Quote van de Dag: Calimero Wilders niet op reis
Het werd gisteren enigszins overschaduwd door zijn oproep om het dragen van boerka’s verplicht te stellen, maar ook over zijn weigering mee te gaan naar Israël had Wilders iets interessants te zeggen.
“Ze zeiden: ‘We vinden het hartstikke leuk dat je meegaat, maar kun je wel op je woorden letten. Je hebt ook verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de rest van de delegatie. Wij hebben ook een gezin thuis.? Toen heb ik gezegd: op die basis heeft het voor mij geen zin om mee te gaan.”
Pechtold ontkende de beschuldiging tot mondsnoeren en zei:
“Ik heb hem alleen gevraagd of hij er rekening mee kon houden dat wij als delegatie een eenheid zijn. Dat wilde hij niet garanderen. Ik heb er vervolgens wel op aangedrongen dat hij meeging. We hebben hem inhoudelijk niets in de weg gelegd! Nul.”
Is dit nu een voorbeeld van een inhoudelijke slinger die Wilders eraan heeft gegeven om zijn Calimero-imago nog wat meer te kunnen uitbouwen, of ligt het aan mij en kan hetgeen Pechtold zei écht zo geïnterpreteerd worden?
In Europa voelde ik me een Nederlander. Ik stoorde me aan dronken Engelsen, chauvinistische Fransen, uitsluitend Duitssprekende Duitsers, Italianen die aan mijn vriendin zaten en teveel Polen in een te kleine auto. Het gevoel een Nederlander te zijn in zomaar een continent, het toeval wil Europa, bleef. Totdat ik naar Amerika vertrok om daar vier maanden stukjes te schrijven. Na een tijdje ontstond een raar bewustzijn, een vreemde gewaarwording, die tegelijk vertrouwd aanvoelde. In het everything bigger Amerika liep ik rond.., als een Europeaan.
Het leek even goed te gaan. Rutte had zijn padvinderskleding uitgedaan en
Moet een individu zich bezighouden met het zo gezond mogelijk leven om zo oud mogelijk te worden, met het gevaar saai in datzelfde leven te staan, of net de geneugtes die het biedt, met beide handen aan te grijpen en elke dag te leven alsof het de laatste is?