Bystander apathy 2.0
Of course, we all use this in when we teach bystander apathy with this classical case:
Now, a more contemporary case, different time, different circumstances, same effect:
“The passengers queuing for British Airways flight 77 from Heathrow comprised the clientele that might be expected to board a flight bound for a mineral-rich African country.
Many of those waiting at Terminal 5’s Gate A18 at 7.40pm on Tuesday night were expatriates – including British, Canadian and American engineers heading out to work in Angola’s lucrative oil fields.
Only one passenger, Jimmy Mubenga, was dreading his arrival at Luanda airport.
Within 50 minutes, his muscular 6ft body would be laid out along an aisle at the rear of the plane, seemingly lifeless, as the aircraft was diverted from the runway and returned to the stand, where paramedics were waiting.
Mubenga’s last 50 minutes alive were tonight under investigation by detectives from Scotland Yard’s homicide squad. The death of the Angolan father of five while he was being deported, after losing a legal appeal to remain in the UK in August, is being treated as unexplained.”
Except it does not seem like it is unexplained. The man did not want to be deported. His guards decided to restrain him. He complained about not being able to breathe for 10 minutes and then died, in front of the passengers. None of them did anything as the guards were putting him in a position that killed him.
Verstaan we de tekenen des tijds? Soms biedt een week televisiekijken veel moois. Ik bedoel niet de bordesscene van het nieuwe kabinet en al het wezenloze gekeuvel daar omheen. Maar het is wel mooie achtergrond, waartegen andere dingen zich scherp aftekenen. Ik heb het over Tegenlicht van 10 oktober, met de uitzending waarin Tony Judt optreedt en het tweegesprek van Blair en Bos, als Pauw en Witteman special (zie hieronder). Beide uitzendingen waren open, spannend en onbevredigend. Zij roepen vragen op die blijven rondzingen. Dat doet televisie maar weinig, dus als dat gebeurt mogen de zenders worden geprezen.
In 2005 werkte ik bij het Algemeen Dagblad op de redactie van de Amersfoortse Courant. Dat was best een spannende tijd. Tegen de Amersfoortse kapper Wesam al D. liep een uitleveringsverzoek van de Verenigde Staten. En twee belangrijke figuren uit de Hofstadgroep kwamen ook uit deze slaapstad.
In betrekkelijke stilte heeft het kabinet-Balkenende IV de benen genomen. Ook Rouvoet heeft stilletjes het podium verlaten. Dat is begrijpelijk als je zijn resultaten bekijkt.
Stel een vage vraag en je krijgt een breed antwoord. Dus op de vraag wie nu de invloedrijkste Nederlander was, dead or alive, kwam er van
Vandaag in de Volkskrant wederom de
In het blad Foreign Policy verscheen toevallig deze week ook weer de 
Het was vast de warmte waardoor er