"Het liberale idee van vrijheid als het maximaliseren van individuele rechten leidt tot grote culturele, economische en politieke problemen. Europa is toe aan een nieuw vrijheidsbegrip. Centraal moet niet staan zelfgerichtheid en de vervulling van individuele behoeftes, maar dienstbaarheid aan de naaste." Bovenstaande zei vice-premier Rouvoet tijdens een 'Gebedsontbijt' van Christelijke politici in Brussel. Hij betoogt dat het maximaliseren van individuele rechten, met als symptomen ongebreidelde consumptiedrift en winstbejag, de milieu- en financiële crisis heeft veroorzaakt. Hij pleit daarom voor een andere, en volgens hem betere, vorm van vrijheid. Een vrijheid die zich niet concentreert op de vrijheid van het individu, maar op de het individu en zijn omgeving: "Een mens kan alleen van vrijheid genieten als hij zich niet alleen op zichzelf richt, maar gerechtigheid zoekt voor de mensen om hem heen." Misschien heeft Rouvoet het niet door, maar hij beschrijft een utopie die overeenkomt met de liberale utopie: een zo vrij mogelijke samenleving. De klassiek-liberale opvatting dat je vrijheid zonder terughoudend kan toekennen is al lang achterhaald. Want wat hij vergeet is dat je op het moment dat je de vrijheid van de één maximaliseert, zonder daarbij te denken aan de vrijheid van de ander, je het niet hebt over liberalisme maar over een dictatuur, al dan niet van de meerderheid. Zo is onbeperkt winstbejag weinig liberaal, net als het vernielen van het milieu. Er zijn dan namelijk altijd slachtoffers waarvan de vrijheid wordt beperkt. Het ware, zij het utopische, streven van een politiek actieve liberaal die een zo groot mogelijke vrijheid (in positieve én negatieve zin) wil bereiken, is het zoveel mogelijk gelijk verdelen van die vrijheid. En ja, dat betekent grenzen stellen aan de vrijheid die mensen hebben, zuiver en alleen om de vrijheid van anderen te beschermen. Ik ben echter bang dat de ChristenUnie dat laatste niet zo goed begrepen heeft.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
?We don?t know for a fact where Osama bin Laden is. If we did, we?d go get him”
Eens in de zoveel tijd duiken er geruchten op over Osama bin Laden. Hoe gaat het met hem? Waar houdt hij zich verscholen? Afgelopen week publiceerde de BBC een verklaring van een gevangene in Pakistan. Bin Laden zou begin dit jaar in Afghanistan zijn gesignaleerd.
De Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates wordt om een reactie gevraagd. ‘Kunt u de geruchten bevestigen?’ Wat blijkt? Ze hebben geen flauw idee waar Bin Laden is. De Amerikanen zijn hem kwijt. Interviewer George Stephanopoulos is benieuwd hoe lang de Amerikanen elk spoor al kwijt zijn. Het antwoord is schokkend.
“I think it?s been years.” “Years?!” “I think so.”
Vandaag in de Volkskrant wederom de top 200 van de meest invloedrijke Nederlanders. Deze hitlijst is natuurlijk zo goed als waardeloos omdat er geen bloggers in staan. Maar verder valt het op dat de lijst vooral uit mensen bestaat die invloed hebben in de politiek of het bedrijfsleven. Slechts een paar uitzonderingen zijn daarop te vinden. En het kan toch niet zo zijn dat de rest geen significante invloed heeft. Zo ontbreken veel mediafiguren en grote denkers.
In het blad Foreign Policy verscheen toevallig deze week ook weer de top 100 van belangrijkste denkers. Daarin als enige Nederlander Ayaan, vraag me niet waarom. Die hitlijst is natuurlijk heel Amerikaans georiënteerd, dus daar hebben we ook niet zoveel aan.
Daarom maar weer een Sargasso Lijst opzetten. Dus aan jullie de vraag, wie zijn de meest invloedrijke Nederlanders? Daarin laten we ons niet beperken door een jaartal of definitie van het begrip invloedrijk. Er zijn genoeg Nederlanders te noemen wiens invloed/macht/manipulatie/inspiratie ook tot ver na hun dood nog te voelen is.
Geeft u dus vrijelijk een top 10 (of meer). En een beetje toelichting erbij is natuurlijk ook altijd leuk om te lezen.
De inschrijving stopt ergens dinsdagavond.
Oh ja, liefst de lijstjes in de vorm:
1-Naam1
2-Naam2
etc….
Update (9-12-09): Uitslag staat hier
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Er zit geen schot in en het lijkt er ook niet op dat dit snel gaat veranderen. Nog maar twee keer gelukkig.
Let op, de olieprijs waar we het hier over hebben is nog steeds die in euro’s.
Grafiek door Ad van der Stok.
Na de breek de tabel.
De mensen met grijs in de cellen (sorry voor de woordspeling) zijn later ingestapt.
Rood geeft aan dat de persoon voor die maand het verst van de werkelijke waarde zit, groen het dichtst bij.
De Comoren – laten we daar maar eens mee beginnen – zijn een archipel van vier eilanden tussen Madagascar en Mozambique. Een ervan is Frans grondgebied. De andere drie zijn sinds 1975 een zelfstandige staat, al hebben twee van die drie spijt voor onafhankelijkheid gestemd te hebben en probeerden in 1999 nog tevergeefs terug onder Franse vleugels te komen. Gemiddeld vindt er één staatsgreep per anderhalf jaar plaats.
Pas in 2006 lukte het voor het eerst om een democratische machtsoverdracht te organiseren. Een jaar later riep één van de eilanden de onafhankelijkheid uit, waarop het centrale eiland in 2008 met de hulp van buitenlandse militairen haar gezag herstelde. Afgelopen voorjaar werd per referendum het centrale gezag verstevigd.
Morgen mogen de inwoners naar de stembus om een nieuwe president en parlement te kiezen. Veel trek hebben ze er niet in. Het gaat tussen de huidige president Ahmed Abdallah Sambi, met als bijnaam ‘de ayatollah’, en oppositieleider Said Larifou, die vorige maand nog gearresteerd werd, omdat hij tijdens een campagnebijeenkomst kritiek had geleverd op het staatshoofd. Geen wonder dat de inwoners liever iets anders doen: met krakkemikkige bootjes het vierde eiland proberen te bereiken en zo in Frankrijk te belanden.
In zijn nieuwe boek ‘Een tijd voor Empathie’ betoogt bioloog Frans de Waal dat op het niveau van het organisme, emoties als empathie een veel belangrijkere rol spelen dan werd aangenomen.
Dat dieren het vermogen hebben om zich in te leven in de gevoelens van anderen, en misschien zelfs in staat zijn tot het geven en ontvangen van liefde, is een stelling die al een flinke poos op veel weerstand stuit. In de ontwikkelingspsychologie ging men er tot diep in de jaren 60 nog van uit dat zelfs mensen in hun primaire levensfase tot op het bot ongesocialiseerd en zelfzuchtig zijn. En op het niveau van het individu zijn organismen dat altijd, zo is het axioma. Richard Dawkins schreef er zelfs een belangwekkend boek over: ‘Onze zelfzuchtige genen.’
De Waal durft dus af te wijken van een min of meer vaststaand denkbeeld. In een interview met de Volkskrant dat vandaag te lezen valt in het katern Kennis zegt hij: ‘We zijn allemaal opgegroeid met het idee dat de natuur een bloedig slachtveld is, waar concurrentie de crux is. Daar passen medeleven, troosten, genegenheid, solidariteit en vriendschap nu eenmaal niet zo makkelijk in.’
Waarom is het voor veel mensen zo moeilijk te geloven dat hun gevoelens ten aanzien van Fido of Tijger wel eens zouden kunnen worden beantwoord? Of beter nog, waarom is het zo moeilijk om te geloven dat dieren niet alleen maar agressieve concurrenten van elkaar zijn, verwikkeld in een eeuwige strijd waarbij alle middelen zijn geoorloofd om te overleven? Want met de ‘dierlijke’ emoties als agressie hebben geen moeite. Waarom zou empathie dan zijn voorbehouden aan mensen?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Riekus Waskowsky, Gospelsong, door Edgar Eeckman
Meer Riekus tussen de dode dichters.
Heerlijk idee, en weer lekker smullen voor de filmofiel: staat alles er wel in? Uren potentieel discuteerplezier.
De aandacht ligt alvast zwaar op Amerikaanse producties (met een mager bislijntje ‘World’?), er is het onbegrijpelijke ontbreken van Novecento, het dan weer even onbegrijpelijk plaatsen van weekendfilm Start Rek (2009) – en waar men het ergst uit de bocht gaat: de animatiefilm! Geen Jungle Book, geen Akira, en wel onbenullen als Ratatouille…
Desalniettemin: dank Vodkaster en de linktipper!
In deze stad zou ik willen leven, en dan graag permanente vertoning van de film in elk respectievelijk station alstumblieft. Extra wide widescreens & sensurround sond.
“Het internationale politieke getij oogt gunstig voor het Nederlands beleid. President Obama heeft verklaard dat hij het drugsbeleid zal stoelen op zakelijke, niet ideologische basis.”
Burgemeester Job Cohen van Amsterdam maant de regering het Nederlandse drugsbeleid actiever uit te dragen. Volgens hem is de wereld er rijp voor. Dat zijn oproep gehoor gaat vinden is onwaarschijnlijk, omdat de ChristenUnie juist van het gedoogbeleid afwil.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.