Straffen van kinderen: het verloren decennium

Een Republikeins lid van het Amerikaanse Congres zei dat ze wat hem betreft de man die verantwoordelijk was voor het lekken van de 92.000 documenten over de oorlog in Afghanistan, mochten executeren.

Ik was op vakantie toen de Wikileaksbom barstte. Maar ik heb met stijgende verbazing de reacties van zowel de politiek als de pers (mn columnisten) gelezen toen ik terug was. Na een klein beetje aandacht voor het feit dat nu toch wel heel duidelijk gemaakt is dat we in Afghanistan een hopeloze oorlog voeren, ging het verder eigenlijk alleen nog maar over het moreel verwerpelijke gedrag van Wikileaks. Die hadden immers met het lekken van de documenten de levens van veel mensen in Afghanistan in gevaar gebracht.

Slechts af en toe werd dit punt in de totale afweging gegeven.
Want is het immers niet zo dat het lekken van de documenten eigenlijk alleen maar als logisch gevolg kan hebben dat de oorlog daar gestopt moet worden. En dat het eerder stoppen van de oorlog nog veel meer levens spaart van niet alleen de landen die hun handen daar vuil durven te maken, maar ook onder de Afghanen zelf.
En dat je dus bijna moreel verplicht bent om die documenten te lekken of te helpen bij het lekken? Zodat er eindelijk een eerlijke (democratische?) discussie gevoerd kan worden over de zin en onzin? En dat die discussie vooral uit de handen van de militairen getrokken moet worden, omdat die immers alleen maar met een hamer in de hand denken in termen van spijkers en dus helemaal geen belang hebben bij het geven van eerlijke informatie, onder het mom van beschermen van bronnen.

Ergens had ik de hoop dat de pers na het Irak debacle zijn lesje had geleerd en dus in Afghanistan zelf eerder echt was gaan graven. Maar nu een relatieve nieuwkomer nodig is om ons van echte informatie te voorzien en die vervolgens ook nog eens de zwarte piet krijgt toegespeeld, ben ik die hoop weer kwijt.