Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Humanitaire corridor in Syrië? Kijk ook even naar Srebrenica

, door

De Franse minister van Buitenlandse Zaken Alain Juppé pleit voor een humanitaire corridor waar Syrische burgers veilig zijn voor het geweld van dictator Assad. Hij wil deze mogelijkheid onderzoeken samen met Europese en Arabische bondgenoten. Turkije zou ook oren hebben naar zo’n bufferzone en zou een militaire inval in Syrië overwegen. Juppé toont met zijn voorstel dat hij les boules heeft om op te komen voor mensenrechten. Maar hij zou ook even met zijn landgenoot Philippe Morillon moeten praten over diens ervaringen in Srebrenica. Morillon toonde als blauwhelm les boules plus grandes toen hij in 1993 op zijn jeep klom en radeloze Bosnische vluchtelingen toesprak. Hij beloofde ze dat de Verenigde Naties hun veiligheid zouden waarborgen in deze safe haven.

Twee jaar later werd het gebied onder de voet gelopen door Servische troepen en vonden duizenden mannen en jongens de dood. Morillon heeft later op het Joegoslavië-tribunaal verklaard de tragedie te hebben voorzien: hij wist dat de aanvallen van moslimstrijders een Servische wraakactie zouden provoceren. In het geval van Syrië is het niet onwaarschijnlijk dat de Free Syrian Army vanuit de humanitaire corridor aanvallen gaat uitvoeren op het nog steeds veel sterkere regeringsleger van Assad. Zaak dus om bij het instellen van een dergelijk gebied het goed te doen of anders niet.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Meest onervaren Tweede Kamer sinds 1860

, door

DATA - Tegenwoordig hoor je met enige regelmaat klagende geluiden over de steeds kortere tijd dat Tweede Kamerleden op de blauwe stoeltjes blijven zitten. Maar is dat ook zo? En is dat dan uniek in de parlementaire geschiedenis? Een stevig potje datakraken was gewenst.

Het onvolprezen historische archief van Parlement.com toonde maar liefst bijna 2500 Tweede Kamerleden die sinds 1815 de stoeltjes bezetten. Bij elkaar hebben ze ruim 8000 periodes in Den Haag en Brussel gezeten.
Vervolgens hebben we in alle jaren vanaf 1815 op 20 november bepaald hoeveel dagen/jaren de dan zittende kamerleden aan ervaring bij elkaar hadden. En dat dan weer gemiddeld. Dit is het resultaat:


Duidelijk te zien is dat na de tweede wereldoorlog de ervaring langzaam maar gestaag afneemt. En sinds dit decennium zitten we op het niveau dat we sinds 1860 niet meer gekend hebben. De huidige Tweede Kamer heeft een gemiddelde ervaring van 4,5 jaar. In 2007 lag het zelfs even onder de 4 jaar. Dat is niet meer voorgekomen sinds 1853.
En niet alleen neemt het gemiddeld aantal dienstjaren af, ook zijn er steeds minder Tweede Kamerleden met meer dan 15 jaar ervaring. Na het vertrek van Bas vd Vlies (bijna 30 jaar in Tweede Kamer) is nu Sharon Dijksma met bijna 15 dienstjaren de langstzittende.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Boos op Dibi

, door

Vorige week donderdag was het tweede deel van de behandeling van de begroting van Immigratie en Asiel in de Tweede Kamer. Tofik Dibi (GL) liet meerdere kansen liggen om een flinke tik uit te delen aan Fritsma (PVV) en zelfs de basis onder het gedoogakkoord uit te halen.

Aan het woord is minister Leers. Na zijn inleiding zei hij:

“Laat ik beginnen met de cijfers van het CBS. Het CBS heeft voor 2010 een totale instroom van 154.000 migranten genoteerd. Dat lijkt een groot aantal, maar het betreft wel alle personen die vorig jaar naar Nederland zijn gekomen, dus ook de Europese ingezeten die in het kader van het vrije verkeer van personen en goederen naar Nederland mogen komen. Dat zijn er maar liefst 60.000. Daarnaast betreft het 40.000 mensen met de Nederlandse nationaliteit. Samen zijn dat 100.000 personen van de 150.000. Twee derde van de groep betreft dus mensen die EU-onderdaan of Nederlander zijn.”

Dit is een benadering die ik nog niet eerder heb gezien van een politicus: een benadering die recht doet aan de waarheid. Om voor mij onbegrijpelijke redenen telt iedereen steeds naar geboorteland of naar herkomstgroep. Waar iemand geboren is of tot welke herkomstgroep hij behoort, zegt echter niets over zijn nationaliteit. En juist om die nationaliteit draait het bij het verlenen van verblijfsvergunningen. Aan de grens moet je immers je paspoort, bewijs van staatsburgerschap laten zien, en niet je geboorteakte. Nederlanders en EU-onderdanen hebben geen verblijfsvergunning nodig om in dit land te wonen.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bathtub-sized marine sponge rediscovered after a century of extinction

, door

Neptune's cup used as a bathtub for a child before overharvesting almost pushed the species to extinction.
Neptune’s cup used as a bathtub for a child before overharvesting almost pushed the species to extinction. 

Not found alive for over a century the evocatively named Neptune’s cup sponge (Cliona patera) has been rediscovered off the shores of Singapore. Researchers with the environmental consulting DHI Group found the species during a routine dive. Although the specimen they found was small, the goblet-shaped sponge can reach nearly 5 feet (1.5 meters) high and the same in diameter.

“When we came across the sponge, we knew immediately that this was something very different,” marine biologist Karenne Tun from DHI said in a press release.

First described in 1822, full-grown Neptune cups were used as bathtubs for children. Overharvesting for the magnificent organism, however, led to its near extinction. The sponge was last sighted in 1908 in Indonesian waters and believed to be extinct since then. However, dead Neptune’s cups were found in dredge samples from northern Australia in the 1990s, providing hope that the species was still around.

“Basically, little is known about the Neptune’s Cup, as it was never found alive,” adds Tun. “Now we have the opportunity to study the biology and ecology of this impressive sponge and learn about its life cycle. […] We’ve already had the first surprise: The Neptune’s cup was thought to be a very slow growing species. However, between our last visits in April and August, respectively, it had grown several centimeters.”

Orgalogisch en bionisch eten

, door

Ha, het is weer eens zo ver. Voor de zoveelste maal komt iemand mij iets vertellen over “organisch voedsel”. In de tijd dat ik nog regelmatig in kringen van vertalers verkeerde, werd zoiets wel aangeduid met de amusante term “word book translation”. Dat geeft op zichzelf net zo min een goed resultaat als zinnetjes in een vertaalwebsite invoeren: het werkt alleen als de vertaler van de klok en de klepel weet. Hoe dan ook: hier wordt weer eens “biologisch voedsel” bedoeld. Je zou denken dat de publicerende mens dat na al die jaren wel eens zou mogen weten.

Aan de andere kant is de ene term natuurlijk eigenlijk niet onzinniger of minder onzinnig dan de andere. “Organisch” betekent dat iets van (al dan niet voormalig) levend materiaal is gemaakt, materiaal dus dat vanzelf gegroeid is. “Biologisch” betekent dat iets behoord behoort (dank mevr. Zandvoort) tot het domein van de levensleer. In feite dus een geval van same difference.

Nou wil ik alleen nog één ding weten: hoe stellen wij ons eigenlijk voedsel voor dat niet uit levend materiaal bestaat dan wel behoort tot het domein van de levensleer? Die vraag stel ik me nou eerlijk gezegd al best lang.

(Featured foto van spinster)

De blunders van Pink Ribbon

, door

De jaarlijkse campagne van Pink Ribbon eindigde ditmaal met een triest dieptepunt. In het programma Nieuwsuur waren valide zorgen geuit over de besteding van het ingezamelde geld. Er bleken enorme bedragen op de plank te liggen: eind 2009 ging ‘t om ruim 3 miljoen, wat in april 2011 was aangegroeid tot 7 miljoen. Waarom geld inzamelen als je het niet uitgeeft?

Bovendien maakt de stichting haar doelen niet waar. Pink Ribbon zegt in haar jaarverslagen dat 15% van het opgehaalde geld naar kankeronderzoek gaat. Maar onder die 15% schaarden ze ook de voor onderzoek geoormerkte bedragen die A Sister’s Hope en het KWF hadden ingezameld; Pink Ribbon mocht kiezen naar welke kankeronderzoeken dat geld ging. Dat kun je dan toch moeilijk als eigen besteding van Pink Ribbon bestempelen.

Pink Ribbon hield twee dagen lang vol dat zij heus 3 miljoen aan wetenschappelijk onderzoek had besteed. Ik dook in de cijfers: ik pakte hun jaarrekeningen erbij, trok lasten van baten af en telde posten bij elkaar op. Al snel besefte ik dat het enige geld dat Pink Ribbon van 2007 tot en met 2010 aan kankeronderzoek had besteed, die 3 miljoen van het KWF en A Sister’s Hope waren…

In die vier jaar heeft Pink Ribbon bijna 1,6 miljoen uitgegeven aan voorlichting en bewustwording, 5,75 miljoen aan psychosociale projecten, 2,3 miljoen aan de eigen organisatie, en nul euro aan kankeronderzoek. Ik zette mijn berekeningen in een spreadsheet en publiceerde een lang stuk op mijn blog: Pink Ribbon in cijfers.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende