Lady ‘Yu’ en haar plan

tymoshenko tekeningDe komst van Tymoshenko naar Brussel kon eigenlijk niet uitblijven. In Maart bracht de Oekrainse minister van Buitenlandse Zaken Tarasyuk een bezoek aan Leiden, en werd precies 3 maanden later gevolgd door Yushenko zelf; die een officieel staatsbezoek aan Nederland bracht. Kort geinstalleerd haastte ook oud-rivaal en come-back-kid Yanukovych zich naar Brussel. Met het bezoek van Tymoshenko hebben we het volledige enigzins relevante Oekrainse politieke spectrum aan ons voorbij zien gaan.

Tymoshenko is hierin ongetwijfeld de meest interessante figuur. Tarasyuk kent zijn plaats, hij is zoiemand als Ben Bot – een zuivere diplomaat van wie je geen spannende politiek hoeft te verwachten. Yushenko is met verve ‘the good guy’, en Yanukovych in schril contrast ‘the bad guy’. Tymoshenko zweeft hier tussenin, ongrijpbaar. Een vrouw met een missie; 22 procent van het electoraat in haar broekzak en bovendien zeer geliefd in het buitenland.


Yulia Tymoshenko als de Maagd MariaAfgelopen maart kwam ik voor de tweede keer terecht in het electorale circus Oekraine. Het eerste wat toen opviel waren de mythische proporties waartoe Tymoshenko zichzelf had opgeblazen. Een platgeformatteerde mediacampagne waar onze vaderlandse spindoctors nog een puntje aan kunnen zuigen! Waar je ook kwam in Oekraine, van Lviv tot Kiev tot Odessa, overal deze maagd Maria, in vlekkeloos wit inclusief aureool en jong groen plantje als symbool voor vruchtbaarheid. (hier voor de liefhebbers)

De conferentiezaal in het Sheraton had beige tonen, en dus verschijnt Tymoshenko in het zwart, met beige parelketting en nog altijd het haar tot aureool gevlochten. Haar speech is bijna net zo gestyleerd. Wie niet beter zou weten zou denken dat Oekraine, na de korte opkomst en ondergang van Tymoshenko als premier, terug verworden is tot een vazalstaat, en dat niemand anders dan Tymoshenko zelf weer orde op zaken kan stellen. Zoals verwacht werpt Yulia zichzelf op als de enige rechtmatige verdedigster van het ‘oranje’ gedachtegoed.

Yanukovitch is in haar ogen de ‘last stronghold’ van oude Sovjet bureaucraten en oligarchen die denken de macht in handen te kunnen houden. Maar ook wat betreft haar eigen falen om orde op zaken te stellen geeft Yulia de schuld aan een volksmentaliteit die, samen met de post-Sovjet elite, niet makkelijk ‘omgebogen’ kon worden. Dat mag zo zijn, die kaart is iets te gemakkelijk uitgespeeld.

Yulia grijpt een aantal rapporten aan om de illustreren dat de Oekrainers ontevreden zijn over de koers van de overheid. Erger is dat er niets aan te doen valt, omdat de oppositie op dit moment geen machtsmiddelen heeft. Door middel van een reeks constitutionele hervormingen zou de macht terug moeten komen liggen bij de oppositie, en naar Frans model, bij de President. Alsof een grondwet een soort politiek instrument is waar iedereen naar smaak elementen aan toe kan voegen. Als Tymoshenko terugkeert in de regering zal dat haar nog bezuren.

Over dat laatste – de terugkeer – werd weinig in het ongewisse gelaten. In de lente van 2007 zou er door ‘parlementaire oppositie’ een hoop gaan veranderen. Want; “de Oekrainse democratie heeft een nieuwe sociale structuur, en ligt op iedere hoek, op iedere straat!”. Sterker nog, politiek is in Oekraine tegenwoordig zo populair dat “mensen liever afstemmen op politieke debatten dan talkshows!”

Ik zal de lezer een voorspelling meegeven; Yulia komt terug, sowieso als premier, waarschijnlijk als president.

tymoshenko

  1. 1

    Hoe lagen de politieke verhoudingen ook alweer? Volgens wikipedia vond ik een kaartje dat de stemverhoudingen verdacht veel met de ethnische samenstelling van het land laat samenvallen (Roethenen in het westen, Oekriners in het midden/noorden, Russen in het zuiden/oosten). Mogen we die conclusie al trekken?

  2. 2

    Verder las ik daar van een soort coup waar we in nederland wel van zouden smullen (een formatie met drie partijen, waaronder de twee “pro-westersen”, die vervolgens in de kamer verraden wordt ten faveure van de “pro-moskou” partij).

  3. 3

    Prachtige typering van Tymoshenko als maagd Maria met aureool. Geeft goed aan welke krachten er heersen in Oekraïne (half totalitair, burgerlijk en Tymoshenko als vertegenwoordiger van de gelovige burgers) en hoe de verschillende personen zich daar een rol in verschaffen.

    Zo gaat dat in een zich vormende democratie. En terwijl wij hier ons afvragen waarom wij zo kankeren op die democratie, moet je je in Oekraïne eigenlijk afvragen of die democratie wel tot stand gaat komen of dat ze voor die tijd al opgepeuzeld zijn door grote buur Rusland.

    Lag die beruchte oliekraan die onlangs werd dichtgedraaid niet in Oekraïne? Want Poetin en Olie liggen daar toch op de loer en democratie en economie zijn een.

    Stroeve economie == stroeve democratie.
    En dan helpt een mooi aureool en wat maagdelijkheid niet meer.

  4. 4

    Het was een gaskraan, maar inderdaad.

    En dat die democratie wat stroef en eigenaardig is, mag geen verbazing wekken: de situatie in Oekraïne *is* namelijk nogal eigenaardig. Voor de vorm is het land onafhankelijk geworden van Rusland maar in de praktijk deelde Rusland er lange tijd de lakens uit. Het is pas sinds de oranje revolutie dat het land een min of meer eigen koers is gaan varen en het is daarvoor door Rusland beloond met allerlei onvriendelijke maatregelen (zoals het dichtdraaien van die gaskraan, bijvoorbeeld) die het moeten dwingen zich meer aan de wensen van Rusland gelegen te laten liggen

    In zo’n situatie is het niet verwonderlijk als er politici rondlopen die naar onze maatstaven wat eigenaardig zijn.

  5. 6

    Denk het, als reaguurder mind U,wel..een van mijn favo zangeressen is Om Khaltoum..mijn favo liedje van Haar is ” de ogen de kracht(=nacht)..en dat is deze schets voor mij.