoppen in één van de 307 kamers waar de staf van de president werkt (de privévertrekken bevinden zich in een aparte vleugel).
Dat Sarkozy gekozen is, verbaasde mij niet. Ik volg hem sinds 1993. Toen verraadde hij zijn leermeester Chirac en liep over naar de concurrent, de pompeuze technocraat Édouard Balladur.
Sarkozy bleek bewust vadermoord gepleegd te hebben, het past geheel bij zijn aard om het conflict te zoeken, verwarring te scheppen en zo de strijd om de macht te winnen.

Tijdens de verkiezingscampagne keek ik graag naar Arte, vooral naar de vele malen herhaalde documentaire over de opkomst van het politieke wonderkind Sarkozy, die net als Hans Wiegel en de Tory-politicus William Hague op jeugdige leeftijd partijcongressen naar zijn hand wist te zetten.
Sarkozy is een overmeesteraar, hij brengt politieke tegenstanders tot razernij. De socialisten heeft hij na hun verkiezingsnederlaag nog een keer vernederd door, heel slim, de libertaire internationalist Kouchner, prominent PS-lid, uit te nodigen tot zijn regering toe te treden op de prestigieuze post Buitenlandse Zaken. De hoogste partijbons belde Kouchner na de acceptatie van de voordracht om hem dood te wensen – en bevestigde dat nog eens per e-mail.
De elite van de socialisten stikt bijna in zijn eigen verwaandheid – ik zou in Frankrijk niet op de PS stemmen. Ze zijn even corrupt en cliëntelistisch als hun rechtse tegenstrevers en hebben geen humor. Dat vonden de kiezers ook.
Sarkozy is driftig en onberekenbaar, zijn start is veelbelovend, maar zoals iedere Franse president zal hij binnen twee jaar vastlopen in de netten van het Franse machtssysteem.
Wordt vervolgd!

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour – Wolfowitz desastreus leider

De Europeaan Herman Wijffels legt in een interview met de Volkskrant uit hoe rampzalig het bewind van Bush-vertrouweling Paul Wolfowitz voor de Wereldbank is geweest. Naar eigen zeggen ging Wijffels niet naar Washington om vrienden te maken en was de Nederlandse kabinetsformatie vergeleken met deze affaire een eitje.

‘Deze man gaf op een desastreuze manier leiding. Hij maakte de bank volstrekt onveilig. Het vertrouwen dat bestond is daardoor overgegaan in wantrouwen. Bovendien heeft geen coherente strategie ontwikkeld voor de Wereldbank. Ik was daarover met hem in gesprek. Maar hij had er weinig gevoel voor.’
(Herman Wijffels over Paul Wolfowitz in de Volkskrant)

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende