QvdD: Trots om een atheïst te zijn

?Als u om u heen kijkt, ziet u dat religies steeds agressiever worden. De islamitische jihad wordt op alle continenten gestreden. In Amerika proberen conservatieven nog steeds het onderwijs te beïnvloeden. Poetin gebruikt de orthodoxe kerk voor het behouden van zijn macht. Toen in Jeruzalem voor het eerst een homodemonstratie werd gehouden, ontstond er direct een alliantie van alle religies, om die gay pride tegen te gaan. Iemand moet een tegengeluid geven tegen die radicalisering. [..] Want weet u wat pas arrogant is? De stelling dat een religie haar aanhangers tot betere mensen maakt. Ik draag in mijn boek talloze argumenten aan voor het tegendeel. Plus dat ik niet de absolute waarheid claim. [..] De problemen ontstaan dan ook doordat religie onderdrukking eist van andere religies. Geloofsaanhangers voelen zich fijn superieur, ze beginnen met het tot zondig bestempelen van hun concurrenten. Maar de felste strijd voeren ze met ?afvallige geloofsgenoten?. En van mij eisen ze minimaal respect, wat voor waanzinnige theorieën ze ook verkondigen. Nou, vergeet het maar. Ik ben trots een atheïst te zijn.? Aldus Christopher Hitchens, wiens discussieerstijl wordt omschreven als het ?schieten met een AK47-geweer?, in een vraaggesprek met de Pers.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA: “PvdD neemt geen afstand van radicale acties”

Getest op dieren (Foto: Flickr/publifella)CDA-Kamerlid Henk-Jan Ormel is boos op de Partij voor de Dieren. Hij vindt dat de partij geen afstand neemt van radicale dierenactivisten. Ormel zegt dit naar aanleiding van een motie over dierproeven (.pdf) die hij indiende bij de behandeling van de nota Dierenwelzijn. In de motie drong het Kamerlid onder andere aan op het nemen van passende maatregelen om criminele acties door dierenactivisten te voorkomen. Alleen de Partij voor de Dieren stemde tegen.

PvdD-Kamerlid Esther Ouwehand reageert ontkennend op het verwijt van Ormel. ?De Partij voor de Dieren is voor het bestrijden van dierenleed, maar wijst gewelddadige en criminele acties (.pdf) te allen tijde af. Die mensen horen ook niet bij onze achterban. Ze vinden ons juist maar softies, zegt de AIVD. (.pdf).?

Volgens Ouwehand vaart het CDA mee op het huidige maatschappelijke sentiment tegen dierenactivisten, maar heeft in het verleden niets willen veranderen aan de bestaande praktijk rond dierproeven: ?In de evaluatie van de Wet op de Dierproeven (.pdf) werd aangegeven dat dierproeven openbaar zouden moeten zijn. In een rapport van de AIVD uit 2004 (.pdf) stond dat de beslotenheid rond dierproeven één van de factoren was die de kans op het radicaliseren van dierenactivisten vergroot. Met deze signalen is echter door geen van de gevestigde partijen iets gedaan.?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Raadsfrustratie? Een voorbeeld uit de praktijk

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit maal voor Selçuk Akinci, fractievoorzitter en gemeenteraadslid in Breda van GroenLinks.

Frustratie (Foto: Flickr/Cayusa)Ik zat met de laptop op schoot, in de commissie Onderwijs en Economie, te luisteren naar een discussie over bedrijventerreinen. Iedereen deed zijn woordje, maar niemand luisterde naar elkaar. Na drie uur vergaderen was de aandacht verslapt en de interesse verdwenen. De wethouder Economische Zaken las het Financieele Dagblad, de fractievoorzitter van Leefbaar tekende abstracte figuurtjes op zijn papier en de voorzitter trok verveelde gezichten. En ik had dus mijn laptop opengeklapt.

Commissievergaderingen zijn zinvol?
Commissievergaderingen zijn vaak oefeningen in geduld. Ellenlange bijdragen van anderen waar de collegae zuchtend en steunend naar luisteren. Slechts een enkele keer is een bijdrage interessant genoeg om de rug te rechten. Slechts op spaarzame momenten tikt de wijsvinger ongeduldig tegen de knop van de interruptiemicrofoon. Zelden is er een interessant interruptiedebat.

Wat ik me dan ook afvraag, is of al die saaie bijdragen, meestal voorgelezen vanaf papier en vol met herhalingen van zaken die door anderen ook al zijn genoemd, nu zinvol zijn. Draagt dit nu bij aan een goede besluitvorming? Gaat de wethouder een letter veranderen aan zijn notitie? Gaat hij nu dingen doen die hij eerst niet wilde doen, of juist andersom? En als hij al nota wil nemen van de opmerkingen die gemaakt zijn in de commissie, hoe gaat hij van die brei aan informatie dan een coherente communis opinio destilleren?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende