Lekker vega: Venkel-peersalade

RECEPT - Woehoe, de zomer is terug! Ik was al bijna weer aan de erwtensoep (niet vega, ik weet ‘t, maar wel een van mijn favorieten). Gelukkig laat de zon zich weer volop zien, en dan is het wat mij betreft saladetijd.

Venkel-peersalade

Deze venkel-peersalade is heerlijk en verfrissend. Voor de avondmaaltijd raad ik hem o.a. aan bij de paddenstoelenpasta, die smaken passen perfect bij elkaar. Maar ik eet hem ook graag bij de lunch, dan heb je die vitaminebom alvast maar binnen. Naast de bepalende ingrediënten kun je eindeloos variëren, de mijne is in elk geval nooit hetzelfde. Ik hou ’t zelf wel altijd bij witte of groene groentes, maar dat is een (esthetische) keuze. Qua smaak is er niets tegen tomaatjes of rode paprika bijvoorbeeld. Ik gebruik als topping altijd geroosterde pijnboompitten, maar de liefhebber kan er gerust ook kaas of croutons over gooien.

Dit is de variant die ik de laatste keer maakte:

Ingrediënten voor 2 personen

1 hele venkel
1 flinke peer, niet al te rijp
½ komkommer
½ bakje tuinkers
½ zakje gemengde rucolamelange
½ citroen
50 gr. pijnboompitten
2 eetlepels mayonaise
1 theelepel mosterd
1 theelepel gedroogde dille (dragon is ook lekker)
aangelengd met volle yoghurt naar smaak
(tip: ik gebruik in plaats van deze dressing ook vaak gewoon een half bakje selleriesalade)

Andere benodigdheden: Snijplank,  groot mes (eventueel een kleiner exemplaar), koekenpan, keukenschaar, kommetje voor de dressing, eetlepel, theelepeltje, saladekom, saladebestek.

Bereiding

De volgorde van bereiden is best belangrijk, dus hou die aan. Ik begin altijd met het lastigste; het roosteren van de pijnboompitten. Want die moeten afkoelen, dus dat doe je eerst. Zet je koekenpan droog op hoog vuur, wacht een halve minuut en flikker de pijnboompitten in de pan. Geef ’t nog een halve minuut en begin dan te schudden. Zet het vuur nu ook laag. (Voor een uitgebreidere beschrijving, zie de laatste alinea’s hier). Met een minuut of 2 – 3 ben je wel klaar. Zet ’t vuur uit en laat afkoelen.

Gesneden venkel

Bron: eigen foto KvdS

Dan het snijden van de venkel, ook wel een karweitje. Leg hem met de (min of meer) platte kant op de snijplank en snijd met het grote mes het kontje en de kroon ervan af. Je kunt het loof van de venkel in de dressing gebruiken in plaats van de dille, maar ik ben er geen fan van. Proef het maar, en beslis dan. Nu snijd je zo dun mogelijk ringen af. Het hart is nogal hard en niet zo lekker, dat vis je eruit. Ik snijd de ringen door de helft en indien nodig nog wat kleiner. Het is best een heftig smaakje, dus je wil het zoveel mogelijk gemengd hebben met de andere ingrediënten. Mik de gesneden venkel in de saladekom.

Nu schil je de peer, snijd hem in blokjes en mietert die op de venkel. Pers de halve citroen erboven uit en hussel goed door elkaar, om te voorkomen dat peer en venkel bruin worden terwijl je de rest klaarmaakt.

De komkommer kun je schillen, maar ik was hem goed en laat de schil eraan, dan blijft ie lekker stevig. Snijd ook die in blokjes en schuif ’t in de saladekom. Vervolgens knip je de tuinkers boven de kom af.

De finishing touch

Zoals ik al als tip meegaf, kun je nu een half bakje selleriesalade toevoegen, dan heb je eigenlijk geen dressing meer nodig.

dressing

Bron: Eigen foto KvdS

In deze variant maak ik zelf een dressing. Twee eetlepels mayo, een theelepel mosterd en een theelepel dille (of dragon; dille is fris, dragon is romig) en dat leng je aan met yoghurt, tot je tevreden bent over de smaak. Giet dit met beleid uit over de saladekom, beter te weinig dan teveel. Want je gaat nu nog de rucolamelange toevoegen. Mix alles goed door elkaar met je saladebestek. Voeg eventueel nog wat dressing toe, je wil dat alle ingrediënten een laagje hebben, maar er moet geen plas onderin de kom liggen.

Tot slot sprenkel je de pijnboompitten over het geheel. Of doe dat op je bord, kan ook.

Eet smakelijk!

  1. 1

    Ik was gisteren al aan de andijviestamppot (zonder spekjes, want ik heb mijn mannelijkheid al op andere wijze bewezen). Ik ga de venkel met peer wellicht morgen eens proberen, als mijn brein niet zodanig oververhit raakt dat ik naar de thuisbezorgtelefoon grijp.