Verstilling

Midden in het geraas van het nieuws doemt iets heel anders op, iets kleins en stils, iets ongeremd sterks en krachtigs: de liefde voor de mensen van wie we houden, en de hunkerende behoefte hen te stutten en te beschermen. Een vriend die tobt met de liefde, mijn ouders die langzamerhand wel érg oud worden, een andere vriend die klem zit tussen twee twistende partijen. Mijn ouders worden oud en het kost ze tegenwoordig meer moeite hun dagelijkse leven overeind te houden. Het wereldnieuws lijkt te groot voor ze te zijn geworden. ‘Hoe heet het ook weer, die stad waar al dat gedoe was,’ zegt mijn moeder. ‘Parijs,’ antwoorden mijn vader en ik tegelijk. De naam glijdt van haar af, of misschien denkt ze: het zal mijn tijd wel duren. We hebben het er dat weekend niet meer over. Twee dagen lang bestaat Parijs niet. Brussel is al helemaal niet ter sprake gekomen, zelfs niet in het vergeefs zoeken naar de naam van de stad.

Foto: GSCSNJ (cc)

Moederschap

COLUMN - Twee moeders schrijven een boek getiteld Dit is het boek voor ouders met een leven. Moeders van ongetwijfeld 36 jaar voor moeders van ongetwijfeld 36 jaar, want dat is de leeftijd waarop je anno 2015 je eerste kind krijgt, meen ik te begrijpen uit het relaas van een vrouw van 35 jaar die ontroostbaar is nadat ze zich vervroegd in de overgang bevindt. 35 jaar, geen kinderwens noch relatie EN ontroostbaar. Noem mij ouderwets, maar ik vind dit een rare, onmogelijke zo niet onwenselijke combinatie. “Ja maar ik weet toch nog niet of ik IN DE TOEKOMST kinderen wil? Toch?” 35 jaar! Stokoud als je het mij vraagt. “Had je daar maar ietsjes eerder aan gedacht” wil ik dat hersenloze wicht toewerpen. ‘Ietsjes’ als in ‘minstens 10 jaar eerder’.

Zucht.

En nu die twee overjarige troela’s ‘met een leven’.

Op het Amerikaans continent worden kinderen van 30 (de VS) tot 50% (Brazilië) o.a. ‘uit esthetische motieven’ met de keizersnee geboren. Bedrijven als Apple en Facebook vriezen de eitjes van vrouwelijke werkneemsters in zodat ze lekker door kunnen werken zonder zich te hoeven bekommeren om de biologische klok. Is dit ons voorland? Menopausaal én moeder? Omdat je niet kon stoppen met een ‘leven’ hebben?

Tweede poging homowet Oekraïne strandt ook

Het Oekraïense parlement heeft voor de tweede keer een wet afgewezen die homo’s gelijke rechten geeft op de werkvloer. Het aantal voorstanders verdubbelde ten opzichte van de eerste keer, dus de derde keer zal het wel lukken, want de worst (vrij reizen in de EU) is groot. Maar het proces is wel een aanwijzing hoezeer de papieren EU-werkelijkheid van de praktijk af staat.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Zakkenvuller

FIFA-baas Sepp Blatter, zo las ik, koerste langs de randen van de dood vanwege de stress die onze ontdekking van zijn malversaties ontketende. Dat is iets om over na te denken. Je hoort wel vaker – meestal van advocaten – dat fraudeurs al genoeg gestraft zijn door de publieke ontdekking van hun handen in de snoeppot. De schok van de betrapping is bijkans een vorm van marteling.

Het trieste lot van de zakkenvuller is dat hij zich slechts een kruimelaar waant in de wereld waarin hij zich begeeft. Een tonnetje in een miljoenenorganisatie, een paar miljoen in een miljardenbedrijf. Eerst is hij onderbedeeld en als hij daar dan wat aan doet, wordt het hem nagedragen. De stress was er altijd al, door de ontdekking verandert alleen de oorzaak.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Klimaat

Uit piëteit zal ik geen namen noemen, maar er was gisteren een politieker met een kort lontje op den twitter die zich verontwaardigd afvroeg waarom het KNMI zich in ’s hemelsnaam met het klimaat bemoeide. Kamervragen! De opwarming van de aarde is immers een politieke kwestie, waar een verondersteld neutraal wetenschappelijk instituut zich verre van dient te houden.

Alles wat niet in één minuut inzichtelijk te maken valt, is alleen daardoor al geen feit maar een mening. Het is een prachtig uitgangspunt, waarmee je iedereen met een attention span onder de zestig seconden aan je zijde weet. Ik geef toe: ik ben daar wel eens jaloers op. Mijn eigen leven zou ook veel draaglijker zijn wanneer ik meer op een goudvis leek.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Thee voor Raqqa

Goed, het lukt dus aardig om binnen de kortste keren vergeldingsbombardementen uit te voeren op Raqqa, hoofdkwartier der jihadisten en thuis van nog veel meer ongelukkigen die er toevallig woonden toen het onheil uit de woestijn kwam aanwaaien met Toyota’s en moderne wapens waarvan we ons nog altijd afvragen hoe die in hun handen hebben kunnen vallen. De fanatici hebben om onze haat verzocht en wij hebben hen op hun wenken bediend. De rest lijdt honger en krijgt van ons niets, behalve granaatsplinters als ze pech hebben.

Ik zeg: olie en bloem. Als het lukt bommen te gooien, moet het toch ook mogelijk zijn om voedseldroppings te organiseren om te laten zien dat we de armzalige burgers van Raqqa niet vergeten zijn. En ik zeg: thee. Kilo’s en kilo’s thee, in zakjes, in balen, rozenthee, muntthee, kamille. We zullen ze de thee door de strot duwen tot ze er scheel van zien.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Dark Side

Op diverse fora zag ik afgelopen weekend dat als linksmensen na de gebeurtenissen van Parijs nog steeds niet de schellen van de ogen waren gevallen, ze officieel staatsgevaarlijk verklaard mochten worden of woorden van die strekking. Ik geef mezelf bij deze aan. Al pleegt IS tien aanslagen in Nederland, dan nog kan de terreur onze maatschappij niet fundamenteel bedreigen, evenmin als Al Qaida New York eronder heeft gekregen.

Het grootste gevaar voor onze vrijheid, cultuur en democratie ligt in onszelf, in zelfdestructie uit blinde woede over ons verlies, in het gegeven dat volgens de jongste peilingen inmiddels een kwart van de bevolking voor de Dark Side dreigt te bezwijken. Ooooooh, dat mag je helemaal niet zeggen. Sorry, je hebt gelijk. Dat was behoorlijk onkies. Sterker nog, die vergelijking was volkomen misplaatst en ik zal het nooit meer doen. Nogmaals, sorry. Gelijk oversteken?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Kalief Poetin

Sinds de instroom van moslims in de jaren zeventig goed op gang kwam, zijn abortus en euthanasie gelegaliseerd, is de legging een normaal kledingstuk geworden en kwam het homohuwelijk tot stand. Ja, zult u zeggen, maar wat hebben die twee met elkaar te maken? Dat is precies mijn punt: niets. De ijzingwekkende islamisering van Nederland heeft geen noemenswaardig effect gehad op de aanhoudende secularisering.

Dat wordt binnenkort allemaal anders, schijnt. De horden die nu aanspoelen gaan de trend keren. Ga maar na: wanneer hun aantal verdriedubbelt, wonen er in Nederland percentueel ongeveer evenveel moslims als in Rusland en iedereen weet hoe dat land er onder kalief Poetin aan toe is. Probeer dezer dagen in Moskou nog maar eens aan een fles wodka te komen. Het einde van Europa is in zicht, maar het lukt me nog steeds niet om onrustig te slapen. Dat is vermoedelijk een kwestie van oefenen.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Huidskleur

Net als elke stinkende blanke witte man van rond de vijftig ben ik dol op negers, zo lang ze maar niet op mijn verjaardag komen. Dat heet white privilege, weet ik sinds kort, en dat ga ik verdedigen, want anders ontneem ik anderen het genoegen om zich bij mijn feestje in te vechten.

Dat die anderen zich aan het melden zijn zie ik met sardonisch genoegen tegemoet. In tijden van virulent racisme is het alle gutmensch aan dek, maar is er eenmaal een rechtsstaat die de grenzen bewaakt, dan breekt de volgende fase aan, het bevechten van een prominentere plek door degenen die eerst achtergesteld waren. Die plek krijg je niet cadeau. Emancipatie is geen strijd voor watjes.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Nederlandse Transplantatie Stichting (NTS) (cc)

Waarom is orgaandonatie nog steeds een probleem?

Eens in de zoveel tijd laait de discussie op: moet er in Nederland een ander registratiesysteem komen voor orgaandonoren? Onlangs heeft D66 wederom een initiatiefwet ingediend om het bestaande systeem (geen donor, tenzij je expliciet aangeeft dit te willen zijn) te veranderen in een ‘opt-out’ systeem (automatisch donor, tenzij je bezwaar maakt). Dit is een tweede poging sinds de Raad van State negatief advies gaf over een voorstel van D66 en CDA in 2012. De verwachting is dat de wet er nu opnieuw niet doorkomt. En dat terwijl er toch veel levens mee gewonnen zouden zijn: naar schatting overlijden jaarlijks 150 mensen in afwachting van een orgaan. Van waar dan toch die weerstand?

Het ‘opt-out’-, of ‘geen bezwaar’- systeem houdt in dat iedere burger in Nederland orgaandonor is, tenzij hij of zij bezwaar maakt. In de praktijk zou dit volgens de initiatiefwet betekenen dat iedereen een brief thuiskrijgt met de vraag of je orgaandonor wilt zijn of niet. Bij geen reactie, krijg je na zes weken opnieuw een brief met dezelfde vraag. Wie dan nog niet reageert, wordt geregistreerd als orgaandonor. Het blijft daarna mogelijk om alsnog aan te geven geen orgaandonor te willen zijn. Ook behouden nabestaanden het recht om anders te beslissen.

Vorige Volgende