NGO Maffia

Gin is associated blogger bij Sargasso en blogt vanuit Sierra Leone.

Vanaf uw kant van de wereld zal het er ongetwijfeld fantastisch uitzien, hulpverleningsland. We doen met z’n allen wat aan het leed in de wereld, dat is fantastisch! En eerlijk gezegd, dat is het ook. Dat u van uw zuurverdiende geld iets voor een ander over heeft. Het is alleen zo vreemd dat u er zo weinig voor terugverwacht. Dat liefdadigheidsinstellingen helemaal niet zo goed functioneren, dat weet u best wel, niets nieuws onder de zon. Die discussie wordt nu al jaren gevoerd. Maar ach, is uw reactie, ook al helpen ze een klein beetje, dan is het nog altijd beter dan helemaal niets doen. Geoorloofd dus, die slecht functionerende NGO’s. En ach, dat hun personeel zich soms meer dan misdraagt in hun hulplanden, dat noemen we ontspanning, of overspanning. Moet kunnen. Het is een hele opoffering om onder die idiote arme lui te werken, dus moet je je overmatig kunnen uitleven. De boog kan niet altijd gespannen zijn natuurlijk. En dat is waar, en ontspannen kan natuurlijk alleen met andere westerlingen, met duur eten, en duur drinken. Duur alles eigenlijk. Het geld is toch gratis. Een paar centen uit de spaarpot van pietje, een paar centen van een geldinzameling van school x en kerk y, een tientje van mevrouw de Wit, een paar honderd euro’s van dat bedrijf dat toch geld als water heeft.

Als u er werkelijk zo over denkt, dan moet u eens een goede handdoek aanschaffen, om u achter uw oren behoorlijk droog te kunnen wrijven. De humanitaire sector is de derde economie ter wereld. Er gaan miljarden in om.
Miljarden. Laat dat maar even goed bezinken. Uw eigen bescheiden bijdrage mag dan niet zoveel lijken, maar alles op een hoop gegooid, zijn het toch bedragen waar je iets voor mag verwachten, toch? En laten we het woord ‘helpen’ eens onder de loep nemen. Heeft u zich weleens afgevraagd waar dat woord voor staat? Eerst en vooral gaat het om assisteren, bijstaan, meehelpen, ondersteunen. Nergens staat geschreven dat helpen ‘maar wat doen’ betekent. Helpen kent grenzen. Daar waar helpen overgaat in veranderen, zou toch iemand eens aan de noodrem moeten trekken. Toch? Puur volgens taaltechnische interpretatie bekeken. En heeft u zich weleens afgevraagd of het niet ontzettend arrogant en hautain is om een hulpbehoevend land binnen te banjeren met je miljoenen, maar even de lakens uit te komen delen zonder te weten waar je over praat, vervolgens een goed deel van de economie om zeep helpt, en de cultuur volkomen ontwricht? Moet u zich eens voorstellen dat Nederland in lastig vaarwater terechtkomt, en dat Saudi Arabiërs ons komen vertellen dat ze ons wel willen helpen, maar dat we dan eerst onze barbaarse manier van leven op moeten geven. Stelt u zich eens voor dat u net uw derde kind heeft begraven, en de laatste twee zijn constant ziek van ondervoeding. De Algerijnen besluiten geld in te zamelen om ons te helpen, maar dan komen ze met die grote zak geld en doen ze er vervolgens dingen mee, die kant noch wal raken. Kind nummer vier gaat dood, en nummer vijf ligt op het randje. Zou u dan niet vreselijk kwaad worden als de Algerijnen de hele wereld proberen wijs te maken dat ze ons zo fantastisch helpen? Of zegt u dan ook nog: ‘Ach, zelfs al helpt het maar een beetje, dan nog is het allemaal prachtig.’

Vanaf de andere kant van de wereld kan ik u vertellen dat u er kwaad om zou worden. Dat u niet zo makkelijk uw schouders op zult halen als ze u met sportevenementen en dansworkshops komen treiteren als u barstende honger heeft. Dat u er echt niet zo licht over zult denken als humanitaire organisaties in het openbare leven de beest komen uithangen, in uw naam daar de centen voor ontvangen, en u zelf intussen ook kind nummer vijf kunt begraven. En dat u er ook niet om zult kunnen lachen als ze u met opgeheven vingertje komen vertellen wat er allemaal niet aan u deugt, en dat u wel geholpen kunt worden, maar dat u dan eerst even volledig zult moeten veranderen. En u zult het ook niet kunnen waarderen als u van NGO nummer 1 tot en met 3.000 nu al 12.000 westerse carrière opportunisten voorbij heeft zien komen, en u zelf na tien jaar zoeken nog steeds geen werk kunt vinden.
U zult zich afvragen hoeveel mensen zich eigenlijk over uw eigen rug verrijken, dat kan ik u op een briefje geven, want dat is precies waar men zich aan de andere kant van de wereld mee bezighoudt.

Wat u zich aan uw kant van de wereld misschien niet voldoende realiseert, is dat de NGO wereld harde business is. Hoe meer promotie een NGO maakt, hoe meer er aan de strijkstok blijft hangen, dat is een simpele optelsom. Gratis reclame? Ammehoela. Voor niets gaat namelijk alleen de zon op. Gesponsord noemen we dat. Daar worden heel wat mensen of bedrijven heel wat beter van.
Gewoon wat geld erin donderen, maximum rendement aan goede reputatie, en ach, wat kan het je schelen of dat geld goed besteed wordt? Dat moet u ook niets kunnen schelen, want als u het waagt daarnaar te informeren, krijgt u een arrogante nul op het rekest. Waar gaat het in NGO land om? Harde knaken.
In het laatje. Geld verdienen dus, net als ieder ander bedrijf. Alleen is de output een beetje anders. Donateurwerving is core business geworden. Waar uw hart van medelijden van zal overlopen, daar wordt u op getrakteerd, zodat u toch vooral uw zuurverdiende centjes hun laatje binnenschuift. Is er genoeg te doen om aids in het hulpland? Dan film je een paar oude, zieke vrouwtjes, zodat je toch wat te verkopen hebt in tearjerkerland. Televisiecampagnes waar jongetjes voor krotten staan en beweren dat ze vroeger, ooit, voor de oorlog, zo’n prachtig huis hadden hoeft u bij voorbaat niet te geloven. De kans is groot dat de familie daar al sinds mensenheugenis woont namelijk.
Niet dat dat minder erg is, maar denkt u er even aan dat vermoedelijk een goed deel van de bevolking zo leeft. Al jaren. Kleine kinderen kunnen niet in palmbomen slapen, want zodra je niet meer alert bent, flikker je er gewoon uit, zo moeilijk is dat niet. Als mensen honger hebben, vinden ze sporten helemaal niet leuk. Kinderen spelen ook in oorlogen. Zodra ze in veilig gebied zijn, en de volwassenen het kamp opzetten, zijn de kinderen al druk met elkaar in de weer om speelgoedjes uit te vinden. Kinderen zijn en blijven kinderen, in wat voor situatie dan ook. U hoeft ze dus ook niet weer kind te maken.

Telt u even 1 en 1 bij elkaar op. Wat heb je nou precies nodig als je in een situatie leeft waarin er niet te eten is, er geen schoon drinkwater is, geen educatie, geen gezondheidsvoorzieningen en geen werkgelegenheid? Sport en spel? Andersoortige vreemde activiteiten? Of wilt u gewoon iets in uw maag?
Dat uw kinderen naar school kunnen, zodat er kennis in de samenleving komt en er stabiliteit kan worden gecreëerd, door uw eigen volk? Dat er gezorgd wordt dat uw vijf kinderen ook in de toekomst een goede dokter hebben? Dat er genoeg scholen zijn voor iedereen, en niet een paar NGO eliteschooltjes voor de happy few. Meestal afkomstig uit de elite ook nog, overigens. Misschien zijn mensen aan de andere kant van de wereld heel vreemd voor u, maar men vindt dat ze dat nodig hebben. Structurele opbouw. Stabiliteit.
Toekomst. Als er uiteindelijk een goede fundering is, dan kunnen ze die activiteiten zelf ook wel opzetten. En dan is de psyche ongetwijfeld ook wel een keer aan de beurt. Mensen in hulplanden krijgen helemaal niet wat ze nodig hebben, en ook niet een beetje. Maar hun stem wordt niet gehoord. De NGO maffia heeft de touwtjes stevig in handen. Ze hebben een monopolie op zakken met zand, wat ze u maar in de ogen blijven strooien.

Misschien wordt het tijd dat u zichzelf eens vanaf de andere kant van de wereld gaat bekijken. Misschien zult u dan begrijpen dat verhaaltjes over universele mensenrechten, getraumatiseerde oorlogskindjes, en rechteloze kindjes in Afrika gewoon keiharde inkomstenbronnen zijn, speciaal ontworpen op uw gevoel, vanaf uw kant van de wereld bezien. En dat waarvan u denkt dat ‘als het ook maar een beetje helpt, het allang goed is’ stigmatiserend en verwoestend kan zijn voor de mensen waar het eigenlijk om gaat. ‘Een beetje helpen’ is een synoniem voor exploitatie. Aan de andere kant van de wereld wordt helemaal niet of een beetje geholpen, aan uw kant van de wereld geniet de NGO maffia van haar goed gevulde portemonnee. Helpen? Fantastisch. Maar geeft u alstublieft geen rotte appels meer weg. De andere kant van de wereld bezwijkt namelijk al onder het vuilnis.

  1. 4

    Ook ik sluit me aan bij de roep om meer feiten. Namen van NGO’s. Beschrijving van de misstanden, geen vage generalisaties. Cijfers van het geld dat ‘aan de strijkstok blijft hangen’. En wie zijn er boos? Als die hele hulpindustrie zou verrot en disfunctioneel is, en de slachtoffers van de hulpindustrie zo boos, dan hadden ze deze toch allang het land uit gegooid? Of te wel, voldoet ook dit verhaal niet eigenlijk aan het cliche beeld dat de derde wereld vol met willoze slachtoffers zit? Dat de dader uit het westen komt is eigenlijk ook niet nieuw.
    En, hoe moet het dan?

    Overigens, dat NGO wereld niet altijd even effectief of moreel hoogstaand is onderschrijf ik wel. Maar dat is niet het enige verhaal.

  2. 5

    @2-4: Ik weet het niet. Als je namen gaat noemen, dan gaat het weer om incidenten en kunnen de desbetreffende organisaties zich weer verweren dat ‘van iedere euro echt x cent in het gebied zelf wordt uitgegeven’. Waar het om gaat is dat de bedrijfstak verrot is (of eigenlijk: dat het een bedrijfstak geworden is) en dat de fout in het systeem zit; niet in individuele organisaties.

    Bovendien: als je een beetje tussen de regels doorleest:
    “Zodra ze in veilig gebied zijn, en de volwassenen het kamp opzetten, zijn de kinderen al druk met elkaar in de weer om speelgoedjes uit te vinden. Kinderen zijn en blijven kinderen, in wat voor situatie dan ook. U hoeft ze dus ook niet weer kind te maken.” = Warchild?

  3. 7

    De humanitaire sector is de derde economie ter wereld. Er gaan miljarden in om.

    Waarom gaan de reaguurders om namen roepen. Het gegeven dat we het hebben over de derde economie van de wereld hebben moet voldoende zijn. Toon dat eens aan. Geef daar eens cijfers over. Als dat hard is dan hoef je echt niet verder te kijken. Dan weet je dat niemand gebaat is bij het ECHT HELPEN van de hulpbehoevenden. Als die nl. geen hulp meer nodig zouden hebben zouden er een hoop mensen uit het hulpverleningscircuit brodeloos zijn. Het zegt genoeg over het gelijk van Gin. Maak een massa brodeloos en je hebt revolutie. Werk de eerste wereld tegen in haar geldwinnend handelen en het kost je je leven. NGO-maffia. Het lijkt me een juiste term. Ik had hem zelf al verzonnen na de hulpacties rond de tsunami van kerst 2006. Iemand al eens uitgezocht wat dat heeft opgebracht en hoe dat is besteed? Ik vrees het ergste.

    Ooit trouwens Blood Diamond gezien (loosly connected)?

  4. 8

    @Gin
    Heb je trouwens de illusie dat het beter kan worden? Lijkt me niet slim. De hulpverlening stopt pas als de eerste wereld het niet meer kan betalen, er niet meer aan kan verdienen of wij met zijn allen het verrekken er verder geld in te stoppen.

  5. 9

    Dit is uiteraard de PvdA subsidiemaffia van Henny Helmich en zijn 150 roverscornuiten!

    :D

    Overigens sluiten de consiglieri van de rode geldstroom ook handige pacten met de christenen en marktpartijen met oa het Earth Charter. etc. etc. etc.

  6. 10

    Tja, de partner van een collega werkt ook bij een NGO. Die kwam eerst met verhalen over verspilling en misbruik. Nu zit partner overspannen thuis. Jong, idealistisch en opgebrand door het corrupte systeem, dat er inderdaad schijnbaar niet op uit is te helpen, maar om zichzelf in stand te houden.

  7. 11

    I say we nuke ‘m all die NGO’s.
    je moet je kapot schamen als je in loondienst bent bij een goede doelen beweging wat een NGO is.
    Idealisme met een loonstrookje.
    Als ik het hoofdkantoor van AI of greenpeace in tjietjerkeradeel zet op het industrie terrein zul je zien dat er nog maar bar weinig animo is.
    Je moet er tenslotte wel mee kunnen pronken dat je een sociaal barmhartige samaritaan bent nietwaar? Sir Pie Geldoff? nutteloos akties.

    En dan nog armoe bestaat in NL ook.

  8. 13

    Ik kan uiteraard namen noemen, dat is niet zo moeilijk, met de bewijzen op tafel komen ook niet overigens. Dit bericht schreef ik naar aanleiding van een discussie die hier in Sierra Leone is losgebarsten naar aanleiding van de ‘NGO-maffia’ (hun terminologie overigens, niet het mijne) alhier aanwezig. Wat ik schreef, is de heersende mening in Sierra Leone. De uitspraken en voorbeelden komen ook van de Sierra Leonezen zelf.

    De Sierra Leonese overheid heeft nooit gedurfd er iets aan te doen, omdat ze afhankelijk zijn van donorgelden. Zodra je begint hulporganisaties te weren, word je als hulpland impopulair en moet je je maar afvragen of je überhaupt nog wel hulp kan krijgen in de toekomst. Mondje dicht dus, en slikken, en dat is wat hier al die jaren is gebeurd.

    Op de website van Statistics Sierra Leone (kan hier nauwelijks browsen, dus link heb ik niet, maar u komt er ook via Google) kunt u zien dat 40% van het nationaal inkomen bij de laaste census afkomstig is van hulpgelden. De Sierra Leonean Assocation of Journalists heeft zaterdag bekend gemaakt dat 65% van alle mediaberichten hier bestaan uit wat zij ‘advertisement-journalism’ noemen: NGO’s die een journalist omkopen om fantastische berichten over hun werk te schrijven. Dat de humanitaire sector de derde economie ter wereld is werd laatst gepubliceerd door, volgens de kranten hier, de World Bank.

    Men heeft er hier genoeg van, dat zegt denk ik genoeg. De Sierra Leonese overheid heeft paal en perk gesteld aan dit soort praktijken en laat haar ministeries nu bepalen of bepaalde hulpverlening wel gewenst is, en of de gelden goed besteed worden. We kunnen alleen maar hopen dat de ambtenaren op de ministeries genoeg verdienen, zodat ze geen smeergelden aannemen, zoals ze in het verleden steeds deden. U kunt even googlen op Awareness Times Sierra Leone, of Awoko Sierra Leone, of Concord Times Sierra Leone, om de krantenberichten er op na te slaan. Als u bewijzen wilt, dan zijn ze heel gemakkelijk te vinden.

    Individuele NGO’s aanvallen heeft weinig zin, want wat ze hier verkeerd doen, doen ze in een ander land misschien wel weer goed, daar kan ik namelijk niet achterkomen. En een bepaalde methode kan voor de ene groep heel goed werken, maar voor de andere groep weer juist helemaal niet, ook zo’n moeilijke. Een weeshuis kan misschien in India heel wenselijk zijn, en goed werk, maar een weeshuis in Sierra Leone is echt niet de goede manier. Veel NGO’s voeren trouwens ook campagne op ‘deze’ manier, maar besteden het geld uiteindelijk heel anders dan ze u doen geloven. Overigens vaak op een betere manier dan u denkt, maar waarvan men overtuigd is dat u het niet zult begrijpen.

    Het is overigens grappig dat er reacties van ongeloof komen, want wat voor u nieuw is, is aan deze kant van de wereld al zo lang bekend. Gewoon een goede onderzoeksjournalist hierheen sturen, want dat ben ik niet, en dan komt de waarheid vanzelf boven. Ik roep even Tegenlicht. Of Netwerk. Etc. Etc. Etc. En ja, uiteraard kan ik ze zo doorverwijzen naar de juiste kanalen, en dat is ook niet zo moeilijk, want je kan het op iedere straathoek vinden.

    Op dit moment is men bezig een hele nieuwe structuur voor hulpverleninginstellingen te maken. Als daar meer over bekend is, zal ik het u melden…..

  9. 14

    Carlos (#2): Ik ken een hele goede Amerikaans Christelijke NGO, en een heule slechte. Religieuze NGO’s doen het hier in Sierra Leone trouwens, vergeleken bij niet religieuze NGO’s, ontzettend goed. Ze investeren in de lange termijn, nemen religieuze vrijheid in acht, en helpen je ook als je niet naar hun diensten komt. Maar de religieuzen komen hier vaak ook langere tijd, gaan de dorpen in, wonen bij de mensen in huis vaak, dus ze weten ook beter wat er leeft en wat er nodig is. Misschien dat dat verschil maakt.

    Cerridwen (#4): Ik zou niet willen beweren dat de derde wereld vol met willoze slachtoffers zit. Waarom helpt hulp niet? Omdat de problemen niet worden aangepakt, maar in stand worden gehouden. Als je echt goed werk doet, ben je op een gegeven moment niet meer nodig, toch? De bevolking zelf heeft de grootste vinger in de pap als het om problemen in stand houden gaat overigens. Maar dat is een ander artikel denk ik…

    Prometeus (#5): De fout zit inderdaad in het systeem.

    Marynus (#6): Hoe dan wel? Ik zal er een taak van maken het de Sierra Leonezen te vragen. Maar onthoud dat het dan alleen gaat om hoe het wel moet in Sierra Leone, en dat dat niet noodzakelijkerwijs opgaat voor andere hulplanden.

  10. 15

    Overigens deze quote…

    “Is er genoeg te doen om aids in het hulpland? Dan film je een paar oude, zieke vrouwtjes, zodat je toch wat te verkopen hebt in tearjerkerland.”

    (maar dan iets vriendelijker gezegd)…komt van een Nederlandse journaliste die ik na de Tsunami op televisie zag (ben slecht in namen, maar ze heeft een grote krullenbos op haar hoofd en werkte bij de KRO volgens mij). Ook die grijze meneer van RTL 4 vertelde ongelofelijke verhalen over leedverslaggeving en hoe ze vaak beelden manipuleren om maar over te laten kopen dat hulp ècht ècht ècht nodig is. Heeft dan niemand dat gezien?

  11. 16

    What else is new?

    Iedere malloterige westerling die richting de zuidelijke regionen trekt verstookt omgerekend alleen aan de vliegreis al tientallen jaren voedsel en water. Het hele concept werkt niet, het is 100% narcisme en 0% effectiviteit maar ondertussen verzieken we wel de markt voor lokale boeren, artsen, verpleegsters, onderwijzers, taxichauffeurs, zo’n beetje iedereen. Ontwikkelingshulp van overheden idem dito – iedere laatste rooie cent komt weer terug als importbelasting c.q. dient enkel ter compensatie voor onze eigen marktverziekende EU-landbouwsubsidies.

    Dus dan kun je die NGO organisaties wel maffia gaan noemen, maar het hele concept is gewoon stuk. Of die organisaties zichzelf ondertussen belachelijk maken, maakt helaas weinig verschil.

  12. 17

    zmc, als ik jou was, ik zou op zoek gaan naar nog dat tìkje meer cynisme, ik zou ook het zwart helemaal verdonkeren en van 100% 200%.
    Gaat een post(st)er voor een keer genuanceerd berichten, is het uiteraard nooit goed. Zoals altijd: nooit goed.
    Voor de rest: keep it up, life is a miracle.

    Ik denk het niet, dacht ik het niet.

  13. 18

    @Gin “De humanitaire sector is de derde economie ter wereld.” Wat versta je onder de ‘humanitaire sector’ en hoe weet je dat die sector ‘de derde economie ter wereld’ is? Hoeveel geld gaat er in de ‘humanitaire sector’ (graag iets nauwkeuriger dan ‘miljarden’).

  14. 19

    Oh, geen zorgen, dat extra cynisme ligt hier naast me klaar om in gevallen van verhoogde behoefte direct in te zetten. Zoektocht niet vereist.

    Desalniettemin zeg ik volgens mij nergens dat het niet goed is. Die post dan. Of wel? Ik sluit enkel zo naadloos mogelijk aan op het cynisme waar het genuanceerde bericht mee eindigt.

    Maar in plaats van uw moeite te besteden aan het op onsamenhangende wijze becommentarieren van de stijl die uw mede-reageurders bezigen, zou u er natuurlijk ook voor kunnen kiezen uw moeite te steken in een inhoudelijke reactie op e.e.a. :-)

  15. 20

    @Gin:
    Klinkt al een stuk genuanceerder, reacties #13 en #14. Ik denk niet dat het zin heeft om de hulpindustrie door en door verrot te noemen, zonder iets van context. Veel van de problemen die je beschrijft zijn niet exclusief voor de hulpindustrie, maar zijn terug te vinden in de lokale context, de internationale context of domweg in de menselijke natuur. Dus: wat zijn de problemen precies, en hoe kunnen ze worden opgelost is een veel nuttiger insteek van de discussie.
    Want wat is het alternatief voor de ‘NGO-maffia?’

  16. 21

    o nee hoor, zmc, ik hou me meestal aan dingen waar ik iets van afweet.

    Zoals het gratuit afgekraakt worden door reageerders.
    Of cynische betweterigheid. Dan wil ik het wel eens binnen dat vakgebied opnemen voor mederedacteurs.

    Maar gaat u gerust verder, straks wordt het hier nog melig.

  17. 22

    Gin , respect dat je er nog zit.God mag weten waarom maar toch.
    Wat weerhoud je om een revolutie te starten en je eigen plan te trekken een mini vrijstaat of zo, anders heb je geheid een kans dat je er nog tig jaar moet zitten zonder dat het zoden aan de dijk zet.

    Wat moet je met een land die voor 45 procent op een westerse uitkering leeft en nog sterft?
    Verder in investeren zegt de NGO maar bemoeit zich bewust niet met bevolkingsexplosies want dat ligt “gevoelig”.
    kijk naar je buurlanden revolutie na revolutie maar wat een puinhoop. en da al zo lang ik me kan heugen.

    Het is de bevolking die zich voortplant en gaat wonen op plekken die in theorie daarvoor niet geschikt zijn en ik dien me schuldig te voelen als er een ramp plaats vind ,anders ben ik niet sociaal betrokken.
    Aflaat. het afkopen van zondes en schuld.
    Zo ik smsm even naar een ngo dat scheelt weer een kinderhoertje in cambodja, oh
    wacht ik maak 3 euri per maand over help ik die jongen met het zigeuner traantje die in zijn uppie een waterput slaat terwijl de camera man voorzichtig zijn 88 familie leden uit beeld houd.

    Hop je geweten is weer rein.

  18. 23

    ZMC (#16): Dat is iets waar ik zelf al langer mee worstel, met diezelfde vraag, omdat ik zelf ook op en neer vlieg (één keer gesponsord door een bedrijf en de overige keren op mijn eigen kosten overigens) en me vaker afvraag of wanneer ‘een’ organisatie dat zou moeten betalen, dat wel zo nodig zou zijn. Ik ben er nog niet uit, maar ik zal mijn overweging met je delen: de politieke systemen zijn vaak zo corrupt, dat je die niet kunt gebruiken om mensen te helpen. En dat is de ideologie toch? Dus is er wel degelijk hulp van buiten nodig, als het je om mensen gaat, tenminste. Sierra Leonezen vinden overigens zelf dat de aanwezigheid van buiten erg noodzakelijk is voor hen, en dat hebben ze ook graag. Maar niet op deze manier.

    Dan komt de vraag van Cerridwen (#20), hoe het wel moet… ik heb geen kant en klaar recept, maar laten we beginnen met doelen bijstellen. Van temporary relief naar long term development. En dan de behoeften van de doelgroep identificeren. Die behoeften liggen voor elke doelgroep anders. Wat er nu in de meeste gevallen gebeurt is dat een NGO een methode uitkiest en daarna op zoek gaat naar een plek om dat te implementeren, zonder zich af te vragen of hun methode wel aansluit bij de behoeften van de doelgroep. Sluiten ze niet aan, dan wordt die behoefte gecreerd. Naar de donoren toe, want in het hulpland weet men dat ze het niet nodig hebben. Doelstellingen is ook een belangrijke. Hoe meet je succes? Wie mag het controleren. We hebben hier bij meerdere NGO’s gevraagd of we hun projecten mogen bezoeken, hun projectdoelstellingen mogen bekijken en mogen beoordelen of die doelen worden behaald. Dat mag dus niet. De donorlanden zelf vragen niet om bewijzen. Vraagt u dat maar eens na bij de ministeries. Als ze niets over een land weten, moeten ze het rapport maar gewoon op waarheid geloven. Ik zeg dan: gooi er eens een vliegticket tegenaan om het te komen controleren. Ieder project heeft kosten, daar kan je niet omheen.

    Overigens, het lokale personeel bij NGO’s hier kan een heel goed boekje opendoen over hoe hun werkgevers functioneren. Alleen: dat doen ze niet, want het is een luizenbaantje voor veel meer geld dan ze bij lokale bedrijven kunnen verdienen. Toen ik zei dat ik bepaalde uitspraken wilde publiceren, werd ik bedreigd. En niet slechts één keer. Anoniem publiceren kan natuurlijk altijd, maar wat is het dan nog waard? Dan kan je beter het hele systeem op de korrel nemen, dacht ik bij mezelf.

  19. 24

    Maarten (#18): Humanitaire sector is alle institutionele hulpverlening aan ‘derde wereld landen’. Dus overheidsgelden en NGO gelden (non governmental organizations). Derde economie: de eerste economie ter wereld is de US, de tweede Japan (even uit mijn hoofd, kan niet googlen, maar dat herinner ik me van het interview met de afgevaardigde van de World Bank die dat hier over de radio verklaarde) en de derde de humanitaire sector. Maar goed, reken maar even uit: alleen al in het Central Emergency Response Fund (CERF) gaat 400 miljoen per jaar. Dat valt vast makkelijk te googlen, heb hier alleen een link van een speech van de minister van ontwikkelingssamenwerking in de UK: http://www.dfid.gov.uk/news/files/Speeches/gareth-humanitarian-reform.asp

    Hemaworstje (#22): Voor een groot gedeelte heb je alleen maar gelijk, helaas. Maar ja, sommige mensen hebben nu eenmaal de illusie dat het beter zal worden ;-) Ik kan zeggen dat ik, voordat ik naar Sierra Leone vertrok, niet zo goed wist wat ik er nou van moest denken. Waren het nou allemaal slachtoffers van het leven, of het lot, of van anderen, of waren ze nou gewoon zelfverantwoordelijk. De waarheid ligt in het midden. Er zijn er die echt slachtoffer zijn, er zijn er die verantwoordelijk of zelfverantwoordelijk zijn. En verandering moet toch echt van binnenuit komen, vind ik tenminste. Maar er zijn naast luie donders en corrupte etters ook heel veel mensen die heel graag willen helpen veranderen, en daar een helpende hand bij vragen.

  20. 25

    Het kostte me even wat zoekwerk in mijn favorieten, maar ik heb de link voor u gevonden:
    http://www.lux-nijmegen.nl/node/686

    Een debat met William Easterly, auteur van de White Man’s Burden, werkte jarenlang bij de wereldbank. Ik kan zeggen, vanaf deze kant van de wereld, dat ik zijn standpunten volledig onderschrijf.

    Een ander leuk artikel dat u aan het denken kan zetten is ‘Anti Humanitarian Aid’ op http://www.reason.com/news/show/117402.html
    En The Developing World vind ik ook een aardige (op http://www.europesworld.org/EWSettings/Article/tabid/191/ArticleType/ArticleView/ArticleID/21269/language/en-US/Humanitarianaidsqualityquest.aspx), dan weet u dat het niet zomaar uit de lucht gegrepen is wat ik zeg.

  21. 26

    Het is aan deze kant van de wereld nu wel ontzettend in de mode om “de NGO’s” te demoniseren…alleen al dat feit maakt me wantrouwig.
    Als je betoogt dat goede intenties niet altijd bijdragen aan goede oplossingen, dat donorlanden kritisch moeten kijken naar nut en noodzaak van hun financiële steun, dat er NGO’s zijn die van het zichzelf in stand houden het belangrijkste agendapunt hebben gemaakt..dat geloof ik allemaal best. De toon van je stukje is me nu net iets te Boekesteiniaans en cynisch om serieus te nemen. Jammer, want het feit dat je er “middenin” zit zou toch een meerwaarde moeten geven aan je observaties.
    Beetje afstand nemen misschien?

  22. 27

    Bullie: Ook aan deze kant van de wereld is het ontzettend in de mode om de NGO’s te ‘demoniseren’, en dat dat dus aan beide kanten het geval is, zal heus niet voor niets zijn. Waar rook is, is vuur, moet je maar onthouden. Hoe groot het vuur uiteindelijk zal blijken te zijn, weet je pas als je dichter bij het vuur komt. Rook kan inderdaad heel vertekenend werken.

    Het is overigens niet de eerste keer dat ik een stuk schrijf over dit onderwerp. De ervaring heeft me geleerd dat op een droger en afstandelijker stuk heel makkelijk ‘ach, als het maar een beetje helpt, dan is het ook goed’ wordt gezegd. En dat cynische valt toch wel mee?

  23. 28

    Oud directeur Stichting Doen ( postcode loterij) koningin van de fondsenwerving Van den Hombergh noemde het derde Wereld Pornografie, enige discussie daarover met de ngo sector bleek onmogelijk.
    De stijgende inkomsten waren belangrijker dan een correcte weergave van Afrika.
    Haar oplossing , my 2 cents ; bizniz microkrediet, het bouwen van lagen in de sociale structuur.
    De naaimachine/las apparaat afpakken als de lening niet wordt ingelost en geven aan een ander die dat wel lukt.
    Een gift motiveert niet.

  24. 29

    Gin: boeiend stukje. Waarom maak je er geen serie van, gevuld met typische voorbeelden die je in jouw praktijk tegen komt? Dat zorgt voor wat meer bewustwording (sorry: awareness in goed Nederlands).

  25. 30

    Hemaworstje: Discussie is helemaal niet mogelijk, dat is al heel vaak bewezen. Maar wie weet, als je lang genoeg blijf porren….?

    Ik geloof ook sterk in microkrediet maar de ervaring hier leert mij dat voor sommige groepen of mensen juist de lening niet motiveert. Op een andere manier iets terugvragen proberen we nu te testen. Dat wordt met enthousiasme onthaalt. Nu nog afwachten wat de resultaten zijn. Monopolie op kennis is bijvoorbeeld in Sierra Leone één van de redenen waarom het land niet tot ontwikkeling komt. In het land der blinden, begrijpt u…, en dat wil de elite graag zo houden. We proberen nu uit te vinden wat er voor nodig is om een cultuur van ‘kennis doorgeven’ te vestigen (of in ieder geval te stimuleren). Als je kennis ontvangt, moet je dat op één of andere manier doorgeven. We zitten in de brainstormfase, we zoeken naar manieren die zij zelf aantrekkelijk vinden om te doen, en die uiteindelijk ook echt een verschil zullen maken. Dan uittesten, en vervolgens resultaten meten. We trekken een jaar uit voor deze toets.

    Vast Goed: Dat is geen slecht idee, maar dan zou ik het toch het liefst door Sierra Leonezen zelf laten vertellen. In hun eigen woorden, als men geinteresseerd is om Engels te lezen…

  26. 32

    Mooie link in #25/1. En ook de agenda’s van de internationale gemeenschap en de lokale machthebbers die elkaar altijd weer te vuur en te zwaard bestrijden doen ertoe.

    Surprise, die hebben ook niks goeds voor met de bevolking en de zo nodige ontwikkeling van een krachtige middenklasse. Het is altijd weer handjeklap, corruptie, snel scoren en het halve budget naar leger of militia.

    Bekend, toch ?

  27. 33

    @Gin: ah juist, dat is helemaal de vorm: ontwikkelingshulp 2.0! Lokalo’s daar vertellen over hun ervaringen, zodat lokalo’s hier rechtstreeks krijgen te horen wat er speelt. Het verhaal van een Sierraleonees spreekt meer aan dan dat van een ‘professional’. Die professional (jij dus ;-)) zou dit verhaal dan wel van wat context moeten voorzien.
    Met het rondstrooien van wat verwijzingen naar deze serie wordt het probleem dan al snel bij een breder en geïnteresseerd publiek zichtbaar. Dat zou het begin van een start van een oplossing kunnen zijn.

  28. 34

    @Gin (#24): Dank voor je antwoord. Volgens http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(nominal) is de derde economie van de wereld Duitsland met een BNP van 4.381 miljard dollar. Afgaande op je opmerking dat de ‘humanitaire sector’ de derde economie is, moet het geld dat in die sector omgaat dus minimaal 4.381 miljard dollar zijn.

    Volgens dezelfde Wikipedia-pagina is het BNP van de hele wereld 54.584 miljard dollar. Anders gezegd: van al het geld dat jaarlijks wordt verdiend, gaat volgens jou dus zo’n 8 procent naar institutionele hulpverlening aan ‘derde wereld landen’. Dat lijkt me nogal hoog: er zijn maar een paar landen op de wereld die 0,7 van hun BNP aan ontwikkelingshulp besteden (Nederland is er een van). De meeste landen zitten daar behoorlijk onder. Natuurlijk, er zijn ook allerlei particulieren (Bill Gates!) die geld geven aan ontwikkelingslanden, maar dat het daarbij in totaal om 8 procent van het wereldwijde BNP zou gaan, lijkt me nogal sterk.

    Ik betwijfel dus of de ‘humanitaire sector’ wel de derde economie is.

  29. 35

    Tja, werk voor een goede doelen organisatie is natuurlijk eerst en vooral werk. En je werk verlies je niet graag. Van die kant zul je dus weinig kritiek horen, denk ik. Fijn als het dan toch eens gebeurt.

  30. 36

    @mezelf, #34: Hmmm, pak ik de cijfers van Japan (4.381 miljard dollar) ipv Duitsland (3.320 miljard dollar). Waar ik 8 procent schreef in mijn vorige reactie, bedoelde ik dus 6 procent. Stop de tijd!

  31. 37

    M44: Eh ja, bekend. Helaas. En het is toch echt die middenklasse die nu een keertje op moet komen.

    Vast Goed & Bianconero: Ik zal ze hier aan het werk zetten. Als ik hier ooit nog goed internet zal krijgen, zal ik het opnemen op video. Maar ja, hoe lang dat zal duren … ?

    Maarten: Even voor mijn overzicht… is Japan nu wel of niet de tweede grootste economie? Dat de humanitaire sector de derde economie is komt niet uit mijn eigen koker, dat is hier heel duidelijk op de radio verteld door een afgevaardigde van de wereldbank. Ik ben zelf niet zo goed in rekenen namelijk. Maar goed, laten we een hele grote slag om de arm houden, dan kunnen we denk ik alsnog afspreken dat er echt heel erg veel geld omgaat in de humanitaire sector. Eens of oneens?

  32. 38

    @Gin, #37: Japan is de tweede economie, Duitsland de derde (wordt nog een spannende strijd met China). Ik denk dat die afgevaardigde van de Wereldbank de omvang van de humanitaire sector zeker met een factor 10 overschat.

    Dan: wat is heel erg veel? Dat hangt er, denk ik, echt vanaf waarmee je het vergelijkt. Natuurlijk zijn er ontwikkelingslanden die voor een enorm deel van hun economie afhankelijk zijn van hulpgelden. Daar staat tegenover dat hun economieen ook heel klein zijn.

    De Nederlandse overheid besteedt 0,8 procent van het nationale inkomen aan ontwikkelingshulp. Is dat heel erg veel? Misdaadverslaggever Peter R. de Vries vond van niet toen hij de politiek in wilde met zijn eigen partij. Hij stelde voor dat percentage te verhogen.

    Kortom: ik weet het niet. :)

    Overigens ben ik het met je eens dat evt. geldverspilling door en misstanden van de ‘humanitaire sector’ moeten worden bestreden. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

  33. 39

    Mijn economische reactie is dat oprichter/eigenaar—founder/owner aan U zijn bereikt doel laat weten en dat is weergegeven in en via de Google discussiegroep Opwakkeren en Opwakkeren eerste.

  34. 41

    @Maarten R.:
    Van de UN News Centre:

    19 November 2008 – The United Nations today launched its largest ever annual humanitarian appeal, seeking $7 billion for urgent aid to 30 million people in 31 countries, dwarfing by far last year’s call for $3.8 billion for 25 million people.

    @Gin: mooi stuk, ik lees graag meer. Het klopt wel met de dingen die ik hoor van vrienden die voor NGO’s hebben gewerkt of die uit ontwikkelingslanden komen.

  35. 42

    @Maarten: ik zit met een half ook te lezen ;). Maar ik was ook wel nieuwsgierig geworden. Volgens de OECD Query wizard was het totaal aan hulp in 2007 470.362 billion USD, dus dat zou een factor 7 te hoog zijn.

    Maar bedoelde hij niet gewoon de derde ‘soort’ economie? Zoals ook energie een aparte economie is met aparte politieke belangen, en oorlog een aparte economie is?

  36. 43

    Barteld: Ik krijg het hier niet geopend…

    Marbel: We hadden hier vanmorgen de discussie dat het misschien wel beter is om met goede voorbeelden te komen, in het kader van opbouwende kritiek. Is dat wat?

    Over derde economie: het zou kunnen, misschien probeerde hij Krio – Engels te spreken. Maar we hebben het hier in ieder geval anders opgevat.

  37. 44

    @Gin: maar dat zijn verdwaalde anecdotes die ik niet meer precies weet. Over implementatie van computersystemen bij universiteiten die onwerkbaar zijn, te complex voor wat ze zelf kunnen onderhouden en bijhouden, terwijl er geen geld is om de leraren les te laten geven. Er was een verhaal over een dorp dat zich in een gedroogde vrucht ging specialiseren, daar was markt voor. Maar de mannen vonden hem ongedroogd lekkerder dus die aten alles kaal en hadden een lekkere paar maanden en daarna was er geen business meer. Dat soort verhalen, die ik wel gehoord heb maar niet in detail onthouden.

    Mijn nichtje is getrouwd met een vent uit Sierra Leone en ze hebben een aantal Afrikaanse vrienden waar ik ook wel eens mee heb gediscussieerd over Afrika en de gekweekte afhankelijkheid van ontwikkelingshulp, en de pogingen om alles naar Westers model op te bouwen. Maar dat zijn geen lijsten met incidenten.

  38. 46

    Gin: een beetje beter onderbouwen lijkt me echt noodzakelijk en vooral niet iedereen over 1 kam scheren. Dat is echt jammer… zeker omdat je zelf ook actief bent bij zo’n ‘goede doel’: als directeur van de stichting ‘minds to change’.

    (Kindsoldaten adopteren doet het natuurlijk commercieel heel goed)

    In je blog uit je kritiek op het feit dat Westerse NGO’s kinderen opleiden tot elite en wat lees ik op je eigen website? Dat je kindsoldaten wilt helpen opleiden tot advocaat? ik begrijp er echt helemaal niks van… is deze blog zelfkritiek?

  39. 47

    Naar aanleiding van onze tewerkstelling bij een aantal ontwikkelingshulporganisaties hebben wij een aantal jaren geleden de werkgroep Do(n)ordacht opgericht.
    In deze werkgroep ijveren wij voor een eerlijke ontwikkelingssamenwerking.Verschillende personen onder ons zijn getuige geweest van een structureel gesjoemel en wanbeleid bij een aantal organisaties. Bijna iedereen binnen onze werkgroep heeft zijn/haar ontslag aangeboden/gevraagd nav verschillende mistoestanden. We hebben Do(n)ordacht opgericht om deze mistoestanden aan te kaarten. We zijn absoluut voorstander van de waarden en normen waarvoor deze organisaties -op papier-staan. Helaas bewijst de praktijk vaak het tegendeel. Van de gelden die bijv. door Vredeseilanden worden ingezameld (donaties, legaten, straatacties) gaat 0 euro naar het Zuiden. Duizenden vrijwilligers en donoren worden voorgelogen. Al dit geld gaat integraal naar de werking van het hoofdkantoor (personeel, reclamecampagnes, fondsenwerving, ea.)In een evaluatierapport, wat normaliter openbaar moet zijn (zie bijlage), worden trouwens een aantal zaken in vraag gesteld.Er wordt hierin een ietwat realistischer plaatje geschetst. Alhoewel dit nog veel rooskleuriger is dan de werkelijkheid in het Zuiden. Vredeseilanden bedriegt/werkt bovendien samen met de inspecteurs van de overheid die controles uitvoeren over hun programma’s in het Zuiden.
    Ze misbruiken en manipuleren de overheidsinspecteurs om toch een goed rapport te verkrijgen.We hebben hierrond recentelijk een filmpje gemaakt op basis van echte emails: http://www.doordacht.be/editoriaal/controle_dgos/controle_dgos.htm
    Deze ontwikkelingshorganisaties beweren dat ze bovendien transparant zijn. Het tegendeel is waar.
    Wij ijveren al jaren voor de vrijgave van hun evaluatierapporten (juridisch gezien=openbare documenten), maar de sector blijft er alles aan doen om deze vrijgave te belemmeren.
    Zelfs Minister Michel, kamerlid Hilde Vautmans worden onder druk gezet.
    Zie hierrond ons recentelijk persbericht: http://www.doordacht.be/nieuws/pdf/kabinet_vreest.swf
    Bekijk de geschiedenis van deze actie, en de briefwisseling hier: http://www.doordacht.be/wob.htm