Het peilmetertje van de Amerikaanse ondergang

U had het al gelezen op uw favoriete kwetsblog geenstijl nietwaar, de VS gaat ‘kapot in de ergste economische crisis ooit’. Onze Amerikaanse vrienden verkeren sinds eind 2007 al in een economische neergang, de zogeheten recessie.

Oftewel er worden minder hummer’s, hamburgers, coladrankjes en computerchips gemaakt in deze tijden van crisis. De mensen worden bij bakken ontslagen want niemand kan het spul wat uit Amerikaanse fabrieken komt meer betalen. Al die productie is niet meer nodig. Probleempje van teveel schuldenlast van Amerikaanse burgers die afbetaald moet worden, en dat doet pijn in de portemonnee. De economie van de VS is in vrije val, en de bodem is nog lang niet in zicht.

Wij ontspringen de dans ook niet, maar om aan te tonen dat het gras niet altijd groener is bij de buren van over de zee, en om een beetje inzicht te krijgen in de staat van de Amerikaanse economie, presenteren we op sargasso een nieuwe serie postjes als peilmeter. Daarin de laatste informatie over de economische ondergang van de Verenigde Staten, weergegeven in zinvolle grafiekjes. Klik verder onder de postopeningsgordel voor de laatste cijfers over werkloosheid en de industriële productie in de VS evenals de dollar/euro verhouding. Updates en uitbreidingen volgen te pas en te onpas.

  1. 1

    Wat mij opvalt aan de werkeloosheidscijfers in de USA is dat in 2007 het werkloosheidspercentage nog bijna een procent boven dat van 2000 lag. Misschien dat er hier op Sargasso mensen zijn die mij kunnen uitleggen waardoor dat komt?

    Zelf vermoed ik dat de USA economie zich niet geheel hersteld heeft van de 2002/2003 recessie, wellicht doordat de volgende recessie al bezig was zich aan te kondigen, of was het economisch beleid van Bush zo slecht?

  2. 2

    @esgigt: Volgens mij zat dat vooral in het feit dat de economische “opleving” in de VS (uitgedrukt als stijging van het BBP) vooral gedreven werd door de financiele markt. Daar kwam weinig echte werkgelegenheidsgroei bij.

    Verder is het werkeloosheidspercentage ook in de VS onderwerp van discussie. Veel zaken worden niet meegeteld (net als in NL met verborgen werkeloosheid in WAO en zo).

  3. 5

    @2 “Volgens mij zat dat vooral in het feit dat de economische “opleving” in de VS (uitgedrukt als stijging van het BBP) vooral gedreven werd door de financiele markt. Daar kwam weinig echte werkgelegenheidsgroei bij.”

    … en bestedingen tgv het stijgen van de huizenprijzen. Bovendien leidde toegenomen consumptie niet tot extra banengroei, omdat het vooral in import producten ging zitten.

    @1 Ik heb ook wel eens een analist (volgens mij was het Heertje) horen zeggen dat de VS hun economie (financiele sector, huizenprijzen, exportbalans) zo hebben laten oplopen en -blazen om te voorkomen dat het spatten van de IT-bubble tot een echte recessie zou leiden na 9/11. Dat konden ze er toen even niet bij hebben. Nu komt die boemerang 2x zo hard terug.

  4. 6

    @2: Dat is inderdaad de beruchte ‘jobless growth’ van Bush et al.

    Dat de dollar zo snel naar beneden gaat is bewust. De rente is 0 en kan dus niet meer omlaag. Als alternatief probeert de Fed de inflatie omhoog te krijgen door heel veel geld in de economie te pompen, met als gevolg dat de dollar wegzakt (waardoor de Amerikaanse export kan groeien.)

  5. 8

    @Steeph:
    Komen deze werkloosheidscijfers van een survey? Als ik Krugman goed begrijp, dan wordt het aantal werklozen gemeten aan de hand van een survey. Het aantal dat in deze survey gerapporteerd wordt, is enigszins vertroebeld, omdat er minder mensen aangeven dat ze op zoek zijn naar een baan. Dit betekent niet dat ze een baan hebben, sterker nog: ze zijn zo hopeloos dat ze niet eens meer een baan zoeken. In dat geval, zijn de werkloosheidscijfers nog erger. De ratio #werkenden/(volwassen populatie) is slechts 61%.

    Zie: http://krugman.blogs.nytimes.com/2008/12/06/terrible-employment-numbers/

  6. 10

    @6: Ik weet niet of die export wel kan groeien, aangezien de US banken door de regering niet gegarandeerd worden voor hun leningen aan het bedrijfsleven. Zo kan er dus niet geïnvesteerd worden om te exporteren. Wel vraag en geen aanbod betekent dat de vragers toch echt ergens anders naar toe gaan.

    Wat dat betreft zal de US regering ook een andere koers moeten gaan varen voordat de economische schade (faillisementen en massaontslagen) te groot is om niet in een diepe depressie te zakken. Denk je maar in dat één van de autogiganten omvalt…. Niet alleen de direkte schade (ontslagen ook bij toeleveraars, kapitaalvernietiging etc.) maar ook schulden (tientallen miljarden) die NOOIT meer terug betaald kunnen worden en de financiele crisis nog harder zullen aanjagen.

    @9: Pessimisme voedt recessies….

  7. 11

    @10: Daarom moet die inflatie omhoog. Wie geld heeft, gaat het investeren, want anders is het straks niks meer waard. Als de dollar dan ook nog lekker gaat zakken, dan worden Amerikaanse producten lekker goedkoop en Chinese producten juist duur. Amerikanen met spaargeld zijn wel de klos van dit beleid, maar die zijn er toch bijna niet.

  8. 12

    @11: Ik denk dat dat geld (wie geld heeft) voor het grootste deel al geinvesteerd was… voor nieuwe investeringen zal het US bedrijfsleven toch echt op banken moeten kunnen rekenen. Maar die banken lenen elkaar onderling al amper geld uit, laat staan aan een bedrijf.

    De US geldmarkt kampt zogezegd met trombose en daarin moet de US overheid actie ondernemen om op de eerste plaats het vertrouwen tussen de banken weer te herstellen, voordat er ledematen (bedrijven) gaan afsterven.

  9. 13

    @12 Niet alleen in de VS… Hier was gisteren nog in het nieuws dat banken nog steeds niet van hun plaats komen, ondanks de mogelijkheid tot overheidsgaranties.

    @11 Behalve dan dat de Amerikanen een enoooorme schuld bij de Chinezen hebben, en de Chinezen enooorme dollar-reserves hebben. Als de Amerikanen dat willen, dan zullen ze de Chinezen flink tegen de schenen schoppen. Als die vervolgens de munt laten vallen, dan is het helemaal bye-bye-zwaai-zwaai.

    Het doet mij een beetje denken aan het Dawes plan in het interbellum: toen moest Duitsland schuldbetalingen aan Europa betalen, dat ook een oorlogsschuld bij Amerika had, die op hun beurt weer geld aan de Duitsers leenden. Na de beurskrach van ’29 deden ze dat niet meer en knalde het hele cirkeltje in elkaar. Nu zijn alleen de Amerikanen de Duitsers en de Chinezen de Amerikanen van weleer en gaat het niet om ‘oorlogsbuit’ maar om een zelf-opgebouwde schuld.

  10. 16

    @15 zelfs gecorrigeerd naar inflatie is dat een behoorlijk snelle stijging. Misdadig snel!

    # Koos! Koos! Hier gaat er een ECHT te hard… Slinger hem op de bon!#

    Waar is die vent als’ie nodig is?

  11. 17

    Ter voorbereiding zou iedereen even de crash course van Chris Martenson (www.chrismartenson.com) moeten kijken en wat googlen op Max Kaiser, Jim Rogers, Peter Schiff en Ron Paul.

  12. 19

    Overigens, de tijdreekjes in dit artikel zijn wel akelig kort. Wil je eea een beetje in context plaatsen, dan moet je minimaal een paar recessies meenemen, wat betekent terug naar de jaren 80 (80/81/82 was een stevige crisis), beter 70 (midden jaren 70 had ook een paar vette crisisen, niet zo heftig als begin 80) of naar de tijd van de grote depressie.

    Het aardige daarvan: als je, bijvoorbeeld, voor de rente, kijkt ‘vanaf 80’, dan zou je het idee krijgen dat de rente in 80 exceptioneel hoog stond, en dat we nu ‘omhoog moeten’.
    Kijk je vanaf de jaren 1900 en verder, dan zijn de 80’er jaren een uitzondering, want daarvoor en daarna stond de rente laag — 1% was in 1950 geen uitzondering. Hypotheekrentes in de jaren 50, 60 lagen tijden op 5%.

    En zo zijn er wel meer dingen die in een hele andere context komen te staan als je naar een wat langere tijdreeks kijkt. Beurskoersen, werkloosheid, etc.

    http://www.calculatedriskblog.com/ heeft wel een hoop leuk spul, wat dat betreft.