Opgeteld bedroegen de bonussen op Wall Street vorig jaar 28,5 miljard dollar. Dit uitgesmeerd over 167.800 mensen, die gemiddeld (inclusief onderknuppels) al een salaris van zo’n twee ton per jaar kregen. Bijna 30 miljard: daar kun je flink wat van het begrotingstekort mee wegwerken, toch? Zet dat bonusbedrag af tegen het inkomen van werknemers met een fulltime baan en een minimumloon. Daarvan telt de Verenigde Staten er net meer dan een miljoen van, en ze verdienen 7,25 per uur. Hun verzamelde inkomen in 2014 was 14 miljard dollar. Oftewel: het ‘extraatje’ voor de bankiers is dubbel zo hoog als wat de fulltime minimumloners in de VS samen verdienen. Je hart krimpt ineen wanneer je die cijfers laat inwerken – zeker wanneer je weet dat je in de VS van een minimumloon vaak amper kunt rondkomen en op voedselbonnen bent aangewezen om de eindjes aan elkaar te knopen. Met de middenklasse daar gaat het trouwens ook niet zo goed. Net als hun companen in Nederland hebben ze te kampen met stijgende schulden, hogere lasten, plus een sterke waardedaling van hun vermogen. Maar de bankiers, nee, die verdienen een bonus! Zij zwengelen immers de economie voor ons allen aan?
Lodewijk Asscher maakt zich boos over bedrijven als ING die arbeidswetgeving ontduikten maar allerlei overheidsdiensten rouleren zelf ook doodleuk tienduizenden uitzendkrachten.
Want het is natuurlijk niet de bedoeling dat die werkelijk in dienst komen van de overheid.
h/t Bolke
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Leest u graag de wetenschapskaternen van kranten en tijdschriften voor de laatste weetjes? Dan leest u voor een groot deel statistische ruis, ondanks een aantal recente replicatie-impulsen in de wetenschap.
2015 is de tiende verjaardag van het welluidende artikel “Why most published research findings are false” van professor Ioannides. Hij laat zien dat een combinatie van (te) kleine steekproeven en statistisch gesjoemel ertoe leidt dat veel experimentele resultaten berusten op toevalstreffers. Eén belangrijke reden is dat het vinden van een effect van een bepaald medicijn, onderwijsmethode of subsidie veel spannender en verrassender is dan de absentie ervan.
Onderzoek met positieve resultaten komt daarom in veel betere tijdschriften – en in populair wetenschappelijke bladen. Onderzoekers gebruiken daarom, soms onbewust, allerlei technieken om de effecten groter te laten lijken, of rapporteren alleen de ‘gelukte’ studies, een fenomeen genaamd publication bias. Een teken dat Ioannides het bij het rechte eind heeft, is dat replicatiestudies bijna altijd kleinere effecten vinden dan het origineel. Veel resultaten “verdwijnen” dus simpelweg na een korte initiële hype.
Na Ioannides’ artikel werden wetenschappers op allerlei vakgebieden behoorlijk nerveus over wat ze eigenlijk weten. Om daarover duidelijkheid te verschaffen is er het laatste decennium een aantal grote replicatieprojecten gestart. Het Open Science Reprodicibility Project heeft doet replicaties op het gebied van kankeronderzoek en sociale psychologie. Een andere organisatie, de Open Science Collaboration heeft 13 veel geciteerde sociaalpsychologische onderzoeken gerepliceerd. Ze vond een replicatiepercentage van 77%, hoger dus dan Ioannides voorspelde. De komende projecten zullen moeten uitwijzen of deze score overeind blijft.
Generaal Asad Durrani stond begin jaren negentig aan het hoofd van de Pakistaanse geheime dienst, de ISI. En hij is verrassend open over wat de dienst beoogt en haar strategie om dat te bereiken.
In twee televisie-interviews dit jaar (BBC’s Hardtalk, AJ’s Head to Head) geeft hij openlijk toe dat Pakistan gaandeweg de bezetting van Afghanistan door de NAVO dubbelspel is gaan spelen, en al jaren achter de rug van de Amerikanen om de Afghaanse Taliban steunt.
De belangen, doelen en strategieën van de VS en Pakistan komen nu eenmaal op tal van punten niet overeen, zegt Durrani. De VS ziet in Afghanistan graag een marionettenregime, zelfs als ze dat in de lucht moet houden met een militaire bezetting. Maar Pakistan heeft er geen belang bij de Taliban en allerlei andere stammen tegen zich in het harnas te jagen.
De generaal vermoedt dat de Pakistaanse geheime dienst tevens heel wel wist dat Osama bin Laden in Abottabad verbleef, en hem beschouwde als wisselgeld, om op het juiste moment uit te ruilen. Het alternatief is namelijk dat ze bij de ISI volstrekt incompetent zijn, en dat gelooft hij niet zo.
Dubbelspel hoort er bij. Iedereen doet het. Net als ‘false flag’-operaties. Pakistan is daarin geen uitzondering. Durrani haalt graag voormalig secretaris-generaal van de NAVO, baron George Robertson aan: “Als je niet in staat bent twee paarden tegelijkertijd te berijden, heb je niets in het circus te zoeken.”
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dit is het Sargasso-café van woensdag 15-04-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Proverb (1995), een compositie van Steve Reich voor drie sopranen, twee tenoren, twee vibrafoons en twee elektrische orgels. De tekst is een citaat van taalfilosoof Ludwig Wittgenstein: “How small a thought it takes to fill a whole life!”
Gisteren uitgebreid overgenomen door diverse media, van de Telegraaf tot NOS, van Metro tot RTL nieuws: Gemeenten willen experimenten met basisinkomen.
Natuurlijk is een basisinkomen voor alleen bijstandsgerechtigden geen echt basisinkomen, maar indien goed ingericht kan deze stap al bijzonder rendabel zijn, zoals ik een paar weken terug betoogde: minstens twintig procent bezuinigen én een veel betere aanpak van armoede. Win-win.
We need to fix our dysfunctional political system and get unaccountable money out of it once and for all – even if that takes a constitutional amendment.
Aldus Hillary Clinton op een van haar eerste campagnepitstops. Zelf hoopt ze volkomen transparant een miljard dollar aan campagnegeld binnen te hengelen. Daar gaat ongetwijfeld eens iets mee mis, zodat je nu al kunt denken: gaat Hillary verderop in de campagne last krijgen met bovenstaande uitspraak?
En het ziet er ernstig naar uit dat Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg (VVD – uiteraard) een uitermate vunzig spel heeft gespeeld.
In juni 2014 lekken de namen uit van kandidaten die in de race zijn om Nationale Ombudsman te worden.
GroenLinks Kamerlid Linda Voortman bekent aan Van Miltenburg dat zij een lijstje met namen met een fractielid heeft gedeeld. Voortman had echter een ander lijstje gekregen dan het lijstje met namen dat bij diverse media terechtkwam. Zij kon het lek dus niet zijn.
The Guardian bericht vandaag over een duidelijk gevalletje ‘wij van wc-eend’. De EU expertcommissie die moet adviseren over het de mogelijke risico’s van schaliegas wordt geleid door zes leden, waarvan er drie afkomstig zijn van Cuadrilla en ConocoPhilips (beide actief in schaliegas), twee van pro-schaliegas ministeries in het Verenigd Koninkrijk en Polen, en als laatste een adviseur van de lobbygroep Schale Gas Europe.
De expertcommissie overzien en beoordelen het werk van de werkgroepen, die alleen op uitnodiging toegankelijk zijn. In de werkgroepen zaten zo’n 70 vertegenwoordigers namens de industrie en 10 namens de milieubeweging. Reden voor de milieubeweging om zich volledig uit deze werkgroepen terug te trekken.
Intrigerende petitie voor het UvA bestuur. Quootje:
De vastgoedportefeuille is uiteraard een complex probleem, dat de UvA net als alleuniversiteiten en hogescholen opgelegd heeft gekregen van de overheid. Dat hier niet altijd vlekkeloos wordt gehandeld lijkt ons logisch, en geen bewijs van onkunde van het CvB.
NIEUWS - Dan Price, de directeur van een creditcardbedrijf verlaagt zijn salaris van 1 miljoen dollar naar 70.000 dollar en stelt daarmee het minimumloon voor al zijn werknemers ook op 70.000 dollar.
