Uit de jeugdzorg | Shania

Dat Shania een knipperlichtrelatie met haar vriend Wesley heeft en dat dit haar stress geeft, begrijpen we. En we willen haar op alle manieren steunen. Maar bepaald gedrag accepteren we niet. Zeker niet het gedrag van deze week. Bij de eerste keer te laat komen, spreken we haar aan. En komt geen plausibele verklaring. Alleen een ‘sorry, tijd vergeten’. Er volgt een waarschuwing. De dag erna ‘heeft de trein vertraging’. Zo gaat het een aantal dagen door. Er volgt een sanctie: een week niet naar buiten na het avondeten. Maar ook dat helpt niet. Shania gaat haar eigen gang, is niet voor rede vatbaar. En trekt ineens wel weer heel veel op met haar (ex?)-vriendje. Op vrijdag is ze wel vertrokken, maar niet naar school. Zo blijkt na een telefoontje. Ook de leraren zijn verontrust. Shania haalt regelmatig rottigheid uit, maar deze manier van doen kent niemand. We maken ons grote zorgen. Dit is Shania niet. Er moet iets aan de hand zijn. Wat we ook proberen, we krijgen geen contact met haar. Ze ontkent dat er iets is. En als we doorvragen, krijgen we een grote mond. Er móet iets aan de hand zijn. Iets dat ze ons niet wil vertellen. Maar wat? Bij het avondeten is ze nog niet terug. Haar telefoon neemt ze niet op. Het nummer van Wesley blijkt niet meer te kloppen. Ik probeer via groepsgenoten achter zijn nummer te komen. Meestal krijg ik bij zo’n vraag te horen dat ze het nummer niet hebben. Maar dit keer niet. Ik krijg het meteen. Ook zij zijn er blijkbaar niet gerust op. De telefoon gaat over, maar wordt meteen weer weggedrukt.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Closing Time | Mr. Bojangles

Sammy Davis jr. (1925-1990) had een lange, roemruchte carrière als zanger, danser, acteur en entertainer.

Als deel van het Rat Pack trad hij vaak met Sinatra en kornuiten op in Las Vegas. Niet slecht voor een jochie uit Harlem, begonnen in Vaudevilleshows met zijn vader.

Hier vertelt hij over wat ‘Mr. Bojangles’ (van countryzanger Jerry Jeff Walker), over een aan lager wal geraakte tapdanser, voor hem betekent. Dat hoor je er in deze uitvoering – een jaar voor zijn dood – wel in terug.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Geen bal op tv | Zwarte Piet

COLUMN - Er is al meer dan genoeg over Zwarte Piet geschreven. Alles is waarschijnlijk wel zo’n beetje gezegd. Elk nieuw woord dat aan de zwartepietendiscussie wordt toegevoegd is even overbodig als een paardenfluisteraar in een opvanghuis voor dove koeien. En toch zal dit stukje over Zwarte Piet en de zwartepietendiscussie gaan. Kortom, mocht u doorgaan met lezen en zich achteraf bekocht voelen en uw kostbare tijd willen terugeisen: ik heb u gewaarschuwd. Uw tijd is weg.

Aanleiding voor dit volstrekt overbodige stukje is een filmpje dat mij onlangs op het beroemde webforum Facebook onder de neus werd gewreven, een filmpje waarop de intocht van Sinterklaas te Amsterdam in 1935 te zien is. Wij zien dat Sinterklaas welgeteld door nul Zwarte Pieten wordt begeleid. Wel zien wij een stel roomblanke mannen van een zekere leeftijd met een veer op hun hoed achter de goedheiligman aan schuifelen op hun paard. Of dat Pieten zijn durf ik niet te zeggen, maar Zwart zijn het zeker niet. 

Wat de reden is dat Sinterklaas in 1935 geen Zwarte Pieten bij zich had, weet ik niet (wie weet heeft de NSB Amsterdam geprotesteerd tegen de aanwezigheid van inferieure rassen om tere kinderzieltjes te beschermen tegen degenererende invloeden), maar het moge duidelijk zijn dat Zwarte Piet niet zo’n vanzelfsprekende plek in de Nederlandse cultuur inneemt dat ie niet ter discussie mag staan. Ik zie ook geen demonstranten met borden waarop ‘handen af van onze volkscultuur‘ te lezen staat.

Foto: Ted Swedenburg (cc)

Kolonisten nemen weer 10 appartementen over in Silwan in Oost-Jeruzalem

Joodse kolonisten hebben in de nacht van zondag op maandag maandag opnieuw twee appartementsgebouwen overgenomen in de wijk Silwan van Oost-Jeruzalem. Het gaat bij de gebouwen om in totaal 10 appartementen. De kolonisten namen ze om twee uur in de ochtend onder gewapende begeleiding in bezit.

De eigenaars van de gebouwen, Salah al-Rajabi en Imran al-Qawasme, hadden de gebouwen verkocht aan een Palestijn, Shams al-Din al-Qawasme, die ze op zijn beurt aan de kolonisten verkocht, aldus het Informatie Centrum van Silwan dat het nieuws bekendmaakte.
Op 30 september namen de kolonisten in Silwan al 23 appartementen over, die op – in een aantal gevallen – dubieuze manier van eigenaar waren verwisseld. De oorspronkelijke eigenaars zijn nog bezig rechtszaken aan te spannen.

Aryeh King, een ultra-rechts lid van de Jeruzalemse gemeenteraad, maakte bekend dat negen families in de twee appartementsgebouwen zijn getrokken. De gebouwen heten nu respectievelijk “Beit Ovadia” en “Beit Frumkin”. Ze staan in wat wel het ”Jemenitische dorp” wordt genoemd, een deel van Silwan (Shiloach, zeggen de kolonisten), waar tot eind jaren dertig Joodse Jemenitische immigranten hadden gewoond, zo meldt de site van de tv van de kolonisten, Arutz 7.

De verjoodsing van Silwan, dat ligt naast en boven opgravingen van de kolonistenbeweging Elad in een bijbels park dat de naam ”Stad van David” draagt, gaat nu wel erg hard. De Amerikaanse regering tekende tegen de overnames van eind september bezwaar aan. Josh Earnest, de woordvoerder van het Witte Huis, zei toen dat de kolonisten “een agenda hanteren die alleen maar dient om de spanning aan te wakkeren”. De Israelische premier Netanyahu kwam daarop met de uitspraak dat “Arabieren in Jeruzalem appartementen kopen en dat niemand ze lastig valt. Om dezelfde reden ga ik niet Joden vertellend dat ze niets mogen kopen in Jeruzalem, inclusief Silwan. We kunnen niet discrimineren, die aanpak vind ik niet acceptabel”.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Institutionele corruptie en de NSA

INTERVIEW - Hoogleraar Lawrence Lessig interviewt Edward Snowden over de NSA.

Broadly, I was witness to mass violations of the Constitution, that…were happening in secret and…happening as the result of a broad breakdown throughout the branches of government.

The public has lost its seat at the table […] Government legitimacy stems from the consent of the people.

Systems are fundamentally insecure.

Zijn verhaal sluit in grote lijnen aan bij het betoog van hoogleraar internationaal recht Michael Glennon: je kunt stemmen wat je wil, maar de schaduwoverheid verandert niet.

Foto: Colin Campbell (cc)

Tolkien, Hulspas en Holman

Voor mijn eindexamen las ik The Lord of the Rings van Tolkien. En nog een bulk andere boeken, maar daar heb ik het nu niet over. Een leuke herinnering is dat mijn docent en ik na afloop van het examengesprek nog even koffie dronken en spraken over, jawel, literatuur. In het Nederlands en niet in mijn moeizame Engels, maar het was een gelijkwaardig gesprek waarin mijn leraar serieus informeerde naar mijn literaire oordeel.

Ik herinner me niet wat ik toen heb gezegd over Tolkien, maar weet wel dat mijn docent uitlegde dat de Germaanse achtergrond van de verhalen hem weinig deed, en dat we zoekend concludeerden dat een liefde voor Tolkien eigenlijk een heel subjectieve zaak was. Je deelt zijn “Germaanse gevoel” of niet. Ik ben dat gevoel kwijtgeraakt, maar ik vond het leuk dat ik later in Oxford in café The Eagle and Child bleek te zitten aan de tafel waar Tolkien elke week was neergestreken met C.S. Lewis en enkele andere literatoren. Ik kan begrijpen waarom er mensen zijn die een soort Tolkien-religie hebben, zoals de media vorige week berichtten.

Of beter: begrijpen kan ik het niet, zoals ik ook niet begrijp wat het is om boeddhist of mormoon te zijn. Of minister-president trouwens, of striptekenaar of gamelanspeler. Maar ik kan me er wel iets bij voorstellen dat mensen iets diepers zien in Tolkiens vertellingen. Zeker The Silmarillion hééft iets. Godsdienstwetenschapper Markus Davidsen is gepromoveerd op de tolkienisten en dat leidde vorige week tot een bescheiden mediahype. Veruit het dodelijkste commentaar kwam van Marcel Hulspas:

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Verkwikkend rebels

RECENSIE - Itai Agur is econoom. Hij werkte bij het IMF, de Nederlandse Bank en de Europese Centrale Bank. met enige nadruk stelt hij dat zijn boekje “Voorbij de heilige huisjes van de Nederlandse economie” alleen zijn eigen inzichten bevat.

Dat is te snappen. Buitenhof had afgelopen zondag weer een gebruikelijke deskundige in Sweder van Wijnbergen. Wat hij zei had ik net gelezen bij Agur. Zijn toon is studentikoos: “Ik ben daarom zo langzamerhand bezorgd dat ik na het uitgeven van dit boek gelyncht ga worden door makelaars. Vandaar nu even een alinea ter zelfbescherming.” (p.101)
Natuurlijk, het is allemaal al zo vaak beweerd: onze belachelijke subsidie op schulden voor eigen woningen, onze merkwaardige mengvormen van egalitaire en ongelijkheidvergrotende mechanismen. Maar laten we ons laten bijlichten door karaktervolle jonge honden als Itai Agur en de gebruikelijke deskundigen in alle rust met pensioen sturen. De gangbare journalistiek wordt geeuwverwekkend saai.

Agur schrijft over de crisis in de eurozone, toezicht op banken en huizen, belastingen, pensioenen, onderwijs, gezondheidszorg, de haalbaarheid van zijn voorstellen en visies. Agur wil de wereld veranderen door “fundamentele hervormingen”. Onze regering meent dat te doen, maar Agur en ik vinden het minder dan klein bier. Een open denkwijze voltrekt zich per definitie buiten het politieke speelveld, zegt Agur. Dat lijkt me een strategische mistaxatie. Foutloos is het boekje ook niet, maar dat geeft niets, want zijn tekst is overtuigend en scherp, verkwikkend rebels. En de keuze van onderwerpen is zeer trefzeker. Ik geef een paar voorbeelden.

Euro en EU

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

/Seth

Blogfenomeen, en in een ver verleden cabaretier, overlijdt.

VS & NYT: democratie ≠ democratie

Er zijn mensen (ook op Sargasso) die de menen dat het een oprechte doelstelling van westers, vooral Amerikaans, buitenlandbeleid is om democratie te verspreiden.

Noam Chomsky noemt dit een ‘noodzakelijke illusie’, en in zijn boek Necessary Illusions: Thought Control in Democratic Societies (1989) stelt hij dat het woord ‘democratie’ voor het Amerikaanse establishment en zijn kranten (met name The New York Times moet het vaak ontgelden in Chomsky’s werk) meestal een andere betekenis heeft dan voor het publiek. Er zijn meerdere betekenissen volgens hem, verschillende soorten ‘democratie’ voor verschillende situaties, maar voor Latijns-Amerikaanse landen betekent ‘democratie’ over het algemeen dat:

Een echt hoverboard!

Het is nog niks vergeleken met de versie van Back to the Future, maar toch… Voor 10k is hij (misschien? waarschijnlijk?) van jou.

Boze Joods-Amerikaanse zionisten eisen censuur opera

In 1985 kaapten Palestijnse terroristen het cruiseschip de Achille Lauro en eisten de vrijlating van zo’n vijftig Palestijnen in Israëlische gevangenissen.

Hun plan was om aan te meren in de Syrische havenstad Tartus, maar toen de terroristen geen toestemming kregen om de haven binnen te varen, zochten ze de Joodse Amerikaan Leon Klinghoffer uit, schoten hem een kogel door het hoofd, en wierpen zijn lichaam met rolstoel en al overboord.

Vorige Volgende