Scalperen

Afgelopen Lowlands waren veel van mijn vrienden er niet bij. Te laat een kaartje gekocht. Let wel, er waren genoeg kaartjes te koop, maar wel voor twee à drie keer de toch al heftige normale prijs. Hetzelfde treedt volgende maand op. Ik wil naar Mika. Dat is uitverkocht. En weet je waarom het is uitverkocht? Omdat een heleboel mensen denken dat iedereen graag Mika wil zien, en dus de kaartjes inkochten om die met winst te kunnen slijten. Geen fans die een kaartje over hebben, maar parasieten zoals deze. In Nederland probeerde een Kamerlid tevergeefs het verschijnsel aan te pakken. Het is natuurlijk niet strafbaar, maar het is wel een kutstreek. In Australië waren de fans het zat: zij boden via valse accounts de E-bay veilingen kapot. Ook plaatsten ze de gegevens van Scalpers - zoals dat daar heet - massaal online. Deze website is te links, te salonblog en vooral te klein om zoiets op te zetten, maar mocht één van de grote jongens zin hebben in wat collectie volksverontwaardiging, dan doen wij ze het idee graag cadeau.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom homolympics?

Gay gamesWat is dat toch met homo’s? Ze willen dolgraag geaccepteerd worden in de samenleving, maar tegelijkertijd zonderen ze zich af door allerlei dingen voor homo’s alleen te organiseren. Ik snap natuurlijk wel dat als je “partnermarkt” slechts een tiende bedraagt van die van andere mensen, je daarvoor dingen organiseert. Dat doen singles ook.

Maar waarom die aparte sportverenigingen? Gaat het dan ook bij het sporten vooral om de “vleesmarkt”? Want dat is de enige reden die ik kan bedenken. Goed, die sportverenigingen vind ik slechts vreemd, daar kan ik nog wel mee leven. Maar die grote evenementen zoals hierboven gelinkt en de homolympics? Zijn de sportprestaties van homo’s dan zo speciaal dat daar een apart evenement voor moet worden opgezet? Zijn de resultaten zo belangrijk dat heel Nederland daarvan op de hoogte gehouden moet worden? Dat lijkt me niet.

Kijk, bij de paralympische spelen snap ik het, die mensen kunnen niet meedoen in de reguliere competitie. Maar de gay games? Die worden bevolkt door net-niet atleten die, als ze echt heel goed zouden zijn, wel mee zouden doen bij de echte Olympische Spelen. Werkt dit soort sportevenementen in het Nederland van nu niet juist contraproductief? Het zou zomaar kunnen dat de gemiddelde Nederlander homo’s hierdoor toch een beetje als gehandicapt gaat zien.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Polen moeten inburgeren, maar het hoeft niet

Voor de wet moet een moderne Turk uit Istanbul wél inburgeren en iemand van het Bulgaarse platteland níet. Terwijl voor die laatste de kloof met de Nederlandse samenleving veel groter is.

Aldus VVD-kamerlid Halbe Zijlstra. Naast een enorme opsteker voor de Turkse Nederlanders, geeft de uitspraak aan dat de Tweede Kamer zich zorgen maakt over de integratie van Oosteuropese werknemers. De Tweede Kamer wil het liefst dat arbeidsmigranten uit de landen die nieuw toegetreden zijn tot de Europese Unie (Polen, Roemenië en Bulgarije) verplicht moeten inburgeren.

Maar kan dat wel verplicht worden?

Aantal Polen toegenomen
Eerst even wat achtergronden: over hoeveel Polen hebben we het eigenlijk? Het Centraal Bureau voor de Statistiek meldde vorige week nog dat het aantal Polen dat naar Nederland vergeleken met het jaar 2000 verviervoudigd is. Dit is natuurlijk ook niet zo gek, aangezien geleidelijk de Nederlandse arbeidsmarkt geopend werd voor Poolse werknemers. Polen is sinds 2004 onderdeel van de Europese Unie.

Sinds 2000 groeit het aantal Polen dat tijdelijk in Nederland werkt. Het gaat om werknemers die in Polen wonen en tijdelijk in ons land werken en verblijven. Een groot deel van deze werknemers werkt hier via een uitzendbureau. De gemiddelde duur van deze banen bedraagt ongeveer drie maanden.

In 2005 ging het om ongeveer 70 duizend Poolse werknemers. Een op de drie werknemers had in 2005 meerdere kortdurende banen. Het totaal aantal banen van deze Poolse werknemers bedroeg 100 duizend. Dat is drie keer zo veel als in 2000. Het aantal Poolse uitzendkrachten was in 2005 zelfs meer dan vier keer zo groot als in 2000 (bron: CBS).

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Taakstraf of celstraf?

Vanavond om kwart voor tien zendt de VARA een nieuwe aflevering uit van Zembla, waarin wordt ingegaan op taakstraffen. De documentaire belicht twee aspecten van de taakstraf. De perceptie van “straf” door de gestrafte, en hoe rechters ermee omgaan.

Uit onderzoek van Zembla blijkt dat veel gestraften het helemaal niet zo erg vinden zo’n taakstraf uit te voeren. Op zich kan ik me dat levendig voorstellen. Werken in de keuken van een verzorgingstehuis is ook helemaal niet zo’n straf. Maar bij een taakstraf gaat het ook niet primair om de straf, maar om de taak. Anders zouden we die mensen achter de tralies zetten. De taak moet een bewustwordingsproces in gang zetten, welke er toe zal leiden dat de gestrafte niet nogmaals in de fout gaat. Ik geloof daar meer in dan dat ik er in geloof dat een straf uitzitten in een omgeving van criminelen, die niet zelden trots zijn op hun daden, helpt. Het kan zo een goede manier zijn om onze gevangenissen te ontlasten.

Maar Zembla legt wel een zenuw bloot als ze constateert dat rechters nogal eens afwijken van de richtlijnen van het OM voor taakstraffen. Zo mogen verdachten van ernstige gewelds- en zedenmisdrijven, zoals zware mishandeling en verkrachting, geen taakstraf krijgen. Toch gebeurde dit in 2006 54 keer bij verkrachting en 225 keer bij aanranding. Bij zedenmisdrijven in totaal werd 883 maal een taakstraf opgelegd.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende