Boekrecensie | Jij bent het Céline Dion

‘Dit is niet mijn 1e brief. Ik heb je al 3 dingen geschreven. Maar ik heb nog geen antwoord van jou (…) Dus ga ik je deze brief zelf geven. Want ik kom naar je toe Céline! Eindelijk. Ik zou al eerder naar je show. Ik had genoeg gespaard met mijn baan. Er kwam alleen iets tussen. Maar dat is nu opgelost’.

Met haar debuut Of hoe waarom toonde Hanna Bervoets haar schrijftalent. De hoofdpersoon Flora maakt in Bervoets nieuwe roman Lieve Céline plaats van de drieëntwintigjarige Brooke met een passie voor zangeres Céline Dion. Lieve Céline is serieuzer en meer in de stijl van haar wekelijkse column in Volkskrant Magazine, die zich kenmerkt door humoristische beschrijvingen van hedendaagse, herkenbare situaties.

De jonge, laagbegaafde Brooke woont met haar moeder Pamela en zus Sue in Amsterdam-Noord. Brooke presteert niet goed op school. Wanneer haar moeder na een ouderavond thuiskomt met enkel het rapport van Sue, zegt ze tegen Brooke: ‘Laat niemand je ooit vertellen dat je anders bent. En ook niet dat je speciaal bent, want speciaal is een woord dat mensen gebruiken die niet durven te zeggen wat ze willen zeggen en dan maar iets anders zeggen terwijl ze hetzelfde bedoelen, snap je?’. Brooke moet naar een speciale school. Dit is echter niet voor lang want het is er koud en de mensen zijn er onaardig.

‘Wat is dat?’ vroeg Richard.
‘Een pashmina,’ zei Brooke.
‘Pusmina?’
‘Pash-’
In één snelle ruk trok Richard de pashmina van Brookes tafel.
Knip, deed hij met de schaar die op zijn werkbank lag.
‘En nu heb je twee pusmina’s,’ zei Richard.

Ze besluit helemaal niet meer naar school te gaan. Vanaf dat moment is iedere dag hetzelfde: ontbijten, afwassen, koffie drinken met televisie en bladen, rondje maken, naar de Read Shop, boodschappen doen, series kijken, avondeten, slapen.

Dan overlijdt haar moeder. Brooke ontwikkelt een passie voor zangeres Céline Dion en dagenlang brengt ze door achter haar computer, luisterend naar Céline. ‘Maar dat is dus zo knap van jou’, schrijft Brooke in één van haar brieven. ‘Dat je precies maar echt PRECIES zingt wat ik voel en vind.’ De zangeres is het enige wat Brooke’s interesse wekt en na een aantal dramatische gebeurtenissen besluit Brooke het heft in eigen handen te nemen. Zoals haar moeder ooit zei: ‘Wie alles kwijt is, heeft niets te verliezen. Wie niets te verliezen heeft, kan kiezen. Kiezen om van wereld te wisselen’. Brooke bedenkt een plan. Door óók het laatste wat ze heeft te verliezen, kiest Brooke ervoor om van wereld te wisselen. Ze neemt het vliegtuig naar Las Vegas, met als enige en laatste doel: Céline Dion zien optreden.

Bervoets weet het tragische lot van het hoofdpersonage overtuigend te beschrijven. Door eenvoudig, grappig taalgebruik – ‘IK HEB NET JE CONCERT GEZIEN!!!!’ – komt de laagbegaafde Brooke werkelijk tot leven. De keuze voor zangeres Céline Dion komt voort uit fascinatie, vertelt Bervoets. ‘Ze is de bestverkopende vrouwelijke artiest ter wereld en tegelijk ook de meest gehate.’ De roman is een mooie combinatie van humor en ontroering. Lieve Céline is knap geschreven, en belooft veel goeds voor Bervoets toekomstige romans.

Bestel hier Lieve Céline.

  1. 2

    Nee, dit heet een recensie en is geschreven door een aan Sargasso verbonden recensent. In de kop staat ook boekrecensie. En ja, er zit een betaallinkje bij. Als je daarop klikt, krijgt Sargasso weer een cent of zo, zodat wij onze servers kunnen betalen, opdat u, beste lezer, uw stukken hier kunt blijven lezen.