Problemen blijven bij Plan Nederland

Het wil Plan Nederland, voorheen Foster Parents Plan, maar niet lukken positief in de belangstelling te komen. Na de problemen bij Foster ging men over tot een herstructurering. Maar ook die liep uiteindelijk stroef, wat oa leidde tot het vertrek van weer een directeur. En toen verloren ze vorig jaar ook nog hun subsidie van de overheid. Bij de herverdeling kwamen ze plots niet meer in aanmerking. Kennelijk konden ze onvoldoende duidelijk maken dat hun aanpak goed was voor het doel waar ze voor stonden. Dit punt komt via via nu ook weer onder onze aandacht. Via de mail ontvingen we een beschrijving van hoe Plan Nederland probeert via leerkrachten probeert de “markt” te bewerken. Ze willen meer donaties ontvangen. Daartoe nodigen ze groepen leerkrachten uit in een luxe setting. Daar worden de leerkrachten aan de hand van vragen “uitgenodigd” tips te geven aan Plan Nederland over de werving. Feitelijk is dit al een verkoopactie op zich. Beïnvloedt de leerkrachten (verkoop ze projecten) en je vindt via de kinderen (bedelen) de weg naar de ouders en het geld. De vragen gaan als volgt: - Hoe bepaal je waar je actief voor bent? - Ik laat jullie een nieuw idee lezen voor Plan. Willen jullie opschrijven hoe het overkomt? - Ik deel nu een activiteit uit van Plan, geef je reactie achterop alstublieft.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: De fuzzy logic van de rechtspraak

Rechters zijn niet altijd objectief (Foto: Flickr/beingkatie)

“Burgers straffen ongeveer even zwaar als rechters” is de titel van het persbericht waarmee de Raad voor de Rechtspraak gisteren naar buiten kwam. De Raad had Willem Wagenaar, emeritus professor in de experimentele psychologie gevraagd daar onderzoek naar te doen. Hij liet twee groepen burgers, één met mensen met maximaal MBO en één bestaande uit mensen met minimaal een HBO-opleiding, op basis van de rechtzitting en het dossier oordelen over zaken voor de rechter en er bleek weinig verschil te zitten tussen de rechters en de twee groepen.

Dan willen de rechters natuurlijk ook hun eigen winkel beschermen en daarom vermeldden ze erbij dat Wagenaar ook vond dat de rechters hun vonnis beter beredeneerden:

Uit het onderzoek blijkt dat leken in vergelijking met rechters niet minder argumenten gebruiken of op een eenvoudiger manier argumenteren. Wel baseren ze vaker dan rechters hun oordeel op vooronderstellingen en aannames die geen feitelijke basis hebben

Dat ‘vaker’ heb ik speciaal benadrukt, want een vluchtige blik in Wagenaars vrij dikke rapport leert dat ook de rechters nog behoorlijk vaak onzinargumenten gebruiken. Een paar voorbeelden:

De rechtbank constateert dat het slachtoffer door haar advocaat geïnstrueerd was om bepaalde dingen te zeggen, maar zonder daarvoor argumenten aan te geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Terugneuken met linkse boeken…

“Het financieel kapitalisme ligt onder vuur”, schreef een Britse krant onlangs, toen banken wereldwijd omvielen en Wouter Bos nog een wanhoopsdaad moest bedenken om Fortis te redden. De financiële zeepbel spatte uiteen. En dat zouden we ook flink ingepeperd krijgen! Doemdenkers repten over ‘het einde van het kapitalisme’. Zelfs VVD-ideoloog Frank Ankersmit keerde zich af van ‘ordinair marktdenken’. Ook de naam van Karl Marx viel hier en daar.

Terugneuken met Karl Marx: kom er anno 2008 maar eens op! Wie-o-wie, vroegen wij ons af, leest er eigenlijk nog werk van Karl Heinrich Marx? Wie koopt er überhaupt nog linkse boeken? Sargasso was nieuwsgierig en vroeg het aan medewerkers van de Rooie Rat in Utrecht – een van de meest linkse boekhandels in Nederland – te weten Joop (59) en Raoul (27). Joop werkt al vijftien jaar bij de Rooie Rat en is een van de langst werkende van het ‘kollektief’. Hij studeerde politicologie, maar laaft zich tegenwoordig aan alles wat met filosofie te maken heeft. Raoul werkt er pas sinds kort. Hij wilde ooit een eigen boekhandel beginnen. Na een studie maatschappelijk werk en filosofie raakte hij moe van het solliciteren. De Rooie Rat verwelkomde hem echter met open armen…

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lies, damn lies and statistics?

Vandaag plaatsen wij een gastbijdrage van Guido van de Luitgaarden: docent / onderzoeker aan de faculteit Sociale Studies van de Hogeschool Zuyd en promovendus aan de University of Salford (VK). Hij hoopt komend jaar te promoveren op een proefschrift over oordeels- en besluitvorming door kinderbeschermers in geval van vermoedens van kindermishandeling.

Met de heropening van de strafzaak tegen Lucia de B. staat behalve de geloofwaardigheid van de rechterlijke macht, ook het gebruik van de statistiek ter discussie. Een aantal decennia geleden schatten actuarissen vooral voor verzekeringsmaatschappijen de kans op schademeldingen in. Tegenwoordig wordt de statistiek ook gebruikt om in te schatten hoe groot de kans is dat je als ex-gedetineerde zult terugvallen in de criminaliteit, of je als ouder je kinderen zult mishandelen en blijkbaar ook of je levenslang opgesloten moet worden omdat het volgens een statisticus geen toeval kan zijn dat je altijd dienst had wanneer er patiënten overleden.

Los van de vraag of Lucia de B. schuldig of onschuldig is, laat de discussie over dit onderwerp zien dat de statistiek geen harde wetenschap is. Het verband tussen het overlijden van patiënten en de aanwezigheid van een personeelslid kan op verschillende manieren verklaard worden. Behalve dat becijferde kansen het gevaar van schijnzekerheden in zich dragen, moeten de uitkomsten van statistisch onderzoek dus altijd geïnterpreteerd worden en dat is per definitie mensenwerk. We kunnen en mogen ons daarom met name bij de bepaling van schuld en mogelijk toekomstig gevaar niet uitsluitend of overwegend op de statistiek baseren. Mensen kunnen immers tot op zekere hoogte hun gedrag zelf bepalen. Hoewel bijvoorbeeld de statistische kans dat je je kinderen mishandelt groter is wanneer je een laag inkomen hebt en een alleenstaande ouder bent, wil dat niet zeggen dat arme alleenstaanden kindermishandelaars zijn. Wat dat betreft heeft de statistiek vaak weinig meerwaarde in het beoordelen van individuele gevallen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Europese Schriftelijke vraag van de maand (I)

Vlag EU (Foto: Flickr/opendemocracy)

In een nieuwe, en ongetwijfeld onregelmatige, serie op Geencommentaar kijken we naar een stiefkindje van de Europese parlementaire democratie, de schriftelijke vraag. Het is een van de weinige machtsmiddelen die Europarlementariers hebben, en ze maken er dan ook gretig gebruik van (zo’n 6000 stuks in 2008). Toch halen ze zelden het nieuws. Dat is niet onbegrijpelijk, want in de eerste plaats duurt de beantwoording door (in de meeste gevallen) de Europese Commissie al gauw een maand of drie, zodat de politieke relevantie dan vaak al weg is, en bovendien blinken de antwoorden van de Commissie over het algemeen niet uit in helderheid. Europarlementariers kunnen Commissieleden ook niet ter verantwoording roepen om hun antwoorden, zoals hun collega’s in de Tweede Kamer.

Dat betekent natuurlijk niet dat ze onopgemerkt moeten blijven. Een flink aantal vragen gaat over serieuze, belangrijke onderwerpen, een nog veel groter deel gaat om politiek scoren voor de eigen achterban en een laatste deel bestaat uit simpelweg belachelijke vragen. Omdat in de Europese politiek al weinig genoeg te lachen valt, zullen wij ons concentreren (maar niet beperken tot) de laatste categorie.

Daarom, om het spits af te bijten, hieronder de schriftelijke vragen van de Spaanse Conservatief Florencio Luque Aguilar over Chinese knoflook:

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende