De “2-staten oplossing” – wat houdt het in?

Deze bijdrage aan het open podium is van ETVaak lees ik van mede-Israeliers dat ze voor de 2-staten oplossing zijn. Obama is er ook voor, zowel als vele Europese landen. Aangezien ik het gevoel heb dat dit al lang niks meer dan een slogun is en velen er zich nauwelijks of nooit in verdiept hebben wat het precies inhoudt, hierbij een paar overpijnzingen er over… Waar komt het idee vandaan- De so called '2-staten-oplossing' is een uitvinding van (ultra)links-Israel, die in de loop van de jaren door veel anderen over de wereld geaccepteerd is. Het komt neer op een volledige terugtrekking uit de zogenaamde westbank (plus de gebieden die in 1967 veroverd warden), het oprichten van een Palestijnse staat daar, en op die manier het verzekeren van een Joodse meerderheid in de nieuwe grenzen van de staat Israel. Wat houdt het in- Dat varrieert aan wie je het vraagt. Sommigen willen dat Israel zich volledig terugtrekt uit alle gebieden die ze voor 1967 niet in handen had. Dat zou o.a. Gush Etzion inhouden, wat voor 1948 al gedeeltelijk in Joodse handen was en zodoende als bevrijd werdt beschouwd in 1967, en de Jordaan valley, wat vandaag de dag een soort buffer zone levert tussen Jordanie en de eventuele Palestijnse staat. Anderen praten over een gedeeltelijke terugtrekking. Het behouden van de grote Joodse centrales in het gebied, etc. Ze praten dan over een compensatie van grond tegen over wat in Israelische handen zal blijven. Ondanks de indruk die de Israelische media graag geeft, de meeste politieke leiders in Israel praten over het laatste. Kadiema bijvoorbeeld praat over het behouden van de Joodse grote centrales, Gush Etzion, e.d., en ook de Avoda partij is niet bereid veel meer dan dat te geven. Ook over Jerushalaim kan je over een Israelische concensus praten, terwijl alhoewel sommigen bereid zijn buitenwijken weg te geven, geen leider (van links of rechts) die er aan denkt om het centrum, het gebied van de templemount te verlaten (de "oude stad"). Wat vinden de Palestijnen er van- Even afgezien van de Palestijnse verdeelheid onder hun, geen enkele Palestijnse leider die echt wat te zeggen heeft onder zijn volk, heeft ooit de '2-staten-oplossing' geaccepteerd. De Fatach partij (Abbas) heeft als embleem een kaart van het hele land, en leert in de schoolboeken van de PA dat dat het uiteindelijke Palestijnse land zal/moet zijn. De Hamas verklaard gewoon openlijk en eerlijk dat ze voor de '2-staten' bereid zijn voor 10 jaar hun wapens neer te leggen. Geen einde conflict, geen vrede, slechts een tijdelijke wapenstilstand. Terwijl in de loop van de jaren vrijwel de hele wereld buiten Israel de '2-staten' doctrine als de ultimatieve oplossing voor het conflict in het midden oosten accepteerd, minstens 1 van de 2 relevante parties accepteerd het niet, en ook de ander accepteerd het slechts gedeeltelijk. Het gevaar- Het gevaar voor Israel als zij zich terugtrekt tot de '67 grenzen zonder een erkend vredesverdag, is bekend en duidelijk. Het laat Israel over met een staat wat op sommige plaatsen slechts 11 kilometer breed is, en aan haar grootste grens een onstabiel en gevaarlijk leger. Dit nog afgezien van andere (sterkere?) legers die in zo'n geval makkelijk door dat land Israel zullen kunnen bereiken. De vraag of de Arabische landen waar Israel officieel vrede mee heeft deze zullen respecteren als de kans Israel te vernietigen weer reeel lijkt, is een vraag die open staat op dit moment. Wat in ieder geval al duidelijk is is dat de landen waar Israel (nog) geen vrede mee heeft het gevaar vergroten, en de kans op een algemene (alle grenzen) oorlog vergroot. Israel heeft vaker zo'n oorlog gewonnen, maar kunnen we op het wonder vertrouwen? Als Israel zich tot zo'n grens zou terugtrekken met een vredesverdrag, heb je op papier vrede, maar nog altijd de vraag hoe de realiteit er uit zal zien. De ervaring van de afgelopen 20 jaar, plus het non-erkennen van zo'n optie door de Palestijnen vandaag de dag, leert ons dat we op zo'n verdrag niet echt kunnen vertrouwen. Dit zou op zich misschien een aanvaardbaar risico zijn, als het gevaar in geval dat het toevallig niet goed afloopt niet zo groot zou zijn. Afgezien van het gevaar wat algemene oorlog met zich mee zou brengen, zijn er natuurlijk de interim situaties. Al zouden de verschillende branches van de Palestijnse leiderschap nu bereid zijn echte eerlijke vrede met Israel te tekenen, niks garandeerd ons dat alle terreurorganisaties dat zullen accepteren. Vanaf de grens waar ze dan zullen zitten, kunnen ze met een half raketje het leven in Israel volledig verstoren. Van die grens tot Tel Aviv bijvoorbeeld, praat je over niet meer dan 10 kilometer, het internationale vliegveld van Israel ligt minder dan 4 kilometer van die eventuele grens af, etc. Als vandaag de dag een terreur organisatie deze locaties wil aanvallen kan hij dat ook, maar het Israelische leger opereert in het gebied en weet dat te vermijden. Zodra er sprake is van een souvereinische staat ligt dat natuurlijk heel anders. In zo'n geval, kan het heel snel op een 2e (zuid) Libanon gaan lijken, met als verschil dat de Palestijnse staat ook een effectief leger zal hebben (minstens 1) waarmee ze zal reageren op acties tegen terreur organisaties in haar gebied. De demografie- Unlike wat sommige Israelische politici graag vertellen, zal er demografisch bekeken niet veel veranderen in Israel. De Palestijnen stemmen ook vandaag niet voor het Israelische parlament, en de Arabieren die in het nieuwe Israel zullen wonen (ca. 20% van de populatie) doen dat nu ook al. De prijs- De interne prijs die de Israelische maatschappij voor zo'n stap zal betalen, is zo hoog dat de vraag of het land er over heen zal kunnen komen een ernstige vraag is. Met alle moeilijkheden dat de Israelische maatschappij zowiezo al te kampen heeft, en ondanks de onderlinge verdeelheid op veel punten, kon zij altijd terug vallen dat in geval van nood de hele maatschappij als 1 tegen over de externe gevaren staan, hetzij op militair gebied, of op sociaal niveau. Wie aan het hele gebied zit te denken voor de '2-staten oplossing', denkt aan ca. 600,000 Joden die hun huizen uitgezet moeten worden hier voor (de helft op de so called westbank, en de helft in de wijken van Jerushalaim). Als je bedenkt dat de wonden van de deportatie van ca. 8,000 Joden enkele jaren geleden tot op vandaag niet geheeld zijn, zowel op prive terein als in het algemeen, is het niet moelijk in te zien dat hoe leuk het idée ook mag lijken, de uitvoering er van is vele malen gevaarlijker voor de Israelische maatschappij dan welke andere oplossing dan ook. Als je hier nog bij rekent dat 'alles' ook de meest heilige plaatsen voor het Jodendom inhoudt waar ook links/seculair Israel van vind dat ze op een of andere manier in Israelische handen moeten blijven, denk ik dat je hier over niks minder dan een catastrofy praat. Bottom line; Voor zover mogelijk, heb ik hier boven niet mijn prive mening geplaatst, maar een zo objectief mogelijk eerlijke analyse. Zoals ik in het begin schreef, het lijkt mij dat de meeste mensen (Israeliers) die over de '2-staten oplossing' praten, het niet echt goed doordacht hebben. Persoonlijk vind ik dat Israel volgens geen enkele maatstaf (juridisch/moreel/historisch) verplicht is zich terug te trekken uit het gebied, maar ook al sla ik dat allemaal de wind in, en bekijk ik het netto volgens een 'kunnen we het aan' maatstaf, zie ik geen verschil tussen deze stap en het springen van het hele Israelische volk van de 40ste verdieping in de hoop dat G-d ons opvangt.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Marisela Escobedo en de tragiek van Ciudad Juárez

Marisela Escobedo (Foto: Jan-Albert Hootsen)

Weinig incidenten zoveel emotionele reacties opgeroepen als de moord op Marisela Escobedo, vijf dagen geleden. De activiste, wiens dochter in 2008 werd vermoord en die streed voor een einde aan de straffeloosheid in de Noord-Mexicaanse deelstaat Chihuahua, is de zoveelste martelaar in het wetteloze Ciudad Juárez.

De zaak van Marisela Escobedo is een tragische en roept zoveel reacties op, omdat het een schoolvoorbeeld is van het totaal niet functionerende Mexicaanse rechtssysteem. Meer nog dan dat is het het zoveelste voorbeeld van hoe ver de wetteloosheid in sommige delen van Mexico is gaan reiken.

Escobedo werd 16 december doodgeschoten voor het gouverneurspaleis in Chihuahua, hoofdstad van de gelijknamige Noord-Mexicaanse deelstaat, de gewelddadigste van Mexico. Wat de zaak zo schokkend maakt, is dat de moord duidelijk is vastgelegd op veiligheidscamera’s van het plaats delict. Te zien is hoe Escobedo woorden heeft met een gemaskerde man, waarna ze probeert de vluchten maar op de stoep voor het paleis in het hoofd wordt geschoten. Ze stierf even later in het ziekenhuis, van de daders ontbreekt tot nu toe ieder spoor.

Verontwaardiging
Het hele land reageerde emotioneel op de moord. De gouverneur van Chihuahua zegt woedend en verontwaardigd te zijn. President Felipe Calderón twitterde dat hij de straffeloosheid in Chihuahua ‘betreurt’ en tot in Mexico Stad gingen mensen de straat op om te protesteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso negen jaar

Sargasso wordt vandaag negen jaar. Voor een weblog is dat inmiddels hoogbejaard. Maar terwijl bejaarden stilletjesaan wat centimeters krimpen, vertoont Sargasso nog steeds groei, op eigen kracht wel te verstaan …en dat moet gevierd worden in een wereld waarin de dingen alleen maar blijven bestaan dankzij groteske bailouts of juist verdwijnen bij gebrek aan subsidie. Wat zou er gebeuren als dat anarchistische collectief komend jaar nu eens structureel en gefinancierd de zaken gaat aanpakken? Dat internet wordt nog eens heel groot zeggen we dan. Er is dus genoeg reden voor optimisme in 2011. Enwel daarom plaatst Sargasso in de donkere dagen rond kerst speciale bijdragen rond het thema: ‘Optimisme‘. Bijdragen van haar eigen redacteuren, maar ook die van u zijn welkom. Want Sargasso wordt gemaakt door ons allemaal, of u er nu voor of tegen bent… en nu: TAART!

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Utrechtse burgemeester krabbelt terug: vingerafdrukken zijn toch persoonsgebonden

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Hier een nieuwe bijdrage van Robin Caron mbt het vastleggen van biometrische gegevens. Hij voerde in 2009 samen met vereniging Vrijbit de juridische strijd tegen de verplichte opslag van biometrische gegevens in paspoort, ID-kaart en digitale overheidsregisters.

Vingerafdrukken zijn wel degelijk persoonsgebonden, dat geeft de Utrechtse burgemeester Wolfsen nu ook toe. Eerder had hij ze in de pers ‘niet persoonlijk’ genoemd. Half december krabbelde Aleid Wolfsen terug in zijn antwoord op schriftelijke raadsvragen van de Utrechtse D66-fractie. Maar de opslag van biometrische gegevens in chip en gemeentelijke databank draait Wolfsen niet terug. Daarmee blijven gemeenten het Europees Verdrag voor de Mensenrechten schenden.

Zei hij eerder in een interview met het Utrechtse stadsblad dat vingerafdrukken ‘niet persoonlijk’ zouden zijn, nu herroept Wolfsen weer zijn opzienbarende uitspraak.
De PvdA-burgemeester geeft in antwoord op schriftelijke vragen van raadslid Klaas Verschuure toe dat ze wel degelijk ‘persoonsgebonden’ zijn.

De burgemeester weigert echter voor bezwaarmakers de opname van vingerafdrukken in het paspoort te staken. En hij zet ook de opname van deze hoogstpersoonlijke gegevens in de gemeentelijke database ‘gewoon’ voort. Wolfsen handhaaft bovendien z’n stelling dat vingerafdrukken niets over iemands persoonlijkheid zouden zeggen. Is deze bagatellisering correct en überhaupt relevant?

Bijzondere persoonsgegevens
Nee, vingerafdrukken zijn juist zeer persoonlijke, bijzondere persoonsgegevens. Dat bleek tijdens het recente proces tegen de Paspoortwet in Den Haag.
Vingerafdrukken moeten worden aangemerkt als bijzondere gegevens, omdat daaruit informatie over de gezondheid kan worden afgeleid, voerde Stichting Privacy First aan. Vingerafdrukken zijn bijzondere persoonsgegevens, omdat ze namelijk in verband kunnen worden gebracht met iemands gezondheid. Diverse aandoeningen kun je detecteren aan de hand van iemands vingerafdrukken: het syndroom van Down, syndroom van Hunter (ontbrekend X-chromosoom), syndroom van Klinefelter (extra X-chromosoom), aangeboren verstoppingen van het maag-darmkanaal, aangeboren rodehond, aanleg voor borstkanker en aanleg voor een hartinfarct.”
Dergelijke gezondsheidsgegevens mogen alleen worden verwerkt door partijen als hulpverleners, verzekeraars en scholen. “Bestuursorganen mogen deze gegevens alleen verwerken voor zover dat noodzakelijk is voor een goede uitvoering van wettelijke voorschriften. In dit geval is dus geen sprake van uitzonderingssituaties en mogen deze bijzondere persoonsgegevens niet worden verwerkt”, aldus advocaat Christiaan Alberdingk Thijm in zijn pleitnota.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

New data shows REDD+ is succeeding

Hieronder staat het vierde artikel van Sargasso gastblog: Mongabay.com. Het originele artikel staat hier. Emissies door veranderingen in landgebruik (lees ontbossing) zijn de laatste jaren sterk gedaald dat stelt Doug Boucher van de Tropical Forest and Climate Initiative ath the Union of Concerned Scientists.

Amid the whirlwind of climate change news before and after the Cancún climate conference, including a landmark agreement on REDD+ (reducing emissions from deforestation, and related pro-forest actions), an important story seems to have passed by with little notice. Over the past two months, several new analyses have given clear evidence that deforestation has gone down over the past several years. In fact, the drop is quite impressive, and shows that of all the approaches to avoiding the worst consequences of global warming, reducing tropical deforestation is the one that has contributed by far the most to date.

The first analysis to come out, in October, was the Global Forest Resources Assessment (FRA) for 2010. This compendium of data from all the countries on the planet is released every five years, and provides the broadest look at the state of the world’s forests. The new FRA data showed that tropical deforestation in the first decade of the 2000s was down 18% from the level of the 1990s, dropping from 11.33 million hectares per year in the 1990s to 9.34 million hectares per year in the 2000s. Furthermore, the rate dropped from the first 5 years of the decade to the second five years, principally due to a dramatic decline in Brazilian Amazon deforestation. The FRA 2010 data also showed that the rate of primary forest loss, not just total forest loss, has declined.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende