1. 2

    Deze luis in de pels krabt zich nu toch even achter de oren. Lichaamssappig verhaal… maar ik ga hier toch effe de primaatscepticus uit hangen.

    DNA-overeenkomst terugrekenen blijft een model berekening (een paar promille van het DNA komt niet overeen – er zijn dus zoveel spontane DNA mutaties sinds het gescheiden raken geweest – gemiddeld 1 mutatie per xx jaar’). Dat zo ver terug in de tijd toepassen, en je zit er zo een miljoen jaar naast.
    Verder is de datering van die stamboom-splitsingen ook nog met enige onzekerheid (zit er ook zo een 0,5 miljoen jaar naast) verbonden.

    Die spontane mutaties worden bovendien vooral door UV straling veroorzaakt. Bij rechtop lopende soorten, ontvangt het hoofd meer UV straling dan het kruis – dus logisch dat schaamluis ‘minder lang geleden opgelopen’ dan hoofdluis lijkt. Je kan deze observaties dus ook gebruiken als argument dat je die DNA-klokken niet met universele snelheid lopen.

  2. 3

    Natuurlijk is het maar een model met het probleem dat “mutation rate” niet constant is, zelfs binnen een soort. Ik neem aan dat die voor beide soorten apart is berekend. Het originele paper is hier te vinden (maar op dit moment doet de PDF het bij mij niet).
    Het verschil, 3.5-4 M jaar (gorillaluis-schaamluis splitsing) tegenover 7 M jaar (gorilla-mens splitsing) is groot, zelfs als je er zo 0.5 M Jaar naast kan zitten.

    Worden mutaties vooral door UV veroorzaakt? Ik dacht eerder aan recombinatie, kopieerfouten en virussen. Misschien is het inderdaad de luislocatie en niet te vergeten de overgang van bos naar savanne geweest die de UV-veroorzaakte mutaties in de lichaamsluis heeft verhoogd. Maar zou dat niet betekenen dat de hoofdluis is opgelopen nadat de voorouders van chimp en mens waren gesplitst? ;)