Allereerst natuurlijk iedereen een geweldig 2011 toegewenst! Moge het een mooi en vruchtbaar jaar worden voor iedereen. Voor Mexico mogen we hopen dat 2011 beter wordt dan de afgelopen jaargang, maar daar geloven weinig mensen in het land echt in. Mexico kampt met een meervoudige crisis en het wordt een hels karwei voor de Mexicanen de problemen op te lossen. Wat kunnen we verwachten van het nieuwe jaar? Een voorspelling in drie delen. Vandaag De Weg Naar 2012. Want 2011 wordt het jaar waarin de presidentskandidaten voor volgend jaar hoogstwaarschijnlijk echt duidelijk worden. Mexico gaat in 2012 weer een nieuwe president kiezen en langzaam wordt duidelijk wie de strijd met elkaar aan gaan. Aangezien het staatshoofd grondwettelijk gezien niet herkozen kan worden, moet Felipe Calderón sowieso het veld ruimen. Enkele jaren geleden stond zijn Partij van de Nationale Actie (PAN) nog voor in de peilingen, maar de economische crisis en de weinig succesvolle strijd tegen de georganiseerde misdaad hebben het aanzien van de regeringspartij ernstig geschaad. Mede daardoor lijkt de Partij van de Geïnstitutionaliseerde Revolutie (PRI), die Mexico voor 2000 ruim 70 jaar dictatoriaal regeerde, nu de winnaar te gaan worden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dus een redacteur van het NOS Radio 1 journaal vroeg aan Job Cohen of hij zou aanblijven als partijleider als de PvdA op 2 maart de Provinciale Statenverkiezingen verliest. Het was volstrekt logisch dat Cohen bevestigend antwoordde, maar omdat journalisten de geplaagde PvdA-leider eigenlijk al afgeschreven hebben werd het nieuws. Misschien kan het journaille niet wachten om conclusies te trekken.
Cohen kon, drie maanden voor de verkiezingen, natuurlijk niet anders dan bevestigen dat hij blijft, ook als de PvdA op 2 maart de PS-verkiezingen verliest. Iedere andere leider van een partij had dat gezegd. Want stel je voor dat vele duizenden mensen op je partij stemmen omdat jij de leider bent, en je zegt dat je vertrekt zodra het tegenzit. Wat voor reden geef je jouw kiezers dan nog om op je te stemmen?
Bovendien loop je het grote risico dat je met een belofte tot vertrek de Provinciale Statenverkiezingen tot een referendum over je leiderschap maakt. Dan zit je drie maanden lang vast aan een perskorps dat alleen maar wil praten over je nakende vertrek, en niet waar het jou als oppositiepoliticus om gaat: ervoor zorgen dat de regeringspartijen geen meerderheid krijgen in de Senaat. Zou Cohen’s bevestigende antwoord dus nieuws moeten zijn? Als het dan echt moet: hooguit op pagina 5 rechtsonderaan, naast de net zo obligate uitverkoopadvertentie van Ikea.
[qvdd]
Het ingezette beleid van zero tolerance en preventie werkt, dat is vannacht wederom aangetoond. Voor tevredenheid is echter nog geen plaats.
De incidenten tijdens de jaarwisseling zijn voor de nieuwe Staatssecretaris van Justitie Fred Teeven aanleiding om harder optreden aan te kondigen eind 2011. De Telegraaf meldt dat politie en justitie achtduizend meldingen binnenkreeg. Dit is volgens de krant een afname van vijfentwintig procent ten opzichte van eind 2009. Wel zouden er twintig procent meer aanhoudingen zijn gedaan dan vorig jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Aantal luchtreizigers Westen al decennium stabiel
Een aantal Nederlandse journalisten is een aparte website gestart om positief nieuws te brengen. Een goed initiatief of juist het bewijs dat alleen ‘slecht’ nieuws verkoopt?
Begin jij 2011 met een positief gevoel? En hoe lang kun je dat vasthouden? Zodra je de ochtendkrant openslaat op maandag 3 januari, of op internet het nieuws over de Oudejaarsavond 2010 leest, vallen de doden en gewonden alweer om je heen. Een 13-jarige vuurwerkdode in Tilburg of 21 doden bij een bomaanslag op een Koptische kerk in Egypte, je wordt er niet optimistischer van. Maar journalisten zijn niet (allemaal) uit op het veroorzaken van een slecht humeur bij anderen. Op de eerste dag van het nieuwe jaar heeft een aantal journalisten zelfs een initiatief gestart dat je vrolijk zou kunnen maken. Op de website one11 delen zij positieve berichten.
Dagelijks melden wij journalisten al het leed in de wereld. Dit keer is de boodschap anders: mensen kunnen iets betekenen, mensen kunnen iets veranderen.
Aldus Bas Mesters, correspondent voor NOS en Nrc/Nrc.next in Italië, in de Volkskrant over het nieuwe initiatief. De krant noemt het ‘een journalistiek initiatief tegen het cynisme’. Mesters meldt via Twitter dat zeventig correspondenten en verslaggevers van alle Nederlandse nieuwsmedia in hun vrije tijd meewerken aan de website. Ik vind het een leuk initiatief. Maar ben ik te cynisch als ik vaststel dat het blijkbaar nodig is om een apart initiatief te starten? Waarom kunnen journalisten deze verhalen eigenlijk niet gewoon kwijt in de media waar ze nu voor werken?
[speld]
Het Ministerie van Veiligheid en Justitie heeft met onmiddellijke ingang de faculteit ‘Generatieve Fysica’ van de Universiteit Utrecht gesloten. Reden is de stelselmatig kweken van zogeheten ‘vrije radicalen’ in het Sylviuslaboratorium van de faculteit. “Deze radicalen konden vanuit het laboratorium ongehinderd interactie met andere elementen in de samenleving aangaan, en het laat zich raden welke elementen dat zijn”, aldus een woordvoerder van het ministerie.
Minister Opstelten zegt dat met deze vondst een belangrijke voedingsbodem van extremistische activiteit is uitgeschakeld. “Uit interne stukken van het laboratorium, die op intranet circuleerden, bleek dat onder het mom van scheikunde het houden en vermenigvuldigen van radicalen openlijk besproken en zelfs bevorderd werd”.
De stukken kwamen naar buiten doordat een vermoedelijk nietsvermoedende junior-onderzoeker een concept-artikel via de email naar een collega in het buitenland stuurde. Om welk buitenland het ging, kon de woordvoerder vanmorgen in het belang van het onderzoek niet zeggen; het lijkt echter om een land in Europa te gaan.
Opstelten vermoedt ‘een terroristische samenzwering, geleid door linkse elementen in het intellectuele veld.’ “De universiteit liet deze elementen welbewust radicaliseren. We zullen het hele hoger onderwijs grondig moeten doorlichten en ik sluit allerminst uit dat andere universiteiten en zelfs HBO-instellingen hierbij betrokken blijken te zijn.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
En toen was het nieuwe jaar begonnen. De redactie van GeenCommentaar wenst u allemaal een gelukkig en voorspoedig 2011, en zal zich de rest van de dag vermaken met oliebollen, champagne, in bed liggen en hier en daar een verdwaald familiebezoek.
Proost!
GC heeft ruimte voor gastloggers. Onze maandelijkse gast, P.J. Cokema, laten we aan het woord over de Blogparel van het Jaar. Een weblogaward, die hij vorig jaar op zijn eigen webstek begon.
Wout? Waar is Wout? Een van de scherpzinnige reacteurs op GC, die vorig jaar de eerste prijs won, in de categorie reacties van de Blogparel van het Jaar. Hij was voorgedragen door Pedro, een regelmatige reactant hier op GC. Wout was moeilijk bereikbaar. Hij reageerde nog wel op de uitslag: ”Dankuwel, dankuwel, ik ben vereerd! Al deze jaren heb ik gecommentaard zonder enige blijk van waardering. Edoch, met veel spijt moet ik deze prijs afslaan. U ziet, alle grootheden slaan prijzen af en deze kans om mij een grootheid te wanen kan ik niet voorbij laten gaan”.
Tja, reacteurs zijn een slag apart. Waar de winnende bloggers nog wel de moed hadden de prijzen in ontvangst te nemen, weigerden de gelauwerde reacteurs uit hun anonieme kast te komen. Dat was jammer, want de Blogparel is ook bedoeld om hun bijdragen aan de blogosphere te waarderen. Want laten we eerlijk zijn, wat zou een weblog zijn zonder al die comments, die de boel verlevendigen?
De Blogparel begon in een opwelling. Bij de uitreiking van de Dutch Bloggies verzuchtte een van de juryleden dat er maar weinig pareltjes gevonden waren. Binnen de context van de Dutch Bloggies mag dat waar zijn, ik zag ze wel. Ik zag het alleen wat kleiner. In weblogartikeltjes en in de comments, zag ik soms parelende kwinkslagen. Opmerkingen waar je van in de lach schiet, maar toch ook over na ging denken. Een formule, bekend van de IG Nobelprijs.
Kijk eens aan, alweer een jaar bijna voorbij! Het zevende waarin GeenCommentaar bestaat en wat is een laatste dag van het jaar zonder de krent op de oliebol: een eindejaarsoverzicht?
En daar begint eigenlijk meteen al het gedonder. Want we hebben eigenlijk niet zoveel statistieken over dit jaar, want we zijn in september overgegaan naar een nieuwe layout en eigenlijk belangrijker, een nieuw blogplatform. Dat laatste zorgt ervoor dat we een heleboel statistieken kwijt zijn. Maar als we Google Analytics ernaast leggen krijgen we toch een goed idee wat de best gelezen artikelen van 2010 zijn. Opvallend is dat er slechts één artikel van voor de overgang tussen staat. Hier de volledige lijst!
1. Nieuwe kabinet bekend: Ministermemory 2010!
2. Antonie Kamerling overleden
3. Waarom Youp het niet gaat redden
4. Jan Dijkgraaf *pwnd* PowNed
5. De migratiemythes van rechts
6. Nederland kiest: voorlopige uitslag verkiezingen 2010
7. De grootste drogredenen om op kunstsubsidies te bezuinigen (1)
8. ‘Christenasielzoekers bedreigd door moslims’
9. Invloed van Israel in Nederland
10. Femke Halsema en de zwarte school
Leuk om te vermelden is dat de “over ons”-pagina in deze lijst op positie 8 terecht zou komen als we hem zouden meerekenen. Er bestaat blijkbaar een grote fascinatie voor de redacteurs van GeenCommentaar!
[qvdd]
We kunnen in Nederland een hoop doen, maar we willen ook internationaal een signaal afgeven aan de Arabische wereld dat er stevig wordt teruggevochten door een partij die hier veel te vertellen heeft.
Wilders gaat internationaal met zijn waanbeelden over de islam. Niet met een film, maar met een boek. En nu maar hopen dat zijn internationale doelgroep kan lezen.
Bobby Farrell, het boegbeeld van de popgroep Boney M. is donderdagochtend overleden in zijn hotelkamer in de Russische stad Sint Petersburg. Hij was in de stad voor een optreden met zijn band.
Frappant genoeg is het precies 94 jaar en 1 dag geleden dat in die zelfde stad de hofintrigant en gebedsgenezer Grigori Rasputin om het leven werd gebracht. In de clip van een van hun allergrootste hits Rasputin werd de ‘mad monk’ door Farell – met opplakbaard – op onnavolgbare wijze vertolkt. Toeval?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.