De EU krijgt ervan langs om de mislukte poging Cypriotische spaarders mee te laten betalen aan de redding van hun banken. Maar wie zegt dat die mislukking niet ingecalculeerd was?

Fraai interview vanochtend in de papieren Volkskrant met Rutger Kriek, een heler financieel adviseur op Cyprus die vindt dat als een junk Rus bij hem komt met een autoradio miljoen dollar, hij niet verantwoordelijk is om na te denken over de herkomst ervan. Kriek zit in de rats, want zijn business staat op de helling. Hij denkt over verkassen naar Malta, een ander klein land in de Eurozone met onvoldoende bureaucratische kracht/wil om duistere zaakjes te controleren.

Daags na de mislukte poging Cypriotische spaarders te laten meebetalen aan de redding van hun banken, lijkt een patstelling ontstaan. De markten blijven er redelijk kalm onder, want Cyprus is nauwelijks van belang voor de Europese economie. Cypriotische kiezers zijn woest. Russische miljonairs zijn in knap nerveus. En dat zou wel eens precies de bedoeling kunnen zijn.

Om het geld gaat het niet. Het probleem van 15 miljard euro in Cyprus is peanuts op het geheel van de eurocrisis. Europa heeft het eiland in de tang genomen, omdat de Duitsers niet willen meebetalen aan het veilig stellen van Russisch maffiageld. Leg daar maar eens een stevige belasting overheen, was de boodschap. Kleine Cypriotische spaarders hoefden van de EU niet zo nodig te bloeden, maar gek genoeg was het de Cypriotische regering zelf die stond op het mede aanslaan van de eigen bevolking. Dat lijkt op sabotage: doorgaan van de taks zou de doodslag zijn voor de Russische connectie, maar dat viel niet aan de EU te verkopen als argument om het plan af te wijzen. Volkswoede was dat wel. Kortom, het plan was vermoedelijk bewust slecht, om het te laten mislukken.