Vanuatu goes to court

Als vervuilende landen hun verplichtingen voor klimaatfinanciering niet nakomen, zullen ontwikkelingslanden in de toekomst vaker naar de rechter gaan om hun rechten op te eisen en een schadevergoeding te eisen voor klimaatschade. Dat verwacht onderzoeker Margreet Wewerinke, die wijst op een groeiend aantal initiatieven. Onderzoeker milieurecht Margreet Wewerinke promoveerde afgelopen voorjaar op de vraag hoe landen die het meest hebben bijgedragen aan klimaatschade internationaal aansprakelijk gesteld kunnen worden voor de schade die ze veroorzaken. Ze woont en werkt op Vanuatu, een van de eilandstaten in de Stille Oceaan. Die eilandstaten zijn kwetsbaar voor de gevolgen van klimaatverandering, wat Vanuatu eind maart aan den lijve ondervond toen cycloon Pam de kleine eilanden teisterde en elf mensen doodde, ruim drieduizend ontheemd maakte en 90 procent van de infrastructuur van het eiland vernielde. In Vanuatu zijn de eerste stappen gezet om bedrijven die klimaatveranderingen veroorzaken aansprakelijk te stellen Inheemse leiders uit Vanuatu hebben vorige week, samen met mensen uit andere eilandstaten en de Filippijnen, de eerste stappen gezet om internationale olie- en mijnbouwbedrijven die klimaatverandering veroorzaken daarvoor aansprakelijk te stellen. Ze tekenden een verklaring die is opgesteld in samenwerking met Greenpeace, waarin ze de intentie uitspreken de bedrijven aan te klagen op basis van de schendingen van mensenrechten als gevolg van klimaatverandering. Wewerinke licht toe: ‘De basis hiervoor is internationaal recht, met name de rechten van de mens. Het is nog niet duidelijk welk proces of tribunaal in dit geval met een claim benaderd gaat worden.’

Quote du Jour | Rhodesian and Apartheid South Africa solidarity

The Rhodesian and Apartheid South Africa solidarity from the US goes back to the rise of the new right in the late 70s and in particular the rise of Reagan and the onset of the ‘second’ or new Cold War in the 1980s. Apartheid South Africa was portrayed as an outpost of Western values and civilisation against a sea of communist blacks in Angola, Zimbabwe and Mozambique in particular.

Much money was channelled through libertarian and right-wing thinktanks and groups, by both the American government and the apartheid government, to fund a PR campaign aimed at creating sympathy for whites under siege in South Africa and those left in Rhodesia (soon, it was imagined, to become a communist dictatorship). In particular there was a focus on elevating Jonas Savimbi and Unita into anti-communist freedom fighters, and later the IFP as a moderate pro-capitalist alternative to the communist ANC.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: http://maailma.net (cc)

Palestijnen geen stem bij planning in hun gebied

ELDERS - Het Israelische hooggerechtshof heeft weer een nieuwe uitspraak gedaan die vragen doet rijzen en wenkbrauwen doet fronsen. Afgelopen dinsdag verwierp het hof  een verzoekschrift dat was ingediend door het Palestijnse dorp Ad-Dirat- Al-Rfai’ya op de Westoever in samenwerking met de NGO ”Rabbis for Human Rights” en enkele andere organisaties.

In het verzoekschrift werd gevraagd de Palestijnen in de zogenoemde ”Area C” van de Westoever weer een stem te geven bij de planning in hun gebied. Area C is het gedeelte van de Westoever waarin bijna alle nederzettingen liggen en waarin Israel het volgens de Oslo-akkoorden geheel alleen voor het zeggen heeft. Het gebied beslaat 60% van de hele Westoever.

Vroeger bestonden er Palestijnse districtsraden voor planning die waren gecreëerd op basis van Jordaanse wetgeving. Israel heeft die raden echter in 1971 per militair decreet afgeschaft. Vanaf dat moment is de planning in handen van het zogenoemde ”Burgerbestuur”, de misleidende naam voor het Israelische militaire bestuur dat de scepter zwaait in de bezette Palestijnse gebieden.  De Palestijnen hebben in dat bestuur uiteraard niets in te brengen. Intussen bestaan er echter voor de  nederzettingen wel lokale planningscommissies, waarin de kolonisten vertegenwoordigers hebben.

De realiteit die hiervan het gevolg is, is dat minder dan 1 procent van het hele gebied bestemd is voor Palestijnse gebruik en dat 94% van de Palestijnse aanvragen voor bouwvergunningen en dergelijke geweigerd worden. Dat leidt ertoe dat er – omdat de Palestijnen toch ergens moeten wonen – veel ”zogenaamd illegaal” gebouwd wordt, en dat er door de Israelische autoriteiten ook jaarlijks in tientallen, zoniet honderden gevallen wordt gesloopt. In de nederzettingen wordt, zoals alle recente cijfers laten zien, echter gebouwd als nooit tevoren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Websites verantwoordelijk voor anonieme reacties

NIEUWS - De Grote Kamer van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens heeft het laatste woord gesproken over een negen jaar voortslepende kwestie. De nieuwssite Delfi (Estland) werd eerder gemaand dreigende reacties van de site te verwijderen en de bedreigde een schadevergoeding te geven.

Delfi is herhaaldelijk in hoger beroep gegaan, tot aan het Europese Hof voor de Rechten van de Mens toe, en telkens werden eerdere uitspraken van de Estlandse rechters bevestigd: Delfi werd verantwoordelijk gehouden voor onwettige teksten, ook al werden die door anonieme reageerders geplaatst. Dreigementen vallen niet onder de vrijheid van meningsuiting, oordeelde het Estlandse hooggerechtshof eerder.

Omdat de nieuwssite zelf de controle had over de reactie-ruimte, is de site geen passieve tussenpersoon en daarom mede verantwoordelijk voor de inhoud. De redactie had sneller moeten ingrijpen.

Twee van de zeventien rechters van de Grote Kamer hadden een afwijkend oordeel: een tussenpersoon kan niet verantwoordelijk gehouden worden voor de uitspraken van anderen.  Ze verwezen naar de “Drapier’s Letters”, pamfletten die Jonathan Swift onder pseudoniem schreef en waar de drukker voor verantwoordelijk werd gehouden.

De twee rechters wijzen op de onterechte arrestatie van de drukker en menen dat een tussenpersoon als een drukker, of zoals nu de Estlandse nieuwssite, onderdeel zijn van “de trotse mensenrechtentraditie van Europa die wij in stand moeten houden”.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Etnische zuivering dreigt op Hispaniola

NIEUWS - Tot voor kort was iedereen die geboren werd in de Dominicaanse Republiek automatisch een Dominicaans staatsburger. In 2010 veranderde die wet en voortaan zouden alleen nog kinderen van ouders met de Dominicaanse nationaliteit het burgerschap verkrijgen. Door een beslissing van het constitutioneel hof in 2013 werd deze nieuwe wet ineens met terugwerkende kracht geldig: van iedereen die na 1929 in de Dominicaanse Republiek geboren werd, maar wiens ouders destijds geen Dominicaanse staatsburgers waren, zou het burgerschap ontnomen worden – waardoor een groep van meer dan 200.000 mensen, vooral van Haïtiaanse afkomst, plotseling staatloos werd.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Glenn Greenwald trekt Sunday Times aan flarden

Glenn Greenwald deconstrueert het verhaal van de Sunday Times dat Britse en Amerikaanse spionnen in gevaar zouden zijn omdat Russische en Chinese veiligheidsdiensten zich op de een of andere manier toegang hebben weten te verwerven tot de Snowden-files.

Niet alleen bevat het artikel grove onjuistheden, maar vooral ook biedt het artikel dekking aan overheidsfunctionarissen om verdenkingen de wereld in te helpen, zonder dat die overheidsfunctionarissen daarover rekenschap hoeven af te leggen: ze kunnen immers lekker anoniem blijven.

Zo werkt overheidspropaganda, stelt Greenwald, en journalisten doen daar lekker aan mee. Ook de presentatrice van Sky News krijgt een veeg uit de pan.

h/t Ancilla Tilia

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende