Eigen welvaartsstaat eerst

Een genadeloze factcheck van de recente uitspraken van Dijsselbloem door gastblogger Bas Thijs. Dit stuk verscheen eerder op zijn eigen blog Grutjes. Hier de verkorte versie - voor de echte cijferfetisjisten geeft Bas op zijn eigen blog bij enkele uitspraken nog een aanvullende onderbouwing.    Dijsselbloem denkt dat ik niks te doen heb. Hij heeft natuurlijk mijn blog over vluchtelingen en de VVD gelezen, en nu dacht hij: weet je wat, ik laat die gast van Grutjes een heel nieuw artikel typen, over mij. Dijsselbloem, je bent een vervelende eikel. Een belangrijkdoener. En je liegt. Jeroen Dijsselbloem heeft gister namelijk groots en meeslepend geroepen: “Ze blazen de welvaartsstaat op!“ “Ze”,  dat zijn de vluchtelingen natuurlijk weer.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022
Foto: risastla (cc)

Blunderend naar de Hoge Raad

COLUMN - Alsof de Tweede Kamer dezer dagen niets beters heeft te doen, heeft zij zich gestort op een lek(je) in de Commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (als het er een is) met een procedure die, à la Gabriel Garcia Marqués’ “Kroniek van een aangekondigde dood” kan leiden tot strafrechtelijk oordeel over een of meer van haar leden. Dit, voornamelijk dankzij een opeenstapeling van blunders.

Blunder 1: de minister van BZK, Plasterk, beweert eind oktober 2013 voor de TV dat de Amerikaanse inlichtingendienst NSA 1,8 miljoen Nederlandse belgegevens heeft verzameld. Al spoedig, hooguit na een maand, blijkt dat onzin. In bovengenoemde CIVD (bijnaam: ‘commissie stiekem’), waarvan alleen fractievoorzitters deel uitmaken, deelt de minister van Defensie, Hennis-Plasschaert op 12 december mee dat het om gegevens gaat die de eigen inlichtingendiensten hebben verzameld, maar die met de NSA zijn gedeeld.

Niemand die aan de erbij aanwezige minister van BZK vraagt, of hij dat in het openbaar wil herhalen, zodat de ministeriële onzin voor de TV kan worden ontkracht. Dat is dus blunder 2.

Pas als op rechterlijk bevel de minister zijn fout op 4 februari 2014 openbaar maakt, doen de fractievoorzitters – althans sommigen hunner – alsof zij dit voor het eerst horen. Onder aanvoering van D66-leider Pechtold dienen zij een motie van wantrouwen in tegen de minister, maanden lang informatie heeft ‘achtergehouden’. Pechtold en de zijnen weten wel beter. Dat blijkt ook uit de woede over de motie bij de fractievoorzitters van de PvdA en de VVD. Pechtolds motie is op zijn best blunder 3, tenzij hij wist wat hij deed en dan is het heel wat erger dan een blunder.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Participatiewet is schijn-decentralisatie, pleidooi voor bestuurlijke ongehoorzaamheid

ACHTERGROND - Veel ambtenaren van sociale diensten zijn bang voor de lange arm van Den Haag. Daardoor wint de angst voor de Rijksaccountantsdienst het van de noodzaak om doeltreffend maatwerk te leveren. Volgens Pieter Hilhorst en Jos van der Lans is het tijd voor bestuurlijke ongehoorzaamheid.

Als iets maar vaak genoeg wordt gezegd, krijgt het vanzelf zo’n vertrouwde klank dat je denkt dat het waar is. En wij hebben ons er ook schuldig aan gemaakt. We hebben stukken geschreven, waarbij we consequent spraken over drie decentralisaties: de overdracht van de jeugdzorg naar de gemeente, de overheveling van delen van de AWBZ-zorg naar gemeenten en de Participatiewet. Maar dat klopt helemaal niet, want met die derde decentralisatie is iets geks aan de hand. Dat is namelijk helemaal geen decentralisatie.

Bij een decentralisatie gaan middelen én verantwoordelijkheden over. Daarbij hoort ook een grotere beleidsvrijheid voor degene die de nieuwe taken gaat uitvoeren. Bij de Participatiewet wordt die beleidsvrijheid daarentegen op vele manieren beknot. Gemeenten zijn dan gewoon uitvoeringskantoren die strikt moeten doen wat op het Haagse hoofdkantoor is bedacht. Het bieden van maatwerk wordt dan wel erg moeilijk. En zo bedreigt de gebrekkige decentralisatie van de Participatiewet het succes van de andere decentralisaties.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Quote du Jour | Imperialistisch atheïsme

Hitchens, op zijn beurt, schreef “dat de krachten vertegenwoordigd door Al Qaeda en de Taliban vrij eenvoudig te begrijpen vallen, maar niet vrij eenvoudig mee samen te leven.” Hij ontvouwde een vulgaire kritiek op religie, langs lijnen die inmiddels tot vervelens toe vertrouwd zijn.

De problemen in het Midden-Oosten stamden niet voort uit imperiale bemoeizucht in een olierijke regio maar uit de islam zelf, een geloof dat het gevolg was van (en vervolgens gekoesterd werd door) waandenken. Op grond van die zet was Hitchens in toenemende mate in staat zich te verbinden aan de kwalijkste elementen van Amerikaans rechts en tegelijkertijd vol te houden dat hij progressief was gebleven.

U kunt wel inzien hoe dat argument werkt. Als geloof in God voortkomt uit intellectuele gebrekkigheid, dan zijn alle gelovigen imbecielen en de vroomste zijn het imbecielst van allemaal. Alle godsdiensten zijn kwalijk maar sommige godsdiensten – in het bijzonder die in het Midden-Oosten, bij zuiver toeval! – zijn erger dan anderen.

In de naam van verlicht atheïsme arriveert men derhalve bij een ouderwets imperialisme: de mensen die wij toevallig juist bombarderen zijn nu eenmaal zwakhoofdige wilden, onontvankelijk voor rede en beschaving. Dat was het geheim van Hitchens’ succes: hij voorzag in een liberaal-progressieve rechtvaardiging voor de “war on terror”.

Je kunt verkondigen dat je een atheïst, een vrijdenker, een geestdriftig aanhanger van de Verlichting bent – en er toch op de een of andere manier in slagen om rechtsconservatieve christenen als George W. Bush en Ben Carson te steunen in hun campagnes tegen de moslimse horden.

Foto: blackham (cc)

Dystopische boeken

OPINIE - Hoewel elementen uit George Orwells 1984 werkelijkheid zijn geworden, ligt de dystopie Brave New World misschien nog wel dichter bij de huidige situatie. Matthijs Pontier van de Piratenpartij Amsterdam vraagt zich af of we ons door deze boeken kunnen laten inspireren om de samenleving anders vorm te geven.

1984: de totalitaire surveillancestaat

In de een totalitaire staat van George Orwells 1984 volgt ‘Big Brother’ alle stappen die burgers zetten via cameratoezicht dat reikt tot in de huiskamer. Constante oorlog is een doel op zich geworden en wordt gebruikt om dergelijke vrijheidsinperkingen te rechtvaardigen. De bevolking wordt gemanipuleerd door vergaande censuur. Via doublespeak krijgen woorden een andere betekenis, die Big Brother beter uitkomt: War = Peace en Freedom = Slavery.

Er zijn duidelijke parallellen met de huidige situatie. Niet voor niets deelt de Piratenpartij flyers uit met de leus ‘1984 was not supposed to be an instruction manual‘. Waar 1984 waarschuwde voor een totalitaire staat die leek op de communistische Sovjet-unie, lijken we nu in een tijd van ongebreideld kapitalisme dezelfde mensenrechtenschendingen te ondergaan.

Met name het Amerikaanse buitenlandbeleid wordt zo ingericht dat er constant een staat van oorlog is, waar de rest van de wereld ook in wordt meegesleept. Onze vrijheden worden in grote mate ingeperkt ‘om onze vrijheid te beschermen.’ Als publieke diensten in de uitverkoop wordt gegooid, wordt dit een ‘publiek-private samenwerking‘ genoemd. En als onze democratie in de uitverkoop gaat, noemen we dit een Transatlantic Trade & Investment Partnership (TTIP). Als je een document opvraagt via de Wet Openbaar Bestuur (WOB), krijg je dit zwartgelakt terug. Tenzij ze per ongeluk onderstrepen in plaats van doorstrepen, natuurlijk.

Foto: foto van de auteur

Portugal kan een voorbeeld worden voor Europees links

ELDERS - Portugal krijgt nu hopelijk toch een linkse regering en kan dan laten zien dat Europa ook langs een andere weg uit de crisis kan komen.

President Cavaco Silva van Portugal neemt er de tijd voor. Vorige week is zoals verwacht de rechtse minderheidsregering van Passos Coelho na een week gevallen. Nu zou Cavaco Silva de socialistische leider Costa moeten benoemen als nieuwe kabinetsformateur. Costa heeft samen met het Linkse Blok en de Communisten de meerderheid in het parlement en deze drie partijen hebben na de verkiezingen een overeenkomst voor samenwerking gesloten. Als Cavaco Silva de verkiezingsuitslag van 4 oktober serieus neemt zou hij nu dan toch Costa de opdracht moeten geven na die bizarre omweg van een minderheidsregering die in feite al gevallen was voordat ze aantrad. Maar de president vreest voor de gevolgen van een links beleid. Hij zou zelfs een extra-parlementair zakenkabinet van Passos Coelho overwegen in afwachting van nieuwe verkiezingen.

Cavaco Silva’s vrees wordt gevoed door commentaren in de Europese pers die waarschuwen voor instabiliteit, conflicten en ingrijpen van Brussel. Typerend is de opening van Reuters analyse van de situatie in Portugal:

In the Portuguese town of Almada, Communist activists are handing out leaflets that bear the hammer-and-sickle logo and triumphantly proclaim: “Government destroyed, victory for the workers’ struggle”. It seems like a throwback to a bygone era.

In de linkse coalitie hebben de socialisten van Costa de overhand. Ze willen graag hun betrouwbaarheid aantonen. “We zijn met onze partners een gematigd programma overeengekomen”, zegt Joao Galamba, een van de socialistische parlementsleden. “We houden rekening met financiële beperkingen en met onze Europese partners.” Woensdag sprak Costa met enkele bankiers. “Ik vertrouw er op dat de socialisten zich verantwoordelijk opstellen en de financiële stabiliteit kunnen garanderen, ” zei Fernando Ulrich van Banco PBI. Mário Centeno, die genoemd wordt als nieuwe minister van Financiën probeert de financiële sector ook gerust te stellen met zijn uitspraak dat een nieuwe linkse regering zal blijven voldoen aan de budget-regels in de eurozone. Maar de marges zijn smal, schrijft de Financial Times. Het kan zo weer fout gaan met die communisten en Syriza-adepten.

Costa zag aanvankelijk niets in samenwerking op links, maar hij heeft er uiteindelijk toch voor gekozen zijn verkiezingswinst op een links, sociaal programma niet te verkwanselen door moeizame compromissen te sluiten met de weinig flexibele oude regering. Daar kunnen zijn sociaaldemocratische collega’s elders nog wat van leren. Het linkse blok en de communisten zullen niet met ministers aan de regering deelnemen. Ze hebben in ruil voor hun steun aan een nieuwe regering wel bereikt dat het socialistische programma op een groot aantal punten is aangepast, zoals het terugdraaien van de privatisering, het beëindigen van de korting op salarissen en pensioenen en een substantiële verhoging van het minimumloon. De socialisten zullen het bepaald niet makkelijk krijgen als ze gaan regeren. Ze moeten zowel hun linkse partners als de rest van Europa te vriend houden.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Quote du Jour | Oorlog tussen beschavingen

Each day we are taking further steps towards a war between civilisations, a war between Islam and Christianity, a war between Sunnis and Shia and a war between Arabs and other nationalities. What I fear most is that if rational people don’t realise this, we will miss the chance to stop it and find ourselves in a senseless war in which we will kill each other without even knowing why.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende