Het tijdschrift The Economist pakte dit weekend uit met een coververhaal over de opkomst van populistisch radicaal rechts (PRR) in Europa. The Economist besteedt uitgebreid aandacht aan partijen als onze eigen PVV, het Franse Front National, de Zweden Democraten en het Vlaams Belang. Volgens het tijdschrift hebben de mensen die op deze partijen stemmen één ding met elkaar gemeenschappelijk: ze zijn boos. Boos op de EU, boos op immigranten, en boos op de politiek. Laat me dit laatste element – de boosheid op de politiek – er vandaag even uitlichten. De Russische politicoloog Kirill Zhirkov onderzocht recentelijk wat kiezers van PRR-partijen met elkaar gemeenschappelijk hebben (zie hier). Hij richtte zich daarbij onder andere op de vraag of PRR-kiezers minder tevreden zijn met de politiek dan mensen die op andere partijen stemmen. Hij verwachtte dat PRR-partijen ontevreden kiezers trekken omdat ze het politieke systeem bekritiseren, gevestigde partijen er van langs geven, een anti-elite discours verspreiden, en claimen dat ze de belangen van ‘het gewone volk’ vertegenwoordigen. Zhirkov verwachtte daarom dat dat PRR-kiezers laag zouden scoren op ‘politiek vertrouwen’ en ‘politieke tevredenheid’. Hij meet politiek vertrouwen door te kijken hoe tevreden mensen zijn met het parlement, het rechtssysteem en politici, en politieke tevredenheid door te kijken of mensen tevreden zijn met de staat van de economie, de regering, en de democratische prestaties van een land. Zijn bevindingen zijn opmerkelijk.
Mooi analyse van Politico over hoe Hillary Clinton -ondanks haar bezweringen dat ze nog lang niet besloten heeft of ze in 2016 een gooi naar het presidentschap gaat doen- nu al bezig is met haar campagne.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
ELDERS - Terwijl bij ons het weer bijzonder zacht is voor de tijd van het jaar, is Amerika in de ban van een sneeuwstorm die zich uitstrekt van de midwest tot New England. Er zijn reeds zestien doden gevallen en het einde van de storm is nog niet in zicht. De komende dagen wordt nog meer sneeuw en een temperatuur ver onder nul graden met ijskoude windvlagen verwacht. Het is in twee decennia niet zo koud geweest, schrijft CNN, en instanties waarschuwen burgers voor het verlaten van hun huis. Als je in zulke kou rondloopt met een deel van je huid onbedekt, kun je binnen vijf minuten frostbite krijgen.
Ondertussen heeft minister Kerry van Buitenlandse Zaken aangegeven dat de VS geen militairen naar Irak zullen sturen. Al-Qaeda heeft daar dit weekend de stad Fallujah overgenomen en vecht met overheidstroepen op de weg tussen Fallujah en Baghdad. Kerry zei tijdens een persconferentie in Jeruzalem: ‘This is a fight that belongs to the Iraqis.’ De VS zullen er alles aan doen de Iraakse overheid bij te staan, maar niet met militaire inzet, zegt Kerry. Eén van Obama’s successen de afgelopen jaren was de volledige terugtrekking van troepen uit Irak, en het Amerikaanse volk zit niet te wachten op een nieuwe ronde van Amerikaanse militairen in Irak.
ACHTERGROND - Op 17 maart 1982 vertrokken Koos Koster, Hans ter Laag, Jan Kuiper en Joop Willemsen vanuit hotel Alameda in San Salvador naar de provincie Chalatenango. Ze zouden het gebied intrekken dat in handen was van de guerrilla’s van het FMLN. De vier Nederlandse IKON-journalisten waren in El Salvador om reportages te maken over de bloedige burgeroorlog die in het kleine Midden-Amerikaanse land woedde. Bij de plek waar de Nederlanders hadden afgesproken met de gidsen van het verzet, had het leger een hinderlaag gelegd en werden ze alle vier doodgeschoten. De moord op de IKON-ploeg was voorpaginanieuws in de hele wereld. Voor mij als 16-jarige jongen was dit hét moment van definitieve betrokkenheid bij de mondiale verhoudingen. Een point of no return.
Enkele maanden daarvoor was ik begonnen met het kijken naar actualiteitenrubriek Kenmerk van de IKON, waar de reportages van Koster werden uitgezonden. Zijn geëngageerde stijl en hoe hij berichtte over armoede en schendingen van mensenrechten, sprak me enorm aan. Koster had duidelijke opvattingen over de journalistiek. In 1980 had hij eveneens in El Salvador met de aartsbisschop van het land, Oscar Romero, gesproken. Romero, die kort daarna vermoord werd, had tegen hem gezegd: ‘Jullie journalisten hebben een heilig beroep. Jullie moeten de waarheid bekendmaken.’
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De visie van Studio Smack over de link tussen menselijk gedrag en milieuproblematiek. En gebruikt daarvoor de openingstitel van The Lion King.
Greenpeace vindt het leuk en plaatst de video in het online magazine GPM.
ACHTERGROND - Uit een enquête uitgevoerd door de Vereniging van Griffier op verzoek van Nieuwsuur blijkt dat er in zeker 20 gemeenten partijen niet mee kunnen doen vanwege gebrek aan kandidaten.
In het verleden lieten we al zien dat door het dalende ledental van politieke partijen en het verschijnsel dat 10% van de leden meestal actief is, inmiddels ieder actief lid een politieke functie moet vervullen. Dit is niet houdbaar. Zeker als ook het nog steeds dalende ledental meegenomen wordt.
DATA - In september liet ik zien dat 2013 tot dan toe een uitzonderlijk jaar was qua heersende windrichting. De Noordooster was minstens net zo sterk als de traditionele Zuidwester. Het laatste deel van het jaar heeft, met de nodige stormen erbij, toch ook van 2013 een normaal windjaar gemaakt.
Hier de gecombineerde grafieken, nu met 2013 als volledig jaar. Nog steeds een beetje meer Noordoost dan gebruikelijk. Maar niet genoeg om van een echte trendbreuk te kunnen spreken. I stand corrected.
Fukushima is opnieuw in het nieuws en meteen is deze 1 jaar oude video gekozen als Vimeo Staff Pick. Dat kan geen toeval zijn.
Terechte keuze want de animatie is prachtig. Gemaakt door Shoko Hara en Paul Brenner als afstudeerproject.
De animatie gaat over Abita, een meisje dat net als 36.000 andere kinderen in Fukushima niet buiten kan spelen vanwege radioactieve straling.
Shoko Hara: We used only japanese symbolism in our film. Dragonfly represents at first the japanese island, because of its form. Dragonfly also symbolizes hope, perspective, dream, energy in Japan and it unites all the natural elements like water, earth and air. This was destroyed in children with the Fukushima desaster, they don’t have any perspectives for their future. Furthermore dragonflies in Japan are carriers of fertility. The dragonfly represents the innerworld of the child, that it wants to be free in nature, but it can’t. Dragonfly is a popular symbol in Japan.
